උණුසුම් කතාබහ - රට බෙදන ව්‍යවස්ථා මර උගුල

විශේෂ අවධානය : ETCA ආක්‍රමණිකයා පරදවමු

කාලීන දේශපාලන

අපේ මතවාද

English Column

කලා සාහිත්‍ය

කවි

4/29/2017

පිස්සන් රජ කරන කලේ - මලේ ඔන්න ඉවරයි ත්‍රිකුණාමලේ...

කතෘ:යුතුකම     4/29/2017   No comments
මලේ ඔන්න ඉවරයි ත්‍රිකුණාමලේ...
-උදේශ සංජීව ගමගේ

ඔබට පමණක්‌ නොව අප කාටත් දැන් සතුටුය. ඛනිජ තෙල් වෘත්තීය සමිති එකමුතුව විසින් ආරම්භ කරනු ලැබූ වැඩ වර්ජනය නතර කර තිබේ. ඔවුන් වැඩ වර්ජනය ආරම්භ කරන ලද්දේ ත්‍රිකුණාමලයේ තෙල් ටැංකි ඉන්දියාවට බදු දීමට එරෙහිවය. වර්ජනය අත්හිටුවූයේ, අගමැතිවරයා සමඟ කරන ලද සාකච්ඡාවකින් පසු "එය එසේ වන්නේ නැතැයි" දුන් ලිත පොරොන්දුවත් සමඟිනි.

තෙල් පිරවුම්හල් අසල පෝළිමේ සිටි අයට "බොහෝ සතුටු" නමුත් අපේ කල්පනාව නම් ඒ සතුට තාවකාලික බවය. කොටින්ම කීවොත් මේ කතාන්දරය එතැනින් අවසන් නැති බවය.

අපට ඊට ආසන්නතම උදාහරණත් ගෙනහැර දැක්‌විය හැකිය. ඒ රාජ්‍ය ව්‍යවසාය සංවර්ධන අමාත්‍ය කබීර් හෂීම් කී කතාවය. ඔහු කියන ආකාරයට ත්‍රිකුණාමලය තෙල් ටැංකිවල මූලික අයිතිය ශ්‍රී ලංකා රජයට හිමිවන පරිදි එයින් 14 ක්‌ ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට ද, 10 ක්‌ ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්‌ථාවට ද, ඉතිරි 74 හවුල් ව්‍යාපාරයක්‌ ලෙසද පවත්වාගෙන යැමට දෙරට අතර එකඟතාවක්‌ ඇතිව තිබේ. ඒ අනුව ඉන්දියාවට පවරන්නේ නැතැයි කියන තෙල් ටැංකි ඉන්දියාවට පැවරීමේ පෙර එකඟතාවක්‌ තිබෙන බව ඇමැතිවරයා පිළිගෙන තිබේ.

ත්‍රිකුණාමලය තෙල් ටැංකි ඉන්දියාවට පැවරීමේ කතාව අදක ඊයෙක ඉතිහාසයක්‌ තිබෙන කතාවක්‌ නොවේ. 2003 වර්ෂයේදී එක්‌සත් ජාතික පෙරමුණු රජය සමයේ මෙම තෙල් ටැංකි සමූහයෙන් යම් ප්‍රමාණයක්‌ ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට 39 අවුරුද්දකට බද්දට දී තිබේ. ඉදිරියේදී "එට්‌කා" සමග ඉන්දියාවට ලබාදීමට තීරණය කර ඇති බොහෝ දේ සමඟ නැවත මේ තෙල් ටැංකි ද ඉන්දියාවට ලබාදීමට නියමිත බවට සැකයක්‌ නැත. මේ කොලේ වසා ගැසීම තේරුම් ගන්නට පෙරාතුව ත්‍රිකුණාමලය තෙල් ටැංකි පරිශ්‍රය සම්බන්ධයෙන් ඇති ඉතිහාසගත වැදගත්කමත්, එය අපේ රටට වටින්නේ ඇයි දැයි යන්නත් අවබෝධ කරගත යුතුය.

මොනවද මේ ත්‍රිකුණාමල තෙල් ටැංකි

මෙම තෙල් ටැංකි සමූහය පිහිටා ඇත්තේ ත්‍රිකුණාමලය චීන වරාය ආශ්‍රිතවය. එම තෙල් ටැංකි සමූහය බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ඉදිකරනු ලැබූවකි. එහි විශාල ප්‍රමාණයෙන් යුත් තෙල් ටැංකි 101 ක්‌ ඉදිකිරීමට බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයන් විසින් කටයුතු කරනු ලැබ තිබිණි.

බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයන් ත්‍රිකුණාමලය ආශ්‍රිත මෙම ප්‍රදේශය ඒ සඳහා තෝරාගෙන ඇත්තේ සුවිශේෂී කාරණා කිහිපයක්‌ මුල්කරගෙනය. දකුණු ආසියාවේම එවන් ඉදිකිරීමක්‌ සඳහා මෙවැනි බිම්කඩක්‌ තිබී නැත. මෙම තෙල් ටැංකි සියල්ලම ඉදිකර ඇත්තේ පොළොව තුළ ගිලී යන ආකාරයෙන් ස්‌වාභාවිකව පිහිටි ස්‌ථාන මනා නිරීක්‍ෂණයකින් තෝරා ගැනීමෙන් පසුවය. එපමණක්‌ නොව එම ස්‌වාභාවික පිහිටීම නිසාම යම් නොසිතූ විරූ පුපුරා යැමකට හෝ අනතුරකට ලක්‌වුවහොත් මෙම තෙල් ටැංකි කඩාවැටෙන්නේ භූමියෙහි ඇතුළටය. විශේෂයෙන්ම එම ගිලී යන ස්‌වභාවය නිසාම පුපුරා ගිනිගන්නා ටැංකියෙන් අනෙකුත් ටැංකිවලට ගින්න පැතිරීම වැළැක්‌වේ. මෙම සියුම් සහ විශිෂ්ට සැලසුම සකස්‌ කරන ලද බ්‍රිතාන්‍ය සැලසුම්කරුවෝ, මුහුද ආසන්නයේ පිහිටුවා ඇති තෙල් ටැංකිවල ආරක්‍ෂාවට විශාල කොන්ක්‍රීට්‌ ආවරණයක්‌ ද ඉදිකොට ඇත්තාහ. මුහුදු පෙදෙසින් ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල වුවද තෙල් ටැංකි ආරක්‍ෂා කිරීම එහි අරමුණයි.

මෙම එක්‌ ටැංකියක්‌ අඩි 45 ක්‌ පමණ උස්‌ වන අතර වට අඩි 365 ක වට ප්‍රමාණයකින් යුක්‌තය. මෙම ටැංකියක ධාරිතාව තෙල් ලීටර් එක්‌කෝටි හතළිස්‌හතර ලක්‍ෂ හතළිස්‌දහසකි. අක්‌කර 600 කට වඩා වැඩි භූමි ප්‍රමාණයක විහිද ඇති මෙම තෙල් ටැංකි 101 ක්‌ වූ ප්‍රමාණයෙන් අද ඉතිරිව තිබෙන්නේ 99 ක්‌ පමණි. ඉතිරි ටැංකි දෙක විනාශ වී ඇත්තේ 1942 අප්‍රේල් 9 වැනි දින උදැසන ජපනුන් විසින් ත්‍රිකුණාමල වරායට බෝම්බ හෙළනු ලැබීම නිසාය. බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රහාර හේතුවෙන් අඩපණ වූ යානයක්‌ කඩාවැටී ඇත්තේ 91 වැනි ටැංකිය මතටය. ඒ ප්‍රදේශයේ පැරැන්නන් කියන ආකාරයට කඩාවැටෙන ගුවන් යානයේ නියමුවා ඉවතට පැන පැරෂුට්‌ ආධාරයෙන් දිවි ගලවා ගැනීම වෙනුවට 91 වැනි ටැංකියට යානය යොමුකරවීමෙන් උත්සාහ දරා ඇත්තේ තෙල් ටැංකි සමූහයම පුපුරුවා හැරීමටය. කෙසේ හෝ ඒ හේතුව නිසා විනාශ වී ඇත්තේ තෙල් ටැංකි දෙකක්‌ පමණි. ත්‍රිකුණාමල වරායටත්, තෙල් ටැංකි සමූහයටත් ප්‍රහාර එල්ල කළ ගුවන් නියමුවන් වන ෂිගනොරි වතනබේ, ටොකියා හොතෝ, ටිසුතොමු තොෂිරා යන තිදෙනා සිහිවීම පිණිස කුරුසියක හැඩය ගත් ස්‌මාරකයක්‌ ද එහි පිහිටුවා තිබිණි. ඒ මත එක්‌ සොල්දාදුවකුගේ හිස්‌කබල ද ගුවන් යානයක කොටස්‌ ද තබා තිබෙනු දක්‌නට ලැබිණි. කෙසේ හෝ මේ වන විට එම ප්‍රදේශයේ සංචාරක ආකර්ෂණය බෙහෙවින් උදාසීන මට්‌ටමක පවතින බව කිව යුතුය. මෙම තෙල් ටැංකි සමූහය පිහිටා ඇත්තේ ඉහළ සංකීර්ණය සහ පහළ සංකීර්ණය ලෙස කොටස්‌ දෙකකින් සමන්විතවය. ඒ අනුව ඉහළ සංකීර්ණය ටැංකි 82 කින් ද පහළ සංකීර්ණය ටැංකි 17 කින් ද (විනාශ වූ ටැංකි ද ඇතුළත්ව) යුක්‌තය. ඉහළ සංකීර්ණයෙහි ඇති විශේෂත්වය වන්නේ දුම්රිය තෙල් ටැංකි සඳහා තෙල් පිරවීමේ පහසුකම්වලින්ද යුක්‌ත වීමය.

ත්‍රිකුණාමල වරාය ආශ්‍රිතව පිහිටි මෙම භූමිය ජාත්‍යන්තරයේ බොහෝ රටවල බෙහෙවින් ප්‍රකටය. ලොව දෙවැනි විශාලතම වරාය ලෙස සැලකෙන ත්‍රිකුණාමල වරායේ උපායශීලී වැදගත්කම වන්නේ යුදමය වශයෙන් මර්මස්‌ථානයක්‌ වීමය. දකුණු හා අග්නිදිග ආසියාව කේන්ද්‍ර කොටගත් යුරෝපා ජාතීන්ගේ ගවේෂණ ඉතිහාසය පෙන්වා දෙන පරිදි පෘතුගීසීන්, ලන්දේසීන්, ප්‍රංශ ජාතීන් හා ඉංග්‍රීසීන් ත්‍රිකුණාමලය තමා සතුකර ගැනීමට ගැටුම් ඇතිකරගෙන තිබේ. අද වන විට ත්‍රිකුණාමල වරාය ගැන විශාල කෑදරකමක්‌ ඇතිකරගෙන සිටින රටවල් අතර ඉන්දියාව ද ඉදිරියෙන් සිටී. 1987 අත්සන් කරනු ලැබූ ඉන්දු - ලංකා ගිවිසුමෙහිද සටහන් වූයේ ඉන්දීය ආධිපත්‍යයට හානියක්‌ වන අයුරින් ත්‍රිකුණාමල වරාය විදෙස්‌ රටක භාවිතයට ලබා නොදිය යුතු බවය. එසේ බලන කල මෙම තෙල් ටැංකි සමූහය පිහිටි පෙදෙස්‌ වුව ඉන්දියාවට කොතරම් වැදගත් ද යන්න අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත.

වර්තමාන කතාව

2003 වර්ෂයේ දී මෙම තෙල් ටැංකි සමූහය පිහිටි සංකීර්ණය එනම්, තෙල් ටැංකි සංකීර්ණය, තෙල් ටැංකි පොම්පාගාරය සහ අනෙකුත් ගොඩනැඟිලි සමූහය ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට 39 අවුරුදු බද්දකට පවරා දීමේදී වුව ඒ ගැන එතරම් කතාබහට ලක්‌වූයේ නැත. එහෙත් එම තීරණය හේතුවෙන් ශ්‍රී ලාංකික ඉන්ධන වෙළෙ\මෙන් සැලකිය යුතු කොටසක්‌ ඉන්දියාවට හිමිව තිබෙන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. රටක ස්‌වාධිපත්‍යයට බලපෑම් කළ හැකි ආකාරයෙන් ආහාර, ඉන්ධන, ගමනාගමනය, විදුලිය වැනි අත්‍යවශ්‍ය සේවාවන් කවර රටකට වුව අලෙවි කිරීම රට ගැන හිතන කාගෙත් අවධානයට ලක්‌ විය යුතුය.

2003 වර්ෂයේ සිට ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට එය පවරා දෙනු ලැබීමෙන් පසු ඔවුන් එහි නඩත්තු කටයුතු කෙරෙහි කිසිදු සැලකිල්ලක්‌ දක්‌වා නැති බවට එකල ද ආරංචි පැතිරිණ. කොහොමත් ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට තමන්ගේ ලාභ අරමුණ කරගත් ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කරනවා විනා තෙල් ටැංකි සමූහය රැකගැනීමේ සැබෑ අරමුණක්‌ තිබෙන්නට බැරිය.

වර්තමානයේ කතාව සැඟවී ඇති එකක්‌ වුව ඒ ගැන වඩාත් විමසිලිමත් විය යුතු බව අපි තදින්ම විශ්වාස කරමු. ජවිපෙ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අනුර කුමාර දිසානායක පැහැදිලි කරන මේ කාරණා ගැන අවධානය යොමු කරන්න (2016.07.08 පාර්ලිමේන්තුවේදී)

මෙම පහළ සංකීර්ණයේ ටැංකි යම් ප්‍රමාණයක්‌ ලංකා ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාව විසින් භාවිත කරන ලද අතර ඒවා 2003 වසරේදී ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට කුලියට දීමට එවකට ආණ්‌ඩුව කටයුතු කළා. ඒ ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාව සහ ඉන්දියානු තෙල් සමාගම සමඟ අත්සන් කරන ලද අවබෝධතා ගිවිසුමක්‌ මගිනුයි. එහෙත් ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාවට ටැංකි පිහිටා ඇති භූමියේ අයිතියක්‌ නොතිබූ බැවින් එය නීත්‍යනුකූල පැවරීමක්‌ නෙමෙයි. අත්සන් තබන ලද ගිවිසුමේ මාස 06 ක්‌ ඇතුළත නීතිමය ලියවිලි සකස්‌ කරන බව සඳහන් වුවත් මේ දක්‌වා එවැන්නක්‌ සකස්‌ වී නොමැති බැවින් නීත්‍යනුකූලව සියලුම සම්පත් රජය සතුව පවතිනවා.

ඉන්දියානු තෙල් සමාගම විසින් පරිහරණය කරනු ලබන්නේ පහළ සංකීර්ණයේ ටැංකි 17 න් යම් ප්‍රමාණයක්‌ පමණි. රටේ තෙල් ඉල්ලුම ඉහළ යැම සැලකිල්ලට ගත් විට දුම්රිය මගින් බෙදාහැරීමේ පහසුකම් ද සහිත මෙම ප්‍රයෝජනවත් ගබඩා සංකීර්ණය මෙතෙක්‌ පාවිච්චියට නොගැනීම බලවත් අපරාධයකි. අලුතින් තෙල් ගබඩා ඉදිකිරීම විශාල වියදම් දැරිය යුතු කටයුත්තක්‌ බැවින් ලංකා ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාවට විශාල අමතර වැය බරකින් තොරව මෙම ටැංකි සංකීර්ණය පාවිච්චියට ගත හැකිව තිබෙනවා. එසේම ගබඩා සංකීර්ණයේ විශාලත්වය හේතුවෙන් රට තුළ සැපයුමට පමණක්‌ නොව ජාත්‍යන්තර තෙල් වෙළෙඳපොළට ප්‍රවේශ වීමටද ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාවට මෙමගින් ඉඩකඩ පාදා ගත හැකියි.

විශේෂයෙන් ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාව පාර්ලිමේන්තුවේ කෝප් කමිටුව හමුවට කැඳවන ලද අවස්‌ථාවක මෙම තෙල් ටැංකි පාවිච්චි කිරීමේ හැකියාව සොයා බලන ලෙසට නිර්දේශයක්‌ ද කරනු ලැබ තිබුණා. සංස්‌ථාවේ වෘත්තීය සමිති විසින් ද මෙම ගබඩා සංකීර්ණය පාවිච්චියට ගැනීමේ අවශ්‍යතාව බලධාරීන්ට පෙන්වා දී තිබුණා. ඒ අනුව සංස්‌ථාවේ නිලධාරීන් විසින් ටැංකි 17 ක්‌ පරීක්‍ෂා කොට බලා ලබා දුන් තාක්‍ෂණික වාර්තාවේ ඒවා එම තත්ත්වයෙන්ම පාවිච්චි කළ හැකි බවත් විනාශ කරනු ලැබ ඇති නළ පද්ධතිය පමණක්‌ අලුතින් ඉදිකළ යුතුව ඇති බවත් පෙන්වා දී තිබුණා. ඒ සඳහා වන වියදම සංස්‌ථාවට දැරිය හැකි මට්‌ටමේ වන බවද එහි සඳහන්ව තිබුණා.

දැනගන්නට ඇති අන්දමට ටැංකි සංකීර්ණය නවීකරණය කොට සංස්‌ථාවේ පාවිච්චියට ගැනීම වෙනුවෙන් අමාත්‍යවරයා විසින් කැබිනට්‌ පත්‍රිකාවක්‌ ඉදිරිපත් කර ඇති අතර එයට අනුමැතිය ද පළ වී තිබෙනවා. කෙසේ වුවද ඒ අනුව සංස්‌ථාව විසින් නවීකරණ කටයුතු ඇරඹීඹට සූදානම් වෙමින් සිටියදී කිසියම් අදිසි හස්‌තයක්‌ විසින් එම කටයුතු නතර කර ඇති බව වාර්තා වෙනවා. ඒ අනුව මෙම ටැංකි සංකීර්ණයේ ඉතිරි ටැංකි ප්‍රමාණය ද ඉන්දියානු තෙල් සමාගමට ලබා දීමට ආණ්‌ඩුව සූදානම් වන බවට ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථා සේවකයන් අතර ද මේ මහා ජාතික සම්පත පිළිබඳ උනන්දු වන ජනතාව අතර ද මහත් නොසන්සුන්තාවක්‌ වර්ධනය වෙමින් තිබෙනවා.

අනුර කුමාර දිසානායක එද්‍ර කී කියන පරිදි දැන් මේ ඉස්‌මතු වී තිබෙන්නේ එම නොසන්සුන්තාවයි. නොසන්සුන්තාවට හේතුව ආණ්‌ඩුව මේ ගැන ස්‌ථිර වශයෙන් යමක්‌ නොකීමට පරිස්‌සම් වීමය. ඒ පරිස්‌සමට හේතුව කුමක්‌ හෝ කොලේ වසා ගැසිල්ලක්‌ බව විශ්වාසයෙන් කිව හැකිය. අගමැතිවරයා තෙල් ටැංකි ඉන්දියාවට පවරන්නේ නැතැයි ලිත පොරොන්දුවක්‌ දුන් පසු, තෙල් ටැංකි 14 ක්‌ ඉන්දියාවට පවරන බවත්, 74 ක්‌ හවුලේ පාවිච්චි කරන බවත් රාජ්‍ය ව්‍යවසාය සංවර්ධන අමාත්‍යවරයා කියන අප්‍රභබංස කතාව අපට තේරෙන්නේ නැත. ඇත්තම කතාව නම් බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයන්ගෙන් පසුව කවර හෝ පාලකයකු මේ තෙල් ටැංකි භාවිතයට ගන්නවා තබා ඒවායේ නඩත්තු කටයුතු ගැන හෝ හරි හැටි සැලකිල්ලක්‌ දක්‌වා නැති බවය. නිවරිදිවම කීවොත් නම් මේ වන විටත් ඉන්දීය ඔයිල් සමාගම භාවිතයට ගන්නා ටැංකි 14 හැරුණු විට අනෙක්‌ ටැංකි ගැන හරි හැටි අවධානයක්‌ යොමු වූයේ අත්සන් කිරීමට නියමිත ගිවිසුම හේතුකොටගෙනය. 2003 දී අත්සන් කරන ලද ගිවිසුමෙන් පසු එම භූමියට ඛනිජ තෙල් සංස්‌ථාවේ කිසිදු නිලධාරියකුට, ඉංජිනේරුවරයකුට ඇතුළු වීමේ ඉඩකඩ තිබුණේ නැත. මේ මොහොතේ දී ද එය එලෙසින්ම ක්‍රියාත්මක වේ.

කවර පාලකයකු හෝ වේවා මේ තෙල් ටැංකි පරිශ්‍රයේ ඇති වටිනාකම අවබෝධ කර නොගැනීම ජාතියේ අවාසනාවකි. මෙම තෙල් ටැංකිවලට ඉන්ධන පුරවා අවම වශයෙන් අහල පහල රටවලට බෙදාහැරීමේ හෝ ක්‍රමවේදයක්‌ ගොඩනැඟීමට නොහැකිවීම ගැන ඇත්ත වශයෙන්ම අප ලඡ්ජා විය යුතුය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය ආර්ථික සැලසුම්, ජාලගත ව්‍යාපෘති නැත. වත්මන් ආණ්‌ඩුව ජාතික සම්පත් විදේශයන්ට විකුණා දැමීම "ආර්ථික සැලසුම" බවට පත් කරගෙන ඇති බවක්‌ පෙනේ. ත්‍රිකුණාමල වරාය ආශ්‍රිත ප්‍රදේශය ගැන අපේ රටේ උදවියටත් වඩා වෙනත් රටවල උදවිය බොහෝ සේ උනන්දුවක්‌ ඇති බව කිව යුතුය. ඒ ආශ්‍රිත ප්‍රදේශය වෙනුවෙන් පෘතුගීසි, ලන්දේසි, ඉංගී්‍රසි, ප්‍රංශ අධිරාජ්‍යවාදීන් සටන් වැදුනේ ඒ නිසාය. කෙටියෙන්ම කීවොත් චීනයත්, ඉන්දියාවත් අතර මේ ප්‍රදේශය වෙනුවෙන් නොපෙනෙන ගැටුමක්‌ද නිර්මාණය වී හමාරය. මුහුද හත් ගව්වක්‌ තිබියදී අමුඩ ගැසීමෙන් ඵලක්‌ නැත. එහෙත් මෝදිගේ ලංකා සංචාරයට පෙර අමුඩ ලේන්සු සෝදාගෙන තිබීම කාගෙ කාගෙ යහපතට හේතු වේ.

[Divaina]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

4/28/2017

Reminiscences of Manik Farm

කතෘ:යුතුකම     4/28/2017   No comments
Manik Farm

By Dr Palitha Kohona
Former Foreign Secretary and
Ambassador and Permanent Representative of Sri Lanka to the UN

Not many had heard of Manik Farm prior to the end of 2008. Perhaps not even up to the beginning of 2009. Then it rose to prominence, both nationally and internationally, as thousands of internally displaced persons (IDP), mostly innocent victims of the terrorist inspired conflict, poured in to it. At one point, it housed over 250,000 displaced men, women and children.

Manik Farm soon became converted to a battle ground by extension. On the one hand, the government of President Mahinda Rajapaksa sought to demonstrate that it genuinely wanted to care for the IDPs by providing them with basic amenities, and on the other, the Western NGO community, the Western media and certain Western Governments under pressure from well resourced and politically influential Tamil expatriate groups, cynically twisting every available fact for propaganda purposes, sought to brand Manik Farm as a giant concentration camp. The Western missions in Colombo, playing to a tune dictated by their capitals and lapping up the propaganda of the Western NGO community, highlighted the concentration camp image and as a place designed to detain Tamil IDPs indefinitely. Very little practical assistance to alleviate the misery of the IDPs was provided by them as they played politics with their lives. Thus in 2009, instead of being recognised as a facility to provide basic care to a large concentration of displaced humanity, essentially the victims of the LTTEs bloody minded military strategy, it became the propaganda battle ground between the government on the one side and the Western media and the NGOs on the other, not to mention certain Western Governments acting under pressure from the LTTE lobby groups.

There was no doubt in the mind of the government about its own motives. Manik Farm, close to Vavuniya, was constructed to meet the needs of the unprecedented flood of IDPs in a controlled environment. As has been proved in the years that followed, it was never intended to be permanent as the UN and others, in particular the Western media, alleged. The effect of keeping in a camp, thousands of disaffected and desperate people for any length of time, including many former LTTE combatants, was obvious to the government. That would have been a tailor made environment for further radicalisation. The government clearly wanted to avoid this and, looking to win the hearts and minds of the displaced Tamils, knew that they had to be sent back home as soon as feasible. In fact, the government made a commitment to the Indian Government, that the bulk of the IDPs would be returned to their villages and towns in six months.

The Menik Farm facility was equipped with basic requirements. First the shelters were constructed of cadjan. Later, the government imported large tents from China. The paths were paved. Communal kitchens were established and water and sanitation facilities were supplied. The Government even had two separate sets of kitchens to cater to the still sensitive caste differences among the camp occupants. Despite whispered allegations of a lack of sanitation and water by the Western NGOs, who always appear to thrive on human misery, to their disappointment, there were no epidemics or diseases. The maintenance of basic health standards was a credit to the state funded Sri Lankan health services. Manik Farm was a far cry from the familiar UN run IDP camps elsewhere in the world that one sees regularly on TV. So much so that the Sri Lankan mission to the UN offered to assist in building and managing better camps for the 28 million displaced world wide at the time.

Rumours continued and were lapped up by the Western media. The Government’s own inexperienced propaganda arms failed to counter the deluge of adverse publicity. The barbed wire fence around the camp came in for criticism as it restricted free movement. The IDP camps in many places around the world run by UN agencies and NGOs had no fences around them but human dignity was sadly lacking in them. The Government opted not to follow that model, where the distribution of food and water was haphazard, and children would wait for hours, sometimes for days, for water only for a passing truck to fling limited numbers of bottles at them. Attacks from locals were common and abuse by militias, sometimes by the UN’s own peacekeepers, was not unusual. The barbed wire fence at Manik Farm prevented entry in to the camp by outsiders for whatever reason, theft was minimised, the guards ensured that camp inhabitants stayed in unless given a pass, food was distributed methodically, piped water was made available and schooling was resumed for the children under the guidance of teachers who were among the displaced. The fence prevented hardened LTTE combatants from slipping back in to the jungle to regroup. Water and sanitation facilities were provided in a methodical manner. The small plastic tents provided by the UN became like ovens in the mid day heat and the toilettes constructed by the UN, deliberately kept shallow to avoid permanency, flooded after the first shower. The Chinese tents provided by the Government were much in demand.

Another good reason for not running an open camp was the need to avoid the IDPS from decimating the surrounding forests for firewood. The sensitive dry zone forest and the fauna in the area were saved in the process. Environmental degradation went hand with IDP camps elsewhere in the world.

There were fundamental difficulties in returning the IDPs to their own homes any time soon as the retreating LTTE had mined the abandoned villages and access roads. It takes, on average, less than three minutes to lay a mine but months and years to remove them. Fortunately, today much of the mines have been safely removed, largely due to the efforts of the Sri Lankan army sappers. Another important reason for the inability of the IDPs to return to their own homes, was the devious strategy employed by the LTTE as it abandoned village after village and town after town and retreated to its final beach head in Mullaitivu. They removed the roofs of the houses. The metal roofing sheets were melted to produce pellets for their Improvised Explosive Devises. Very soon, in the tropical heat, the jungle was reclaiming the houses.

At the beginning the numbers streaming in to Manik Farm caught the government off balance. Very little credit has been given, seven years later in the frenzy to find war criminals and violators of human rights, to the thousands of Sinhalese, especially Buddhist monks, who went from door to door to collect provisions to be sent by the lorry load to respond to the urgent and essential needs of the IDPs. Soldiers gave their rations to the IDPs. I recall ringing CEOs of major companies in Colombo to ask if they had water bowsers to spare to bring water to Manik Farm. Many responded positively. Very quickly the water issue was solved by pumping water from the river.

Many diplomats in Colombo seemed to believe the line propagated by the Western NGOs and the Western media. It was never effectively countered by the Sri Lankan media. Simple human stories that tend to resonate with the liberal mindset as opposed to blatant and unconvincing propaganda were missing.

Soon a procession of high powered Western dignitaries began visiting Sri Lanka demanding to see Manik Farm, some wanting to prove to themselves that their own propaganda was true. David Miliband, the UK Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs (nicknamed the pram man by the English media for billing the public purse to purchase a pram for his child) and Bernard Kouchner, the French Foreign Minister, were quick to drop in with a request to visit Manik Farm. Their effort to rope in the Swedish Foreign Minister, Carl Bildt, backfired as Sri Lanka (unwisely) refused to issue him a visa. With this inauspicious beginning, the visit got off to a bad start with David Miliband’s efforts to talk down to the Defence Secretary, Gotabaya Rajapaksa, being cut short with a curt, "Mr Miliband, I don’t tell you how to run your country. You should not insist on telling me how to run mine".

I accompanied the two of them to Menik Farm by helicopter to save time. On the way it was clear to me that Miliband was totally convinced that Menik Farm was an insanitary hell surrounded by barbed wire with trigger happy soldiers guarding it. He seemed to imagine the same conditions as those in the concentration camps that the British invented during the Boer War in South Africa and used with such brutal efficacy during the Mau Mau rebellion in Kenya and the Communist insurrection in Malaya. As we came in to land, I took great delight in pointing out the miles of barbed wire festooned with multi coloured washing of the camp dwellers. Obviously, to the surprise of my wards, these IDPs had sufficient water even to wash their clothes.

Mr Miliband was clearly unhappy and restless. Although we had planned to spend a couple of hours walking around the camp, to my surprise, he sent me a message through his PA after about half an hour that he preferred to return to Colombo and he required a helicopter for the purpose. There was no way that we could have produced a helicopter for the grumpy Secretary of State. I told the PA that poor Sri Lanka did not have any helicopters to spare but offered to provide a car for the trip to Colombo which would take at least eight hours. He was not a happy camper.

We set off by helicopter, as originally planned, at around 3 PM. The helicopter was still gaining altitude and just a few hundred meters from the Menik Farm fence, when I noticed a herd of frolicking wild elephants below - another risk the IDPs would have confronted had the fence not been there. Kouchner was all excited to see the elephants but Miliband who was totally grumpy refused to even look out of the window. The visit to President Rajapaksa’s retreat at Weeravila that followed did not contribute to improving Miliband’s mood. Especially when Rajapaksa firmly reminded the inexperienced and brash Secretary of State that Sri Lanka was not any more a British colony.

That evening at a reception held at Mt Lavinia Hotel, Kouchner loudly asked the Russian Ambassador whether Russia would support a UN enquiry in to war crimes in Sri Lanka. "Sure" replied the Ambassador, "but only after you have agreed to a UN enquiry in to NATO crimes in Afghanistan". As the other guests burst in to laughter, Kouchner adroitly changed the subject.

Soon thereafter, UN SG Ban Ki moon, under pressure from the West, sent USG Sir John Homes to visit Manik Farm. I accompanied him also. On arrival, he started walking briskly perhaps with the intention of getting away from me and other local officials and meeting some camp residents on his own. I suspected this and let him stride off alone but kept him within eyesight. At one point he entered a large Chinese made tent and was confronted by a buxom lady surrounded by many children. Sir John wanted to know whether she was happy at Menik Farm. She beamed and responded, "I am happy. My children are safe. They are not being dragged in to jungle camps for military training. They go to school now. We have enough food to eat well". As we walked out, we could see a helicopter distributing packeted food items to the camp dwellers.

I must say, that Sir John’s report to the SG was fair.
[Island - 21st April]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 ක් සමග බාරදුන් ශ්‍රීලනිපය වැනසූ ද්‍රෝහියා සිරිසේනයි - මහින්ද කෙලින් කියයි.

කතෘ:යුතුකම     4/28/2017   No comments
ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‌ෂයේ පතාක යෝධයින් ආසන සංවිධායක ධූරවලින් ඉවත් කරමින් සිදුකරන ශ්‍රීලනිපය දෙකඩ කිරීමේ වගකීම වත්මන් පක්‌ෂයේ නායක ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා භාරගත යුතු යෑයි හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‌ෂ මහතා නිවේදනයක්‌ නිකුත් කරමින් කියා සිටී.

එහි මෙසේ සඳහන් වේ

2017 අ‌ප්‍රේල් 27
මාධ්‍ය නිවේදනය
ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය දෙකඩ කිරීම
2015 ජනවාරියේදී නව නායකයෙකු යටතට පත්වූයේ නොබෙදුණු ශ්‍රිලනිපයකි. පක්‍ෂ නායකත්වය මා සතුව තබා ගැනීමට මම ඒ අවස්ථාවේදී උත්සාහයක් නොගත්තේ අපි කාගෙත් දේශපාලන තෝතැන්න වූ ශ්‍රිලනිපය රැකගැනීමේ උවමනාව නිසාය. දශක හතරක් මුළුල්ලේ ශ්‍රිලනිපයේ සාමාජිකයෙකු මෙන්ම අවුරුදු 13ක් මුළුල්ලේ පක්‍ෂයේ මහලේකම්වරයෙකුද වූ අයෙකු පක්‍ෂයේ නායකයා වූ විට පක්‍ෂයට හානියක් නොවනු ඇතැයි මම මෙන්ම පක්‍ෂ සාමාජිකයනුත් බලාපොරොත්තු විය. 2015 අගෝස්තු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී වෙනම ඡන්දය ඉල්ලිය යුතු යැයි අප අතර ප්‍ර‍බල මතයක් තිබුණද, ශ්‍රිලනිපය හා එජනිසය තුළින් අපි එම මැතිවරණයටත් තරග කලේ, මේ පක්‍ෂය රැක ගැනීමට අප තුළ තිබුණු උවමනාව නිසාය. ඒ වන විටත් අප තුළ ශ්‍රිලනිපයේ නව නායකත්වයේ ක්‍රියාකලාපය ගැන බරපතල සැක නොතිබුණා නොවේ.

ශ්‍රිලනිපයේ මේ නව නායකයා ජනාධිපති වූ විගස පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන 43ක් පමණක් තිබුණු එජාපයට අගමැතිකම දීම නිසා ඒ වන විටත් පාක්‍ෂිකයන් තුළ තිගැස්මක් තිබුණි. ශ්‍රිලනිපයේ නායකත්වය ලැබීමෙන් පසුවවත් මේ එජාප නැඹුරුව වෙනස් වනු ඇතයි පක්‍ෂ සාමාජියන් බලාපොරොත්තු වුණත්, එවැන්නක් සිදු නොවීය. ඒ වන විට පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලයක් තිබුණු එජනිසයේ නායකත්වය ලැබීමෙන් පසු, නව නායකයා කළේ එජනිසයේ බහුතරයත් පාචිච්චි කරමින් යූඑන්පී ආණ්ඩුව පවත්වාගෙන යාමයි. එපමනක්ද නොව 2015 මාර්තු මාසයේදී එජනිස පාලනය යටතේ පැවති පලාත් පාලන ආයතන සියල්ල විසුරුවා, ඉදිරියට පැවැත්වීමට නියම වූ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී එජනිසයට වාසිදායක වූ සාධකයක් අපිට අහිමි කිරීමටත් නව නායකත්වය කටයුතු කළා. එවන් පසුබිමක් තුළ වුවත්, 2015 අගෝස්තු මැතිවරණය අපි එජනිසය යටතේම තරග කළේ, ශ්‍රිලනිපය නොබෙදා තබා ගැනීමට උපරිම උත්සාහයක් ගතයුතු නිසාය. එමෙන්ම නව ශ්‍රිලනිප නායකයා එජාපයේ ග්‍ර‍හණයෙන් ගලවා ගැනීමට හැකිවේ යැයි බලාපොරොත්තුවක්ද එදා නොතිබුණා නොවේ.

නමුත් 2015 මහ මැතිවරණය එජනිසය ජය ගන්නා බවට ළකුණු පහල වෙමින් පැවති අවස්ථාවේදී ශ්‍රිලනිප නායකයා කටයුතු කල ආකාරයෙන් පාක්‍ෂිකයන් බරපතල අපේක්‍ෂා භංගත්වයකට පත්විය. ඡන්දයට දින කීපයක් තිබියදී එජනිසය ඡන්දයෙන් දිණුවත් එහි ඡන්ද ව්‍යාපාරය මෙහෙය වූ මට අගමැතිකම දෙන්නේ නැති බවට විවෘත ලිපියක් ලියමින් ශ්‍රීලනිපයේ නව නායකයා කීවේ ඡන්දයෙන් ශ්‍රිලනිපය දිනුවත් ඔහු ජයග්‍ර‍ණය දෙන්නේ එජාපයට බවය. එයින්ද අපේ ජයග්‍ර‍ණය නැවැත්වීමට නොහැකි වේ යැයි ඔහු තුළ වූ සැකය නිසා ඡන්දයට පැය 48ක් තිබියදී ශ්‍රිලනිපයේ හා එජනිසයේ මහ ලේකම්වරුන් දෙදෙනාම ධූරයන් වලින් පහ කරනු ලැබුවේද ශ්‍රිලනිපයේ පරාජය තහවුරු කිරීමටය. මේ ආකාරයට ශ්‍රිලනිප නායකයාගේ උදවු ඇතුව 2015 අගෝස්තු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය එජාපය ජයගත් පසු වත්මන් ශ්‍රිලනිප නායකත්වය කලේ ශ්‍රිලනිපයේ මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් යූඑන්පී ආණ්ඩුවට මුක්කු ගැසීමට යෙදවීමයි.

2015 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී තේරී පත්වුණු සියළුම මන්ත්‍රීවරුන් ජනතාව ඉදිරියේ පෙනී සිටයේ 2015 ජනවාරි 08 කුමන්ත්‍ර‍ණයට විරුද්ධවය. ඔවුන් සියළුදෙනාම ඡන්දය ඉල්ලුවේ මේ යමපාලන ආණ්ඩුවේ වැඩපිළිවෙලට විරුද්ධවය. එසේ පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වුණු මන්ත්‍රීවරුන් තිස් ගණනක් ශ්‍රිලනිප නායකත්වයේ ආරාධනය මත යූඑන්පී ආණ්ඩුවට මුක්කු ගැසීමට ඉදිරිපත් වී සිටීම ගැන මම කණගාටුවට පත්වෙමි. නමුත් ශ්‍රිලනිප හා එජනිස මන්ත්‍රීවරුන් 52 ක් තමන්ට 2015 ලැබුණු යමපාලන විරෝධී ජනවරමට ගරු කරමින් විපක්‍ෂයේ අසුන්ගෙන සිටී.

මෙසේ විපක්‍ෂයේ සිටින ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් විටින් විට, ඔවුන්ගේ ආසන සංවිධායක ධූර වලින් ඉවත් කිරීම දැන් අවුරුදු දෙකක් මුළුලුල්ලේ සිදු වී ඇත. ශ්‍රිලනිප පාක්‍ෂිකයන්ගේ ඡන්දයෙන් පත්කර ගනු ලැබූ අතිශයින්ම ජනප්‍රිය චරිත ආසන සංවිධායක ධූර වලින් ඉවත් කරමින් ශ්‍රිලනිපයේ නායකත්වය මේ කරන්නේ ශ්‍රිලනිපය ශක්තිමත් කිරීම නොව එජාපයේ ජය තහවුරු කිරීමට කටයුතු කිරීමය. අද වන විට එජාප ආණ්ඩුවට මුක්කු නොගැසීමේ වරදට ආසන සංවිධායක ධූර වලින් නෙරපා හැර ඇති ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් අතර, ප්‍ර‍සන්න රණතුංග, බන්දුල ගුණවර්ධන, ගීතා කුමාරසිංහ, ගාමිණී ලොකුගේ, සනත් නිශාන්ත, පියල් නිශාන්ත, ජොන්ස්ටන් ප්‍ර‍නාන්දු, මහින්ද යාපා අබේවර්ධන, කෙහෙළිය රඹුක්වැල්ල, පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි, රෝහිත අබේගුණවර්ධන, ජගත් බාලසූරිය, සී.බී. රත්නායක, ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන්, ලොහාන් රත්වත්තේ, අනුර විදානගමගේ, සාලින්ද දිසානායක, මොහාන් සිල්වා, ටිකිරි අධිකාරී, ඩී.බී.හේරත්, කංචන විජේසේකර යන මන්ත්‍රීවරුන්ද වේ.

මේ ආකාරයට ශ්‍රිලනිපයේ ස්ප්‍රිත්තුව, ආසන සංවිධායකකම් වලින් ඉවත් කිරීමෙන් වාසිය සැලසෙන්නේ ශ්‍රිලනිපයටද නැතිනනම් එජාපයටද? මෙසේ ඊයේ පෙරේදා ආසන සංවිධායක ධූරයෙන් ඉවත් කළ ජනක බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් මාතලේ දිස්ත්‍රික්කයේ ශ්‍රිලනිපය වෙනුවෙන් කළ මෙහෙවරවත් සැලකිල්ලට ගෙන නැති බව පැහැදිලිය. එතුමාගේ දිවන්ගත පියා ටී.බී.තෙන්නකෝන් ශ්‍රිලනිපයේ ආරම්භක සාමාජිකයෙකු මෙන්ම 1956 විප්ලවයේ පුරෝගාමීයෙකුද විය. ලොහාන් රත්වත්තේ ඉවත් කිරීමට පෙර ඔහුගේ දිවංගත පියා ශ්‍රිලනිපයටත් රටටත් කල සේවය ගණන් ගෙන තිබෙනවාද? ශ්‍රිලනිප නායකයාගේ මේ වැඩ පිළිවෙල නිසා ශ්‍රිලනිපයේ ආසන සංවිධායක කමත් බාල්දු වී ඇති තරම ඩලස් අලහප්පෙරුම, ජනක වක්කුඹුර හා රෝහණ දිසානායක ස්වේච්චාවෙන්ම තම සංවිධායක ධූරවලින් ඉවත් වීමෙන් පෙනේ. ප්‍ර‍මිත බණ්ඩාර තෙන්නකෝන් සිය පියාට වූ අසාධාරණය නිසා දෙවරක් නොසිතා තමාට තිබුණු පලාත් ඇමති ධූරයෙනුත් ඉල්ලා අස්විය.

පක්‍ෂයේ පතාක යෝධයින් ආසන සංවිධායක කම්වලින් ඉවත් කරමින් මේ ගෙන යන වැඩපිළිවෙල නිසා ශ්‍රිලනිපය දෙකඩ කිරීමේ සමපූර්ණ වගකීම පක්‍ෂ නායකයා භාරගත යුතුය. යූඑන්පී ආණ්ඩුවට මුක්කු ගසන මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ආසන සංවිධායක කම් එසේම තිබියදී ආණ්ඩුවට විරුද්ධ මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ආසන සංවිධායකකම් නැති කිරීමෙන් ශක්තිමත් වෙන්නේ ශ්‍රිලනිපයද නැතිනම් එජාපයද යන්න පොඩි ළමයෙකුට වුවත් තේරුම් ගැනීමට අපහසු නැත. තමන්ට 2015 අගෝස්තු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදී ලැබුණු ජණවරමට ගරු කරමින් විපක්‍ෂයේ සිටින ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන් ශ්‍රිලනිප මධ්‍යම කාරක සභාවෙනුත් ඉවත් කොට ඇත. මේ කුමන ක්‍රියාමාර්ග ගත්තත් ශ්‍රිලනිප නායකයාගේ අනුග්‍රාහකත්වය යටතේ පවතින මේ දුර්දාන්ත ආණ්ඩුව දිනෙන් දිනම පිරිහීම වැලැක්විය නොහැක.

ශ්‍රිලනිපයේ මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසකුත් ආණ්ඩුව ශක්තිමත් කිරීමට යෑමෙන් පසුත් ආණ්ඩුවට වැඩ බැරිනම්, බලා සිටියදී ගිලෙන ඔය නැවේ තවදුරටත් සිටින්නේ කුමටදැයි, ඒ ශ්‍රිලනිප මන්ත්‍රීවරුන්ද කල්පනා කර බැලිය යුතුය. ඡන්දයකදී කිසිදාක ශ්‍රිලනිපයට ඡන්දය නොදෙන, ජාතික දේශපාලන පක්‍ෂ මෙන් මැයි දිනය සමරන්නේ නැති, උතුරු නැගෙනහිර ජාතිවාදී පක්‍ෂවල සාමාජිකයන්ට නොමිලේ විනෝද සවාරි ලබා දී ගෙන්වාගෙන ඔලුගෙඩි පෙන්වා ජනතාව රැවටීමට උත්සාහ ගත්තත්, දිගින් දිගටම මේ ආණ්ඩුව ඡන්ද කල් දමමින් සිටන්නේ, ඔවුන්ට රට තුළ තිබෙන සැබෑ බලය ගැන අවබෝධයක් තිබෙන නිසා විය යුතුය.

මම 2015, අපට ලැබෙනු ජනවරම අනුව ‍මේ ආණ්ඩුවට එරෙහි විපක්‍ෂ බලවේගයට නායකත්වය දෙමින් මේ දුර්දාන්ත ආණ්ඩුව පරාජය කිරීමට කැප වෙන බව මෙහදී නැවතත් ප්‍රකාශ කර සිටමි. ශ්‍රිලනිපය එජාපයේ වලිගයක් බවට පත් කිරීමට විරුද්ධ සියළුම ශ්‍රිලනිප පාක්‍ෂිකයන්ටත්, මේ ආණ්ඩුවේ ජාතිද්‍රෝහී වැඩපිළිවෙලට විරුද්ධ මහජනතාවටද ගාලු මුවදොර මැයි රැලියට සහභාගී වී මේ ආණ්ඩුවට ප්‍ර‍බල පණිවුඩයක් යවන මෙන් මම ආරාධනය කර සිටිමි.

මහින්ද රාජපක්‍ෂ
ශ්‍රී ලංකාවේ හිටපු ජනාධිපති


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

4/27/2017

හොරිකඩයාගේ ඔක්තෝබර් තිසීසය

කතෘ:යුතුකම     4/27/2017   No comments
ඔක්තෝබර් විප්ලවය අරභයා අශෝක හඳගම රාවයට ලියූ ලිපියක් සම්බන්ධව මේ වනවිට කිසියම් කසුකුසුවක් මතුව තිබේ. මේ ලිපිය කියවූ ඇතමුන් හඳගම වල් වැදී ඇති බව කියමින් කම්පාවනු දක්නට ලැබෙයි. එසේ වුවද වල් වැදී ඇත්තේ හඳගමද? නොඑසේ නම් ඔහු මාර විප්ලවකාරී සිනමාකරුවෙක් යැයි සිතා සිටි, හා තවමත් සිතා සිටින නොදරුවන්ද? යන්න මෙහිදී සැකෙවින් විමසා බැලිය යුතුය.

අවුරුදු ගාණකට පෙර ජවිපෙ හා තිබූ යාළුකම් සහ වාමාංශික පෙනුමක් සහිතව කළ කඨෝර නිර්මාණ දෙක තුනක් හැර හඳගමගේ ඇති කෙහෙල්මල් ප්‍රගතිශීලීත්වයක් හෝ වාමාංශිකභාවයක් නැත. ඔහු ඒ කුඩා වාමාංශික අමුඩයද එළිපිටම ගලවා දමන ලද්දේ අද ඊයේ නොව මීට බොහෝ කාලයකට පෙරාතුවය. අන්ත ජාතිවාදය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින, කොටි ත්‍රස්තවාදයේ මතවාදී වට්ටෝරුවට අනුව කසිකබල් චිත්‍රපට හදන, දන්නා කාලයේ සිටම වාමාංශික වචනවලින් රනිල්ගේ අසූචි සෝදමින් සිටින, නව ලිබරල්වාදයේ සියලු දෘෂ්ටිවාදී ලණු එලෙසින්ම ගිලිමින් වමාරමින් සිටින, වලිගය අහිමි කරගත් නරියා මෙන් තමාගේ පෞද්ගලික ඛේදවාචක සියල්ල පොදුභාවයට පත්කිරීමේ නොනිමෙන සමාජ වෛරයකින් පෙළෙන, මෙවන් විෂම පුද්ගලයෙකුගේ ප්‍රගතිශීලීත්වය කුමක්ද? නූතන එන්ජීඕ වාමාංශිකයන්ට මිස සිහි බුද්ධිය ඇති කිසිවකුට හඳගම වීරයකු ලෙස පෙනී යාමට ඉඩක් නැත. හඳගමගේ විප්ලවවාදය අනෝමාගේ පතිවතටත් වඩා ලෝක විහිළුවකි. මේ අනුව හඳගම අමුතුවෙන් වල් වදින්නට දෙයක් නැත. ඒ ඔහු වල් නොවැදී යහතින් සිටි කාලයක් කිසිදා නොතිබූ නිසාය.

කෙසේ හෝ වේව්ා හඳගම මාර ප්‍රබුද්ධ රැඩිකල් වීරයෙක් යැයි තවමත් සිතා සිටින නොදරුවන්ට කියවීම සඳහා ලිපියක් ලියා තිබීම ගැන අපි ඔහුට ස්තූති කළ යුතුව ඇත.

හඳගමගේ මේ මාර බරසාර ලිපියට අනුව නූතන ලිබරල් ධනවාදී ලෝකය පුදුමාකාර සුන්දර මැජික්ලන්තයකි. කම්කරුවන් හෝ සූරාකෑමට ලක්වන පීඩිතයන් ඒ තුළ නැත. සියල්ලෝ ව්‍යවසායකයන් බවට පත්වෙමින් සිටිති. විද්‍යාවේ තාක්ෂණයේ මහා බල මහිමය විසින් මිනිස් සංහතියේ සියලු ප්‍රශ්න විසඳා හමාරය. නූතන ගෝලීය කම්කරුවෝ චීනයෙන් ගෙන්වා ගත් ඇන්ජලීනා ජොලීගේ තත්‍ය රූප සමඟ රමණයේ යෙදෙමින් රජ පහට ජීවත් වෙති. පාරිභෝජනවාදය, වෙළඳ තරඟය මාරය. එය විසින් යුද්ධ, කෝලාහල, පාරිසරික ප්‍රශ්න, ජාතිවාදී ගැටුම්, සමාජ අර්බුද, කිසිවක් ජනිත කරන්නේ නැත. වෙළෙඳ තරඟය විසින් ලංකාවේ ජංගම දුරකතන ගාස්තු පහත බැස්සවූ ආකාරයට ආහාර, ඇදුම් පැළදුම්, බේත් හේත් ආදියේද මිල හැටට හැටේ පහත බස්සනු ඇත. රනිල් වැනි දූරදර්ශී නායකයකු හා එක්වී අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය ආදියද විකුණා දැමූ විට ඒ සේවාවන්ගේ මිලද තරඟය විසින් බිංදුවෙනුත් පහළට බස්සා සියලු දෙනාට සයිටම්වලින් උපාධි ලබා නවලෝක රෝහලෙන් බේත් ගැනීමට අවස්ථා උදාවනු ඇත. එසේ වුවද ලංකාව වැනි ජාතිවාදී ආගම්වාදී රටවලට හතේ හත වැදී ඇත්තේ පගා ගසන අකාර්යක්ෂම රාජ්‍ය යන්ත්‍රය නිසාය. ඒ ඔස්සේ බිහිවන දූෂිත පගා මරුවන් මිස, රටවල් තිහ හතලිහක ජාතික ආදායම එක අතට ගත් ධනපතින් හෝ මිනීමරු බහුජාතික සමාගම් නූතන සුන්දර ලිබරල් ලෝකය තුළ නැත. ලංකාවේ ගොවියන් වස කා මියයන්නේ නාථ දෙවියන් නිසාය. දිනකට ඩොලර් දෙකක ආදායමක් නොමැති, සාගතයෙන් හෝ සරල රෝගවලින් මියයන මිලියන ගණනක ලෝක වැසියන් පිළිබඳ පුවත් පරණ වාමාංශිකයන්ගේ ජාත්‍යන්තර කුමන්ත්‍රණ විය හැකිය. මේ අනුව ඔක්තෝබර් විප්ලවයේ ලාංකීය නියමුවා වන රනිල් සමඟ එක්වී රාජ්‍ය අංශය හැකි තරම් හකුළුවා පගා මරුවන්, දූෂිතයන්, පරාජය කළ විට වෙළෙඳ තරඟය විසින් ලංකාව සිංගප්පූරුවක් බවට පත් කරනු ඇත.

හඳගමගේ ඔක්තෝබර් තිසීසය සැකෙවින් එවැන්නකි. හඳගම විටෙක මේ කියන්නේ අන් කිසිවක් නොව ගෝලීය නරියන් විසින් අප වැනි රටවල කුකුළන්ට කියන කතාවමය. ඔවුන් තම ආර්ථිකයන්ගේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීම ඉහළින්ම පවත්වා ගන්නා අතරේ රාජ්‍ය අංශය හැකිලීමට පරිධීය රටවලට යෝජනා ගෙනෙති. හඳගම කියන ආකාරයේ ධනවාදයක් ලෝකයේ කොතැනවත් නැත. රාජ්‍ය නිර්බාධවාදය ක්‍රමවේදයක් ලෙස අන්ත අසාර්ථකත්වයට පත් වූයේ අද ඊයේ නොව ධනවාදයේ ආරම්භක අවධියේදීමය. ඔක්තෝබර් විප්ලව යුගයේ සමාජවාදී අදහස්වල ප්‍රශ්න ගැටලු ඇති බව සැබෑය. එසේ වූ පමණින් නව ලිබරල්වාදය ගැන මේසා තකතීරු ප්‍රවාද ගෙතිය හැකි සත්ත්වයකු තව කල්පයකටවත් මෙදියත පහළ වෙතැයි සිතීම අසීරුය.

එක් අතකට මෙහි පුදුම විය යුතු අමුත්තක්ද නැත. හඳගම පමණක් නොව අද ජවිපෙ, පෙරටුගාමී, වැනි පක්ෂවල සිට මෙරට බොහෝ වැලේ වැල් නැති වාමාංශිකයන්ගේ අදහස් මීට අඩු වැඩි වශයෙන් සමානය. නව ලිබරල් ආර්ථිකය ගැන මේසා මරි මෝඩ කතා නොකියන වාමාංශිකයෝ පවා නව ලිබරල්වාදයේ අනිකුත් අවශ්‍යතා වන ජාතිවාදය, බෙදුම්වාදය, ෆෙඩරල් විසඳුම්, යුධ අපරාධ, ඉතිහාස විරෝධය, ජාතිකත්ව විරෝධය, සංස්කෘතික වෛරය, ආදී ප්‍රවණතා වෙනුවෙන් රෙදි නැතිව පෙනී සිටිති. එහි ඇති දේශපාලනය කුමක්දැයි වටහා ගැනීම වල් සතකුගේ වල් වැදීම ගැන කතා කිරීමට වඩා වැදගත් අභ්‍යාසයක් බව අවසාන වශයෙන් සටහන් කළ යුතුය.

-ඉසුරු ප්‍රසංග-
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

4/25/2017

ශ්‍රී ලංකාව දුර්වල රාජ්‍යයක් බවට පත් කෙරීම

කතෘ:යුතුකම     4/25/2017   No comments
-ජානක වංශපුර-
මෑත කාලෙදී සංවිධානාත්මකව සිදුකෙරුනු විශාලතම දේශපාලන වෙනස මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බලයෙන් පහ කිරීමයි. ඒ සඳහා යොදා ගැනුනු ගිහි පැවිදි දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන්ට තනි තනිව හෝ එක්ව හෝ එවැනි වෙනසක් තබා ඊට ලඟින් යන දේශපාලන විපර්යාසයක්වත් කර ගැනීමට ශක්තියක් තිබුනේ නැත. අදටත් මේ අයට පවතින ආණ්ඩුවේ සහය සඳහා හෝ ආණ්ඩුවේ ගමන වෙනස් කිරීම සඳහා හෝ තනිව හෝ එක්ව කල හැකි දෙයක් නැති බව පැහැදිලියි. එසේනම් මේ දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන් හරහා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඉවත් කෙරුනේ කෙසේද? පැහැදිලිවම ඔවුන්ට වඩා ඉහලින් තිබි දේශපාලන බලවේග මඟින් මේ ක්‍ර්‍රියාකාරීන්ව සමස්ථයක් ලෙස මෙහෙයවුනු නිසාවෙනි. අදත් අවශ්‍ය විටෙක මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ඉවත් කෙරුනු බලවේග වලට එලෙසම ක්‍රියාකාරී විය හැකිය.

එසේනම් අපි ඇසිය යුතු වැදගත් ප්‍රශ්ණය මේ බලවේග වලට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බලයෙන් ඉවත් කිරීමට උවමණ් වූයේ ඇයි කියාය.

දූශණ වංචා නිසාද? ආර්ථිකය නිවැරදිව කළමණාකරණය නොකල නිසාද? අද බොහෝ දෙනාට අමතකමුත් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බලයෙන් පහ කල යුතුයැයි පැවසුනේ මේ හේතු නිසාය. නමුත් මේ හේතු ඇත්ත හේතු විය නොහැකි බව දැන්වත් පෙනී යායුතුය. ඒ යහපාලන රජයද දූශණ වංචා සිදුකරන නිසාවත් ආර්ථිකය නිවැරදිව කළමණාකරණය නොකරන නිසාවත් පමණක් නොවේ. රාජපක්‍ෂ සහ රනිල්-මෛත්‍රී අතර මේ කරුණු සම්බන්ධයෙන් සංසන්ඳනය කිරීමට එකලද පදනමක් නොතිබුනු නිසාය. වෙනත් ආකාරයකට කියන්නේ නම් රනිල්-මෛත්‍රී රජයක් රාජපක්‍ෂ රජය තරම් දූශණ වංචා නොකරාවි යැයි හෝ ආර්ථිකය වැරදිව කළමණාකරණය නොකරාවි යැයි හෝ පුරෝකථනය කිරීමට පදනමක් මීට වසර දෙකකට ඉහතදීවත් නොතිබිනි. එබැවින් දූශණ වංචා සහ ආර්ථිකය එකල මවා පාන ලද බොරු හේතුය.

ඇත්තටම මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පහ කෙරුනේ මේ කිසි හේතුවකටවත් නොව ශ්‍රී ලංකාවේ රාජ්‍යය බලය දුර්වල කර දැමීම සඳහා ඉඩ ලබා ගැනීමටය. යහපාලන රජය හරහා එය ඉටු කෙරෙනු ඇත. රාජ්‍යය බලය දුර්වල කෙරෙනු ඇත්තේ පාර්ලිමේන්තුවට ඇති බලය දියාරු කර පළාත් සභා බලවත් කිරීම මඟිනි. මේ රජය මඟින් නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කෙරෙන්නේ ඒ සඳහාය. ඒ අනුව පළාත් සභාවලට නීති කෙටුම්පත් කිරීමට හැකියාව ලැබෙනු ඇත, පාරලිමේන්තුවට වග කියූ අග්‍රාණ්ඩුකාරයාගේ බලය බිඳ දැමෙනු ඇත, ඉඩම් හා පොලිස් බලතල ඊට හිමිවෙනු ඇත. මෙසේ දියාරු කෙරෙන පාර්ලිමේන්තුව සතු රාජ්‍ය බලය වර්ගවාදීව ක්‍රියාකරන උතුරු සහ නැඟෙනහිර පළාත් අතට පත්වෙනු ඇත. එවිට මෙරට රාජ්‍යයේ ඒකීය බව වර්ගවාදී දෙමළ සහ මුස්ලිම් දේශපාලකයින් මත රැඳෙනු ඇත. නමුත් ඔවුන්ටද සැබෑ බලයක් හිමි නොවෙනු ඇත. බලය බෙදීම හරහා සැබෑ බලය හිමිවෙනු ඇත්තේ සිංහලුන්ටවත් දෙමළුන්ටවත් මුසල්මානුවන්ටවත් නොව මේ සියල්ලන් සමඟ රාජ්‍ය බලය කේවල් කරන ඉංදියාවට හෝ බටහිර ආණ්ඩුවලට හෝ වෙනයම් විදේශ බලවේගකයටය. මොවුන් මේ රටේ දේශපාලකයින් එකිනෙකා අතර කොටවමින් සදාකාලික ලෙස මෙරට දුර්වල රාජ්‍යයක්ව පවත්වාගෙන යන්නට කටයුතු කරනු ඇත. එයින් මෙරට කිසිම ජන කොටසකට අත්වෙන සෙතක් නැත. මේ බල කෙළිය හරහා සිංහලුන්ට නම් රටක් නැතිවෙනු ඇත.

ඉහත සඳහන් දෑ හුදෙක් බිය වැද්දීමක් පමණක් යැයි යමෙක් සිතයි නම් ඔහු විසින් කල යුත්තේ ඉංදියාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පිරික්සීම පමණය. යෝජිත යහපාලන ව්‍යවස්ථාවෙන් ලංකාණ්ඩුවට ලැබෙන බලයට වඩා අතිශයෙන් වැඩි බලයක් ඉංදියාවේ ව්‍යවස්ථාවෙන් එහි මධ්‍යම ආණ්ඩුව ලබා දී ඇත. ඉංදියාවේ ශක්තිමත් මධ්‍යම ආණ්ඩුවකුත් ලංකාවේ දුර්වල මධ්‍යම ආණ්ඩුවකුත් තිබීමට පදනමක් තිබේද? ඊට හේතුව පරිපාලන පහසුකමද? ප්‍රශ්ණය පරිපාලනය නම් ලංකාව මෙන් පනස් ගණයකටත් වඩා විශාල හැට ගුණයකට වඩා ජනගහණයක් සිටින ඉංදියාව නොවේද බලය වඩාත් විමධ්‍යගත කල යුත්තේ? ලංකාවේ බලය බෙදෙන්නේ වෙන කිසිවකටත් නොව රාජ්‍යය දුර්වල කිරීමටය. සංවිධානාත්මකව මෙරට සතුරන් විසින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා බලයෙන් පහ කෙරුනේ දුර්වල රාජ්‍යයක ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කර ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය ගැති ආණ්ඩුවක් පත් කර ගැනීමටය.

මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපති ධූරයට පත්වූ තැන සිට මේ දක්වා මෙරට දේශපාලනයේ සිදුවෙන වැදගත් සිදුවීම් සලකා බැලුවොත් පෙනෙනු ඇත්තේ ඒ සියල්ලම කෙරුනේ මේ සිංහල විරෝධී ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කිරීම උදෙසා බවය. ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කර ගැනීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුව තුල ප්‍රධාන පක්‍ෂ දෙක එකමුතු කල යුතු විනි. කල් තියාම 19 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් ඊනියා ජාතික රජයක් සඳහා නීති සකස් කෙරුනේ එබැවිනි. පොරොන්දු වුවත් ඡන්ද ක්‍රමය වෙනස් කිරීම සඳහා ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය නොකලේද නිදහස් පක්‍ෂය බහුතරය ආසන ප්‍රමාණයක් ලැබීම වැලකීම සඳහාය. ඊ ළඟට නිදහස් පක්‍ෂයේ නායකායා ලෙස ජනාධිපතිවරයා විසින් මැතිවරණය දූශණය කලේය. කෙරෙන චෝදනා සත්‍ය නම් බැඳුම්කර වංචාව හරහා රනිල් වික්‍රමසිංහ සිය මැතිවරණ ව්‍යාපාරයට අරමුදල් ලබා ගත්තේය. මැතිවරණයෙන් පසු පරාජය කරන ලද මන්ත්‍රීවරුන් ජාතික ලැයිස්තුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන ඊනියා ජාතික රජය පිහිටුවිනි. පාර්ලිමේන්තු විපක්‍ෂ නායකත්වය ආණ්ඩුවට විරුද්ධ සැබෑ විපක්‍ෂ මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් උදුරාගෙන පාර්ලිමේන්තුවේ ඔවුන්ට හිමිවිය යුතු වරප්‍රසාද කොල්ල කන ලදී. අවසානයේ පවතින ව්‍යවස්ථාවට පටහැණිව මුළු පාර්ලිමේන්තුවම ව්‍යවස්ථාදායක මංඩලයක් බවට පත් කර එහි මෙහෙයුම් කමිටුවේ සභාපතිවරයා වශයෙන් අගමැතිතුමා පත් කෙරිනි. රටේ අනිකුත් ප්‍රශ්ණ නොවිසඳෙද්දී ආර්ථිකය වලපල්ලට යද්දී මේ අසමත් ආණ්ඩුව ව්‍යවස්ථා ව්‍යාපෘතිය අධි වේගයෙන් ඉදිරියට ගෙන ගියේය. ඊට ජවයක් ලැබුනේ කෙසේද?

මහින්ද රාජපක්‍ෂ බලයෙන් පහ කෙරීමේ සිට මේතාක් මේ රජය නියැලී සිටින්නේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය දුර්වල රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීමේ ව්‍යාපෘතියේය. ඒ සඳහා විදෙස් බලවේග වල අනුමැතිය සහ අනුග්‍රහය වත්මන් රජයට ලැබෙන බවට සාධාරනය සැකයක් ඇත. අද වන විට මේ ව්‍යාපෘතියේ අවසාන අදියරට පැමිණ ඇත. මේසා විශාල මෙහෙයුමක් කරගෙන ආ සංවිධානාත්මක බලවේගයක් විසින් සටන මේ මොහොතේ අත් හරී යැයි සිතිය නොහැකිය. නමුත් ඔවුන්ට බාධක ඇත. පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බලයක් ඔවුන්ට නැත. ජනමත විචාරණයකදීද ව්‍යවස්ථා ව්‍යාපෘතිය බොහෝවිට ජනතාව අතින් පරාජයට පත් වෙනු ඇත. මේ මොහොතේ රජය සහ රජය පවත්වාගෙන යන බලවේග සොයන්නේ වෙනත් උපක්‍රමයකින් සිංහල විරෝධී ව්‍යවස්ථාව රටේ නීතිය කරගැනීමටය. එය කුමක්දැයි අපි නොදනිමු. නමුත් ඒ සඳහා ඉඩක් රජයට ලබා නොදිය යුතුය.

යම් හෙයකින් රටේ කලබලකාරී තත්වයක් පැන නැගියහොත් එසේත් නැත්නම් ජනතාව සිවිල් නීතිය කඩ කරන තැනට පත්වුවහොත් ජනතාව සහ ජන මාධ්‍ය දැඩි ලෙස මර්ධනය කිරීමට රජය එය අස්වැසිල්ලක් කර ගනු නිසැකය. එපමණක් නොවේ රජයට සහය දෙන අදිසි බලවේග විසින් අරාජික තත්වය තවත් උත්සන්න කිරීමට කටයුතු කරනු ඇත. එතැන් සිට රජය කරන කියන දෑ පිළිබඳව ජනතාවට වග නොවෙනු ඇත. අසූවේ දශකයේ ජවිපෙ සහ රජය භීශණය පතුරවන අතරතුරේ ජනාධිපති ප්‍රේමදාස මහතා හිතේ හැටියට කොටි සමඟ ගිවිසුම් ගැසුවේය. ඒ පිළිබඳව විරෝධය දැක්වීමට සිංහලයින්ට අවකාශයක් නොලැබිනි. පසු කලෙක ප්‍රේමදාස මහතාගේ දේශපාලන පාවාදීම් (ඝාතනයවුනු හයසියයක් පමණ පොලිස් නිලධාරීන්ගේ ජීවිත නොවේ) ආපසු හැරවීමට හැකිවුවද වත්මන් රජය විසින් රටේ නීතිය වෙනස් කර බලය බෙදුවොත් එය ආපසු හරවුනු නොහැකිය. එබැවින් ජනතාව සහ ජනමාධ්‍ය මර්ධනය කරමින් එහි අවධානය වෙනතක තබා ගැනීමට අවස්ථාවක් රජයට ලබා නොදීම සාමාන්‍ය ජනතාවගේත් ආණ්ඩු විරෝධී දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන්ගේත් වගකීමවේ. ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය දුර්වල රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය පරදවමු.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

4/21/2017

රට දෙකඩවීම වැලැක්වීමට නම් - මහින්ද යළිත් නොකෑ යුතු සිරිසේනලාගේ ලණුව

කතෘ:යුතුකම     4/21/2017   No comments
-වෛද්‍ය කේ.එම්. වසන්ත බණ්‌ඩාර-

මෛත්‍රි - මහින්ද තෙවන සටන් විරාමය;
අවසානය කුමක්‌ද?


මේ දිනවල ඉංග්‍රීසි පුවත්පත් හරහා ඉදිරිපත් කෙරෙන යම් විවාදාත්මක මතවාද සිංහල පාඨකයින් අතර සංවාදයට ලක්‌වන්නේ නැත. ඒවා අතුරින් එක්‌ ප්‍රධාන මතවාදයක්‌ වන්නේ මෛත්‍රි - මහින්ද-ගෝඨාභය ත්‍රිත්වය විසින් නව දේශපාලන සන්ධානයකට ම`ග විවර කළ යුතු බවය. වෙනත් වචන වලින් කියන්නේනම් ඒ මගින් අවධාරණය කෙරන්නේ මෛත්‍රි සහ මහින්ද පාර්ශ්ව අතර 'සටන්විරාම' ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කළ යුතු බවය. පාර්ශ්ව දෙකක්‌ අතර සටනකදී එක්‌ පාර්ශ්වයක්‌ විසින් තුන්වන පාර්ශ්වයක්‌ හරහා සටන් විරාම යෝජනාවක්‌ ඉදිරිපත් කරන්නේ මූලික වශයෙන් එම පාර්ශ්වය සටනේ අවාසිදායක අන්තයකට තල්ලුවී සිටින අවස්‌ථාවකය. පසුගිය යුද සමයේදී සටන් විරාම යෝජනා කළ අවස්‌ථා අධ්‍යයනය කිරීමෙන් ඒ බව වටහාගත හැක. එහිදී ජාත්‍යන්තර සටන්විරාම ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කිරීමෙන් ආරම්භ කළ සටන් විරාමය තුළ එම ගිවිසුම කඩකළ ආකාරය සහ ඒ තුළ කොටි සංවිධානය ශක්‌තිමත් වූ ආකාරය සහ අසීරු අවස්‌ථාවන් පියමන් කළ ආකාරය අපි අත්දැක ඇත්තෙමු.

කෙසේ වෙතත් සටන් විරාමයක්‌ මගින් සටන් නැවැත්වීම සඳහා හෝ අවසාන වශයෙන් සාමය උදාකිරීම සඳහා පෙරහුරුවක්‌ ලැබෙන බවට පොදු මතයක්‌ ඇත. එහෙත් සත්‍ය වශයෙන්ම සටන් විරාමයද සටනේම නව උපායමාර්ගික පෙරමුණක්‌ බව තේරුම් ගැනීම අමාරු නැත. ඒ අනුව මෛත්‍රි සහ මහින්ද පාර්ශ්ව අතර මීට පෙර අත්සන් කළ සටන් විරාම වලට සිදුවූයේ කුමක්‌දැයි විමසා බැලිය යුතුය. යහපාලන ආණ්‌ඩුව පළමු සටන් විරාමය යෝජනා කරන්නේ විපක්‍ෂයට ''තුනෙන් දෙකේ'' පාර්ලිමේන්තු බලයක්‌ අත තිබියදීය. එහිදී මෛත්‍රි පාර්ශ්වය විසින් මහින්ද බලවේගයෙන් කොටසක්‌ තමා වෙත දිනාගැනීම සඳහා 19 වැනි සංශෝධනය සම්මත කිරීමේ එක`ගතාවය හෙවත් සටන් විරාම ගිවිසුම ඇතිකරගනු ලැබීය. එම සටන් විරාමය තුළ ආණ්‌ඩුව විසින් තමාට නොතිබූ පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලය තමන්ට වාසිදායක අරමුණක්‌ වෙනුවෙන් යොදා ගැනීමට සමත් විය. එම සටන් විරාමයට එරෙහිව අවි එසවූයේ එක්‌ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙක්‌ පමණි.

එම ඊනියා සටන් විරාමය යනු මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා දෙවන වරටත් පරාජය කිරීම සඳහා යොදාගත් නිර්මාණශිලී නව සටනකි. මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් ඒ බව තේරුම් ගන්නා විට ඒ පළමු සටන් විරාමය තුළ මෛත්‍රි පාර්ශ්වය විසින් මහින්ද පාර්ශ්වය තෙවන වරටත් පරාජය කිරීම සඳහා හෙවත් දෙවන සටන්විරාමයකටද අඩිතාලම දමා අවසන් විය. නමුත් ඉන් පසුව පාර්ශ්ව දෙක අතර නැවත සටන ආරම්භ වූ පසුව මෛත්‍රි පාර්ශ්වය ඉතා කෙටි කලකින් අවාසි සහගත තත්වයකට ඇද වැටිණි. ඒ තුළ මහින්ද පාර්ශ්වයේ ශක්‌තිය දිනෙන් දින වර්ධනය වන තත්වයක්‌ යටතේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ ජයග්‍රහණයද එම පාර්ශ්වයට හිමි වන බව පැහැදිලිව පෙනුනි. එම කාල වකවානුවේදී දේශපාලන සමීකරණය තුළ මෛත්‍රි සාධකය සතු ''ඉඩ'' ක්‍රමයෙන් මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් අත්පත්කරනු දක්‌නට ලැබුණි. එම අවාසිසහගත තත්වය ආපසු හැරවීම සඳහා හෙවත් මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් ඉතා පහසුවෙන් මහමැතිවරණයේදී බහුතර මන්ත්‍රිවරු ප්‍රමාණයක්‌ දිනාගැනීම වැලැක්‌වීම සඳහා දෙවන සටන්විරාමයක්‌ යෝජනා විය.

එම සටන් විරාමය තුළ මෛත්‍රි- මහින්ද පාර්ශ්ව එකම සන්ධානයක්‌ යටතේ තර`ග වදින තැනට ගෙන ඒමට තුන්වන පාර්ශ්වයක්‌ සමත් විය. ඉතා අවාසිදායක කොන්දේසි යටතේ එක`ග වූ එම සටන්විරාමය තුළ මහින්ද පාර්ශ්වයට ජාතික ලැයිස්‌තු මන්ත්‍රී පදවි පවා අහිමි විය. එම සටන් විරාමය තුළ ජනාධිපතිවරණයේදී ඔවුන්ට ඡන්දය දුන් 58 ලක්‍ෂයක්‌ වූ ඡන්දදායකයින්ගෙන් ලක්‍ෂ 11 ක්‌ අකර්මන්H විය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ මෛත්‍රි සහ මහින්ද පාර්ශ්ව දෙකටම පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරය අහිමිවීමයි. ඒ සමගම මහින්ද පාර්ශ්වය දීර්ඝ කාලීන සටනේ අවාසිදායක සන්ධිස්‌ථානයකට තල්ලු විය. එම දෙවන සටන් විරාම ගිවිසුමේ කොන්දේසි කෙතරම් අවාසිදායක වූවාදයත් ජාතික ලැයිස්‌තුවෙන් මන්ත්‍රීධුර එකක්‌ හෝ බේරා ගැනීමට මහින්ද පාර්ශ්වය අසමත් විය.

දැන් නැවත වටයකින් දේශපාලන සමීකරණය තුළ මෛත්‍රි සාධකයට තම දේශපාලන ඉඩ ආරක්‌ෂාකර ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය මතුවී ඇත. මහින්ද පාර්ශ්වයේ ඉඩ වැඩි වන ප්‍රමාණයට සාපෙක්‌ෂව සමීකරණය තුළ මෛත්‍රි සාධකයේ ඉඩ අඩුවේ. එවිට රනිල් සාධකය මත තෙරපීම වැඩිවේ. එය වැළැක්‌විය හැක්‌කේ මහින්ද සාධකය විසින් මෛත්‍රි සාධකයට පහර දී එම ඉඩ අත්පත්කර ගැනීම වැළැක්‌වීම මගිනි. එසේ මහින්ද පාර්ශ්වය දැඩි ප්‍රහාරාත්මක ප්‍රවේශයකට මාරුවීම වැළැක්‌වීම සඳහා සටන්විරාමයක්‌ අවශ්‍ය වේ. ප්‍රධාන වශයෙන් රනිල් වික්‍රමසිංහ සාධකය විසින් හසුරුවනු ලබන දේශපාලන සමීකරණය තුළ ඔහුගේ භූමිකාව පහසුවෙන් ඒකපාර්ශ්වීයව ඉටුකළ හැක්‌කේ මෛත්‍රි -මහින්ද සටන්විරාමයක්‌ තුළ පමණි. දැන් මෛත්‍රි -මහින්ද -ඝෝඨා සන්ධානයක්‌ ගොඩනැගීමේ යෝජනාව තුළින් කෙරෙන්නේ ඒ තුන්වන සටන් විරාම ගිවිසුම සඳහා ආරාධනා කිරීමය. එය ගිවිසුමක්‌ ලෙස හැදින්වුවද එක්‌තරා ආකාරයක මානසික ගිවිසුමක්‌ මිස ලිත ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කෙරෙනු බවක්‌ ඉන් අදහස්‌ නොවේ.

එම තුන්වන සටන් විරාම යෝජනාව මගින් දිර්ඝ කාලීන දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයක්‌ දිගහැරෙන බවක්‌ එනම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂ ආණ්‌ඩුවක්‌ පිහිටුවන බවක්‌ ගම්‍ය වේ. ඒ අනුව අනාගත ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂ ආණ්‌ඩුවක්‌ බලාපොරොත්තු වන පිරිස්‌ විසින් මෛත්‍රි සාධකයට පහරදීම සහ එම සාධකයට අයත් දේශපාලන ඉඩ අත්පත්කර ගැනීම නොකළ යුතුය. එනම් විශේෂයෙන්ම මෑත කාලීනව ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධනය කිරීමට අදාල පාර්ලිමේන්තු ඡන්දයේදී මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයේ මන්ත්‍රිවරු තම පැත්තට හරවා ගැනීමට කටයුතු නොකළ යුතුය. මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් මෛත්‍රි පාර්ශ්වයට දේශපාලන වශයෙන් තිරණාත්මකව පහරදීම අත්හිටුවන කාලය තුළ මෛත්‍රි පාර්ශ්වය විසින් දැනට තමා සතු මන්ත්‍රිවරුන් පිරිස්‌ ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට සමත්වනු ඇත.

කෙසේවෙතත් ඒ ආකාරයට ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයේ ආණ්‌ඩුවක්‌ පිහිටුවිමට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට උවමනාවක්‌ තිබෙන බව පෙන්වීම ද සටන් විරාමයක උවමනාව සාධාරණිකරණය කෙරෙන පූර්ව කොන්දේසියකි. ඒ සඳහා යම් මාත්‍රාවකට එහෙත් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පාක්‌ෂිකයාට සහ මහින්ද පාර්ශ්වයට දැනෙන ආකාරයට රනිල් විරෝධයක්‌ පවත්වාගෙන යා යුතුය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ රනිල් විරෝධය යම් අවස්‌ථාවල ව්‍යාජ ර`ගපෑමක්‌ ලෙස පෙනුනත් පොදුජනතාවගේ ඇසින් බලන විට ඔවුන් දෙපළ අතර යම් ප්‍රතිවිරෝධයක්‌ තිබෙන බවක්‌ දක්‌නට ඇත. න්‍යායාත්මකව ගත්විට ඔවුන් අතර බොහෝ ප්‍රතිවිරෝධතා තිබෙන බවට කිසිදු සැකයක්‌ නැත. නමුත් ඔවුන් දෙපළටම එකවිට උපදෙස්‌ දෙන පිරිස්‌ සැබෑ ප්‍රතිවිරෝධතා සමනය කරන බවට හෙවත් අඩු තරමින් ඒවා දේශපාලන ගැටුම් ලෙස මතුවීමට ඉඩ නොදෙන බවටද සැකයක්‌ නැත.

නෝර්වේ රාජ්‍යයයේ ජාත්‍යන්තර ආධාර සංවිධානය වන ''නොරාඩ්'' ආයතනය විසින් 2010 දී ප්‍රකාශයට පත්කළ ශ්‍රී ලංකාවේ ''සාම ක්‍රියාවලිය'' පිළිබඳ ඇගයීම් වාර්තාව තුළ රනිල් - චන්ද්‍රිකා ප්‍රතිවිරෝධය සමනය කර ගැනීමට නෝර්වේ සාම නියෝජිතයා අසමත් වීම පිළිබඳව විශේෂිsතව කරුණු දක්‌වා ඇත. එම වාර්තාව මගින් සාම ක්‍රියාවලියක්‌ ආරම්භ කිරීමේ නාමයෙන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ නොර්වේ රාජ්‍යය විසින් කරනු ලැබූ මැදිහත්වීම් අසාර්ථකවීම සඳහා බලපාන ලද හේතු ගැඹුරින් විශේෂණය කොට ඇත. වෙනත් වචන වලින් කියන්නේ නම් නෝර්වේ සාම නියෝජතයාට සටන් විරාම ගිවිසුමක්‌ සහ ඒ හා බැඳුණු තාවකාලික ආණ්‌ඩු විසදුම මගින් සුඩානය බෙදා වෙන්කළ හැකි වුවත් ශ්‍රී ලංකාව තුළ එම ක්‍රියාවලිය අසාර්ථක වන්නේ කුමක්‌ නිසාදැයි එම වාර්තාව මගින් විග්‍රහකොට ඇත. එම වාර්තාවට අනුව එසේ ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඔවුන්ට සිදුවූ ප්‍රධානතම වරදක්‌ වන්නේ රනිල්-චන්ද්‍රිකා ප්‍රතිවිරෝධය සමනය කිරීමට නොහැකි වීමය. ඒ අනුව අද ''සංහිදියා ක්‍රියාවලිය'' ලෙස හදුන්වන එදා ''සාම ක්‍රියාවලිය'' 2002 සිට රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකව නැවත ආරම්භ කිරීමට ජාත්‍යන්තර බලවේග සමත්වී ඇති තත්වයක්‌ තුළ එදා සිදුවූ වරද අද සිදුවීමට ඔවුන් ඉඩක්‌ ඉඩක්‌ නොතබන බවට කිසිදු දැකයක්‌ නැත.

කෙසේ වෙතත් මෛත්‍රි - රනිල් දෙපළ අතර සමනය කළ නොහැකි ප්‍රතිවිරෝධයක්‌ තිබේනම් ශ්‍රී ලංකාවට සතුරු බලවේග විසින් එම සුවිශේෂී ප්‍රතිවිරෝධය තමන්ගේ මූලික අරමුණ සාක්‌ෂාත් කර ගැනීම සඳහාම පමණක්‌ යොදා ගන්නා බවටද සැකයක්‌ නැත. එනම් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා බලයෙන් පහකිරීමට අවශ්‍ය නම් එසේ කරන්නේ ඔහු බලයට ගෙන ඒම මගින් ඉටුකර ගැනීමට අපෙක්‌ෂා කළ අරමුණ සඳහාම පමණි. උදාහරණයක්‌ ලෙස බෙදුම්වාදීන් සතුටු කිරීම සඳහා ගෙනඑනු ලබන ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනයට පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ බහුතරය ලබාගැනීම සඳහා ''රනිල් විරෝධය'' අවශ්‍ය නම් ඊට වැඩෙන්නට ඉඩලැබෙනු ඇත. එයට හේතුව පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ බහුතරය ලබාගැනීම සඳහා රනිල් සාධකයට වඩා මෛත්‍රි සාධකය වඩා තීරණාත්මකව වැදගත් වීමය. එනම් ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන සමීකරණය තුළ රනිල් සාධකය නියතයක්‌ වන අතර මෛත්‍රි සාධකය විචල්‍යයක්‌ වේ.

ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට එම දේශපාලන සමීකරණයේ එකිනෙකා මත බලපෑම් ඇතිකරමින් වෙනස්‌වන ප්‍රධාන සාධක දෙක වන්නේ මෛත්‍රි සහ මහින්ද යන සාධකයි. මෛත්‍රි සාධකය වැඩෙන තරමට මහින්ද සාධකය කුඩා වේ. ඊට ප්‍රතිවිරදේධ ක්‍රියාවද ඒ ආකාරයටම සිදුවන බව 2015 ජනවාරි 1දා සිට ගතවූ කාලය තුළ ඉතා පැහැදිලිව දක්‌නට ලැබුණි. ඒ අනුව මහින්ද සාධකය ස්‌වෙච්ඡාවෙන් කුඩා වන්නේ නම් එහි වාසිය ලබාගනිමින්a මෛත්‍රි සාධකයට දේශපාලන සමීකරණයේ වැඩි ඉඩක්‌ අත්පත්කර ගැනීමට හැකිවේ. ආණ්‌ඩුවට සහ විපක්‍ෂයට එක විට උපදෙස්‌ දෙන පිරිස්‌ මහින්ද සාධකයට එසේකුඩා වීමට බලකරන්නේ මෛත්‍රි - රනිල් ප්‍රතිවිරෝධය වර්ධනය වීමට ඉඩදීමේ නාමයෙනි. එනම් මහින්ද සාධකය ප්‍රහාරාත්මක ප්‍රවේශයකට මාරු වුවහොත් මෛත්‍රි සාධකය දුර්වල වීම නිසා රනිල් සාධකය බලවත් වනු ඇත. යන තර්කය ගොඩනගමිනි. වෙනත් වචන වලින් කියන්නේනම් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයේ ආණ්‌ඩුවක්‌ සැදීම සඳහා මහින්ද සාධකය ස්‌වෙච්ඡාවෙන් කුඩා විය යුතු අතර මෛත්‍රි සාධකය සතු දේශපාලන ඉඩ අත්පත්කර ගැනීම සඳහා උපාය මාර්ගික තේරීම් සිදු නොකළ යුතුය.

නමුත් මේ දෙපැත්තටම උපදෙස්‌ දෙන උපදේශකයින් ඉතා හොදින් දන්නා පරිදි මෛත්‍රි සාධකයේ දේශපාලන ඉඩ ආරක්‍ෂාකර දීම සඳහා මහින්ද පාර්ශ්වය එක`ග කර ගැනීම පහසු නැත. ඒ නිසා ඔවුහුq එම සමීකරණයට තුන්වන සාධකයක්‌ ඇතුල්කොට මෛත්‍රි - මහින්ද-ගෝඨා සන්ධානයක්‌ අවශ්‍ය බව අවධාරණය කරති. ඔවුන් ඒ තුන්වන සාධකය තේරීමේදී ඊළ`ග ජනාධිපතිවරණයේදී වඩා වැඩි ශඛ්‍යතාවය සහිත සහ මහින්ද පාර්ශ්වයට පමණක්‌ නොව පොදුවේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පක්‍ෂයටද පිළිගත හැකි නායකත්වයක්‌ සොයා ගෙන ඇත. ඒ මගින් ශ්‍රී ලංකා නිදහස්‌ පාක්‌ෂිකයන්ට ලබාදෙන පණිවිඩය වන්නේ ඊළ`ග ජනාධිපතිවරණය මෛත්‍රි - රනිල් සටනක්‌ බවට පත්වීමට ඉඩ නොදී ගෝඨා-රනිල් සටනක්‌ බවට පත්කළ යුතු බවය. එම පණිවිඩයේ යටි පණිවිඩය වන්නේ ඒ සඳහා මෛත්‍රි සාධකය එක`ගකරගත හැක්‌කේ එම තුන් ඇදුතු සන්ධානය මේ මොහොතෙaදී ගොඩනැගුණහොත් පමණක්‌ බවය. ඉන් පැහැදිලි වන්නේ 2020 දක්‌වා දිගු කෙරෙන කැරට්‌ අලයක්‌ දෙස බලාගෙන මේ නිශ්චිත මොහොතේ මෛත්‍රි සාධකයේ දේශපාලන ඉඩ ආක්‍රමණය නොකළ යුතු බවය. ඉහත සඳහන් කළ පරිධි මෛත්‍රි - මහින්ද තුන්වන සටන් විරාමය සාර්ථක වන්නේ මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් එම න්‍යායාත්මක පදනම පිළිගන්නේනම් පමණි. එම න්‍යාය පිටුපස සැගව ඇති සැබෑ උපාය මාර්ගික අරමුණ වන්නේ එම එම සටන් විරාමය තුළ ඇතිකෙරන දීර්ඝකාලීන සුභවාදී පින්තූරය පෙන්වමින් බෙදුම්වාදී ව්‍යාවස්‌ථා සංශෝධනයට පාර්ලිමේන්තුවේදී විශේෂ බහුතරය ලබාගැනීමය. මහින්ද පාර්ශ්වය විසින් සටන් විරාම යෝජනාව නොසලකා යුද්ධ ප්‍රකාශකළහොත් මෛත්‍රි පාර්ශ්වයට විශේෂ බහුතරය සඳහා අවශ්‍ය මන්ත්‍රීවරු සංඛ්‍යාව ආරක්‍ෂා කර ගැනීමට නොහැකිවනු ඇත.

මෙම තෙවන සටන්විරාම ගිවිසුම මහින්ද පාර්ශ්වයට ගිල්ලවිය හැක්‌කේ ඒ මගින් ඉදිරි වසර දෙක අවසානයේදී ඉතා පහසුවෙන් ආන්ඩුව පරාජය කළ හැක යන මතය තහවුරු කිරීමෙනි. පවතින ආන්ඩුව පරාජය කොට නව ආණ්‌ඩුවක්‌ පිහිටුවීමට නම් එම ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කළ යුතුය යන මූලධර්මය ඒ මගින් යටපත් වේ. එනම් බෙදුම්වාදී ව්‍යවස්‌ථා සංශෝධනය පරාජය කිරීම යනු ආණ්‌ඩුව පරාජය කිරීමේ සටනේ ප්‍රමුඛතම සටන්බිම බව අමතක කෙරේ. වසර දෙකකට පසුව ආණ්‌ඩු බලය ඉතා පහසුවෙන් 'ඔඩොක්‌කුවට'' කඩා වැටේ නම් ඊට පෙර ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කිරීම ස\හා මහන්සි වී සටන් කරන්නේ කුමකටද? එම ''අලස න්‍යාය'' වෙනත් මූලධර්මයක්‌ මත අනුමත කරමින් ආන්ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රයට අභියෝගයකින් තොරව ඉදිරියට ගමන් කිරීමට ඉඩ දිය යුතුය යන මතය දරණ තවත් පාර්ශවයක්‌ ද මහින්ද පාර්ශ්වය තුළ සිටියි.

ඔවුන් තම ප්‍රවේශය සාධාකරණිකරණය කරන්නේ ආණ්‌ඩුව මහජන අප්‍රසාදයට ලක්‌වීමට ඉඩදී ඉන්පසුව පහසුවෙන් බලය ලබාගත හැක යන තර්කය මතය. එනම් ආණ්‌ඩුවේ දුෂ්ඨ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කිරීමේ ''පින් බලයෙන්'' බලයට පත්වනවා වෙනුවට ආණ්‌ඩුවේ ''පවු බලයෙන්'' බලයට පත්වීමයි. මහින්ද පාර්ශ්වය තුළ සිටින එම මතය දරන පිරිස ඒ තුළ මතවාදී බලයකට වඩා සංවිධානමය බලයක්‌ සහිත පිරිසකි. නමුත් එම සංවිධානමය බලය භාවිතාකොට මතවාද වෙනස්‌ කිරීමට ඔවුන් අතීතයේදී සමත්වී ඇත. ඉහත සඳහන් කළ ආකාරයට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා තුන්වන වරටත් පරාජය කිරීම සඳහා මෛත්‍රි පාර්ශ්වය විසින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ආශිතව ඉදිරිපත් කළ ''දෙවන සටන්විරාම'' ගිවිසුම අත්සන් කිරීම සඳහා මහින්ද පාර්ශ්වය මතවාදීව පොළඹවනු ලැබුයේ එම පිරිස විසින් බවට මතයක්‌ සමාජගත වී ඇත. ඔවුහු ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කිරීම සඳහා තමා සතු බලය යොදවනවා වෙනුවට අනාගත සටනක්‌ සඳහා සේනා සංවිධානය කරති. එම තේරීම සමාන කළ හැක්‌කේ සතුරා බලකොටුවට පහරදෙන විට එය ඇද වැටීමට ඉඩ හැර ඉන්පසුව වෙනත් ස්‌ථානයක රාජධානිය පිහිටුවීම සඳහා ආහාර රැස්‌කරමින්, ආයුධ තලමින් සහ සේනා පුහුණු කරමින් අනාගත සටනකට සූදානම්වන තත්වයකටය. එම ප්‍රවේශය සහ සතුරා සම`ග සටන් විරාමයකට එළඹවීම අතර උපාය මාර්ගික වශයෙන් වෙනසක්‌ නැත. ඒ ආකාරයෙන් කුමන ආකාර දෙකෙන් සතුරාට මුහුණ දුන්නත් සතුරාගේ දීර්ඝ කාලීන අරමුණු සහිත කොටිකාලීන න්‍යාය පත්‍රය අවුල් වන්නේ නැත.

කෙසේවෙතත් ආණ්‌ඩුවට සහ විපක්‍ෂයට එක්‌විට උපදෙස්‌ දෙන පිරිස්‌ වලට අවශ්‍ය වන්නේ ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය ආරක්‍ෂා කිරීමට මිස ආණ්‌ඩුව පවතින ආකාරයෙන්ම දිර්ඝකාලීනව ආරක්‍ෂා කිරීම නොවේ. ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය ජයග්‍රහණය කළහොත් ඉන්පසුව එම ජයග්‍රහණය ආරක්‍ෂා කිරීම සඳහා ආන්ඩුව පරාජය කළ යුතු නම් එම උපදේශකයින් ඒ සඳහා බලවේග පෙළගස්‌වනු ඇත. එවැනි අවස්‌ථාවක එම උපදේශකයින් වඩා කැමති විය හැක්‌කේ ආණ්‌ඩුවේ ''පවු'' වල ''පිනෙන්'' බලයට පත්වීමට සිහින දකින පිරිසට මිස සටන් විරාමයකට සූදානම් වන පිරිසට නොවේ. ඇත්තවශයෙන්ම එම උපදේශකයින්ගේ න්‍යාය පත්‍රය සහ ආණ්‌ඩුවේ න්‍යායා පත්‍රය අතර ඇත්තේ සුළු වෙනසකි. උපදේශකයින්ගේ න්‍යාය පත්‍රය තුළ ආන්ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය සම්පූර්ණයෙන්ම අඩංගුවන අතර ඊට අමතරව ආණ්‌ඩුව සහ විපක්‍ෂය යන පාර්ශ්ව දෙකම හැසිරවීමට අදාල න්‍යාය පත්‍රයද අඩංගු වේ. ඒ මහා න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කිරීමෙන් තොරව ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කළ නොහැක.

විපක්‍ෂ බලවේග සටන්විරාම දෙස හෝ ආණ්‌ඩුවේ පවු පලදෙන තෙක්‌ බලා සිටිය හොත් රටට හතුරු බලවේගවල මහා න්‍යාය පත්‍රය ජයග්‍රහණය කරන බවට කිසිදු සැකයක්‌ නැත. එය වැළැක්‌විය හැක්‌කේ සමාජය උද්දීපනය කරන සහ ඒ තුළ නව බලාපොරොත්තු ඇති කරන මහා ජන බලවේගයක්‌ ගොඩ නැගීමෙන් පමණි. එම ජන බලවේගය විසින් රට අවුලින් මුදවා ගන්නා උපාය මාර්ගික සැලසුම පමණක්‌ නොව තමා බලයට පත්වීමෙන් පසුව ජනතා අනුමැතියට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත ව්‍යවස්‌ථාවේ සැබෑ කෙටුම්පතක්‌ද රටට ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එදා 1994 සිට අද දක්‌වා විවිධ දේශපාලන බලවේග විසින් ව්‍යවස්‌ථා වෙනසකට අදාළව රටට ඉදිරිපත් කළේ පොරොන්දු පමණි. ඒ නිසා මෙවර පොරොන්දු වෙනුවට මහජන අදහස්‌ මත සකස්‌කළ ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ මහජනයාගෙන් බලය ඉල්ලා සිටීමට පෙර ඔවුන් වෙත ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එම ක්‍රියාවලිය තුළ බලයට පත්වීමෙන් පසු මහජනයා නැවත රැවටීමට ලක්‌නොවන බවට ප්‍රභල සහතිකයක්‌ ලැබිය යුතුය.

එවැනි තත්වයක්‌ තුළ චන්ද්‍රිකාගේ ''ව්‍යවස්‌ථා පැකේජයට'' රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගිනිතබා පරාජය කළ ආකාරයට ''රනිල්ගේ ව්‍යවස්‌ථා පැකේජයට'' මහින්ද රාජපක්‍ෂ විසින් ගිනි තැබීම මහජනයා විසින් සාධාරණිකරණය කරනු ඇත. එවිට ඒ මහා බලවේගයට පමණක්‌ නොව ඒ ක්‍රියාදාමයටද අවනත වීම හැර අන් විකල්පයක්‌ මෛත්‍රි පාර්ශ්වයට මෙන්ම සෙසු විපක්‍ෂ බලවේගවලටද ඉතිරි නොවනු ඇත. ඉන් පසුව එනම් ආණ්‌ඩුවේ න්‍යාය පත්‍රය පරාජය කිරීමෙන් පසුව රනිල් වික්‍රමසිංහ නම් වූ ජනාධිපති අපේක්‌ෂකයාට මුහුණදෙන්නේ කෙසේද ඒ සඳහා ඔහු විසින් පෙන්වූ ආදර්ශය එනම් තමා වෙනුවට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන නම් වූ ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා යොදා ගැනීමේ ආදර්ශය නැවත ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමට ඉතිහාසය විසින් මහින්ද පාර්ශ්වයට අවකාශය ලබාදෙනු ඇත. ඔවුන් විසින් ඒ අකාරයට ඉතිහාසයට සාධාරණය ඉටු නොකළහොත් ඒ වරද අවසන් වන්නේ රට දෙකඩවී ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය අවසන් වීමෙනි.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

මාක්ස්ගේ ඩෙරීඩාගේ මූණූ දාගෙන බැරුක් ඔබාමාගේ අසූචි හෝදන විචාරකයෝ

කතෘ:යුතුකම     4/21/2017   No comments

ඉසුරු ප‍්‍රසංග විසින් රචිත ”පේමතෝ ජායතී අසෝකෝ” නවකතාව සුරස ප‍්‍රකාශණයක් ලෙස දැන් නිකුත් වී තිිබේ. මීට පෙර තුරු හිසෙක තරු සැඟව, පරාග, නෙත් සර සෙඳස, යන කාව්‍ය සංග‍්‍රහයන් ති‍්‍රත්වය සහ ”බිදුණු වම් අත” නමින් ජවිපෙ මෑතකාලීන බිඳවැටීම අළලා දේශපාලන විචාර කෘතියක් පළකොට ඇති ඔහු ඊට අමතරව සාහිත්‍ය දේශපාලන ආදී විවිධ විෂයන් ඔස්සේ පුවත්පත් ලිපි රැසක් සම්පාදනය කළ ලේඛකයෙකි. පේමතෝ ජායතී අසෝකෝ ඔහුගේ පළමු නවකතාව වන අතර අපි ඒ පිළිබඳ මෙසේ සංවාදයක නිරත වුණෙමු.

මේ ඊනියා විචාරකයෝ වැඩි දෙනෙක් කරන්නේ මාක්ස්ගේ ඩෙරීඩාගේ මූණූ දාගෙන බැරුක් ඔබාමාගේ අසූචි හෝදන එකයි.
-ඉසුරු ප‍්‍රසංග


-පේමතෝ ජායතී අසෝකෝ ඔබේ පළමු නවකතාව. බැලූ බැල්මට පේ‍්‍රම කතාවක පෙනුම වගේම දේශපාලන පෙනුමකුත් මෙහි තිබෙනවා. ඔබට මේ ගැන කළ හැකි සරලම හැ`දින්වීම කුමක්ද?

මෙය හුදු පේ‍්‍රම කතාවක් නොවෙයි. විවිධාකාරයේ සමාජ ස්ථර, මිනිස් සම්බන්ධතා, මතවාද, දේශපාලන ප‍්‍රවණතා, උප සංස්කෘතීන්, ගණනාවකට අයත් දේවල් මේ කතාව තුළ පාඨකයාට හමුවෙනවා. මෙය ඒ සියල්ල ඔස්සේ දිවෙන සමාජ දේශපාලන අන්තර්ගතයක් සහිත කෘතියක් කිව්වොත් වඩා නිවැදියි.

-මේ පොත නිකුත් වූ සැණින් එහි නම ගැන පවා යම් යම් මත ගැටුම් ඇති වුණා. මෙවැනි නමක් යෙදීමෙන් ඔබ අපේක්ෂා කළේ කුමක්ද? දේශපාලන කතාවක අලංකාරය ස`දහා පේ‍්‍රමය යොදා ගත්තා යැයි මා කීවොත්...?
ඇත්තටම ස්තී‍්‍ර පුරුෂ පේ‍්‍රමය තරම් සාහිත්‍යට කලාවට විෂය වෙන, කවිකම් අවුළුවන, අතාර්කික හැගීම්වලින් ඉතාම සුන්දර විදිහට අපිව හෙම්බත් කරන, පපුව රිද්දන, තවත් දෙයක් නැති තරම්. ඒක පුදුමාකාර සෞන්දර්යයක්. ඒක මේ කෘතියට හුදු රසකාරකයක් විදිහට යොදාගත් දෙයක් නෙමෙයි. ඒක කෘතියේ අන්තර්ගතය එක්ක, සමාජ දේශපාලන කාරණා එක්ක, අපේ සැබෑ ජීවිත එක්ක ගළවන්න බැරි විදිහට බැදුණ දෙයක්. ඒකයි පේ‍්‍රමය නිසා අසෝකය උපදී කියන තේරුම ඇතුව මම මේ නම යෙදුවේ. සතුට තියන තැන තමයි දුකත් උපදින්නේ. ඒ නිසා ඒක බුදුවදනේ එන සර්වකාලීන සත්‍යයය එක්ක ගැටෙන දෙයක් හෝ බුදු වදන විකෘති කිරීමක් නොවෙයි.


-අපි මුලින්ම ඔබව හ`දුනාගත්තේ කවියෙක් ලෙස. ජාතිකවාදී අදහස් දැරූ සාහිත්‍ය දේශපාලන විචාරකයෙක් ලෙස. ඔබේ කවිකම සහ දේශපාලනය නවකතාවට කොහොම බලපෑමක් කරන්න ඇද්ද?


ඒ දෙකම නවකතාව තුළත් තිබෙනවා. කෙනෙකුගේ මතවාද අනිවාර්යෙන්ම සාහිත්‍යයට බලපානවා. ඒත් මෙය පෞද්ගලික මතවාදයක රළු ප‍්‍රකාශණයක් නොවෙයි. විවිධ මතවාද ඒ තුළ නිදහසේ ගැටීමට ඉඩ සලස්වා තිබෙනවා. කටුක දේශපාලනයට වඩා පුළුල්ව දළ රළු බෙදීම්වලින් තොරව දේවල් දිහා බලන්න අපිට සාහිත්‍ය තුළ නිදහසක් තිබෙනවා. එහෙම නොවුණොත් ඒක සාහිත්‍ය කෘතියක් විදිහට අසාර්ථක වෙන්න පුළුවන්.

-මේ කතාවේ කතා නායකයා වන රවි`දු සමාජ සම්මුතීන්, ඇගයීම්, ආකෘතීන් නොතකා අයාලේ යන සාංද්‍රෂ්ටිකවාදී මනසක් ඇති බොහීමියානු චරිතයක්. ප‍්‍රතිසංස්කෘතික වීම, සම්මුතීන්ට පහරගැසීම, දෘෂ්ටිවාද බි`දහෙලීම, වැනි දේවල් අද ඇතැම් විචාරකයන් ඉහළින් ඔසවා තබනවා. මේ චරිතය හරහා ඔබ උත්සාහ කළේ ඒ විචාරක ඉල්ලීම ඉටුකිරීමටද?

නැහැ. එය ඔය කියන විචාරක ඉල්ලීම ඉටුකිරීමක් නෙමෙයි. කිසි තැනක නොරැු`දී නොඇලී අයාලේ යන, ආකෘතිගත නොවන චරිතයක විචිත‍්‍ර අත්දැකීම් ඇසුරින් තමයි මේ කතාව ගොඩනැෙගන්නේ. ඒ අයාලේ යාම තුළ තමයි රවි`දු කියන චරිතයට පුළුල් පරාසයක දේවල් අත්වි`දින්න ඉඩහසර ලැබෙන්නේ. හැබැයි ඔහුගේ මේ ගුණය පරමත්වයට නැංවීමක් කතාව තුළ සිදුවී නැහැ. බොහීමියානු ජීවිතයේ විචිත‍්‍රත්වය වගේම එහි අර්බුද වේදනා ආදියත් ඔහු හොදින්ම අත් විදිනවා. ඒ අනුව තමයි ඔහු අවසානෙදී සම්මුතීන් කැඞීමේ වැදගත්කම වගේම, ආරක්ෂා කිරීමේ වැදගත්කමත් මොකක්ද කියන එක වටහා ගන්නේ. දෘෂ්ටිවාද ගැන කතා කළොත් සාහිත්‍යයෙන් දෘෂ්ටිවාද, සම්මුතීන් ප‍්‍රශ්න කෙරෙන බව ඇත්ත. දෘෂ්ටිවාදවල ගැටලූ තිබෙන බවත් ඇත්ත. ඒත් දෘෂ්ටිවාද කියන දේ හැමවිටම නරක නිශේධනීය අධිපතිවාදී දෙයක් ලෙස ගන්න බෑ. කථිකාමය වශයෙන් ගොඩනැංවුණු මිනිස් යහපැවැත්මට වැදගත් දේවල් කොච්චර තියනවද? කොටින්ම අපිට දෘෂ්ටිවාදවලින් තොර මිනිස් පැවැත්මක් ගැන හිතන්නවත් බෑ. දෘෂ්ටිවාදවලින් තොර ඊනියා වාස්තවික යථාර්ථවාදී මිනිහෙක් මේ තුන්ලෝකේ කොහේවත් නෑ. ඒ නිසා සාහිත්‍යකරුවාගේ එකම කාර්යයභාරය දෘෂ්ටිවාද බිදහෙලීම නෙමෙයි. ඔහු දෘෂ්ටිවාද බිදහෙලීම වගේම ගොඩනැගීම සහ ආරක්ෂා කිරීමත් සිදුකරනවා.

-නමුත් සාහිත්‍යකරුවාගේ කාර්යය භාරය වන්නේ අධිපති දෘෂ්ටිවාද බි`දහෙලීම කියන එක අද විචාරය තුළ ප‍්‍රබලව මතු වන්නක්. එය සාහිත්‍ය කලාවේ මහා කාර්යය ලෙස අර්ථ ගැන්වෙමින් තිබෙනවා. මේ ප‍්‍රවණතාව ගැන ඔබේ අදහස කුමක්ද?

ඔබ ඔය කියන අධිපති දෘෂ්ටිවාද විරෝධය ගත්තොත් ඒක තනිකරම තක්කඩි දේශපාලන ව්‍යාපෘතියක්. ජාතිකත්වය වැනසීම සදහා කුලීකාර උගතුන් විසින් සාහිත්‍ය යොදාගන්න එක අලූත් දෙයක් නොවෙයි. මෙයත් ඒ ව්‍යාපෘතියේම කොටසක් පමණයි. අධිපති දෘෂ්ටිවාද බි`දහෙලනවා කියන එක පොඩි විමුක්තිකාමී, ජනහිතකාමී පෙනුමක් තියන කතාවක්. ඊළගට ඒකට මාක්ස්ගේ, අල්තුසර්ගේ, ජිජැක්ගේ, කෑලි ටිකක් දාගත්තාම ඒකට ලොකු දාර්ශනික බරකුත් එනවා. මේ බොරු දාර්ශනික පිස්තෝලවලින් තමයි ඒ අය දේශපාලනේ හයක් හතරක් නොතේරෙන නොදරුවන්ව බය කරන්නේ. මේ සේරම සෙල්ලම් දාලා එයාලා මොකක්ද කරන්නේ? රටේ ඇත්ත ප‍්‍රශ්න සේරම පැත්තක තියෙද්දි මේ අය රටේ සංස්කෘතික පදනමට ගහනවා. ඉතිහාසයට ගහනවා. ජාතිකත්වයට ගහනවා. ඒවට ගහන ගමන් අනිත් පැත්තෙන් බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය බොරු බිල්ලෙක් කියනවා. ජාතිවාදී බෙදුම්වාදය වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නවා. කොටි ත‍්‍රස්තවාදීන්ට කවි ලියනවා. ප‍්‍රභාකරන්ට ජාතිවාදියා කියන්න බැරි අය හාමුදුරුවරුන්ට ජාතිවාදී කියනවා. කුප‍්‍රකට බහුජාතික සමාගම් විතරක් නෙමෙයි බටහිර මිල්ටරි ආක‍්‍රමණ වෙනුවෙන් පවා මේ පිරිස පෙනී ඉන්නවා. නෑ කියනවා නම් අපි උදාහරණ පෙන්වන්නම්. ඒ සේරම කරන්නේ හක්ක පනින බොරු දාර්ශනික කෑලි ඉස්සරහට දාගෙන. එතකොට මේ අය කාගේ හොරණෑවද මේ පිඹින්නේ? අධිරාජ්‍යවාදය බිල්ලෙක් කියන එක කාගේ අවශ්‍යතාවයද? අරාබි වසන්ත ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ මහා ජයග‍්‍රහණ විදිහට අර්ථදක්වන එක කාගේ මතවාදයද? කොටි ත‍්‍රස්තවාදය පරද්දන්න ඕන නෑ කියන එක කාගේ මතවාදයක්ද? ඒවා අධිපති දෘෂ්ටිවාද නෙමෙයිද? ඒක තමයි මේ ලෝකෙටම කොඩිවිනයක් වෙලා තියන ලොකුම අධිපති මතවාදය. බටහිර යටත්විජිතවාදය. ඒ අධිපති මතවාදය වෙනුවෙන් තමයි මේ බොරු අධිපති දෘෂ්ටිවාද විරෝධියෝ රංචුවම පෙනී ඉන්නේ. ඒක තමයි මනුෂ්‍යත්වයට එරෙහිව කරන්න පුළුවන් ලොකුම අපරාධය. ඒත් දැන හෝ නොදැන එතැන අපේ සාහිත්‍යකාරයෝ, විචාරකයෝ හුග දෙනෙක් එතන හිටගෙන ඉන්නවා. මේ අය කරන්නේ මාක්ස්ගේ ඩෙරීඩාගේ වෙස් මූණූ දාගෙන බැරුක් ඔබාමාගේ අසූචි හෝදන එකයි. ඒක මම ඔවුන් ගැන වෛරයෙන් කරන ප‍්‍රකාශයක් නොවෙයි. තමන්ගේ භූමිකාව දිහා ආපහු පාරක් විවෘත මනසින් හැරිලා බලන්න කියන ඉල්ලීමත් එක්ක ගොනු කරන සහෝදරාත්මක දේශපාලන විවේචනයක්.

-ඔබ හිතන ආකාරයට මෙහෙම තත්ත්වයක් නිර්මාණය වෙලා තිබෙන්නේ කොහොමද? සාහිත්‍යකාරයෝ කියන්නේ මේක තේරුම් ගන්න බැරි පිරිසක් කියන එක අන්තවාදී විවේචනයක් නෙමෙයිද?

ඒක පැහැදිලිවම සංවිධානාත්මක මෙහෙයුමක්. සාමාන්‍ය සමාජය තුළ මේ බොරු විකල්ප මතධාරීන්ට එතරම් බලයක් නැතත්, ඔවුන් යම් යම් අයථා ක‍්‍රම හරහා සාහිත්‍ය කලා ලෝකේ ඇතුළේ කිසියම් බලයක් ගොඩනගාගෙන තිබෙනවා. ඔවුන්ගේ මතවාදවලට විරුද්ධ අය ක්ෂේත‍්‍රයේ හිටියත් ප‍්‍රසිද්ධියේ ඒ විරෝධය ප‍්‍රකාශ කරන අය ඉතාම අඩුයි. ඒ නිසා පොඩි කල්ලියකට පාළු ගෙවල්වල වළං බි`දින්න පුළුවන් වෙලා තියනවා. එතකොට මේ සංවිධානාත්මක බලය එක්ක අලූතින් ලියන්න කියවන්න යොමුවෙන වැඩි දෙනෙක් ඉබේම ඒකට අවනත වෙනවා. ඒ මතවාද අනුව හිතන්න කතා කරන්න පටන් ගන්නවා. ප‍්‍රශ්න තිබුණත් ඒවා එළිපිට කියන්න බය වෙනවා. මොකද සාහිත්‍ය ලෝකෙ ඉක්මනට වීරයෙක් වෙන්න නම් මේ කල්ලියට ඕන විදිහට හැසිරෙන්න ඕන. කවිපොතක් ලිව්වොත් කොටි කවි දෙක තුනක් දාන්න ඕන. නවකතාවක් ලිව්වොත් ඉතිහාසයට ගහන්න ඕන. තාත්තා දුව එක්ක නිදාගන්න ජාතියේ අසම්මත ලිංගික කෑල්ලක් දෙකක් දාන්න ඕන. එතකොට තමයි මෙන්න මාර සාහිත්‍ය කියලා මේවට හැම පැත්තෙන්ම අනුග‍්‍රහය හම්බ වෙන්නේ. මේක ඒ වගේ හු`ගක් කාරණා එක්ක ගොඩනැෙ`ගන තත්ත්වයක්. ඒත් සිහිබුද්ධියෙන් කටයුතු කළොත් අපට ඉතා පහසුවෙන් මේ ප‍්‍රවණතාව පරාජය කරන්න පුළුවන්.

-රටේ ඉතිහාසය, සංස්කෘතිය පිළිබ`ද විවේචනාත්මක ආකල්ප දැරීමේ වරද කුමක්දැයි මා ඇසුවොත්...?
ඕනම සංස්කෘතියක ප‍්‍රශ්න ගැටලූ තියෙන්න පුළුවන්. ඒ ගැන විචාරයක් තිබීමේ වරදක් නෑ. නමුත් මේ අයට තියෙන්නේ විචාරයක් නෙමේ බුර බුරා ඇවිලෙන සංස්කෘතික වෛරයක්. සංස්කෘතික වෛරය කියන එක කිසිම ආකාරයකින් මේ රටට කිසිදු යහපතක් සිදුකළ හැකි දේශපාලන ප‍්‍රවණතාවක් නොවෙයි. එය බාලයන් නොම`ග යවන යටත්විජිතවාදයේ දෘෂ්ටිවාදී මරඋගුලක් පමණයි.

-ඔබ මේ කෘතිය හරහා මෙරට වාම දේශපාලනය දෙසත් විවේචනාත්මකව බලනවා. නමුත් ඔබත් කලක් ඒ දේශපාලනය තුළ කි‍්‍රයාකාරීව සිටි අයෙක්. අද මේ රටේ වම සහ විකල්ප දේශපාලනය පිළිබ`ද ඔබේ ස්ථාවරය කුමක්ද?

බි`දුණු වම් අත කෘතියේ ඔය කාරණය දීර්ඝව සාකච්ඡුා කොට තිබෙනවා. ඊට අමතරව වම ගැන මා ලිපි ගණනාවක් ලියා තිබෙනවා. ඒ ඔස්සේ මේ රටේ වමේ දේශපාලනය ගැන සිදුකළ කිසිදු පුරෝකථනයක් වැරදී නැහැ. ඉතාම සැකෙවින් කිවතොත් අවංක වාමාංශිකයන්ගේ හිත්වල තිබෙන සත් චේනතා යථාවක් කරගන්න නම් අපට වාමාංශික පරමාදර්ශ, දාර්ශනික සම්මුතීන් වැළ`දගන්න වගේම නිර්ලෝභීව අත්හරින්නත් සිද්ධ වෙනවා. එහෙම නැතුව තවත් එක් සම්ප‍්‍රදායික වමේ පක්ෂයකට කවදාවත් ලංකාව වෙනස් කරන්න බෑ. ඒක ඒකාන්තයි. වැදගත්ම දේ තමයි ජාතිකත්වය මත පදනම් වීම කියන කාරණය. අපි කැමති වුණත් අකමැති වුණත් රටේ දේශපාලනයේ ප‍්‍රධාන ප‍්‍රතිවිරෝධය තිබෙන්නේ ජාතිකත්වය සහ විජාතිකත්වය අතර. ඒක හරියට තේරුම් අරන් ඒකට සාපේක්ෂව හිටගන්න බැරි ඕනෑම වමේ පක්ෂයක් එන්ජී ඕ කල්ලියක් දක්වා පිරිහෙන එක කාටවත් වළක්වන්න බෑ. ජාතිකත්වයෙන් බැහැර වෙලා මොන තරම් කැපකිරීම් කළත්, මොන තරම් බොරු දාර්ශනික හැදෑරීම් කළත්, කවදාවත් ජයග‍්‍රහණ ලබන්න බෑ. ප‍්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ ඒ නිවැරදි දැක්ම සහිත එකදු සමාජ ව්‍යාපාරයක්වත් අද මේ රටේ නැති එකයි.

-ඒත් බැලූ බැල්මට මේ කෘතියේ පිටකවරයේ පවා තිබෙන්නේ වාමාංශික පෙනුමක්. කෘතිය අවසානයේ කථකයා ආපහු සමාජවාදයක් ගැන කතා කරනවා. එතකොට ඒක බොරු සැරසිල්ලක් විතරද?

නැහැ. එය බොරු සැරසිල්ලක් නෙමෙයි. මම හිතන හැටියට ඔබේ ප‍්‍රශ්නයට පිළිතුර කෘතිය ඇතුළෙම තිබෙනවා. කෘතිය අවසානයේ කථකයාගේ මුවින් පිටවෙන්නේ අලූත් අර්ථ ගැන්වීම් සහිත අලූත් කතාවක් මිසක් මාක්ස්වාදය දාර්ශනික උගුලක් බවට පත් කරගත් සුපුරුදු යල් පැන ගිය කතාවම නෙමෙයි. මේ රට ගොඩනැ`ගිය හැකි අනාගත සමාජ ව්‍යාපාරයක හැඩරුව මොනවගේ විය යුතුද කියන කාරණයත් මේ නවකතාව තුළම සාකච්ඡුාවට ලක්වෙනවා.

සංවාදය - රත්තනදෙණියේ මේධානන්ද හිමි
දිවයින වටමඩල - 2017 අපේ‍්‍රල් 21

යුතුකම සංවාද කවය

www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

4/18/2017

ජිනීවාහිදී රට කෙලෙසූ කල්ලියට ප්‍රශංසා; විරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි අයට නින්දා..

කතෘ:යුතුකම     4/18/2017   No comments

රියර් අද්මිරාල් ආචාර්ය සරත් වීරසේකර මහතාගේ ජීනීවා ගමන පිළිබඳව කළ සාකච්ඡාව
ප්‍ර‍ -
ඔබ ජිනීවා මානව හිමිකම් කවුන්සලේට ගොස්‌ නැවත පැමිණියා. බොහෝ අය ඔබ කළ කාර්යයට ප්‍රශංසා කළා. නමුත් සමහරෙක්‌ ඔබ විවේචනය කරනවා. පළමුවෙන් කියන්න ඇයි ඔබ ජිනීවා ගියේ?


පි - මම ජිනීවා ගිය හේතුව මීට පෙර මාධ්‍ය සාකච්ඡාවලදී කියා තිබෙනවා. ඔබ දන්නවා මෙවර මානව හිමිකම් සැසිවාරයේදී අපට විරුද්ධව තිබෙන 30/1 යෝජනාව සහ එහි ප්‍රගතිය පිළිබඳව සාකච්ඡා කළ බව. එම යෝජනාව ගෙන ඒමට පාදක වූයේ මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්‌ සෙයිද් අල් හුසේන්ගේ වාර්තාව. එම වාර්තාවේ තිබෙන්නේ අපේ හමුදාවන් භයානක යුද අපරාධ කළ බවට සාක්‌ෂි තිබෙන බව. ඒ වාර්තාව කිසිම සෙවිල්ලක්‌ බැලිල්ලක්‌ නැතිව අපේ රටේ විදේශ ඇමැති මංගල සමරවීර අගය කරමින් පිළිගෙන අපට විරුද්ධව ඇමරිකාව විසින් ගෙන ආ මෙම යෝජනාවට සම අනුග්‍රාහකත්වය දැක්‌වූවා. මොන රටේ විදේශ ඇමැතිවරයෙක්‌ද තමන්ගේ රටේ හමුදාවන් යුද අපරාධ කළා කියා පිළිගෙන තමන්ගේ රටට විරුද්ධව ගෙනෙන යෝජනාවකට සහයෝගය දෙන්නේ? අපේ විදේශ ඇමැතිවරයා එම දේශද්‍රෝහී ක්‍රියාව කළා.

ඉතින් එහෙම නම් මෙවර මානව හිමිකම් සැසිවාරයේදී මොන රටද මොන සංවිධානයද අපේ රටේ රණවිරුවා වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නේ? ඒ නිසා දිවි කැප කරමින් යුද්ධ කොට රටට සාමය ගෙනා රණවිරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිsටීමට සහ අපේ රට පිළිබඳව ඉදිරිපත් කරන දුර්මත දුරු කිරීමට ප්‍රවිශ්ටයක්‌ ගැනීමටයි මා ජිනීවා ගියේ.

ප්‍ර‍ - ඔබට එය සාර්ථකව කර ගැනීමට හැකි වූවාද?
පි - ඇත්තෙන්ම ඔව්. ඔබ පෙර කිව් පරිදි මාව විවේචනය කරන සමහරු කියන දෙයක්‌ තමයි මා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන ප්‍රතික්‍ෂේප කරමින් මානව හිමිකම් කවුන්සලයේදී බ්‍රිතාන්‍යයේ ලියාපදිංචි රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ නියෝජනය කළ බව. ඒ විදියට චෝදනා කරන්නේ කුහකයින්. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංගමයට ඕනෑම කෙනෙකුට ගිහින් කතා කරන්න බැහැ. එතැන කතා කරන්න පුළුවන් රජයේ නියෝජිතයන්ට සහ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංගමයේ ලියාපදිංචි රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ නියෝජනය කරන පුද්ගලයන්ට පමණයි. ඒ නිසා මම එංගලන්තයේ බර්මිංහැම් නුවර කස්‌සප හිමිගේ බෞද්ධ පන්සල එ. ජා. සංගමයේ ඉන්ටනැෂනල් බුඩිස්‌ට්‌ රිලීෆ් ඕගනයිෂේසන් යන රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ ලෙස ලියාපදිංචි වී ඇති නිසා ඒ හරහා තමයි මානව හිමිකම් කවුන්සලේ කතා කළේ.

කොටි හිතවාදී, බෙදුම්වාදී දෙමළ පුද්ගලයන් විශාල වශයෙන් එසේ ලියාපදිංචි රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හරහා ඇවිත් අපේ රට පිළිබඳව ඉතා වැරදි ප්‍රතිරූප ගොඩනඟනවා. අපේ රටේ පාක්‍යසෝති සරවනමුත්තු, සිවාජිලිංගම්, ආනන්දි සෂිධරන්, නිමල්කා ප්‍රනාන්දු, සුනන්ද දේශප්‍රිය වැනි අයත් ඒ දේශද්‍රෝහී ක්‍රියාවට එකතු වෙනවා.

එසේ නම් මම කර ඇත්තේ වරදක්‌ද? අපේ රට වෙනුවෙන් රටේ රණවිරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්න මා රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නොවෙයි ඕනෑම කෙනෙක්‌, සංවිධානයක්‌ හරහා යන්න සූදානම්. රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක්‌ නියෝජනය කරමින් මානව හිමිකම් කවුන්සලේ අපේ මවුබිමේ ගෞරවය ආරක්‌ෂා කරන්න තැත්කළ බව චෝදනා කරන මේ කුහකයින් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන හරහා ගොස්‌ රටේ ප්‍රතිරූපය කෙළෙසන පාක්‍යසෝති, නිමල්කා, සුනන්ද දේශප්‍රිය යනාදීන්ට විරුද්ධව වචනයක්‌වත් කියන්නේ නැහැ. මේක අනිවාර්යයෙන්ම ඔවුන්ගේ ජන්මය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක්‌.

මා මාර්තු 20 වැනි දින සහ 23 වැනි දින මානව හිමිකම් කවුන්සලය අමතා විනාඩි 1 1/2 කතා දෙකක්‌ පැවැත්වූවා. මගේ ජිනීවා ගමනේ ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ මා ලංකාවෙන් ගෙන ගිය වාර්තාව නිල වශයෙන් මානව හිමිකම් කවුන්සලේට ඉදිරිපත් කිරීම. මගේ කතාවේදී එය මට කිරීමට හැකිවූවා. මා පෙර කීවාක්‌ මෙන් මෙම 30/1 ජිනීවා යෝජනාවට පාදක වූයේ අප යුද අපරාධ කළාය කියන චෝදනා අඩංගු මහ කොමසාරිස්‌වරයාගේ වාර්තාව. එම වාර්තාවේ තිබෙන එම සියලුම චෝදනාවල කිසිම පදනමක්‌ නැති බවත් ඒවා ඉතා සාවද්‍ය කරුණු මත පදනම් වූ බවත් සනාථ කළ වාර්තාවයි මා ගෙන ගියේ. එම වාර්තාව සකස්‌ කළේ රටේ පිළිගත් විද්වතුන් කණ්‌ඩායමක්‌. එය අවසානවරට බලා අනුමත කළේ හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා මැතිතුමා. මා නිල වශයෙන් සෙයිද් හුසේන්ගේ ආසියාව පිළිබඳ ලේකම්වරයාගේ අතටම එය භාරදුන් නිසා ඊළඟ සැසිවාරයේදී ඒ සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කිරීමට ඔවුන් බැඳී සිටිනවාෙ

ප්‍ර‍ - නමුත් ජිනීවා නුවර පන්සල ප්‍රථමයෙන් ඔබව ප්‍රතික්‌ෂේප කළා?

පි - ඔව්. මා ප්‍රථමයෙන් උත්සාහ කළේ ජිනීවා නුවර තිබෙන එම පන්සල හරහා යන්න. ඒ පන්සල අවසාන මොහොතේදී මට විද්යුත් තැපෑලක්‌ මගින් දැන්වූවා ඔවුනට එයට ඉඩදිය නොහැකි බව. මා පසුව දැනගත්තා එය පන්සලේ දායක සභාවේ යම්කිසි කණ්‌ඩායමක්‌ විරුද්ධ වූ නිසා එසේ සිදුවූ බව. ඒ අය කවුද කියාත් මා දැන් දන්නවා. ඒක ඉතාම අවාසනාවන්ත තත්ත්වයක්‌. රට වෙනුවෙන් රණවිරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමට මට අවස්‌ථාව අහිමි කිරීම. නමුත් ජිනීවා නුවර අනෙක්‌ පන්සලේ ධම්මික ස්‌වාමීන්වහන්සේ ඉදිරිපත්වී බ්‍රිතාන්‍යයේ බර්මිංහැම් නුවර කස්‌සප හාමුදුරුවන් සම්බන්ධ කරගෙන මට ඒ දේ කිරීමට හැකි වූවා. මා උන්වහන්සේලාට මගේ ප්‍රණාමය පුද කරනවා.

ප්‍ර‍ - එසේම ඔබට නඟන අනෙක්‌ චෝදනාව තමයි, ඔබ සැසිවාරය අමතා කතා කළේ නැත, සමාන්තර රැස්‌වීම්වලටත් සහභාගි වූයේ නැත සහ ඔබ විසින් සංවිධානය කළ සමාන්තර රැස්‌වීමටත් සහභාගි වූයේ නැත කියා. එය සත්‍යයක්‌ද?

පි - මට පුදුමයි විදේශ නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය හර්ෂ ද සිල්වාත් එවැනි ප්‍රකාශයක්‌ කිරීම ගැන. එක්‌තරා රූපවාහිනී මාධ්‍යයකදී එතුමා කීවා මා සැසිවාරයේ කතා කළේ නැහැ, කතා කළේ පැති රැස්‌වීමක පමණයි කියා. එය අසත්‍යයි. මා මාර්තු මස 20 වන දින සහ මාර්තු 23 වන දින මානව හිමිකම් සැසිවාරයේ මහ සභාවේ කරන ලද විනාඩි 1 1/2 කතා දෙක ඕනෑම කෙනෙකුට එ.ජා.ස. නිල වෙබ් අඩවියට අවතීර්ණ වී අදටත් බලන්න පුළුවන්. මේ වගේ අසත්‍ය චෝදනා නඟමින් ඔවුන් බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්‌ද?

මා ලංකාවෙන් පිටත්වීමට පෙර ජිනීවා නුවර ධම්මික හිමි මාර්ගයෙන් මානව හිමිකම් කවුන්සලේ ප්‍රතිරැස්‌වීමක්‌ (Sie Event) එකක්‌ සූදානම් කළා. එය මා විසින් ඉල්ලාගත් දෙයක්‌. නමුත් එහි දේශන පැවැත්වීමට නියමිතව සිටි නීතිඥ දර්ශන වීරසේකර සහ නීතිඥ රාජා ගුණරත්න යන දෙදෙනාට යම් හේතුවක්‌ නිසා නියමිත දිනට ජිනීවා නුවරට ඒමට ලැබුණේ නැහැ. ප්‍රතිරැස්‌වීමකට අවම වශයෙන් දේශන 3 ක්‌ වත් පැවැත්වීමට අවශ්‍යයි. මා හැර දේශන පැවැත්වීමට කවුරුවත් සිටියේ නැති නිසා මා එය අවලංගු කළා.

මාර්තු 20 වන දින දෙමළ පර්ල් සංවිධානය සහ බ්‍රිතාන්‍ය දෙමළ සංසදය විසින් සංවිධානය කරන ලද ප්‍රතිරැස්‌වීම තිබ්බේ පෙ.ව. 11.30 සිට ප.ව. 1.00 දක්‌වා. එහි මාතෘකාව වූයේ ශ්‍රී ලංකාවේ මිලිටරිකරණය සහ විදේශීය විනිසුරුකරුවන් ගෙන ඒම සාධාරණීය කිරීම. එයට මා සහභාගි වූවා. ඔවුන්ගේ දේශනවලින් පසුව මා ප්‍රකාශයක්‌ කරමින් පෙන්වා දුන්නා එහි අඩංගු කරුණුවල සාවද්‍යතාවය. ඉන්පසුව තමයි මානිවන්නන් නමැති කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ට මුදලින් උපකාර කළ පුද්ගලයා මා යුද අපරාධකරුවෙක්‌ය, මාව වහාම අත්අඩංගුවට ගත යුතු යෑයි යනාදී වශයෙන් ප්‍රකාශ කළේ. ඒ ශාලාව පුරා සිටියේ කොටි හිතවාදීන් නිසා ඔවුන් අතර වීරයෙක්‌ වීමට එසේ ප්‍රකාශ කළ ඔහු සිතුවේ මා නිශ්ශබ්දව ශාලාවෙන් පිටවී යයි කියා. මා ඔහුට එහිදී ප්‍රතිචාර දැක්‌වූ ආකාරය ඔබ දැන් දන්නවා. මා ඊට වඩා යමක්‌ ඔහුට නොකීවේ සැසිවාරය අමතා මට කිරීමට තිබූ කතාව සම්බන්ධයෙන් අවදානමක්‌ ගැනීමට මා අකැමැති වූ නිසා. සුනන්ද දේශප්‍රිය කියන පුද්ගලයා එම සිදුවීම පළමුවෙන්ම වාර්තා කොට තිබුණේ මට යුධ අපරාධකාරයා යෑයි චෝදනා කරන විට මා හිමින් එතැනින් ලිස්‌සා ගියාය කියාය. මා ප්‍රතිචාර දක්‌වන වීඩියෝ පටය නිදහස්‌ වුණේ ඊට පසුවයි. එයින් ඔහු කිවූ දේ බොරු බව සනාථ වුණා. සුනන්ද දේශප්‍රිය කියන්නේ කොටි හිතවාදී සිංහල කුහකයෙක්‌ බව එයින්ම පෙනී යනවා.

පාක්‍යසෝති, නිමල්කා, සිවචන්ද්‍රන් සරෝජි, ජෙන්සිලා මජීඩ් යන අය විසින් සංවිධානය කළ ප්‍රති රැස්‌වීම ආරම්භ වුණේ ප.ව. 3.00 ට එයට මා සහභාගි නොවුණේ මහ සැසිවාරයේ අපගේ කතා අඩංගු විෂය ආරම්භ වූයේත් ඒ වෙලාවටම නිසා. ප්‍රමුඛත්වය දිය යුත්තේ සැසිවාරයට මිසක්‌ ප්‍රති රැස්‌වීමට නොවන බව ඕනෑම කෙනෙකුට තේරෙන දෙයක්‌.

පාක්‍යසෝති, නිමල්කා එතැනදී කියා ඇත්තේ 30/1 යෝජනාව සම්පූර්ණයෙන් ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවත්, සංහිඳියා ක්‍රියාදාමය පිළිබඳ උපදේශක මණ්‌ඩලයේ මනෝරි මුත්තෙට්‌ටුවගම විසින් රණවිරුවා පාවාදෙමින් නිකුත් කළ වාර්තාවෙන් අඩංගු නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවත්ය. විදේශීය මාධ්‍යකරුවනුත් සහභාගි වූ එම දේශෙද්‍රdaහී රැස්‌වීමට මුලසිටම මට සහභාගි වීමට ලැබුණා නම් ඔවුන්වත් නිසිතැන තැබීමට මට තිබුණා.

ප්‍ර‍ - ඔබට චෝදනා ගොඩයි. අනෙක්‌ චෝදනාව තමයි ඔබ මානව හිමිකම් සැසි වාරයේදී ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වී ඇති චෝදනා සත්‍ය දැයි විමර්ශනය කිරීමට එ.ජා. සංගමයේ විශේෂ නියෝජිතයෙක්‌ පත්කරන ලෙස ඉල්ලා ඇති බවයි. එවැන්නෙක්‌ නිකුත්කරන වාර්තාව ජාත්‍යන්තර ප්‍රජාව පිළිගන්නා බවත් එය අභියෝගයට ලක්‌කිරීමට රජයට නොහැකි බවත් ඒ නිසා එම ඉල්ලීම අතිභයානක බවත් චෝදනා කරනවා. ඔබ එහෙම දෙයක්‌ කළාද?

සරත් වීරසේකර ඇතුළු කණ්‌ඩායම රටේ ආත්ම ගෞරවයට හෝ අභිමානයට හානි වන ඕනෑම දෙයකට දැඩිව විරුද්ධ වන පිරිසක්‌. විදේශීය විනිසුරුකරුවන් ගෙන ඒම, විදේශ රටවල් අපේ රටේ අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට ඇඟිලි ගැසීමට ඉඩදීම යනාදිය තරයේ හෙළාදකින වීරසේකර ඔය චෝදනා කරන ආකාරයේ නිවට යෝජනාවක්‌ කරයිද? ඉංගී්‍රසි නොතේරීම වරදක්‌ නොවේ. නමුත් ඉංගී්‍රසියෙන් ලියා ඇතිදේ කාගෙන්වත් අසා හෝ වටහා නොගෙන මේ වගේ චෝදනා කිරීම විශාල වරදක්‌ සේම මුග්ධ ක්‍රියාවක්‌.

අප විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද ලේඛනයේ අඩංගු වන්නේ මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්‌ විසින් අපේ රණවිරුවන්ට එරෙහිව කරන ලද යුද අපරාධ සම්බන්ධ චෝදනා සියල්ල පදනම් විරහිත සාවද්‍ය ඒවා බව සනාථ කරන කරුණු. ඒ නිසා අප එ.ජා. මහ ලේකම්වරයාට මානව හිමිකම් කවුන්සලේ ශ්‍රී ලංකාව පිළිබඳව සිදුවන දේ ගැන දැනුවත් කරමින් ඉල්ලා සිටියේ මානව හිමිකම් මහ කොමසාරිස්‌වරයාගේ එම සාවද්‍ය ලේඛනය පිළිබඳව විමර්ශනය කිරීමට විශේෂ නියෝජිතයකු පත්කරන ලෙසටත් එතෙක්‌ මෙම ජිනිවා යෝජනාව ක්‍රියාත්මක කිරීම අත්හිටුවන ලෙසත්ය. ලංකාවේ රජය ලක්‌ ජනතාව වෙනුවෙන් කළයුතු දේ තමයි මා විසින් කළේ. එයට දේශප්‍රෙAමී ජනතාව ගෙන් අපට දැනටමත් ප්‍රශංසාව හිමි වී අවසන්.

මෙම චෝදනාවේ හාස්‍ය ජනක පැත්ත වන්නේ සෙයිද් හුසේගේ කොටි හිතවාදීන්ගේ සාක්‌ෂි පදනම් කරගෙන නිකුත් කරන ලද එම යුද අපරාධ වාර්තාව අගය කරමින් පිළිගත් රජය මා විසින් විශේෂ නියෝජිතයකු පත්කරන ලෙසට කරන ලද යෝජනාවට මහත් සේ බිය වන බව ජනතාවට පෙන්වීමට බාල ප්‍රයත්නයක්‌ දැරීමයි. නීෂා බිස්‌වාල්, සමන්තා පවර්, අතුල් කෙෂාප්, ජෝන්කෙරී, දෙමළ බෙදුම්වාදී ඩයස්‌පෝරාව යනාදීන් කියන කියන පදයට නැටූ මේ රජය එසේ විශේෂ නියෝජිතයෙක්‌ බැරි වෙලාවත් ආවොත් රතු පලස්‌දා පිළිගන්නා බව අප දන්නවා. ඒ නිසා මේ චෝදනාව ජනතාව රැවටීමට දැරූ කුහක වෑයමක්‌.

[2017 අප්‍රේල් - 09  දිවයින]යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

Labels

-ලසන්ත වික්‍රමසිංහ "බිල්ලො ඇවිත්" - යුතුකම සම්මන්ත්‍රණය ගම්පහ 1505 2005 සහ 2015 2009 විජයග්‍රහණය 2015 BBS Budget cepaepa ETCA GENEVA NGO NJC Operation Double Edge Political S. අකුරුගොඩ SITP ඉන්දු ලංකා ඊළාම් ඊළාම්වාදී ඒකීය ඕමාරේ කස්‌සප චින්තනය ජනාධිපතිවරණය ජනිත් විපුලගුණ ජනිත් සෙනෙවිරත්න ජයග්‍රහණය ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ජයන්ත මීගස්වත්ත ජවිපෙ ජාතික ආරක්‍ෂාව සාම්පූර් ජාතික එකමුතුව ජාතික ඒකාබද්ධ කමිටුව ජාතික බලවේග ජාතිකවාදය ජාතිය ජිනීවා ජිනීවා යෝජනා ජීවන්ත ජයතිස්ස ඩිහාන් කීරියවත්ත තාරක ගල්පාය තිවංක අමරකෝන් තිවංක පුස්සේවෙල තිස්‌ස තී‍්‍ර රෝද රථ ත්‍රිකුණාමල නාවික හමුදා මූලස්‌ථානය ත්‍රිකුණාමලය ත්‍රීකුණාමලයේ ආනන්ද දකුණු අප‍්‍රිකානු දර්ශන කස්තුරිරත්න දර්ශන යූ මල්ලිකගේ දසුන් තාරක දහතුන දිනාගනිමුද දිවයින දුලන්ජන් විජේසිංහ දෙමුහුම් අධිකරණය දේවක එස්. ජයසූරිය දේවපුරගේ දිලාන් ජාලිය දේශපාලන ධනේෂ් විසුම්පෙරුම ධර්මන් වික්‍රමරත්න නලින් නලින් ද සිල්වා නලින් සුබසිංහ නලින් සුභසිංහ නලින්ද කරුණාරත්න නලින්ද සිල්වා නසරිස්‌තානය නාමල් උඩලමත්ත නාරද බලගොල්ල නාලක ගොඩගේවා නාවික හමුදා කඳවුර නිදහස නිදහස් අධ්‍යාපනය නිර්මල කොතලාවල නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නිසංසලා රත්නායක නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම නීල කුමාර නාකන්දල නෝනිස් පරණගම වාර්තාව පාවා දීම පාවාදෙමුද පැවිදි හඬ පුනර්ජි දඹොරගම පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි පූජ්‍ය මැදගම ධම්මාන්නද හිමි පොඩි මෑන් ගේ සමයං පොත් ප්‍රකාශකයන් පොදු අපේක්‍ෂයා ප්‍රකාශ් වැල්හේන ප්‍රදීප් විජේරත්න ප්‍රසංග සිගේරා බණ්ඩාර දසනායක බම්බුව බලු කතා බිල්ලො ඇවිත් බුදු දහම බෙංගමුවේ නාලක බෙංගමුවේ නාලක හිමි බෙදුම්වාදය බෙදුම්වාදී බෞද්ධයා භාෂාව මතීෂ චාමර අමරසේකර මතුගම සෙනවිරුවන් මනෝඡ් අබයදීර මනෝහර ද සිල්වා මනෝහර සිල්වා මරක්කල මහ නාහිමි මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහාචාර්යය ගාමිණි සමරනායක මහින්ද මහින්ද පතිරණ මහින්ද රනිල් මහිම් සූරියබණ්ඩාර මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි මානව හිමිකම් මාමිනියාවේ ඒ. පී. බී. ඉලංගසිංහ මාලින්ද සෙනවිරත්න මැදගොඩ අභයතිස්ස නාහිමි මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි මිලේනියම් සිටි මුස්‌ලිම් මෙල්බර්න් අපි මෛත්‍රිපාල මොහාන් සමරනායක යටත්විජිතකරණය යටියන ප්‍රදිප් කුමාර යටියන ප්‍රදීප් කුමාර යුතුකම යුතුකම ප්‍රකාශන යුධ අපරාධ රණ විරුවා විජයග්‍රහණයේ දිනය විජේවීර වෙනස සැපද සංගීතය සජින් සභ්‍යත්ව රාජ්‍යය කරා සරච්චන්ද්‍ර සීපා හෙළ උරුමය

ලිපි ලියූවෝ

Copyrights © 2014 www.yuthukama.com Designed By : THISAK Solutions