ව්‍යවස්ථා අර්බුදය - දේශපාලන අර්බුදය මැද ලංකා දේශපාලනයේ අද සහ හෙට - ආචාර්ය චරිත හේරත්

ව්‍යවස්ථා අර්බුදය - දේශපාලන අර්බුදය මැද
ලංකා දේශපාලනයේ අද සහ හෙට
පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ දර්ශන අංශයේ අංශාධිපති
-ආචාර්ය චරිත හේරත්

Art TV රූපවාහිනිය සමග සිදුකළ සම්මුඛ සාකච්චාව.



යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

ඔබේ මනාපය රට වෙනුවෙන් කැපවුනු යුතුකම සංවාද කවයේ ෆේස්බුක් පිටුවේ ලකුණු කරන්න. (Like us on facebook)
https://www.facebook.com/yuthukama

Yahapalanaya is an undefinable concept thrown in for election purpose - Dr. Charitha Herath

2018-03-26

Head of the Department of Philosophy at University of Peradeniya, Dr. Charitha Herath speaks to Daily Mirror about the current political trends and the future. Dr. Herath also served as the Media Ministry Secretary during the former rule and as the Chairman of the Central Environment Authority.
The excerpts:-  

• It is nothing but name-throwing!

• Pooling votes polled by all at LG Polls to show as a majority against SLPP is wrongful argument

• It is similar to Grade 5 student ranked fourth trying to be first by staking a claim for marks received by others

• Only this government held ministry officials answerable to implementing Cabinet decisions

How do you look at the current political situation?

It is a complex situation. It is a sad situation we are facing now. Politically, what happened at these local government elections is that the so-called 2015 mandate for the government has been challenged and defeated.To me, that mandate is gone now. It is not the number of votes that matter here. The 2015 mandate has been challenged ideologically as well.

There is no atmosphere for that ideology to prevail now. The government is functioning without a mandate from an ideological point of view. As a result, the government is confronted with an internal struggle to get out of the mess it is entangled in. This is the drama we see ever since the results of the local elections were put in the public domain. People cannot see real governance today.   

Those who govern tend to forget what happened at the elections on February 10, 2018. It is the second episode of the political drama we see today. Only those within the government believe that there is a government. Others do not believe in it.   

There is an argument emanating from the government that the number of votes polled at these elections by the parties that were together in 2015 still exceeds the total votes obtained by Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP). It is argued that the 2015 mandate is still intact as a result. What is your view?

The nature of that argument is wrong. The United National Party (UNP), for example, sought votes based upon their performance. In fact, Sri Lanka Freedom Party (SLFP) headed by President Maithripala Sirisena disputed the performance of the UNP at the elections. I read the votes polled by the President’s party as an expression against the Prime Minister. The Prime Minister received votes in contrast to votes of the President. If somebody tries to pool the two baskets of votes into one for the sake argument, it will be misleading. The President and the Prime Minister were placed in contrast with each other at the election.  

As I have said at television debates, such an argument by pooling the votes of SLFP/UNP/TNA and JVP to show as a majority against the SLPP is similar to an argument that a Grade 5 student, who ranked 4th in the class text, is claiming that he should be considered as the first by giving marks of the Second, the Third and the Fourth rankers together! By the way, the Tamil National Alliance (TNA) is the main opposition. At least it is what public knows. How can one put the votes polled by the main opposition along with those obtained by the ruling parties?   

This is a complicating argument. It is a ridiculous argument. It does not make any political sense. 
At the 1956 election, Mahajana Eksath Peramuna (MEP) - led front headed by SWRD Bandaranaike polled 36% of votes. But, they had got the parliamentary majority. Likewise, one has to consider the number of local bodies won each by party in correspondence with the number of votes polled. This was an election meant for securing power at the local bodies. The SLPP won 70% of local bodies this time.   

There is an argument that the government lost because it failed to take action based upon the 2015 mandate. The civil society organizations that backed the government say the defeat was due to the failure to punish those involved in corruption and frauds. What is your view?

 One part of their argument is correct. The government is lost. That is true. But, why the government lost is a different story. First, the government was not intelligent enough to manage of any of the affairs it was supposed to do. They raised expectation of the people that there would be an impressive economic growth.

They compared it to a Singapore-like growth. They created dreams for people. They acted in the exact opposite way after coming to power. They did a lot of damage to the economy of this country. The bond fraud at the Central Bank was a grave crime. There is a mismatch of what they preached and what they did.   

Next, they harboured suspicions about people in the government apparatus - bureaucrats etc. As a result, the government machinery was not working properly. It is not working up to now. The officials of the state machinery were under the impression that they would be faulted if they worked.

They thought they would be penalized by the CID or the FCID. So, they stayed away from taking decisions. The government cannot understand the kind of influence they made on these people in the state machinery. Bureaucrats were not working at all. They have justification for that position. It was difficult for them to decide what to be done or not. For an example, this government disputed the Cabinet decisions of the previous government and implementation of them.

For running a government, you have to have a mechanism identified. The Cabinet of Ministers is considered as the high ranking decision making body. It should be read as ‘If you implement a Cabinet decision, it amounts to the implementation of people’s mandate’. The Cabinet of Ministers is governing side of the people’s representation.   

Never in history were the Cabinet decisions questioned as this government does today. This government questioned the decisions of the then Cabinet and held officials who implemented them answerable. How can the officials respond to it?  

"I do not know what the country needs in the name of Yahapalanaya. I think the people voted against the previous rule in 2015 as things did not happen in the proper way as per their thinking"

The government talked a lot about concepts such as good governance and reconciliation. How do you look at them from the western and our indigenous points of view?

In election mechanism, we sometimes bring undefinable concepts. Definitions are not suresuch election rhetoric typed concepts. It is something like salvation or Nirvana. The Yahapalanaya is such a kind of concept. You can interpret anything as yahapalanaya and not as yahapalanaya as well. There are not definite meanings for these kinds of words.  Some people thought Yahapalanaya is something about punishing wrong doers. The other people though it is the continuation of development work that was started. Some think that Yahapalanaya is something related to removing the executive presidency.   

There are those who thought yahapalanaya is nothing but punishing those involved in fighting the war. Likewise, there were thousands of meanings for these Yahapalanaya. It is not a concept that should be tested in a political domain. Different people see it in different ways. The JVP had its own way of looking at it. The TNA also had its own interpretation.The UNP thought differently. They thought they were in the opposition for 20 odd years. For them, Yahapalanaya means ensuring some benefits for their supporters. The Jathika Hela Urumaya (JHU) thought that punishing those whom they do not like is Yahapalanaya.   

Then, the Prime Minister referred to the Lichchavi principles found in the Buddhist texts. In fact, Yahapalanaya and Lichchavi Dhamma are two different concepts. This is nothing but name –throwing as we call in philosophy. You can throw a lot of names. But, you cannot deliver on them.   

Now look at the issue created by this government on Social Media. I know this subject since I remained engaged with the media works as the permanent Secretary to the Ministry of Media and Information during the 2012/2015 period. Today, social media is not only a platform but also a network for people. People live within that network. It is now part of their lives. People engage in their routine work and businesses in this network. If you block it, people will assume that their rights are taken away.   

How can one read yahapalanaya and the ban on social media together? How can one read Lichchavi Dhamma and the postponement of elections together? You cannot do it. 
If you maintain Lichchavi principles, you will have to sustain democracy.   

What does the country need under these circumstances in your view?

I do not know what the country needs in the name of Yahapalanaya. I think the people voted against the previous rule in 2015 as things did not happen in the proper way as per their thinking. There was much bogus political rhetoric was created against the previous government.True, there were a lot of mistakes that happened. I think the people thought of a proper mechanism to replace that regime in order to speed up development. But, this government, I think, took it in a different way. They stopped the development momentum overnight. They unleashed a witch-hunt of those who governed. Now, three years have lapsed. We do not find any mega development projects started afresh. Nothing happened but a lot of talks continue.   

"The government is lost. That is true. But, why the government lost is a different story. First, the government was not intelligent enough to manage of any of the affairs it was supposed to do"

You served in that government as a bureaucrat. What went wrong with that government?

There were certain things that the previous regime was not addressing properly. The one main issue was criticism coming from one part of the government. For example, MP Ven. Athuraliye Rathana Thera was making some criticism as a government member. There were some internal squabbles in the party. There was some imbalance among the ministries. There was the belief that some ministers were given more and better responsibilities than others. There were some issues that should have been addressed. Some sections of the government broke away as a result.   

There was a very clear Western Bloc that is against the government due to the fact that Mahinda Rajapaksa ignored the western countries in making the decision on the final stage of the war. Those Western actors (of cause, including some big Eastern powers as well) worked against the government in many different ways. Those campaigns operated from Geneva to Colombo. That was one main issue which was not able to manage.  In the social media, young people were given prospects of better lives under a new regime. Young people got carried away. We also faced anti-incumbency feelings. The SLFP-led alliances were in power for the last 20 odd years. It means young people were familiar only with such form of governance.   

What is your view on western model of democracy in the context of new powers rising in the world?

There are a lot of issues to be addressed. But we failed in fronts. We were not able to find a mechanism to address our social issues through this system? 
People are represented by 225 members in Parliament. The members are assigned to devise policies and laws. People were doing their job people whereas their representatives were not. These representatives should engage in serious decision making.

Do you see any mismatch between what this government promised and what it implements now in terms of democracy?

There is a complete mismatch. They raised expectations of people saying that their economic projects and plans were very advanced. Today, everybody experiences that these are way below those of the last government.   

www.yuthukama,com

යුතුකම සංවාද කවය
අනාගතයේ කෙටුම්පත

පාර හරිද?

-ආචාර්ය චරිත හේරත්-
අගමැතිවරයාට විරුද්ධව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ගෙනෙන කථාව යලිත් වතාවක් කරලියට පැමිනියේ මීට සති කීපයකටම පෙර පටන්මය. එය එසේ වුවත් රනිල් වික‍්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා ඉවත් කළ යුතුයැයි යන මතවාදය මේ රටේ තියෙන්නේ අද ඊයේ සිට නොව මහ බැංකු හොරකම සිදුවූ දිනවල පටන්මය. ඒ කියන්නේ ඔහු දින සීයේ අගමැතිකම කාලයේ පටන්මය. පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණ වේදිකාවේ ශ‍්‍රීලනීපයේ ප‍්‍රධාන පටන් පාඨයක් වූයේ මේ අගමැතිත් එක්ක ඉදිරියට යන්න බැරි බවත් මැතිවරණයෙන් පසුව ඔහුව ඉවත්කරන්නේ නැතිනම් සමගි සන්ධාන ආණ්ඩුවේ සිටින ශ‍්‍රීලනීපයේ අය තවදුරටත් ඉන්නේ නැති බවත්ය. ‘කියද්දි එහෙම වුනාට කරද්දි මෙහෙමයි කියන්නා සේ’ එද එසේ කීවත් පළාත් පාලන මැතිවරණයේන් පස්සේ අගමැතිව අයින් කරන්නට ශ‍්‍රීලනීපයේ අයට හැකියාවක් තිබුණේ නැති බව නම් දැන් කාටත් පෙනී ගොස් හමාරය.

මේ පළාත් පාලන ජන්දය තිබුනේ ගමේ ආණ්ඩුව දෙන්නේ කාටදැයි තෝරා ගැනීමට බව සැබෑය. එහෙත් ජන්දයේ ප‍්‍රතිඵලවලින් පෙන්නුම් කළේ ගමේ ආණ්ඩුව කෙසේ වෙතත් කොළඹ මහ ආණ්ඩුව දැන් තියෙන්නේ කාගේ අතේදැයි කියන කාරණය යැයි පැවසීමේ වැරුද්දක් නැත. මේ මැතිවරණය පුරාවටම ආණ්ඩුවේ සිටින ශ‍්‍රීලනීපයේ අය කීවේ ‘එජාපයේ ඉන්නේ හොරු’ බවත් ඒ නිසා ඒ හොරුන්ට විරුද්ධව ශ‍්‍රීලනීපයට ජන්දය ලබා දෙන ලෙසත්ය. ආණ්ඩුවේ සිටින එජාපයේ අය කීවේ ශ‍්‍රීලනීපය කියන්නේ බොරු බවත් ‘එජාපය ඉන්නේ හොරු නොවන’ බවත්ය. දැන් ආණ්ඩුවට තවදුරටත් මේ කියන සමගි සන්ධාන ආණ්ඩුව ලෙසින් පවතින්නට හැකියාවක් තියෙන්නේ දෙගොල්ලෝ එකිනෙකාට හොරු කියමින් සහ එකිනෙකා කියන්නේ බොරු යැයි කියමින් ඒ ඒ පක්ෂ වෙන වෙනම ලබා ගත් ජන්ද ටික එකට එකතු කරන්නට පුලූවන් කමක් තිබෙනවා නම් මිස වෙනත් කිසිම ආකාරයකින් නොවන බව ඉතාමත් පැහැදිලිය. මේ ආණ්ඩුවේ සිටින ප‍්‍රධාන පක්ෂ දෙකම ජනාධිපතිකමත් අගමැතිකමත් පාවිච්චි කරමින් සිදු කළ සියලූ බලපෑම් මධ්‍යයේ අලූතින්ම තරගයට එක්වූ ශ‍්‍රීලංකා පොදු ජන පෙරමුණ සියයට හැත්තෑවක් පමණ පලාත් පාලන ආයතන ජයග‍්‍රහනය කිරීම හරහා රටේ ගොඩ නැගී ඇත්තේ මෛත‍්‍රීට හා රනිල්ට පිටින් මහින්දගේ ආණ්ඩුවක් රටේ තියෙනවා වැනි හැගීමක්ය. ආණ්ඩුවේ දෙගොල්ලෝම ‘දැක්කේ නෑ වගේ හිටියාට ’ රටේ ගොඩ නැගී ඇත්තේ මේ වගේ තත්වයක්ය.

පසුගිය පලාත් පාලන මැතිවරණයේ ප‍්‍රතිඵල පිටවූ දවසේ සිට අද දක්වාම රටේ දේශපාලනයේ කිසිම ස්ථාවර භාවයක් නොපෙන්වන්නේ ආණ්ඩුවේ සුජාතභාවය පිලිබදව ගොඩ නැගී ඇති මේ ගැටුලුව නිසාමය. මහබැංකුවේ වර්තමාන අධිපතිතුමා මේ සතියේ කියා තිබුනේ දේශපාලන ස්ථාවරභාවයක් රටේ නැති නිසා මුල්‍ය ස්ථාවරභාවයක් ගොඩනගා ගත නොහැකි තත්වයට රට වැටී ඇති බවය. දැන් අගමැතිවරයාට එරෙහිව විශ්වාශභංග යෝජනාවක් ඇවිත් තියෙන්නේ මේ කියන අස්ථාවරභාවයේම තවත් එක් ප‍්‍රකාශයක් ලෙසින් යැයි පැවසීමේ වැරුද්දක් ද නැත. රටේ මහජනතාවගේ පැත්තෙන් බලන විට නම් ආණ්ඩුවේ සිටින ප‍්‍රධාන පක්ෂ දෙක ගැනම ඒ අයගේ තිබූ විශ්වාසය භංග වී ඇති බව පැහැදිලිය. ඒත් දැනට ශ‍්‍රීලනීපයේ අය කරන කියන දේවල්වලින් පෙනී යන්නේ ‘ආණ්ඩුව කියන්නේ රනිල්ට’ වැනි දෙයක් නිසා අගමැතිට එරෙහිව විශ්වාසභංගක් ගෙන ඒම සංකේතාත්මකව කියන්නේ මෙය ආණ්ඩුවටම එරෙහිව එන විශ්වාසභංගයක් යැයි සිතීමේ වැරුද්දක්ද නැත.

මේ අගමැතිවරයා පැමිනි හැම වතාවේම වගේ මෙවරත් ඔහු කටයුතු කරන්නේ විදේශිකයින්ට හා විජාතිකයින්ට ගැලපෙන ආකාරයට බව ශ‍්‍රීලනීපයේ සිටි පැරනි පාක්ෂිකයින්ට හෙවත් පොහොට්ටුවේ වර්තමාන පාක්ෂිකයන්ට නම් කිසිදු සැකයක් තිබුනේ නැත. 2015 ජනාධිපතිවරණයෙන් පසු කාලයේ කවර විටකවත් ඒ ජනතාව රනිල් කවුදැයි කියා රුවටුනේවත් තමන්ව රවට්ටවා ගත්තේවත් නැත්තේ ඒ නිසාය. ඒත් මේ දක්වාම ශ‍්‍රීලනීපයේ ආණ්ඩුවේ ඇත්තෝ නම් ඔහුට දිගටම රුවටුනු බව නොකියාම බැරිය. 2015 ජනාධිපතිවරණයෙන් මහින්ද පරාජයට පත්වෙද්දි අපි හිතුවේ දිනන්නේ මෛත‍්‍රී කියාය” ඒත් පසුදින අපි දුටුවේ මෛත‍්‍රී ජනාධිපතිතුමන් දිවුරුම් දෙනවා පමණක් නොව එවකට පාරලිමේන්තුවේ මන්ත‍්‍රීවරුන් 46 පමණක් සිටි රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාද අගමැති ලෙසින් දිවුරුම් දිමය. වැඬේ වරදින්නට පටන් ගත්තේ මෙතැන සිටන්ය. එපමණක් ද නොවේ. 2015 අප‍්‍රියෙල් මාසයේ ඒ පැරනි පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බලයක් තිබූ මහින්ද කණ්ඩායම විසින් වික‍්‍රමසිංහ අගමැතිවරයාට එරෙහිව ගෙනා විශ්වාසභංග යෝජනාව ජයග‍්‍රහනය කරන්නට නොහැකි වූයේ ජනාධිපතිතුමන් විසින් හදිස්සියේම පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරිම නිසාය. දෙවැනි වරට අපි කාටත් වැරදුනේ ඒ වෙලාවේය. මේ වැරුද්ද එතැනින් නිමා වුයේ ද නැත. මෛත‍්‍රී මහින්ද එකතු කර ඒ අප‍්‍රියෙල් මහ මැතිවරණය තරග කරන්නට (සමහරුන්ගේ විරෝධතාවන් මැද වුවත්) අපි පෙරට ආවේ ඒ හරහාවත් වික‍්‍රමසිංහ මහතාව පරාජයට පත් කරන්නට හැකිවේයැයි සිතූ නිසාය. ඒ ආකාරයෙන්වත් ඔහුගේ අගමැතිකම ගලවන්නට හැකියාවක් ලැබෙවි යැයි අප සිතු නිසාය. රනිල්ව අගමැතිකමෙන් ගලවන්නට අපි ගත් ඒ උත්සාහයත් නිමා වූයේ ඔහුව යලිත් වරක් ඒ පුටුවේ වාඩිකරවමින් පමණක් නෙෙවේ. ඒ වැඬේ කෙළවර වූනේ අපේ පක්ෂයේ ලේකම් හා සන්ධානයේ ලේකම්ගේ පට්ටම් ගැලවී යාමෙන් බව මතක් කරන්නේ පසුගිය වැරදි යලි කියවමින් මෙවරවත් ඔහු පරදවන්නට හැකියාවක් වෙතොත් එය වලක්වන්නට නොව මේ වැඬේ බොරුවට කරන්නට නොයා යුතු බව පැහැදිලි කරන්නටය. තුන්වෙනි වතාවටත් අපි පරාජයට පත්වූ අතර රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා යලිත් අගමැති විය. ඒ නිකම්ම නොව නිමල් සිරිපාලලා සුසිල් ප්‍රෙමජන්ත්ලා මහින්ද අමරවීරලා ඇමති මණ්ඩලය ලෙසින් දෙපැත්තෙන් පිරිවරාගෙනය” තුන්වෙනි වතාවටත් අපි පැර¥නේ ඒ ආකාරයෙන්ය.

දැන් යලිත් අගමැතිවරයාට එරෙහිව විශ්වාසභංගයක් භාරදි තිබෙන අතර ඒ සදහා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ හැමෝම පාහේ මේ වනවිටත් අත්සන් යොද ඇති බව ආරංචිය. මේ විශ්වාසභංගය ජයගන්නට නම් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ අයට අමතරව ආන්ඩුවේ සිටින ශ‍්‍රීලනීපයේ අයත් එජාපයේ හෝ වෙනත් පක්ෂයක කීපදෙනෙකුත් ජන්දය ලබාදිය යුතුව ඇත. ඒ සියල්ල ඒ ආකාරයෙන් සිදුවෙනවාදැයි මා දන්නේ නැත. එසේ සිදුවේවා යැයි පැතීම හැර අපිට කළ හැකි වෙනත් දෙයක්ද මට පෙනෙන්නේ නැත.

දැන් මේ විශ්වාසභංගය ජයගැනීමට නම් කළමනාකරණය කරගත යුතු සාධක අතර වැදගත්ම එකක් වන්නේ මේ කාරණය පිළිබදව ජනාධිපතිතුමන් සිතන්නේ කෙසේදැයි හරියට තක්සේරු කරගැනීමය. එතුමන්ගේ සහාය නොලැබෙන යෝජනාවකින් මේ රජයේ අගමැති මේ මොහොතේ අස්කළ හැකි යැයි මා සිතන්නේ නැත. එතුමන් මේ යෝජනාවට පක්ෂ වන්නේ යැයි සිතුවහොත් ඒ පක්ෂ වන්නේ දැන් සිටින අගමැති අයින් කර එජාපයෙන් වෙනත් කෙනෙක් පත්කර ගැනීමටද එසේත් නැතිනම් ශ‍්‍රීලනීපයේ කෙනෙක් සුලූතර ආණ්ඩුවක් ලෙසින් පත්කර ගැනීමටද කියන කාරණයද තවම පැහැදිලි නැත. ජනාධිපතිතුමන් විසින් මේ දෙකෙන් කොයි එක කළත් ඒ වැඬේට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සම්බන්ධ විය යුත්තේ කෙසේද යන කාරණය මෙහිදි කළමනාකරණය කර ගත යුතු දෙවැනි කාරණයය. මම නම් සිතන්නේ ඒකාබද්ධයේ අය මේ මොහොතේ සිතිය යුත්තේ එලියේ සමාජයේ පොරකමින් තමන්ට සහයෝගය පළකරන පෙහොට්ටුවේ පාක්ෂිකයින්ගේ අභිලාෂයන් හොදට කිරා මැන බැලීමෙන් පසුව බවය. මට තේරෙන දේශපාලනයට අනුව නම් අපේ පාක්ෂිකයින් රනිල්ට වගේම රනිල්ගේ කැබිනට් එකේ ඇමතිකම් දරන ශ‍්‍රීලනීපයේ කණ්ඩායමටත් එකවගේම විරුද්ධය. ඒ අර්ථයෙන් නිමල් සිරිපාල අගමැති කිරීමෙන් හෝ කරු ජයසූරිය අගමැති කිරීමෙන් පොහොට්ටුවේ පාක්ෂිකයන්ගේ අභිලාෂයට කිසිදු පිලිගැනීමක් ලැබෙන්නේ නැති බව සැබෑය. එහෙත් රනිල් ඉවත් කිරීමෙන් ලැබිය හැකි ජයග‍්‍රනයන් රටේ පැත්තෙන් වඩාත් පළදයක වන්නේ රනිල් නොවන අලුත් අගමැකි යටතේ ඉක්මන් ජන්දයක් ලබා ගැනීමේ එකගතාවයක්වත් ගොඩනගා ගැනීමට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ කණ්ඩායමට හැකියාව ලැබුනෝතින් පමණක් ය. අපි මේ විශ්වාසභංගයෙන් ලැබිය යුතු ජයග‍්‍රහනය වන්නේ මහ මැතිවරණයක් ලබා ගැනීමේ සටනට ශක්තියක් ලබා ගැනීමය.

අනෙක් අතට එජාපයේ නිල නායකත්වයත් (රනිල්) සහ පොහොට්ටුවේ නොනිල නායකත්වය (මහින්ද) එළියේ තියාගෙන ආණ්ඩුවක් කිරීම මේ පාර්ලිමේන්තුවේ යථාර්ථයක් වන්නේ පරිවාස කාලයකට පමණක්ම බව තේරුම් ගැනීමත් මෙතැනදි ඉතාමත් වැදගත්ය. එසේ නොවන්නේ යැයි කියන්නෝ කරන්නේ දේශපාලන විහිලූ සැපයීම පමණක් බව මගේ අදහසය.

ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව මීලගට යෙදෙන ජාතික මැතිවරණය වන්නේ ජනාධිපතිවරණයක් බව කවුරුත් දන්නා කාරණයක්ය. එහෙත් පොහොට්ටුවට (ඒකාබද්ධයට) වඩාත් වැදගත් වන්නේ ඒ පටිපාටයේ තියෙන ජනාධිපතිවරණය නොව එයට පෙර මහ මැතිවරණයක් කැදවා ගැනීමය. අනෙක් අතින් ශ‍්‍රීලනීපයේ දැන් ඉන්න ඇමතිවරුන්ට කෙසේ වෙතත් මෛත‍්‍රී ජනාධිපතිතුමන් වුවත් කෙළින්ම ජනාධිපතිවරණයකට ගමන් කිරිමට නොව මහ මැතිවරණයකට පසුව එන ජනාධිපතිවරණයකට මුහුණදිමට කැමති විය හැකි බව මගේ අදහසය. මහින්ද ජනාධිපතිතුමන්ගේ පැත්තෙන් සහ පොහොට්ටුවේ පාක්ෂිකයින්ගේ පැත්තෙන් නම් දේශපාලනය න්‍යාය පත‍්‍රයේ පළමුවත් දෙවනුවත් තෙවනුවත් තිබෙන්නේ මහ මැතිවරණයක් දක්වා බලවේග මෙහෙයවීමය. ඒ සදහා ව්‍යවස්ථාවේ ඉඩක් නැතැයි කියා කල් මැරිමෙන් සිදුවෙන දේශපාලන යහපතක් නැත. ඒ සදහා ව්‍යවස්ථාවේ ඇති ඉඩ පාවිච්චි කරමින් පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක යෝජනා සම්මතයක් හරහා මෙ වැඬේ කරන්නට දේශපාලනමය මැදිහත්වීමක් කිරීම අත්‍යාවශ්‍යය. අද මුලු රටම අක‍්‍රීය කරන කුප‍්‍රකට 19 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට පාරල්මේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බලයක් ගත්තේ ඒ ආන්ඩුවේ අගමැතිට හෝ ජනාධිපතිට තුනෙන් දෙකක ජනවරමක් පාරලිමේන්තුවේ තිබී නොවන බව අපගේ මතකයේ තබා ගැනීම මෙහිදි ඉතාමත් වැදගත්ය. බලවේග මෙහෙයවන ආකාරයට අනුව මිස නිශ්චිතව තියෙන තුනෙන් දෙකක ජනවරමක් මේ කාලයේ කාටවත් ලැබෙන්නේ නැත. සෝභිත හිමිගේ කුඩා බලවේගය දෙතුන් සියයක ජනතාවක් සමග පාර්ලිමේන්තු වට රවුමේ සිටියා පමණය. නැති තුනෙන් දෙකක් පාරලිමේන්තුව ඇතුළේ අපුරුවට ගොඩ නැගුනේය. ඒ නිසා මේ විශ්වාසභංගය ජයගන්නේ නම් ඒ ජයග‍්‍රහනයෙන් ජනතාවට ලබා දිය යුතු කොටස වන්නේ ඒ අයගේ කැමැත්තට ගැලපෙන ආණ්ඩුවක් හා අගමැතිවරයෙක් තෝරා ගැනීමට ඉඩ ලබා දිමය.

මේ එකක්වත් වෙන්නේ නැතිව මේ විශ්වාසභංගය පරාජයට පත්වී හෝ අවසාන මෙහොතේ ශ‍්‍රීලනීපයේ සහාය නොලැබී යාමේ ඉඩක්ද මේ තුළ තිබෙන බව අපි අමතක කළ යුතු නැත. එවැනි තත්වයක් නිසා නැවත වරක් රනිල්ගේ එජාපයත් ජනාධිපතිතුමන්ගේ ශ‍්‍රීලනීපයත් අතර භංගවී ඇති විශ්වාසය අලූතින් හදගැනීමටද ඒ අය මෙය පාවිච්චි කරන්නට ඉඩ ඇත. එවැනි දෙයකට ‘පාවිච්චිවීමට’ හෝ යන එනමං නැතිව සිටින ශ‍්‍රීලනීපයේ නායකයෝ කීපදෙනෙකු යලිත් අපේ ජන්දයෙන් පාරලිමේන්තු යැවිමකට මේ විශ්වාසභංගය යොද ගැනීමේ කිසිදු ඉඩක් අපි දිය යුතු නැත.

අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ ‘දුවන මුවන් දැක නොදමව් නෙලූ පලා’ කියා කීවාක් මෙන් කොහේවත් නැති විහ්වාසභංගයක් නිසා ඒකාබද්ධය හා පොදුජන පක්ෂය සතු ජනතා ශක්තිය බිම දැමිය යුතු නැති බවය. අපේ සටන ඇත්තේ මේ ආණ්ඩුව ගෙදර යැවීමට මිස ඒ වැඩෙන් ‘එක කෑල්ලක් ගලවන්නට ගොස් අපේ ලොකු කෑල්ලක් ගලවා ගැනීමට’ නොවන බව තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්ය. මේ විශ්වාසභංගය යනු දිනේශ් විමල් වාසු උදය ඩලස් වැනි ඒකාබද්ධයේ නායකයින් සහ බැසිල් රාජපක්ෂ වැනි පොදුජන පක්ෂයේ නායකියන් කරන අවසාන සටන නොවිය යුතු බව කියන්නේ ඒ සියලූ දෙනාගේ මැදිහත් විම්වලට ගරු කිරිමක් ද වශයෙනි.

පේරාදේනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ දර්ශන අධ්‍යයන අංශයේ අංශාධිපති
ආචාර්ය චරිත හේරත්

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

මේ කොයි යන්නේ?

- ආචාර්ය චරිත හේරත් -

පළාත් පාලන ජන්දය පවත්වා මාසයක් ගතවෙන්න තියෙන්නේ තවත් එක දවසකි. ජන්දය තිබ්බේ පෙබරවාරි 10 වැනිදාය. මාර්තු 10 වැනිදා වෙන්නේ හෙටය. ඒත් තාමත් මාසයකට පෙර පැවති ජන්දයේ නිල ප්‍රතිඵල නිකුත් කරන්නට හැකියාවක් මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති තුමාට ලැබී නැත. වෙනදා හයියෙන් කථා කරන මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති තුමාගේ හඬ දැන් ජනමාධ්‍යවලවත් ඇහෙන්නේ නැති ගානට පල්ලම් බැස තියෙන්නේ මේ නොසිතූ විරූ ආකාරයේ ප්‍රතිඵල ප්‍රමාදයත් නිසා විය යුතුය.

එහෙත් දැන් රට පාලනය කරන්නේ ‘යහපාලනය’ නම් වූ විශේෂ ක්‍රමවේදයකට යැයි කියන නිසා මැතිවරණ ප්‍රතිඵල මාසයක් යනතුරු දෙන්නට බැරිවීම ඒ කියන අලුත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ තවත් එක් ජයග්‍රහණයක් යැයි කියන අයද සිටින්නට බැරි නැත. අනෙක් අතට පළාත් පාලන මැතිවරණ පැවැත්වූයේත් නියමිත කාලයට වඩා අවුරුදු දෙකහමාරකට පසුව බැවින් ප්‍රතිඵල දෙන්නට මාසයක් ගතවීම එච්චර ගණන් ගත යුතු දෙයක්වත් නොවේ යැයි යහපාලන සිවිල් සමාජයේ විද්වතුන් විසින් ඉදිරි දිනක කියන්නට වුණත් බැරි කමක් නැත.

මැතිවරණ කොමිසමේ ප්‍රධානියාත් පරණ ආණ්ඩුවට තරම් බරපතළ ආකාරයෙන් මේ ආණ්ඩුව ගැන කථා නොකරන නිසා මේ ප්‍රතිඵල ප්‍රමාදය යහපාලන ක්‍රමවේදයේ තවත් එක ජයග්‍රහණයක් ද එසේත් නැතිනම් අගමැතිතුමා නිතර කියන ‘ලිච්ජවී ධර්මවලට’ අයිති දෙයක් දැයි හරියටම කිව නොහැකි නමුත් ඒ දෙකෙන් එකක් විය හැකි බව නම් ඉතා පැහැදිලිය.

පළාත් පාලන මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵල සහ ඒ ආයතන පිහිටුවීම ගැන මා ලියන්නට සිතා සිටි සටහන පැත්තකින් තියා මේ සතියේ ලිපියෙන් කථා කරන්නට සිදුවී තිබෙන්නේ මේ දවස් කීපයේ මහනුවර ප්‍රදේශයේ ඇති වී තිබෙන තත්ත්වය සහ අද රටේ පවතින ආණ්ඩුකරණයේ අර්බුදය පිළිබඳවය.

තෙල්දෙනියේ ඇතිවූ ට්‍රැෆික් ප්‍රශ්නයක් මේ වන විට මුස්ලිම් - සිංහල ගැටුමක් බවට පත් වී හමාරය. මෙය ඉතාමත් අවාසනාවන්ත තත්ත්වයක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. මේ තත්ත්වය පාලනය කරන්නට ආණ්ඩුවේ පැත්තෙන් ගත් උත්සාහය එතරම් හොඳ ප්‍රතිඵලයක් ලබා දී නැති බවද සත්‍යයකි. මේ රටේ මුස්ලිම්වරුන් ගේ දේශපාලනය පිළිබඳවත් සාම්ප්‍රදායික සිංහල බෞද්ධ ගම්මාන හරහා සිදුවෙමින් පවතින ඒ අයගේ ජනගහන ව්‍යාප්තිය පිළිබඳවත් සිංහල බෞද්ධ සමාජයේ ඇත්තේ බරපතළ සැකයක් හා විරෝධයක් බව පෙන්නුම් කළේ අද ඊයේ නොව බොහෝ කාලයක පටන්ය. පසුගිය ආණ්ඩු කාලයේ එක්තරා ආකාරයකින් මතුවී ආවේ මේ සැකය හා විරෝධයේ එක ප්‍රකාශනයක් යැයි කීමේ වැරැද්දක් නැත.

මේ නිසාම බිහිවූ බොහෝ සංවිධාන මේ ප්‍රශ්නය දෙස බැලුවේ හැඟීම්බරව මිස බුද්ධියෙන් නොවේ. ඒ නිසා බෞද්ධයන් මුස්ලිම්වරුන් අතර ඇති ප්‍රශ්නයක් බවට මේ තත්ත්වය පත්වූ බව නොරහසකි. මේ සැකය තවත් වර්ධනය වූයේ පසුගිය කාලයේ සිදූවූ සමහර දේශපාලන ක්‍රියාකාරිත්වයන් ද නිසාය.

පසුගිය ජනාධිපතිවරණය හා මහ මැතිවරණය කාලයේ එජාපය හා හංස සන්ධානයට සම්බන්ධ සමහර අය බොහෝ විට උත්සාහ කළේ මේ තත්ත්වය තමන්ගේ පක්ෂයට දේශපාලන වාසියක් ලෙසින් යොදා ගන්නට මිස ගැටලුව ආමන්ත්‍රණය කිරීමට නොවේ. එක් එක් ජනවර්ගවලින් ලැබෙන ‘ජන්ද කුට්ටිය’ දෙස පමණක් බලාගෙන රටේ ප්‍රශ්න විසඳන්නට යාම නිසා තත්ත්වය තවත් අවුල් සහගත තැනකට වැටී ඇති බව දැන් හොඳටම පැහැදිලිය.

පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පසුව මේ ආණ්ඩුවේ සුජාතභාවය ගැන ජනතාවගේ පැත්තෙන් එතරම් පිළිගැනීමක් නොමැති තත්ත්වයක් ගොඩ නැඟී ඇති නිසා මෙවැනි ගැටලුවක් විසඳන්නට ඒ අයට ඇති හැකියාවද බරපතළ අර්බුදයකට මුහුණ දී ඇති බව මගේ මතයයි. වෙනත් ආකාරයකින් කිවහොත් තෙල්දෙනියෙන් මතුවූ ගැටුම පාලනය කරගැනීම දුෂ්කර වුණේ ආණ්ඩුවේ සුජාතභාවය ගැන ජනතාවගේ ඇති නොපිළිගැනීමත් නිසා යැයි සිතීමේ වරදක් ද නැත.

පළාත් පාලන ජන්දයෙන් පසුව මේ රටේ තියෙන්නේ පරණ ආණ්ඩුවම යැයි ආණ්ඩුවේ අය සිතාගෙන සිටියාට කාටත් පෙනී යන කාරණයක් වන්නේ ජනතාවගේ සිත් තුළින් මේ ආණ්ඩුව මැකී ගොස් ඇති බවය. මා මීට පෙරදිත් මතුකළ පරිදි ‘බලය තිබුණාට ගෞරවය ගැලවී ගිය’ ආණ්ඩුවකට කළ හැක්කේ වැඩි වැඩියෙන් පොලීසිය යෙදවීම වැනි කාරණා මිස ජනතාවගේ එකඟතාවක් ලබා ගැනීම නොවන බව තේරුම් ගැනීමට මේ කාරණයම ඉතාමත් වැදගත්ය.

ජනාධිපතිවරයාගේ මැදිහත්වීම හරහා සිදුකළ සමහර සාකච්ජා මගින් මේ ගැටුම්කාරිත්වය විසඳන්නට ආණ්ඩුව යම් උත්සාහයක් ගන්නා බව පෙනී ගියත් අගමැතිවරයාගේ හා සමහර මහනුවර එජාප ඇමැතිවරුන්ගේ කථා නිසා සිදුවන්නේ එසේ යන්තමටවත් ගොඩනඟා ගෙන තියෙන පාලනයත් ගැලවී යාම බව මගේ අදහසය. තෙල්දෙනියේ සිද්ධිය මත මේ වන විට ගොඩ නැඟී ඇති සිංහල-මුස්ලිම් ගැටුම වහාම නැවැත්වීම ආණ්ඩුවේ පමණක් නොව හැම දේශපාලන පක්ෂයකම වගකීම බව තේරුම් ගැනීම මෙහිදි ඉතාමත් වැදගත්ය.

මේ මොහොතේ සිංහල බෞද්ධ සමාජයේ බහුතරයක් විශ්වාස කරන නායකයා වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිතුමා බැවින් ගැටුම්වලින් වැළකී සිටින මෙන් එතුමා විසින් සිදු කළ ආයාචනය ද මෙහිදි ඉතාමත් වැදගත්ය. මේ ආයාචනය සමඟ ඒකාබද්ධයේ හා පොදුජන පක්ෂයේ කණ්ඩායම් මේ ගැටුම් ඇති ප්‍රදේශවල ‘සහයෝගිතා කමිටු’ වැනි අලුත් යාන්ත්‍රණයක් හදාගනිමින් මේ ගැටුම නිමා කරන්නට සක්‍රීයව සම්බන්ධ විය යුතු බව මගේ යෝජනාවය. විශේෂයෙන්ම මේ ආණ්ඩුවේ අය පසුගිය කාලයේ මහින්ද වෙත දමා ගැසූ ‘මුස්ලිම් විරෝධය’ යනු ඒ අයගේ දේශපාලන වාසිය සඳහා හැදු පට්ටපල් බොරුවක් බව පෙන්වීමට මේ අවස්ථාව බලෙන්ම අත්පත් කර ගැනීමට ඒකාබද්ධයේ නායකයන් පෙරට පැමිණිය යුතුය.

යටත් විජිතයෙන් පසුව අප හදන්නේ මොන වගේ රටක් දැයි 1948 සිටම අප තවම විසඳන ගත්තේ නැති බරපතළම ප්‍රශ්නය බව සැබෑය. මේ ප්‍රශ්නයට මහ ජාතියේ පැත්තෙන් සහ සුළු ජාතින්ගේ පැත්තෙන් යන දෙපැත්තෙන්ම විසඳුම් සොයන්නට අප උත්සාහ ගන්නේ ඒ කාලයේ පටන්මය. එක අතකින් අප කරමින් ඉන්නේ ක්‍රීඩා කිරීම නොව ක්‍රීඩාව සඳහා පිටිය සකස් කර ගැනීමට ගොස් රණ්ඩුවක් ඇල්ලීම වගේ දෙයක්ය. රාජ්‍ය පාලනයේ ක්‍රීඩාව වන්නේ රට ගොඩ නඟන්නේ මොන ආකාරයක දේශපාලන ආර්ථික මතවාද හරහා ද සහ මොන වගේ ප්‍රතිපත්ති හරහා ද යන කාරණා මත පදනම් වූ දෙයක්ය.

අප තවම ඉන්නේ පිටියේ දිග පළල ගැන රණ්ඩුවක නිසා මේ ක්‍රීඩාව කරන්නට කාලයක් අපට ලැබෙන්නේම නැති ගානය. 1989න් පසුව මේ රණ්ඩුවට මුස්ලිම් ජනතාවත් එක් වූයේ නැගෙනහිර පළාතේ දේශපාලන නායකත්වයක් හදා ගැනීමේ උත්සාහයත් සමඟය. මෙතැනදි සිංහල ජනතාව තේරුම් ගත යුතු කාරණයක් වන්නේ උතුරේ ගැටුම තියෙද්දී මුස්ලිම් සමාජය ඒ අවි ගත් දෙමළ දේශපාලනය වෙත ගමන් නොකළේ අෂ්රොප් වැනි නායකයන්ගේ තිබූ පළල් දේශපාලන අවබෝධය නිසා බවය. දැන් අප කළ යුත්තේ මුස්ලිම් දේශපාලනය අපේ රටේ ප්‍රධාන ප්‍රවාහයේ දේශපාලනයට එකතු කර ගැනීමට උත්සාහ කිරීමය. හකීම් සහ රිෂාඞ් යනු අෂ්රොෆ්ගේ දේශපාලන ඥානය ගෑවිලාවත් නැති නිකම්ම නිකම් නායකයන් දෙදෙනකු බව මගේ හැඟීමය.

ඒ අයට දේශපාලන බලය ගන්නට නැගෙනහිර පළාතත් මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයත් පාවිච්චි කළාට මගේ අපුලක් නැත. ඒත් රට පුරා විසිරී සිටින අපේ ගම්වලට සම්බන්ධ මුස්ලිම් ජනතාව මේ දේශපාලනය සඳහා ‘පාව්ච්චි වීමෙන්’ ගලවා දැමීම මේ ගැටුමෙන් අපි උගෙන ගත යුතු හොඳම පාඩමය. අප අතර මොන ආකාරයේ විරෝධයක් තිබුණත් එජාපයේ ඩී.එස් ගේ කාලයේ සිට පවත්වාගෙන එන වැදගත් දෙයක් වන්නේ නැගෙනහිරින් පිටත සිටින මුස්ලිම්වරුන්ට එජාපයේ ඉහළ ධුරාවලියේ අවස්ථා ලබා දිමේදී පෙන්නුම් කරන නම්‍යශීලීභාවයය. අකුරණ හමීඞ් පුත්තලමේ නයිනාමරික්කාර්, කොළඹ මොහොමඞ්, බේරුවල බකීර් මාකර් සහ මාවනැල්ලේ කබීර් හසීම් වැනි අය මේ සඳහා හොඳම ආදර්ශය. මුල් කාලයේ ශ්‍රීලනීපයේත් තත්ත්වය මේ වගේමය.

ඒ දවස්වල කඩුගන්නාවේ මරික්කාර් සහ ගම්පොළ බදියුදින් මොහොමඞ් වැනි නායකයන් ඒ පක්ෂයේ සිටි නායකයන් බව අප අමතක කළ යුතු නැත. පසුකාලීනව පලස්තීන ප්‍රශ්නයට සහයෝගය ලබාදීම වැනි කාරණා හරහා මුස්ලිම්වරුන් වැඩියෙන්ම ආදරය කළ ශ්‍රීලනීපයේ නායකයකුව සිටියේ මහින්ද රාජපක්ෂ බව ඒතුමාගේ දේශපාලනයේ අද සිටින අනෙකුත් නායකයන් පවා දන්නවා දැයි මා දන්නේ නැත. ඒ නිසාම පොදුජන පක්ෂයේ බැසිල් රාජපක්ෂ මහතා වැනි නායකයන්ට මුස්ලිම් සමාජයේ ඇති පිළිගැනීම ස්වකීය පක්ෂයේ දේශපාලනමය ස්ථානගත කිරීමක් දක්වා වර්ධනය කිරීමට මේ අවස්ථාවේ දී මුල්විය යුතු බව මගේ යෝජනාවය.

මෙහිදී සඳහන් කළ යුතු අනෙක් කාරණය වන්නේ මේ රටේ බෞද්ධ සභ්‍යත්වයට හිමි තත්ත්වය යනු හුදු ආගමකින් එහාට යන ශිෂ්ටාරමය වූ බැඳීමක් සහිත දෙයක් බව පිළිගැනීමට අනෙකුත් ආගමිකයන් සූදානම් වීම අවශ්‍ය බවය. මේ පැත්තෙන් බලද්දී වර්තමාන කතෝලික සභාවේ මැල්කම් කාදිනල් රන්ජිත් රදගුරුතුමන්ගේ නිහතමානී පිළිගැනීමට අප හැමෝගේම ප්‍රසාදය හිමිවිය යුතුවා පමණක් නොව බෞද්ධයන් හා කතෝලිකයන් අතර මුහුදුබඩ තිරුවේ ඇති සාමය හා සහයෝගයට ඒ අදහස් මගින් ලබා දී ඇත්තේ විශේෂ ශක්තියක් බව නොකියාම බැරිය.

බෞද්ධ සමාජයේ මුදුන් මල් කඩ බඳු වූ දළදා මාළිගාව අනුරාධපුර පූජා නගරය වැනි සුවිශේෂ ස්ථානවලට වෙනත් ආගමිකයන්ගේ බලපෑමක් ඇතිවේ යැයි බෞද්ධයන් තුළ ඇති වී තිබෙන බිය හා සැකය දුරු කළ හැක්කේ ආණ්ඩුවේ සිටින මේ ප්‍රශ්නය තේරෙන මැදිහත් අයගේ මැදිහත්වීමෙන් මිස බෞද්ධයන්ගේ පිළිකුලට පත් වූ අය යොදා හාමුදුවරුන්ට අපහාස කිරීමෙන් නොවන බව මෙහිදී විශේෂයෙන් කිව යුතු කාරණයකි.

දැන් මේ තෙල්දෙනියේ ප්‍රශ්නය දඩමීමා කරගෙන ආණ්ඩුවේ සමහර එජාප නායකයන් හදන්නේ එක්කෝ තමන්ට එරෙහිව ගමේ මතුවෙන දේශපාලන විරෝධය මැඬපවත්වන්නටය. නැත්නම් මේ ප්‍රශ්නය පෙන්නා විවිධ නීති රිති දමමින් විපක්ෂයේ දේශපාලනය මැඬපවත්වන්නටය. ඒ එකක්වත් බැරි නම් අඩුගානේ මේ ප්‍රශ්නය පාවිච්චි කරමින් ආණ්ඩුවට විරුද්ධව මතුවී ඇති සමාජ මාධ්‍යවත් තහනම් කිරීමය. සමාජ මාධ්‍ය බොරු ප්‍රචාරය කරන බව සැබෑය.

2015 ජනාධිපතිවරණයේ දී සමාජ මාධ්‍ය කියා කළේම තරගෙට බොරු කීමය. ඒත් ඒවා බොරු බව පෙන්විය හැක්කේත් ඒ මාධ්‍ය තිබුණොතින් මිස වසා දැමීමෙන් නොවන බව තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්ය. ආණ්ඩුව බලයට එනවිට කීවේ ‘හැමෝටම ෆ්‍රී වයි ෆයි දෙනවා’ කියාය. ඒ නිකම්ම නොව අහසේ පාවෙන ‘වයිෆයි බැලුම් බෝලයක්’ හරහාය. අන්තිමට සිදුවුණේ ෆ්‍රී වයිෆයි බැලුම් බෝලය’ සිහිනයක් කෙරුවා පමණක් නොව අපේ සල්ලිවලින් බලපු ෆේස්බුක් එකවුන්ට් එකටත් සීල් තැබීමය.

පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයේ දර්ශන අංශයේ අංශාධිපති ආචාර්ය චරිත හේරත්

යුතුකම සංවාද කවය

www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

ආණ්ඩුවට තිබූ ජනවරම මැරිලා- ආචාර්‍ය චරිත හේරත්

පෙබරවාරි 10 මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් මේ ආණ්ඩුවේ ජනමතය දැන් මැරී අවසන් බවත් එය අවබෝධ කරගෙන අලුත් පාර්ලිමේන්තුවකට ඉඩ දීම මේ මොහොතේ ආණ්ඩුවට සිදු කළ හැකි ඥානාන්විත පියවර බවත් ආචාර්‍ය චරිත හේරත් මහතා පවසයි.
යුතුකම සංවාද කවය විසින් පසුගියදා පැවැත්වූ "පෙබරවාරි 10 රටවැසි ප්‍රකාශය" සම්මන්ත්‍රණයේ මුඛ්‍ය දේශනයක් සිදු කරමින් ඔහු මේ බව පැවසීය.

එසේ ක්‍රියා නොකර ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය නම් ඉතිරි අවුරුදු දෙකද ගත කළ හැකි යැයි පැවසූ ඒ මහතා එසේ වුවහොත් සිදුවන්නේ එදා 77 සිරිමාවෝ බණ්ඩාරණායක මැතිනියගේ ආණ්ඩුවට අත්වූ ඉරණම බවද පෙන්වා දුනි.
එහිදී අදහස් දැක්වූ චරිත හේරත් මහතා "ජෙ ආර් ජයවර්ධන 1975 එවකට සිටි පාර්ලිමේනතුවෙ දකුණු කොළඹ ආසනයෙන් ඉල්ලා අස්වෙලා අතුරු මැතිවරණයකට ගිහින් විශාල ජන්ද ගනනකින් ජය අරගෙන අපූරු ප‍්‍රකාශයක් කළා. ඔහු කීවෙ "සිරිමා මැතියනගේ 1970 පත්වෙච්ච ආණ්ඩුවෙ ජනවරම මේ අතුරු මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵලයත් එක්ක (1975) මැරුණා කියලයි. මැරිච්ච ආණ්ඩුව භුමිදානය කරන්න මැතිනිය ලැහැස්ති නැත්නම් ඔහොමම යන්න ඒත් තව අවුරුදු දෙකකින් (ඒ කියන්නේ 1977) භුමිදානය කරන්න වෙන්නේ කුණු ගහන තත්වයක, නහය වහගෙන කියලයි". ඇත්තටම වුනෙත් ඒකම තමයි.1977 මහ මැතිවරණයෙන් 'කැතටම' පැරදිලා නහය වහගෙන යන්න තමයි ඒ කාළේ අපේ පක්ෂයට වුනේ. මෙතැනත් වෙමින් තියෙන්නේ ජෙ. ආර්. කියපු එක වගේ දෙයක්. මෙ ආණ්ඩුවේ ජනමතය මැරිල ඉවරයි. භූමිදානය කරන් නැතිව තව මාස කීපයක් යන්න පුලුවන්. හැබැයි නහය වහගෙන ගෙදර යන්න තමයි ඒ හැමෝටම වෙන්නේ."
යනුවෙන් පැවසීය.

ආචාර්‍ය චරිත හේරත් මහතා සිදු කළ සම්පූර්ණ දේශනය පහත සබැඳියෙන්..

සටහන : යටියන ප්‍රදීප් කුමාර

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 

Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

ලෝසියස් හොරකම් කළේ ‘සිවිල් සමාජයේ රෙදි ටිකද’?

-ආචාර්ය චරිත හේරත්පසුගිය සති කීපය තුළ මෙරට දේශපාලනයේ සිදුවූ දේවල් අතරින් මගේ සිත් ගත් විශේෂතම එකක් වූයේ මහ බැංකු හොරකම ගැන ජනාධිපති කොමිසමේ වාර්තාව එළියට ඒමත් සමග යහපාලන සිවිල් සමාජ කණ්ඩායමේ අයගෙන් දකින්නට ලැබෙන ප‍්‍රතිචාරයන් සහ හැසිරීම්ය. 2015 ජනාධිපතිවරණය මුල් කරගෙන මෙරට සමාජයේ මතුවූ අලූත්ම තාළයේ සිවිල් සමාජයක් බව මා කියන්නේ ඒ ව්‍යාපාරය පටන් ගත් තාලයේ සිටමය. මෙය අලුත් තාලයේ එකක් යැයි කියන්නේ හේතු කීපයක්ම නිසාය. එක් හේතුවක් වන්නේ මේ කියන සිවිල් සමාජයේ අය තම තමන් විවිධ විවිධ සංවිධාන වගේ පෙන්නූවාට ඉන්නේ (හිටියේ) එකම කණ්ඩායමක බවය. පුරවැසි බලයල යහපාලනය ගැන සෝභිත හිමිගේ ව්‍යාපාරය, නව පරපුර, ව්‍යවස්ථාව සදහා ජාතික ව්‍යාපාරය වැනි විවිධ නම්වලින් පෙනී සිටියාට මේ හැම එකකම හිටියේ එකම කණ්ඩායම 'මිතුරන් අතරේ' තනතුරු ටික මාරු කරගනිමින්ය. උදහරණයක් ලෙසින් ගතහොත් හෙද සංගමයේ ජාතික සංවිධායක, පුරවැසි බලයේ කැදවුම්කරුය, ව්‍යවස්ථා සදහා ව්‍යාපාරයේ උප සභාපතිය, යහපාලන ව්‍යාපාරයේ ලේකම්ය, ආදි වශයෙනි. මේ සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම්වල තියෙන අනෙක් විශේෂත්වය වන්නේ මේ හුගක් අය බරපතල දේශපාලන තේරුම් ගැනීමක් සමග සිටින කණ්ඩායමක් නොවීමය. පසුගිය මැතිවරණයේ රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව කවුරු හෝ හද දෙන අලංකාරිකයක් ඔහේ කියා දැමීම හරහා මාධ්‍ය අවකාශයේ හැසිරීම හැර බරපතල යමක් මේ අයගේ මේ 2015 චර්යාවේ දකින්නට ලැබෙන්නේම නැත්තේ ඒ නිසාය.

මගේ තේරුම් ගැනීම අනුව නම් මේ බැදුම්කර කොමිසමේ වාර්තාවත් සමග බරපතලම ආකාරයෙන් අර්බුදයට ගියේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ හෝ රවී කරුණානායක නොව මේ කියන සිවිල් සමාජයේ කණ්ඩායමය. ඇලෝසියස් හොරකම් කළේ මහ බැංකුවේ සල්ලි බව සැබෑය. එහෙත් ඒ හරහා ඔහු 'විද්දේ' මම මේ කියන සිවිල් සමාජයේ දේශපාලන වස්ත‍්‍රාභරණ ටිකටය. ඇලෝසියස් මේ ටික කළේ මේ සිවිල් සමාජයේ කාණ්ඩය ‘රාජපක්ෂලාගේ කට්ටිය හොරු- රනිල් නම් මරු’ වගේ දේවල් කියමින් අනෙක් අයගේ රෙදි ඇදිම ප‍්‍රශ්න කරමින් සිටින කාලයක වීම මෙහි ඇති අනෙක් වැදගත් කාරණයය.

කොමිසම් වාර්තාව ගැන වැඩි දුරට කථා කිරීමට පුවත් පත් සාකච්ජාවක් වත් එක යහපාලන සිවිල් සමාජකරුවෙක් වත් තවම තිබ්බේ නැත. තමන් නොදන්න හැම ක්ෂේත‍්‍රයකම විෂයන් ගැන කථා කරන යහපාලන සිවිල් සමාජ නායකයෙකු යැයි කියන 'බස් ගැමුනු' වගේ අයවත් මේ ගැන මොකුත් කියන්නේ නැත. සමහරුන් ඉන්නේ ‘මට ඇහුනේ නැ’ වැනි සෙයියාවෙන්ය. රාවයට කොළම් ලියන (හතර කොළමේ අය නොවේ) අපේ මිත‍්‍ර විද්වතුන් පවා මේ දවස්වල කථා කරන්නේ ‘පොළිස් කොමිසමේ කාර්යභාරය’ වැනි බර මාතෘකා මිස බැදුම් කර කොමිසමට රනිල්ගේ සම්බන්ධතාවය වැනි ‘සරල’ දේවල් ගැන නොවේ. අනෙක් අතට මීට පෙර මුල්‍ය අක‍්‍රමිකතා ගැන හැමදම වගේ ලියන දැනට එජපයට සම්බන්ධ පරන වාමාංෂික සිවිල් සමාජ කරුවන් පවා අද ඉන්නේ ‘අපි ඔව්වට නෑ’ වගේ පෙන්නා ගෙනය.

මේ කණ්ඩායම් අතරින් කීපදෙනෙකු පමණක් තමන්ගේ දේශපාලනයම වෙනස් කරනා බව පෙන්වමින් ජවිපෙට සහාය දිම වැනි ක‍්‍රියාමාර්ග තෝරාගෙන තිබෙන බව දැනටමත් ප‍්‍රසිද්ධය. (එහෙම තෝරාගෙන ඇත්තේ බැදුම්කර වාර්තාව බලා නොව ඊට ටික දවසකට පෙර සිට බවත් සැබෑය). වෙලාවේ හැටියට ඒ වැඩෙත් නරක නැත. සමාජ මාධ්‍යටක කෙනෙක් කියා තිබුනේ ‘කෙළින්ම එජාපයට යනවාට වඩා තරමක් ප‍්‍රගතිශීලි බවක්’ ඒ තෝරා ගැනීම තුළ තියෙන බවය. එහෙත් මේ සමහර සිවිල් නායකයින් ජවිපෙට යන්නේ මේ අමාරු අවස්ථාවේ පරන සිවිල් සමාජ නායකත්වයම කිලිටි නොවී තියාගෙන යන්න ඒ පාරෙන් යන එක හොද යැයි සිතන නිසා බව මගේ තේරුම් ගැනීමය. මෙය හරියට සමාන වන්නේ වාහනයක් පාර්ක් කරන්නට රියගාලක වට කීපයක් රවුම් ගසා කරන්නම දෙයක් නැති තැන අන්තිමට ඉතිරිවී තිබෙන ‘නෝ පාර්කින්’ තැනක හෝ රිය නවත්වන කෙනෙකුගේ තත්වයටය. මේ මහත්වරුන්ට ජවිපෙ හොද වෙන්නේ මේ වෙලාවේ නවත්වන්නට තැනක් නැති නිසාය. තමන්ගේ 2015 ජනවාරි දේශපාලනයේ සුජාතභාවය ඇලොසියස්ලා උස්සලා පොළොවේ ගසන තත්වයක ආන්ඩුවට උදව් කරන ගමන් පරණ රෙජමයට පහර දෙන්නට තමන් ඉන්න තැන ඉදන් නොහැකි නිසාය. මේ ඉඩෙන් යම් ප‍්‍රයෝජනයක් ගැනිමට ජවිපෙට හැකියාවක් ඇතොත් ඒ ගැන මගේ අපුලක් නැත. එහෙත් එවැනි ඉඩක් තිබේ යැයි මා සිතන්නේ නැත.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

කොළපාට ‘වම’

කොළපාට සමාජය කියා සී ඒ චන්ද්‍රපේම විසින් පොතක් ලීවේ අනුව දශකයේ මුල භාගයේය. ඒ කාලයේ දේශපාලනය කළ අපේ කණ්ඩායම් අතර ඒ පොතට විශේෂ අවධානයක් ලැබුනේ එජාපයේ දේශපාලනය විසින් රටට තුළ ගොඩ නැගූ ‘තත්වය’ එම පොත මගින් සංකල්පනාත්මක ව හා තාර්තිකව වෙනස් ආකාරයකින් යුක්තිසහගත කර තිබු නිසාය. 1977 වර්ෂයෙන් පසුව මේ රටේ සිදුවූ දේශපාලන පරිවර්තනය ගැන එයට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ පැත්තෙන් පමණක් බලමින් සිටි කණ්ඩායම්වලට ජෙ. ආර්. ගේ දේශපාලනය වෙනස් ආකාරයකින් හා වෙනස් ආකල්පයකින් (භෞතිකවාදි ආකල්පයකින්) බැලීමට චන්ද්‍රපේම විසින් යෝජනා කළ බව සමහරුන්ගේ මතය විය. එහෙත් එකල මෙරට වැඩ කළ වාමාංෂික බුද්ධිමය කේඩරය සහ ජාතිකවාදි බුද්ධිමය කේඩරය මේ කෘතියේ තිබු ප‍්‍රධාන තර්කයට තදින් පහර දුන් බව අපට තවමත් හොදින් මතකය. කොළපාට සමාජය මගේ මතකයට හදිසියේ ආවේ මේ දවස්වල දේශපාලනයට අලූතින් එක්වෙමින් තිබෙන එජාප-වාමාංෂික හවුල හෙවත් ‘කොළපාට වාමාංෂය’ ගැන සටහනක් ලියන්නට සිතුන නිසාය.

වාමාංෂිකයින් යැයි තමන් කියා ගන්නා ගමන් එජාපයේ දේශපාලනය ‘කැත නැතිව’ ආරක්ෂා කරන්නට තරම් ‘නිර්භය’ කණ්ඩායමක් වමේ දේශපාලනයෙන් මේ මතුවී තිබෙන්නේ ඉතිහාසයේ පළමු වතාවටය. වමේ පක්ෂවලට සම්බන්ධව සිටි විශාල කණ්ඩායමක් තමන්ගේ යටතට මේ ආකාරයෙන් ගැනීමට එජපයට මේ හැකි වූයේ 2015 ජනාධිපතිවරණයට පිං සිදුවන්නටය. ඊට පෙර හුගක් පැරනි කාලයේ පැවති 1965 මැතිවරණයෙන් පත්වුනු එජාප ආණ්ඩුවේ පිලිප් ගූණවර්ධන වැනි වාමාංෂිකයින් සිටියේ යැයි සමහරෙක් තර්ක කළ හැකි වුනත් මේ සිදුවෙමින් පවතින්නේ එයට වඩා බරපතල ආකාරයකින් වෙනස් දෙයකැයි මගේ අදහසය. අනෙක් අතට එජාපයෙන් බිහිවූ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදිම නායකයා යැයි සැළකිය හැකි ඩඞ්ලි සේනානායකගේ 1965 රජයට පිලිප් සම්බන්ධවීම එද වුවත් සැළකූයේ වමේ යැයි කියා ගන්නා ගමන් එජාපයේ දේශපාලන කරන්නට යාමක් ලෙසින් නොවේ. පිලිප් එජපයට ගොස් ‘වමේ’ කථා කීවේ නැති ගානය. එහෙත් අද සිදුවෙමින් පවතින්නේ ඊට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් දෙයක්ය. සමසමාජ හා කොමිනියුස්ට් පක්ෂවල සිටි සමහරුන් සහ නව සමසමාජ පක්ෂයේ සමහර නායකයින්ද ඇතුලත් මේ කණ්ඩායම පසුගිය ජනාධිපතිවරණයෙන් පසුව මේ රටේ දේශපාලනය තුළ හැසිරෙන්නේ ‘ඇන් ඇම්ටත් වඩා වමේ සහ රනිල්ටත් වඩා එජාපයේ වගේ’ විකාර රංගනයක් පෙන්නවමින් ය.

වාමාංෂික පක්ෂවල සිට 2015 ජනාධිපතිවරණය හරහා මෛත‍්‍රී වෙතට ගමන් කර එතැනින් රනිල් වෙතට මාරුවී ඇති මේ කණ්ඩායම් මුළින් රටට පෙන්වූයේ ඒ අයගේ අභිලාෂය වී තිබෙන්නේ ව්‍යවස්ථාමය වෙනසක් රටට යෝජනා කිරීම බවය. විධායක ජනාධිපතිධුරය අහෝසි කිරීම, බලය බෙදිම වැනි කාරනා පෙරට දමා ගනිමින් ඉදිරියට පැමිනි මේ කණ්ඩායම් මේ වන විට සිටින්නේ එජාපයේ අයවැය සම්පූර්ණයෙන්ම ආරක්ෂා කරන්නට පුදුම සහගත ආකාරයේ තර්ක ඉදිරිපත් කරමින්ය. තමාගේ වැඩිහිටි කාලය ම පාහේ වෙනත් රටක ජවත්වී මේ දවස්වල රටට පැමින ‘හදිසියේ විප්ලවය කරනවා වැනි වේගයකින් වගේ ලිපි ලියාගෙන ලියාගෙන’ යන කුමාර් ඬේවිඞ් මහතා ඉංග‍්‍රීසි පුවත්පතකට ලියා කියා තිබුනේ මේ අයවැය ඉතාමත් ඉදිරිගාමී එකක් බවය. අනෙක් අතට ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට අලියා ලකුනින් පාරලිමේන්තු ගොස් සිටින සමසමජයේ (බහුතර පිළ යැයි කියාගන්නා පුංචිම කණ්ඩායමේ) නායකයා රනිල්ගේ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය ගැන කිසිවක් ප‍්‍රසිද්ධියේ කියන්නේ කියන්නේ නැත්තේ ඬේවිඞ් මහතා ආකාරයේම ‘ඉදිරිගාමී‘ බවක් මේ අයවැයේ තිබෙන නිසා දැයි මා දන්නේ නැත. හම්බන්තොට වරායෙන් පටන් ගෙන රජයේ සම්පත් විකිනීම ගැන කිසිවක් ඒ ‘වාමාංෂිකයින්’ කථා කරන්නේ නැත්තේ එසේ රජයේ සම්පත් විකිනීමට එහෙිවීම පසුගාමී නිසා දැයි අපි දන්නේ නැත. මහ බැංකු කොල්ලය ගැන සුසිරිපාල සහෝදරයා වැනි පැරනි වෘත්තීය සමිති නායකයින් මතු කර ඇති අභියෝගයන් ගැන කිසිවක් ‘සමසමාජයේ බහුතර කණ්ඩායම’ කියන්නේ නැත්තේ ඒ කථා සුලූතරයකගේ මතවාද නිසාදැයි දැනගත හැකි ක‍්‍රමයක් ද නැත.

රනිල්ගේ ආණ්ඩුව කියන්නේම රාජ්‍යය හැකි තරම් දිය කරන බවත් වෙලදපොළ හැකිතරම් ශක්තිමත් කරන බවත් ය. සුභසාධන ආර්ථිකය හා සහනාධාර මත ගෙඩ නැගී ඇති සෙසු ක්ෂේත‍්‍ර අහෝසි කරන බවත්ය. දැනටමත් පොහොර සහනාධාරය වැනි දේවල් වලට කප්පාදු කර අවසන් කර ඇත්තේ මේ නිසාය. එජාපයේ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තිය තනිකරම එල්ලකර තිබෙන්නේ සුභසාධන ආර්ථිකය නිමා කරමින් වෙළදපොල මගින් හසුරුවන ආර්ථිකයක් බවට රට පත් කිරීමය. රාජ්‍යය හැකිලවීමේ හා වෙළදපොලට සියල්ල යට කිරීමේ එජාපයේ මේ දේශපාලනය මාක්ස් කියු ආකාරයේ රාජ්‍යය දියකර හැරීමක් මේ ‘කොළපාට වමෙන්’ ඇසෙන දිනය වැඩි ඈතක නොවන බව මගේ හැගීමය.

චරිත හේරත්
[Ravaya]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

හැට දෙලක්ෂයට’ අත නොතියනු!

-ආචාර්ය චරිත හේරත්

මෙවර මා ලියන්නට සිතුවේ මේ ආණ්ඩුවට 2015 ජනවාරි 8 දින ලැබුනා යැයි කියන හැට දෙලක්ෂයේ ජනවරම රුකගැනීම සදහා ආණ්ඩුවටම සම්බන්ධ කුඩා කණ්ඩායමක් මේ දිනවල කරගෙන යන දේශපාලන ජවනිකාව පිළිබදවය. රාවය පුවත් පතේ ලියන සමහර කණ්ඩායම් පවා නිතර ජප කරන මේ හැට දෙක්ෂයේ මන්ත‍්‍රණය ගැන කථා කිරීම වැදගත් වන්නේ පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට ජන්දය දුන් අයගේ ඇති විශේෂ වැදගත් කමක් ඇතැයි මා සිතන නිසා නොව ඒ ජන්දයෙන් පසුව හැට දෙලක්ෂයේ ‘අයිතිකාරයන්’ වශයෙන් පෙනී සිටින අය කියන කරන දේවල්වලින් මතුවෙන දේශපාලනය විමසීම වැදගත් වන නිසාය. එය මේ මොහොතේ රටේ බල දේශපාලනයේ ගමන තේරුම් ගැනීමට ද වැදගත්කමක් ඇතැයි සිතන නිසාය.

මේ සම්බන්ධයෙන් කළ හැනි පළමු නිරීක්ෂනය වන්නේ හැට දෙලක්ෂය කේසේ වෙතත් මේ ‘රුකගැනීමේ කණ්ඩායම’ නම් ප‍්‍රමාණයක් ලෙසින් එන්න එන්නම පරමානුකරණය වෙමින් තිබෙන බවය. එය දිනෙන් දිනම ප‍්‍රමාණයෙන් කුඩා වෙමින් තිබෙන බවය. ඒ දර්ශනය අපට මතක් කරන්නේ අපේ රටේ වමේ ව්‍යාපාරය විශාල තැනක සිට පුංචිම තිතක් දක්වා පරමානුකරණයවීමේ අතීත කථාවය. මේ හැට දෙලක්ෂය රුකගැනිමේ ව්‍යාපාරයේ ද මුළින්ම සිටින්නේ ඒ දවස්වල වාමාංෂික ව්‍යාපාරවල සිටි දැන් එජාපය ගොස් සිටින කීපදෙනෙකුවීම දෛවොපගත සම්බන්ධයක් යැයි කීමේ වරදක්ද නැත.

දැන් මේ කණ්ඩායම තර්ක කරන්නේ ජනවාරි 8 දින ජයග‍්‍රහනයේ ‘සාරය’ ක් (essence එකක්) තිබෙන බවත් මේ ආණ්ඩුව ඒ සාරය හරියට අතට ගන්නේ නැති බවත් ය. තවත් පැහැදිළිව ගතහොත් මේ අය කියන්නේ ජනවාරි 8 මෛත‍්‍රීව ගෙනාවේ නිශ්චිත ‘වැඩකට’ බවත් මෛත‍්‍රී ඒ වැඬේ හරියට කරන්නේ නැති බවත්ය. හැටදෙලක්ෂය රුකගැනීමට අරගල කිරීම කියා මේ කණ්ඩායම කියන්නේ ඔවුන් කියන මේ ‘වැඬේ’ මෛත‍්‍රී ලවා කරවා ගැනීම යැයි සරළව තේරුම් ගත හැකිය.

දැන් මේ "කළ යුතුව තිබූ නමුත් මෛත‍්‍රී නොකල" වැඬේ මේ හැටදෙලක්ෂයට අයිති නැති අපි වැනි අය ‘නිච්චියටම’ දන්නේ නැති වුවත් ඒ කණ්ඩායමට පිටින් එයට විරුද්ධ පැත්තේ සිට මේ ප‍්‍රශ්නය දෙස බලන කෙනෙක් ලෙසින් කිව හැකි කාරණා කීපයක් තිබේ. පළමුවෙන්ම මම සිතන්නේ මේ රුකගැනීමේ කණ්ඩායම කල්පනා කරන ආකාරයේ සාරයක් ජනවාරි 8 මෛත‍්‍රීගේ ජයග‍්‍රහනයේ නැති බවයි. දේශපාලනමය වූ අවකාශයක් ඇතුලේ ජනවාරි 8 දින මහින්ද පැරදවීම සදහා එකතුවූයේ වෙන වෙනම තම තමන්ගේ දේශපාලනමය වු අභිලාෂයන් ගනනාවක් වෙනුවෙන් එක්වූ වෙනස් වූ කණ්ඩායම් හා පුද්ගල චරිත ටිකක් මිස ඔය කියන ආකාරයේ සාරයක් හෝ එකමිතියක් ඇතුළේ වූ දේශපාලනයම ගොඩනැවීමක් නොවන බවයි. ඒ එක් එක් අයගේ ස්වකීය අභිලාෂයන් සියල්ල මහින්ද පැරදවීම යන මහා පොදුසාධකය ඇතුලේ තබා වැඩකිරීමක් මිස ඒ පරාජයෙන් පසුව දිගටම කරගෙන යන ආකාරයේ සාරයක් ඒ තුළ නොතිබූ බව මගේ තේරුම් ගැනීමයි. පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේ යහපාලනය කියමින් ඒකරාශී වූ විවිධ බලවේගයන් පිළිගත් මහා පොදුසාධකය වූයේ කෙසේ හෝ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිධුරයෙන් පරාජයට පත්කිරීම මිස අනෙක් ඒවා නොවන බව මෙහි ඇති සරල තේරුමයි. අනෙක් අතට මේ කණ්ඩායමට එකතුවූ බොහෝ අය ඒ සදහා ආවේම තම තමන් මහින්ද එක්ක තිබූ ‘ඇරියස් එක’ පිරිමහා ගැනීමට යැයි සිතීමේ වරදක්ද මට පෙනෙන්නේ නැත. ඒ අයගේ උත්සාහය එය මිස කඩදසිවල ලියු ආකාරයේ යහපාලන මුළධර්ම තේරුම් ගැනීමෙන් හෝ ඒවා කි‍්‍රයාත්මක කිරීමේ අවශයතාවය මත වු එකක් නොවේ. දැන් උදහරණ වශයෙන් ගත් විට ඒ ජනාධිපතිවරණයේ දි ශ‍්‍රී ලංකාවේ ඇමරිකන් තානාපති කාර්යාලය හෝ ස්විස් මහ කොමසාරිස් කාරයාලයේ අභිලාෂය වූයේ මහින්ද පැරදවීම මිස වෙනත් යමක් නොවන බව පැහැදිලි කාරණයකි. එජාපයේ අභිලාෂය වූයේ වසර විස්සකට ආසන්න කාලයක් විපක්ෂයේ සිටීම නිමා කොට කෙසේ හෝ ආණ්ඩු බලයක් ලබා ගැනීම යැයි සිතිය හැකිය. එයට අමතරව මහ බැංකුව ‘ඇලෝසියස්කරණය’ වැනි අමතර අභිලාෂයන් කීපයක්ද ඒ පක්ෂයේ අයට තිබුනා විය හැකිය. ටී එන් ඒ එකට අවශ්‍ය වුවා යැයි මා සිතන්නේ ‘එල් ටී ටී ඊ එක පරදවපු එකේ ඇරියස් එක’ මහින්දගෙන් පිරිමසා ගැනීම මිස වෙන බරපතල දේශපාලන වෙනස්කමක් නොවේ. චම්පික ට රතනට අවශ්‍ය වුනේ ඒ අයගේ යෝජනාව පිළි නොගත් මහින්දට හොද පාඩමක් ඉගැන්වීමට බව මාගේ අදහසය.

ඒ නිසා ජනාධිපතික‍්‍රමය ඉවත් කිරීම, මැතිවරණ ක‍්‍රමයක් හ දුන්වා දිම, අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හැදිම, දුෂනය අවම කිරීම, යහපාලනය යනාදිය ඒ ඒ අභිලාෂයන් එක්තැන් කිරීම පිනිස යොද ගත් චත‍්‍රපද (Umbrella terms) කීපයක් මිස ‘බලයට ආවොත් කරන්නට’ යන දෙයක් ලෙසින් පිලිගැනීමේ කිසිදු දේශපාලනමය වටිනාමක් ඒ ජනාධිපතිවරණයට සාපේක්ෂව නොතිබු බව මගේ පිළිගැනීමයි. දැන් මේ හැට දෙලක්ෂය රුකගැනීමේ කණ්ඩායම නොදන්වා වුවාට ජනවාරි 8 මැදිහත් වූ මේ බොහෝ කණ්ඩායම් තමන්ගේ මැදිහත්වීමේ අභිලාෂය මහින්ද පරාජයට පත් කිරීමෙන්ම විසද ගත් අය බව පිළිගන්නා තත්වයකදි මේ කරන රංගනය මා නම් දකින්නේ ‘මරණයක් භූමිදනය කිරීමෙන් පසුවත් අවමංගල්‍ය සභාව’ පවත්වාගෙන යන ආකාරයේ විකාරයකටය.

දැන් හැට දෙලක්ෂයේ කථාව වැදගත් වන්නේ හැට ගනන්වල නිෂ්පාදනය කළ ‘හාරලක්ෂයේ මංකොල්ලය’ වැනි විත‍්‍රපට කළාවේ ‘ප්ලොට් එකක්’ ලෙසින් මිස වෙන යම් ආකාරයකින් නොවේ. අවශ්‍ය නම් යහපාලන කළාකරවෙකුටම "හැටදෙලක්ෂය" කියා චිත‍්‍රපටියක් හැදිම වැනි දෙයක් හැර වෙන යමක් මේ කථාවේ දැන් ඉතිරි වී නැති බව මගේ යෝජනාවය.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

හවුලේ අවුල

-ආචාර්ය චරිත හේරත්-

මේ රටේ අද තිබෙන්නේ එජාපය සහ ශ‍්‍රීලනීපය යන පක්ෂ දෙකේ එකතුවකින් සැදුන සමගි සන්ධාන ආණ්ඩුවක් යැයි බොහෝ අවස්ථාවල ආණ්ඩුවේ දේශපාලඥයෝ මහත් උජාරුවෙන් කියති. ඒ කියන සමගිය නිසා රටේ සංවර්ධනය වේගවත් වෙන බවද සමහර නායකයෝ නිතර දෙවේලේ දේශනා කරති. ප‍්‍රධාන නායකයෝ එසේ කීවත් ආණ්ඩුවේම දෙවෙනි පෙළ කණ්ඩායම් හැමවිටම වගේ හදන්නේ ඒ පක්ෂයෙන් මේ පක්ෂයටත් මේ පක්ෂයෙන් ඒ පක්ෂයටත් චෝදනා එල්ල කරමින් රට ඉස්සරහට යන්නේ නැත්තේ අහවල් පක්ෂය නිසා යැයි පෙන්නා තමන්ගේ නොහැකියාව වසා ගන්නටය. වැඩක් නොකෙරෙන්නේ අරයා නිසා යැයි පෙන්වීමේ න්‍යාය නිසා දැන් ජනතාවට සිදුවී තිබෙන්නේ තමන්ම පත්කල ආණුඩුවේ ඊලග කෑල්ල මොනවගේ වෙයිදැයි නාට්‍යයක් බලනවා වැනි කුතුහලයකින් බලා සිටීමටය. මේ ආකාරයේ වූ ‘අරූ හොරා - නෑ මූ හොරා’ වර්ගයේ දේශපාලනය කූටප‍්‍රාප්තියට පැමිනුනේ මහබැංකු මුදල් හොරකම පිළිබදව ඇතිවී තිබෙන අලූත් තත්වයත් සමගය.

අගමැතිවරයා බැදුම්කර කොමිසමට ගියේ මේ සතියේ සදුදය. රටක අගමැතිවරයෙක් ඒ රටේ මහ බැංකුවට සම්බන්ධ හොරකමකට ගෑවී තිබීම ගැන අනෙක් හැමෝටම යම් ආකාරයක විචිකිච්ජාවක් තිබුනත් ඒ පක්ෂයේ අය කියන කරන දේවල් වලින් පෙනී යන්නේ එජාපයේ අයට නම් එය හරිම ජයග‍්‍රාහී දෙයක් බව ය. ‘බය නැතිව කොමිසමට ආවා’ යැයි ඔවුන් කියන්නේ ඒ නිසාය. ඇත්තටම එජාපයේ දේශපාලඥයන්ට ඒ කාලයේ කිලිකොච්චිය තබා මැදවච්චියටවත් බය නැතිව යන්න හයියක් නොතිබූ බව මේ රටේ ජවත්වූ බොහෝ අය දන්නා කාරණයකි. ඒ් අර්ථයෙන් බලනවිට මේක ‘බය නැති’ වැඩක් යැයි ඒ අයට පෙනීමේ වරදක් ද නැත. පසුගිය මහ මැතිවරණයට පෙර මේ මහ බැංකු මුදල් ගනුදෙනුව ගැන පසුගිය පාරලිමේන්තුවේ කෝප් කමිටුවේ සාකච්ජා වෙද්දි මේ ‘බය නැති වැඬේ’ නොකළේ ඇයි දැයි මට තේරෙන්නේ නැති වුනත් මේ පිළිබදව යම් සදහනක් කිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය. අද සමහරුන්ට අමතක වුවත් මේ බැදුම්කර ප‍්‍රශ්නය සාකච්ජා කරන්නට පටන් ගත්තේ පසුගිය පාරලිමේන්තුවේ ඞීව් ගූනසේකරගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පැවති කෝප් කමිටුවේදිය. ඒ සාකච්ජාවේ වාර්තාව නිකුත් කරන්නට දින කීපයක් තිබියදි හදිසියේ පාරලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්නට ආණ්ඩුව තීරණය කළේ ඒ කාළේ අද මෙන් ‘බය නැති’ ගතියකින් ඒ අය නොසිටි නිසා දැයි දන්නේ ඒ කීප දෙනාම විය යුතුය. මේ හොරකමේ දිග පළල හොයා ගන්නට ජනාධිපතිතුමන් පසුව පත් කළ මේ බැදුම්කර කොමිසම විශාල වශයෙන් උදව්වූ බව පිළිගන්නා ගමන් පරණ පාරලිමේන්තුවේ අවසානයට එන්නට නියමිතව තිබූ කෝප් වාර්තාව එනතෙක් නොසිට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම නිසා 2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණයේ දි මේ ප‍්‍රශ්නයෙන් සැගවී සිටින්නට එජාපයට හැකිවූ බව ද අප පිළිගත යුතුය. ඒ වැරුද්ද එද නොවුනානම් අද රටේ දේශපාලන ගමන් මග මීට වඩා වෙනස් විය හැකිව තිබූ බව මගේ අදහසය. අනෙක් අතට අද සමහර එජාප මන්ත‍්‍රීවරුන් සිරිකොත තුලම පුවත්පත් සාකච්ජා පවත්වමින් ජනාධිපති තමන්ගේ පක්ෂයට එරෙහිවන බව කීවත් ඒ අය මතක් කර ගත යුත්තේ තමන්ගේ පක්ෂය බලයට එන්නට ජනාධිපති බලය සහ ශ‍්‍රීලනීපයේ පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේ එද තිබූ ගැටුම්කාරිත්වය විශාල වශයෙන් හේතු වූ බවය. එජාපයත් ශ‍්‍රීලනීපයටත් අද හවුල් ආණ්ඩු කරන්නේ මෛත‍්‍රීටත් මහින්දටත් හවුලේ ශ‍්‍රීලනීපය යලි ගොඩ නගා ගන්නට නොහැකි වූ නිසාය. අද එජාපයට නෙපෙනෙන මේ ආණ්ඩුවේ ඇත්ත කථාව එයය.

අනෙක් අතට 1989 භීෂනය සහිතව පැවති ජනපතිවරණයෙන් හා මහමැතිවරණයෙන් පසුව එජාපය පක්ෂයක් විදියට පිරිසිදු හා තනි දේශපාලන ජයග‍්‍රහනයක් කවදවත්ම ලබාගත්තේ නැති බව සමහරුන්ට අද අමතක වී ඇති වා සේය. එජාපයේ නායකයින් 1989 සිටම ‘බය නැතිව’ විපක්ෂයේ සිටියා මිස ජයග‍්‍රහනයක් ගන්නට හැකි ආකාරයේ දේශපාලන පරිනතභාවයක් ගොඩ නගා ගත්තේ නැත. 1989 පසුව ජයගත්තායැයි කියන අවස්ථා දෙකේම එජාපය දිනුවේ ශ‍්‍රීලනීපයේ අභ්‍යන්තර අවුලක් ලාභෙට තමන්ගේ ගොඩට ද ගත් නිසාය. 2002 ජයග‍්‍රහනයට හේතුව එවකට ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් එස් බී දිසානායක පක්ෂ නායකත්වයත් සමග විරසක වීමය. ඒ අවුල නිමා වූයේ 2002 මැතිවරණය හරහා එජාපයට බලය ලැබීමෙනි. 2015 දැන් තියෙන ආණ්ඩු බලයට හේතුව එවකට ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පැවති ආන්ඩුවත් සමග විරසක වීමය. ඒ අවුල නිමා වූයේ මෛත‍්‍රී ජනාධිපති වී එජාපය ආණ්ඩුවත්ද ලැබීමෙනි. ඒ නිසා මා කියන්නේ එජාපය මෑත භාගයේ අයිතිවාසිකම් කියන කියන ජයග‍්‍රහනයන් දෙකම ලැබුවේ ඒ ඒ කාලයන්ට සාපේක්ෂකව ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් සහ සභාපති (එස්බී-චන්ද්‍රිකා සහ මෛතී-මහින්ද* අතර ගැටීම තමන්ගේ වාසියට යොද ගැනීමෙන්ය. මේ අවස්ථා දෙකේම එජාපයට ආණ්ඩු හදන්නට හැකිවූයේ ශ‍්‍රීලනීපයේ නායකයින්ගේ ගැටුමට තමන් එතීමෙන් මිස තමන්ගේ හැකියාවෙන් නොවන බව මෙහි සරල අදහසය. අනුන්ගේ පක්ෂවලට ගැටගැසීමත් හැකියාවක් යැයි කියන්නේ නම් ඒ ගැන වැඩි යමක් අපට පැවසිය නොහැකිය.

දැන් මෙහෙම හැ¥ මේ හවුල් ආණ්ඩුව අදවන විට ¥වන්නේ එහි තියෙන අවසාන තෙල් ටිකෙන් යැයි කීමේ වරදක් ද නැත” ශ‍්‍රීලනීපයේ නිල බලය තමන්ට තිබුනත් එහි ග‍්‍රාමීය බල ව්‍යුහය තමන්ගේ අතේ නොමැතිවීම හේතුවෙන් ජනාධිපතිවරයා සිටින්නේ බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට නොහැකි තත්වයක නිසා යම් පමනකට මේ හවුල ඉස්සරහට යා හැකි වුවත් එය කළ හැක්කේ ඉතාමත් අසීරුවෙන් භයෙන් භයෙන් මිස ‘භය නැතිව’ යන ගමනක් ලෙසින් නොවේ. එජාපයට භය නැතිව ඉදිරියට යා හැකි වන්නේ ශ‍්‍රීලනීපප පැත්තේ නායකයින් දෙදනා වන මෛත‍්‍රී සහ මහින්ද අනාගතයේ ගනු ලබන තීරණවලට අනුව මිස ඒ ඒ පක්ෂයේ නිර්භයතාවය මත නොවන බව පැහැදිලිම කාරණයකි.

දැන් මේ හවුලේ අවුලෙන් එළියට යා හැකි වන්නේ එජාපයට ආණ්ඩුව දි ආපසු යාමෙන් හෝ එජාපය සමග එකට ආණ්ඩු කිරිමෙන් නොවන බව ශ‍්‍රීලනීපය හා ඒකාබන් විපක්ෂය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් අවශ්‍යය.

එජාපයට එරෙහිව දේශපාලනය කරන්නට නම් එහි තිබිය යුතු පළමුවන කොන්දේසිය වන්නේ එජාපයේ දේශපාලන චින්තනය වෙතින් කැඩෙන්නට හැකි වීමය. වෙළදපොළ යනු එකම විමුක්තිදයකයා ලෙසින් පිළි ගැනීමත් රාජ්‍යය යනු ප‍්‍රශ්නයක් ලෙසින් තේරුම් ගැනීමත් අද එජාපයේ ඇති දේශපාලන චින්තනමය පදනම බව මගේ තේරුම් ගැනීමය. වෙළදපොළ හා රාජ්‍යය අතර ඇති විය යුතු බල හුවමාරුවකදි වෙළදපොලේ පැත්තෙන් ප‍්‍රශ්නය දෙස බැලීම ශ‍්‍රීලනීපයේ පදනමට සම්පූර්නයෙන්ම පටහැනි වූවක් බව පිළි ගැනීම අනිවාර්ය දෙයකි. ඒ නිසා මේ කාරණය ගැන නිසි තීරණයක් ගන්නා ඕනෑම අවස්ථාවක එජාපයේ සම්බන්ධතාවයෙන් මිදිම අනිවාර්ය අංගයක් වන්නේ ඒ නිසාය. එහෙත් අද නිළ ශ‍්‍රීලනීපයේ ලේකම් හා සන්ධානයේ ලේකම් වරයා හැසිරෙන ආකාරය දකින හා කියවන අයට සිතෙන්නේ මේ දෙන්නා යු එන් පී කාරයන්ටත් වඩා යුඑන්පී වගේ කථාකරන බවය. ඒ අය හැසිරෙන්නේ මෛත‍්‍රී මහින්ද එකතු වුනත් මේ නිලධාරීන් නම් කවදවත් එජාපයෙන් කැඩෙන්නේ නැති ආකාරයටය.

දෙවෙනි කාරණය වන්නේ පාක්ෂික ප‍්‍රවනතාවය ගමන් කරන දිසාව හා මහින්දගේ නායකත්වයට පාක්ෂිකයින්ගේ ඇති ආකර්ෂනය නිවැරිව තේරුම් ගැනීමය. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් අද ශ‍්‍රීලනීපයේ ඉන්න ඇමතිවරු කියන කථා කවුරුවත් තඹ දෙයිතුවකට මායිම් කළ යුතු නැත. ඒ අය එද කළේ මහින්දගේ ජනාධිපතිධුරයේ සාරය උරා බීමය. අද කරන්නේ මෛත‍්‍රීගේ ජනාධිපතිධුරයෙන් හැකි පමණට සාරය උරාබීමය. අද එජාපය පැරදවීමේ දේශපාලනයක් ගොඩ නගන්නට ඇති එක අපහසුතාවක් වන්නේ මේ කණ්ඩායමේ හැසිරීමය. අනෙක් පසින් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සිටින සමහරුන්ටත් පේන්නේ ඊලග ජන්දයේ මනාප මිස තමන්ගේම ආණ්ඩු බලයක් හදගැනීම නොවීමත් මෙහි තිබෙන ගැටලූවක්ය.

මහ බැංකු සිද්ධිය හරහා ගොඩ නැගෙමින් පවතින දේශපාලන තත්වය නිවැරිදිව කළමනාකරනය කර ගැනීමේ හැකියාවක් ශ‍්‍රීලනීපයට හා ඒකාබද්ධයට නෙමැතිවුවහොත් එය නිමා වන්නේ යලිත් වටයකින් එජාපය ශක්තිමත් කරන දේශපාලන තත්වයක් ගොඩ නගමින්ද එසේත් නැතිනම් මෛත‍්‍රීත් රනිලූත් දෙදෙනාම නැති අලූත් දේශපාළනයකින්ද යන ප‍්‍රශ්නයට කාටවත් පිළිතුරක් තවම නැත. එහෙත් මේ මෙහොතේ භූමියේ තියෙන දේශපාලන යථාර්ථයන් සැළකිල්ලට ගත් විට පෙනී යන්නේ බලය තිබෙන්නේ රනිල්, මහින්ද හා මෛත‍්‍රී යන සාධක තුන මත වන නිසා මේ සාධක දෙකක් එකතු කිරීමෙන් අනෙක් එක ලේසියෙන් 'අවුට්' කළ හැකි බවයි. එහෙත් පවතින සමහර දේශපාලනික යථාර්ථයන් හමුවේ පෙනී යන්නේ ඒ ලේසි විදියට අවුට් කිරීමේ කාර්ය ඒච්චර ලේසි නොවන බව නම් මේ අවුල් සහගතභාවය අවසන් කිරීමට තව බොහෝ කාලයක් ගතවිය හැකි බව අනවාර්ය බව මගේ අදහසය.

[Lankadeepa]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 
Like us on facebook :https://www.facebook.com/yuthukama

ජෙ ආර් හරිද ? අපි වැරදිද?

ජෙ ආර් හරිද ? අපි වැරදිද?
-ආචාර්ය චරිත හේරත්-මේ මාසයේ 29 දින ආරම්භ වීමට නියමිත පාරලිමේන්තු විවාදයත් සමග මේ රජයේ අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හැදිම පිළිබද ක‍්‍රියාදමය තීරනාත්මක තැනකට ගමන් කිරීමට නියමිතය. මේ පාරලිමේනතු විවාදය මගින් පමණක් මේ රටට අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හැදෙන්නේ නැති වුනාට මේ රජය පසුගිය වසර දෙක හමාර පුරා කරමින් සිටින ව්‍යවස්ථා මංගල්‍යයේ තීරණාත්මක කඩයිමක් මේ පාරලිමේන්තු විවාදයත් සමග නිමා වීමට නියමිත බව මගේ අදහසය. මේ විවාදය මගින් එක්කෝ ව්‍යවස්ථාදයක සභාවේ වාර්තාව කෙටුම්පතක් දක්වා ගමන් කරන්නට ඉඩ ඇති අතර එසේ නොවුනහොත් මේ වැඬේ මෙතනින් ම නවතින්නට ද ඉඩ ඇත. ඒ කෙසේ වෙතත් මේ වන විට රටේ බහුතර සිංහල බෞද්ධ සමාජය මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රීයාවලිය පිළිබදව බරපතල ලෙසින් සිය විරෝධය පලකරමින් සිටින බව නම් ඉතාමත් පැහැදිලිය. පසුගිය සති කීපය තුළ සිදුවූ දේවල් දෙස බලන විට මා කියන්නේ කුමක්දැයි බොහෝ අයට තේරුම් යා හැකිය. බෞද්ධ සමාජයේ නායකත්වය යැයි සිතිය හැකි මල්වතු සහ අස්ගිරි පාර්ශවය මේ අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හැදිමේ ව්‍යාපෘතිය ගැන සැක පහළ කළේ මීට ටික කාලයක පටන්මය. ඒ සංඝ සභාවන් දෙකම ඒකාබද්ධ ප‍්‍රකාශයක් කරමින් මේ වැඬේ නැවැත්විය යුතුයැයි කීවේ ඊට පසුවය. පසුගිය සතියේ කොළඹ ජාතික පුස්තකාලයේ පැවති යුතුකම සංවාද කේන්ද්‍රය සංවිධානය කළ සමුලූවකදි අස්ගිරි පාර්ශවයේ ලේකඛාධිකාරී මැදගම ධම්මානන්ද නාහිමියන් මේ කාරණය නිශ්චිතවම ප‍්‍රකාශ කළේය. තුන්වෙනුව මහාචාර්ය බෙල්ලන්විය විමලරතන නාහිමියන් ඇතුලූ මහා සංඝරත්නය ස්වකීය අත්සනින්ම මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රියාවලියට උන්වහන්සේලාගේ එකගතාවක් නැතැයි ප‍්‍රකාශ කළේ මේ සතියේය. මේ අනුව පෙනී යන්නේ පාරලිමේන්තුවේ මන්තීවරු මේ මාසයේ 29 දින සාකච්ජා කරන්නට යන ‘ව්‍යවස්ථාව පිළිබද අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව’ මේ රටේ බහුතර සමාජය දැනටමත් ප‍්‍රතික්ෂේප කර ඇති ආකාරයක්ය.

රජයේ ඇතැම් අය මේ තත්වයට ප‍්‍රතිචාර දක්වන්නේ රටේ මහා සංඝරත්නයේ මේ මතය එච්චර ගානකට නොගතයුතු ආකාරයටය. මහානායක හිමියන් විදේශගතවී සිටින නිසා සංඝ සභාවේ තීරණය සළකා බැලිය යුතු දෙයක් වත් නොවෙන බවට ආණ්ඩුවේ සමහර නායකයින් කියන්නේ මේ නිසාය. එක ජනාධිපතිවරයෙක් බලවත්වීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට හොද නැතැයි කියන ගමන් සහ ලිච්චවී ක‍්‍රමයට හැමෝම එකතුවී තීරණ ගතයුතු යැයි නිතර කියන ගමන් සංඝ සභාවේ පොදු තීරණයන් කොසළකා හැර මහානායක හිමියන්ගේ එක මතයක් පමණක් විමසන්නට යාම පෙන්නුම් කරන්නේ දේශපාලන බංකොලොත්භාවයක් මිස වෙන දෙයක් නොවේ. ‘පාරලිමේන්තුවේ පොදු තීරණයන්’ එක ‘ජනාධිපතිවරයෙකුගේ’ තීරණයක්ට වඩා වැදගත් බව උදේ හවස මතුරන ගමන් සංඝ සභාවේ පොදු තීරණයට වඩා මහානායක හිමියන්ගේ එක මතය වැදගත් යැයි කියන්නේ කෙසේ්දැයි තේරුම් ගැනීම සාමාන්‍ය බුද්ධියට නම් නොහැකිය. මේ මගින් පෙන්නුම් කරන්නේ සාමුහික තීරණ ගැනීම ගැන කියන කථා නිකම් නිකම් ඥන කථා මිස වැඩක් ඇති දේවල් නොවන බවය.

දැන් මේ තත්වය හමුවේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සහ නිල ශී‍්‍රලනීපයේ මන්තී‍්‍රවරුන් කළ යුත්තේ කුමක්දැයි විමසීම මගේ මේ සටහනේ ප‍්‍රධාන අරමුණය. අගමැතිතුමා විසින් පාරලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට ප‍්‍රතිචාර වශයෙන් ශ‍්‍රීලනීපයත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයත් වෙන වෙනම තම තමන්ගේ නිරීක්ෂන ලිඛිතවම ඉදිරිපත් කර තිබීම මෙහිදි ඉතාමත් වැදගත්ය. මේ පක්ෂ දෙකට අමතරව ටීඑන්ඒල ජාතික හෙළ උරුමයල ජවිපෙ යන පක්ෂ විසින් ද මේ වාරතාවට නිරීක්ෂන ඉදිරිපත් කර තිබෙන නිසා ඒ ඒ පක්ෂ මේ වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් දරන ස්ථාවරයන් පැහැදිලිව හදුනාගත හැකි වීම මෙහිදි විශේෂයෙන් සැළකිය යුතු කාරණයක්ය. මේ වාර්තාවට කිසිම නිරීක්ෂනයක් ඉදිරිපත් කර නැති එකම ප‍්‍රධාන පක්ෂය වන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ය. එයට හේතුව කුමක්දැයි මා දන්නේ නැත. එහෙත් එජාපයට හිතවත් පුරවැසි පෙරමුණක මහතෙකු රූපවාහිනි විවාදයකදි පැවසුවේ අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව තවමත් එකගතාවක් නැති දෙයක් නිසාත් එජාපයේ අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව එහෙම පිටින්ම පිළිගන්නා නිසාත් වෙනම නිරික්ෂනයක් ඉදිරිපත් කර නැති බවය. මේක නම් මහ පුදුම කථාවකි. අගමැතිතුමාගේ වාර්තාවේ ඇත්තේ එකම කාරණයට විකල්ප කීපයක් යෝජනා කිරීමය. උදහරනයටක් ලෙසින් සැළකියහොත් රටේ ස්වභාවය කුමක් විය යුතුද යන කාරණයට මේ වාර්තාවේ කියා ඇත්තේ එක්කෝ රට ඒකීය විය හැකි බවත් එක්කෝ රට එකසත් රටක් ලෙසත් තැබිය හැකි බවත් ඒ දෙකම නැත්නම් දකුනට එකීය විදියටත් උතුරය ඔරුමිත්තනාඩු ලෙසින් තිබිය හැකි බවත්ය. දැන් මේ විකල්ප තුන අතරින් එජාපය දරන්නේ කුමන මතය දයි කියන්නේ නැති නිසා ඒ අයගේ ස්ථාවරය ලෙසින් අපි පිළිගත යුත්තේ කුමන එක දැයි සොයා ගත හැකි මාර්ගයක් කොහේවත් නැත. පෙරලෙන පිට හොදයි කියනවාක් මෙන් මේ ඕන එකකට අපි එකගයි කියාවත් කියන්නේ නැති නිසා ඒ අයගේ මතය ගැන යමක් පැවසීමේ කිසිම ඉඩක් මේ තුළ නැති බව නොකියාම බැරිය.

මා මුළින් කී පරිදිම ශ‍්‍රීලනීපයත් එකාබද්ධ විපක්ෂයත් දෙකම වෙන වෙනම ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ තරමක් සමාන වූ නිරීක්ෂනයන් වීමද එක් පැත්තකින් වැදගත් දෙයකි. මේ දෙගොල්ලෝම කියන එක් ප‍්‍රධාන කාරණයක් වන්නේ රටේ ස්වභාවය ‘ඒකීය’ විය යුතු බවය. එපමනක් නොව ඒ දෙගොල්ලන්ම පෙන්වා සිටින්නේ රටේ ඒකීයභාවය සහ විධායක ජනාධිපතිධුරය අතර ව්‍යවස්ථාමය හා නෛතිකමය වූ සම්බන්ධයක් තිබෙන බවය” විශේෂයෙන් මේ තත්වය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත් ය. අපි මේ කථාකරන දැනට පවතින ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව හැදුවේ 1978 බව හැමෝම දන්නා කාරණයකි. ඒ කාලයේ ඒ ව්‍යවස්ථාවට විධායක ජනාධිපතිධුරය එක්කළේ එවකට සිටි රාජ්‍ය නායකයාට තිබූ ‘සිංගප්පුරු පන්නයේ’ තනි විධායකියකින් ආර්ථිකය සහ දේශපාලනය යන දෙකම හැසිරවීමේ උවමනාව නිසා බව සැබෑය. එහෙත් 1987 හදුන්වාදුන් 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් සමග මේ තත්වය වෙනස් වූ බව මෙහිදි තේරුම් ගත යුතු වැදගත් කාරණයය. 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එරෙහිව ශේෂ්ඨාධිකරණයේ විභාගවු පෙත්සම් ගනනාව අතරින් ඉතාමත් වැදගත් වූ කාරණයක් ලෙසින් විධායක ජනාධිපතිධුරය හා පළාත්සභා අතර ඇති සම්බන්ධය මතු කළේ ඒ පෙත්සම් අතරින් එකක් වෙනුවෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කළ නැසීගිය අධිනිතීඥ ගාමිනී ඊරියගොල්ල මහතා විසින්ය. ඔහුගේ තර්කයට අනුව 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය බලාත්මක වන තත්වයක් තුළ රටේ ඒකීයභාවය ස්ථාපිතවීමට නම් පලාත් සහ මධ්‍යයේ බලය අතර ව්‍යවස්ථාදයකයේ සම්බන්ධතාවය පමණක් නොව විධායකයේ සම්බන්ධතාවයක් පැවතීම අනිවාර්ය සාධකයක් වන බවයි. මේ නිසාම පළාත් සභා පිහිටවීම හරහා ජනතාව වෙන වෙනම තම තමාගේ පලාත් වල පාලනය සදහා ජන්දය පාවිච්චි කළත් ඒ වෙන වෙනම ගොඩ නැගෙන ජනතා අභිලාසයන් රටේ ඒකීයභාවයට හාකිකර ලෙසින් යෙදවීම නැවැත්විය හැක්කේ රටම එකට ජන්දය දි පත් කරන විධායකයක පැවැත්ම විසින් සහ එම විධායකයේ නියොජනයක් පළාත් සභා තුළ ආන්ඩුකාරවරයා හරහා පිහිටවීමෙන් බවයි. ඇත්තටම 13 ව්‍යවස්ථාවට එද ජනමත විචාරයකින් ජනතාවගේ එකගතාවය ලබා ගැනීම අවශ්‍ය යැයි මතු කළ පෙත්සම්වලට තීරණය ලබා දිමේදි පක්ෂව හා විපක්ෂව ශේෂ්ඨාධිකරණය දෙකට බෙදෙද්දි මැද අදහසක් ඉදිරිපත් කළ පාරින්ද රනසිංහ විනිශවකාරතුමාගේ තනි වාරතාවේද මේ කාරණය යම් ආකාරයකට මතු තිබූ බව ඒ දන්නා අයට මතක ඇත. 13 සංශෝධනයට ජනමත විචාරයක් අවශ්‍ය නැතැයි තීරණය වූයේ පළාත් සභා මගින් රටේ ඒකීයභාවය බෙදිම වලකාලන විධික‍්‍රමක් ලෙසින් විධායක ජනාධිපතිධුරය පවතිනවාය යන අදහස එකට කියවීමෙන්ය. ඒ අර්ථයෙන් ගත් විට විධායක ජනාධිපතිධුරය හා පළාත්සභා අතර ඇත්තේ දේශපාලන මෙන්ම නෛතිතමය වූත් සම්බන්ධතාවක් යැයි තර්ක කිරීමේ වැරුද්දක් නැත. දැන් පලාත් සභා තියාගෙන විධායක ජනාධිපතිධුරය අහෝසි කල නොහැක්කේ මේ කාරණයත් නිසාය. ශ‍්‍රීලනීපයත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයත් මේ තර්කය නිශ්චිතව මතුකිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය.

මෙහිදි මතුවන තවත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ මෙතෙක් කාලයක් පත් කළ පළාත් ආණ්ඩුකාරවරුන් වැඩකර තිබෙන ආකාරය නිසාම ඒ ධුරයට යම් විරෝධයක් සමාජයෙන්ම මතුවී තිබීමය. දැනට සිටින පළාත් ප‍්‍රධාන ඇමතිවරුන් විසින්ද මේ කාරණය මතු කර ඇතැයිද පසුගිය ද වාර්තා වි තිබුනි. මා සිතන ආකාරයට මේ කාරණයේ ප‍්‍රධාන ඇමතිවරුන් නිවැරිදි බව අප විසින්ද පිළි ගත යුතුය. පලාත් සභාවක ආණ්ඩුකාරයා ඉන්නේ දේශපාලන අධිකාරීමය වූ බලයක් දැරීමට මිස දේශපාලනය කිරීමට නොවේ. ජන්දයකින් පරාජයට පත් වූ මන්ත‍්‍රීවරුන් පසුව ආන්ඩුකාරවරුන් බවට පත් කිරීමේ විකාරය එජාපයත් ශ‍්‍රීලනීපයත් දෙකම හරි හරියට හැමදම කළ වැරද්දකි. අමරා පියසිලි රත්කායකලා රෝහිත බෝගල්ලාගමලා රෙජනෝල්ඞ් කුරේලා මේ වැඬේට එන්නේ ඒ වැරුද්ද නිසාය. ඒ අය හදන්නනේ ජන්දයෙන් පත්වූ ප‍්‍රධාන ඇමතිට වඩා තමන්ට බලතල තිබෙනවා යැයි පෙන්වා නිළධාරීන් බිය ගන්වමින් එක එක දේවල් කිරීමටය. මේ තත්වය වෙනස් කිරීමට නම් කල යුත්තේ විධායක ජනාධිපතිධුරය හෝ ආණ්ඩුකාරධුරය අහෝසිකිරීම නොව වැදගත් ඇති හා විධිමත් පිරිසක් ආණ්ඩුකාරවරුන් ලෙසින් පත් කිරීමය. පළාත් නමයට අවශ්‍ය වැදගත් හා විධිමත් ගැහැනුන් හෝ මිනිසුන් 9 සොයා ගැනීමට මේ රටේ නොහැකි යැයි කාටවත් කිව හැකි යැයි මා සිතන්නේ නැත. අනෙක් අතට දැනටමත් සමහර පළාත්වල සිටින ආණ්ඩුකාරවැන් ඒ වැදගත් මට්ටින් කටයුතු කරන බවද මෙහිදි සිහිපත් කළ යුතුය. තමන්ගේ ඇමති පුතුට වත් තම රාජකාරි වාහනයෙන් වෙනත් ගමනක් යන්නට ඉඩ නොදෙන හා තම නිලයෙන් පලාතේ නිළධාරීන් කිසිවෙකු බිය නොගන්වන ආණ්ඩුකාරවරුන් සිටින බව ඌව පලාතේ අපේ මිත‍්‍රයෙකු මා සමග පවසා ඇත. දැන් ශ‍්‍රීලනීපයක් එකාබද්ධ විපක්ෂයත් විධායක ජනාධිපතිධුරය සහ පළාත් සභා අතර ඇති මේ සම්බන්ධතාවය නිසි පරිදි මතු කිරිම ඉතාමත් වැදගත් වන්නේ මේ තත්වය තුළදිය.

අනෙක් වැදගත් කාරණය වන්නේ මේ සංවාදය තුළ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය අනවශ්‍ය ආකාරයෙන් මේ රටේ සුලූ ජන සමාජයේ විරුද්ධකාරයන් බවට පත් නොවීමට වග බලා ගැනීමය. මෙතැන තත්වය ඉතාමත් සංකීර්ණය. අපි කැමති වුවත් නැතත් මේ රටේ සිටින දෙමළ ජනතාව කල්පනා කරන්නේ යටත් විජතයෙන් පසුව අපි හැදු රාජ්‍යයේ ඒ අයගේ අභිලාෂයන් යටපත් කිරීමේ ඉඩක් හැමදම තිබුන බවය. මේ කල්පනාවේ හරි වැරදි කෙසේ වෙතත් ඒ අය එහෙම සිතන බව නම් සැබෑය. මුලින්මල මේ ගැටලූව එක ක්ෂේත‍්‍රයක නොව ක්ෂේත‍්‍රයන් ගනනාවක වෙලී පවතින කල්පනාවක් බව පිළිගැනීම ඉතාමත් අවශ්‍යය. ඒ වගේම මේ රටේ සිටින සිංහල ජනතාවට තමන්ගේ අනාගත පැවැත්ම සම්බන්ධයෙන් බරපතල බියක් පවතින බවද අපි අමතක කළ යුතු නැත. දැන් සුලූ ජනවර්ගයේ අභිලාෂය ගැන ඒ අයගේ ඇති වේදනාවත් අනෙක් අතින් මහජනවර්ගයේ අනාගතය පිළිබදව ඇති සැකයේ වේදනාවත් දෙකම එක ලෙසින් තේරුම් ගැනීමට හා ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සුදනම් විය යුතු බව මගේ අදහසය. අනෙක් අතට සුලූ ජනවර්ගවල අභිලාෂය තේරුම් ගන්නේ එජාපය පමණක් යැයි සිතෙන්නට හැරීම දේශපාලන වශයෙන්ද ඉතාමත් වැරදි තක්සේරුවක් බවද පිලිගැනීම නිවැරිය.

මගේ තක්සේරුව නම් එජාපය මුල්වී කරන ව්‍යවස්ථා හැදිම් යනු කවරදවත් මේ සමාජයේ පැළ කළ හැකි දේවල් නොවන බවය. රටේ මහ ජාතියේ බහුතරය පේමදස මහතාගෙන් පසුව කවදවත්ම එජාපයට හිටියේ නැත. විධායක ජනාධිපති ධුරය හදුන්වා දුන්නේත් එජාපය බවත් එය අහෝසි කිරීමට 2000 චන්දිකා රජය ගෙනා ව්‍යවස්ථාව පාරලිමේන්තුව තුළ දිම පිලිස්සුවේද එජාපයම බව මතක ඇති බොහෝ අය හිතන්නේ මේ කරන්නේත් ඒ වගේ තවත් එක් සන්දර්ශනයක් බවය. ඒ සන්දර්ශනය පාවිච්චි කර හෝ ශ‍්‍රීලනීපයේ හා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ අය අතර එකගතාවක් හැදුනොතින් මේ සන්දර්ශනයෙන් යම් ප‍්‍රයෝජනයක්වත් ලබා ගත්තා යැයි සිතිය හැකිය.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

ව්‍යවස්ථා 'මංගල්‍යය'

-ආචාර්ය චරිත හේරත්-අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් සැදිම සදහා ආණ්ඩුව පත් කළ ව්‍යවස්ථා දයක සභාවේ වැඩ කටයුතු නිමා කර ඇති බව කියවුනේ මීට සති කීපයකට පෙර දිය. ව්‍යවස්ථා දයක සභාවේ අනුකමිටු වාර්තා 07 ද මේ වන විට ඉදිරිපත්වී ඇත. ඊට අමතරව ව්‍යවස්ථාව සදහා මහජන අදහස් ලබා ගැනීමට පත් කළ කමිටුව ද ස්වකීය වාර්තාව පාරලිමේන්තුවට බාර දි ඇත. මේ සියල්ල විමර්ෂනය කරමින් අගමැති තුමා විසින් තමාගේ විශේෂ නිරීක්ෂන ඇතුලත් වාරතාවක්ද පාරලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර ඇති බව දැන් හැමෝම වගේ දන්නා කාරණායක්ය. මේ මාසයේ 29 සහ 30 යන දිනවලත් ලබන මාසයේ 01 දිනත් පාරලිමේන්තුව රුස්වී සාකච්ජා කරන්නට යන්නේ මේ අවසන් වාර්තාව ගැන විය යුතුය. ඒ වගේම අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව ගැන යම් ආකාරයක තීරණාත්මක අදහසක් මේ පාරලිමේන්තු සැසියේදි ඉදිරිපත් විය හැකි බව ආණ්ඩුවේ අයගේ කථා තුළින්ද පෙන්නුම් කරමින් තිබේ.

මේ සටහනින් මා සාකච්ජා කරන්නට යන්නේ අලූත් ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පිළිබද මේ සංවාදයේ වැදගත් කාරණා කීපයක් පිළිබදවය. මෙහිදි මුළින්ම කිව යමවිසින් මීට පෙර ලියු සටහනක ඉදිරිපත් කළ කාරණය වන්නේ මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ කටයුත්තේ ඇති ව්‍යුහාත්මක ප‍්‍රශ්නයක්ය. නිදහසින් පසු කාලයේ බලයට පත්වන හැම ආණ්ඩුවක්ම වගේ ව්‍යවස්ථාව හදන්නට තමන්ගේ ආණ්ඩුවේ ධුර කාළයම වැය කිරීම මගින් පෙන්නුම් කරන්නේ අපේ සමාජයේ බොහෝ අය අතර තිබෙන එක්තරා පිළිගැනීමක ඇති බරපතලභාවය කියා සිතිය හැකිය. මේ පිළිගැනීම වන්නේ 'මේ රටේ අපට නැත්තේ හරි හමන් ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ය' යන මතයය. මේ මගින් ඉදිරිපත් වන යටි අදහස වන්නේ හරියට ව්‍යවස්ථාවක් හද ගත්තෝ ඔක්කොම ප‍්‍රශ්න ටික ඉවරයි වගේ හැගීමයක්ය. තේරි පත්වන හැම ආන්ඩුවක්ම පාහේ දිවුරුම් දුන් දවසේ සිටම ව්‍යවස්ථාවක් හදන්න පටන් ගන්නේ මේ නිසාය. මම හිතන ආකාරය මේ අදහස එච්චර නිවැරිදි එකක් නොවන බවය. මේ රටේ සමහර ප‍්‍රශ්න වලට හේතුව වන්නේ නෛතිකමය වූ ගැටලූකාරීත්වයන් පැවතීම යැයි සරලව කිව හැකි වුවත් ඊට එහා ගිය සමාජමය හා ඥනවිභාගාත්මක ගැටලූවක් අපේ රටේ යටත් විජතයෙන් පසු දේශපාලන අවකාශය පුරා ව්‍යප්තව තිබීම මේ සමහර ගැටලූව මුළිකම සාධකය බව මගේ අදහසය.

අනෙක් අතට එකම වැඬේ ව්‍යවස්ථාව හැදිම යැයි සිතා ගෙන හැම ආණ්ඩුවක්ම වැඩ පටන් ගන්නා නිසා අපි සිටින්නේ එක වැඬේ දෙතුන් පාරක් අත්හද බලමින්ය. එකම වැඬේ එකම විදියට දෙපාර තුන් පාර කරමින් සිටිනවා යැයි කීමේ වැරුද්දක්ද නැත.

1948 ව්‍යවස්ථාවෙන් අපි සෙනෙටි මණ්ඩලයක් පිහිටවීමු. 1972 ව්‍යවස්ථාවෙන් අපි එම සෙනෙට් මණ්ඩලය ආහා්සි කළෙමු. දැන් මේ ව්‍යවස්ථා දයක් සභාව ආයිත් සෙනෙට් මණ්ඩලයක් ඇති කරන්නට මේ ව්‍යවස්දයක සභාව හරහා යොජනා කරන්නෙමු.
1948 ව්‍යවස්ථාවෙන් අගමැති කේන්ද්‍රීය පාරලිමේන්තුව උත්තරිතර යැයි කියා එය පිහිටවීමු. 1978 ව්‍යවස්ථාවෙන් එය අහෝසි කර ජනාධිපති කේන්ද්‍රීය පාලන ක‍්‍රමයක් උත්තරිතර යැයි කියා එය පිහිටවීමු. දැන් මේ අලුත් ව්‍යවස්ථාවෙන් ආයිත් අගමැති කේන්ද්‍රීය ආණ්ඩු ක‍්‍රමයක් යෝජනා කර්නනෙමු. මේ ආකාරයෙන් අපි කරන්නේ එකම "රෝදය" කීපවරක් සොයාගත්තා වැනි වැඩක් ය. එකම 'කාඞ් කුට්ටම' ආයිත් ආයිත් ඇනුවා වැනි වැඩක්ය. එසේ අණමින් උඩට එක කොළය වටේ පී‍්‍රති වන අපි ඊලග ආණ්ඩුව ලව්වා ආයිත් කුට්ටම අනවනමින් අලූතින් වැටෙන කොළය වටේට නටන්නට පටන් ගන්නෙමු. මෙහෙම අනාගෙන යන විට විට මුළදි වැටුන කොළේම ආයිත් වැටෙන විට අපි නටන්නේ අලූත්ම එකක් වැටුනා වැනි ආකාරයකින්ය. දැන් මේ 'සෙනෙට් සභාවේ' කොළයත් 'විධායක අගමැතිවරයාගේ' කොළයත් වැටී තිබෙන්නේ දෙවෙනි තුන්වෙනි පාරටය.

අනෙක් අතට දැන් කරගෙන යන ව්‍යවස්ථා සැදිමේ වැඩ සටහනට මේ ආණ්ඩුවේ සිටින දෙපාර්ශව කරුවන් වූ එජාප හා ශ‍්‍රීලනීපය අතර එකගතාවක්ද ඇත්තේ නැත. එජාපයට විධායක ජනාධිපතික‍්‍රමය එපාය. ශ‍්‍රීලනීපයට විධායක ජනාධිපති ධුරය ඕනෑය. එජාපයට එකීයභාවය වෙනුවට වෙනත් වචන දැම්මාට කාරියක් නැත. ශ‍්‍රීලනීපයට එකීය වචනය ඕනෑය. එජාපයට මැතිවරන ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීමට එතරම් උනන්දුවක් නැත. ශ‍්‍රීලනීපයට මැතිවරණ ක‍්‍රමය වෙනස් කරන්නම ඕනෑය. දැන් හැදෙන්නේ මේ ආකාරයේ ‘දෙකට දෙවාරේ නැති’ පන්නයේ ව්‍යවස්ථාවක කෙටුම්පතක්ය.

මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රියාදමය හරහා කරලියට පැමින තිබෙන්නේ අමුතුම ආකාරයේ සමාජ අවිඥඥනයක් බව මෙහිදි නොකියාම බැරිය. සමහරුන් සිතාගෙන ඉන්නේ ඉක්මනට ව්‍යවස්ථාවක් අලුතින් හද ගත් විට රටම සමෘද්ධිමත්ව ඉදිරියට ගමන් කරන බවය. ලගදි දිනක ස්වාධින රූපවාහිනයේ දේශපාලන වැඩසටහනක මාතෘකාව ලෙසින් දමා තිබුනේ ‘දේවදත්ත වරගයේ ව්‍යවස්ථාවක් රුක ගන්නවාද බෝධිසත්ව වරගයේ ව්‍යවස්ථාවක් හදුන්වා දෙනවාද?’ වැනි පාඨයක්ය. දැන් මේ දේවදත්ත ව්‍යවස්ථාව යැයි එජාපයේ අය කියන්නේ තමගේම නායකියින් වූ ජයවර්ධන-පේ‍්‍රමදස- රනිල් වැනි අය හදපු 1978 ව්‍යවස්ථාවටය. තමන්ගේම පක්ෂයෙන් එක් අවස්ථාවක රට පාලනය කළ නායකියින්ට "දේවදත්තයින්" යැයි කියන්නට ඒ පක්ෂයේම පසු කාලයේ අයට සිදුවීම මගින් පෙන්නුම් කරන්නේ පක්ෂ දේශපාලනයේ තවත් එක් කඩා වැටීමක බවද මෙහිදි නොකියාම බැරිය.

ඒ කෙසේවෙතත් මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ මංගල්‍යය නිසා යලිත් වරක් කොළඹ සිවිල් සමාජයේ කණ්ඩායම ‘මාධ්‍යගත’ වී අපූරුවට මේ රටේ ඉතිහාසයට සහ විශේෂයෙන්ම බුද්ධ ශාසනයට බරපතල ආකාරයෙන් අපහාස උපහාස කරන්නට පටන් ගැනීම මෙහිදි විශේෂයෙන්ම පෙනී යන දර්ශනයකි. බොහෝ සිවිල් සමාජ ‘විද්වතුන්’ පහර දෙන්නේ එක්කෝ ව්‍යවස්ථාවේ දැනට තියෙන ඒකීයභාවය කොටසටය. එසේ නැත්නම් ‘බුද්ධාගම රුකීමට ආණ්ඩුව බැදි සිටිනවා’ යැයි කියන කොටසටය. මේ විද්වතුන් වැඩියෙන් බුද්ධිමත් බව පෙන්වීම සදහා කරන්නේ ‘අපි අනාගමික රාජ්‍යයක් යැයි’ යැයි කොහෙන් හෝ හොයාගත් යෙදුමක් ආඩම්බරයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමය. මේ අය කියන ආකාරයේ අනාගමික රාජ්‍යයත් ලෝකයේ කොහේවත් නැති බව මේ කියන සමහරුන් ඇත්තටම දන්නේ නැත. අනෙක් අතට මේ කියන සමහරුන් (සමහර ඇමතිවරුන් පවා) තමන්ගේ පෞද්ගලික ජවිත පමණක් නොව සේවා ස්ථාන පවා විවිධ අලූත් ආගම්ක නිකායන්වලින් හරවා ගත් අයය. මේ සමහරුන් තමන් ඉරිදට පල්ලි යන ගමන් අනෙක් අය විෂ්ණු දෙවිනයන්ට වදින එකට සිනහා වෙන අයය. මේ ව්‍යවස්ථා මංගල්‍යයේ සිවිල් සමාජ කොටසින් සිදු වන එකම හොද දෙය විය හැක්කේ තමන් ට කරන අපහාස නිසාම මේ ව්‍යවස්ථාව සිංහල බෞද්ධ ජනතාවට තිත්ත වීමය. අනෙක් අතට මේ අලූත් ව්‍යවස්ථාවේ ප‍්‍රචාරක වැඩ සටහනත් පටන් ගමන් කරන්නේ ත් 1994 ආන්ඩුවේ පැකේජ ප‍්‍රචාරණයට සමානම ආකාරයෙන් ගමනක් ම වීම ද දකින්නට තිබෙන වැදගත් ලක්ෂනයකි. එක් වෙනසකට තියෙන්නේ 1994 කාලයේ මේ වැඬේ අතට ගෙන සිටි කොළඹ පේරාදෙනිය වැනි විශ්ව විද්‍යාලවල දේශපාලන විද්‍යා අංශවල මහාචාර්වරුන් අතින් ඒ වැඬේ මාරුවී ඒ ඒ විශ්ව විද්‍යාලවලම සිංහල භාෂා අධයයන අංශවල සමහර මහාචාර්වරුන් අතට මේ වැඬේ පත්වීමය. සිංහල සංස්කෘතියට විරුද්ධව යා හැකි පන්නයේ ‘ලිබරල්‘ සිංහල භාෂා විද්වතුන් සැදිම යහපාලනය පැත්තෙන් ගැලපෙන දෙයක් නම් ඒ ගැන ඊට වඩා වැඩි යමක් එවැනි 'ලිබරල්කමක්' නැති අපි වැනි අයට කිව හැකි නොවේ.

මේ ව්‍යවස්ථා මංගල්‍යයට අලූතින් එක්වෙන බරපතල කාරණයක් වන්නේ සමහර මහානායක හිමිවරුන් වැනි සම්භාවනීය අයගේ ප‍්‍රකාශ යම් ආකාරයකින් මේ වැඬේට ගැලපෙන පරිදි යොද ගැනීමය. මහනුවර මල්වත්ත කියා පේරාදෙනිය මල්වත්ත ගැන පමණක් දැනගෙන සිටි සමහරුන් මල්වත්තේ පන්සලට හදිසියේ ගොඩ වෙන්නේ මේ නිසාය. මේ අය හදන්නේ තමන්ට ගැලපෙන ආකාරයේ ‘ලිබරල්‘ මහ නා හිමිවරුන් හදගැනීමට දැයි මා දන්නේ නැත. එහෙත් අපේ මහානායක හිමිපාණන් වහන්සේලා මේ තත්වය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්ය. දැනට වැඩ සිටින මල්වත්තේ මහානායක මාහිමිපාණන් වහන්සේ ඒ විහාර පාර්ශවයේ ආරක්ෂාව හා ගෞරවය වෙනුවෙන් හැම විටම පෙනී සිටි විශිෂ්ඨ ගනයේ යතිවරයාන කෙනෙක් බව අද ඊයේ නොව සෑහෙන කාලයක් සිට මල්වත්තේ සංඝ සභාව ගැන දැනීමක් ඇති අය දන්නා කාරණයකි. මේ එන්. ජී. ඕ. වල අය බලන්නේ මහානායක මාහිමිපාණන් වහන්සේ ‘අපක්ෂපාතී’ අයෙක් කිරීමටය. එය බෞද්ධයන් බලාපොරොත්තු වන තත්වයක් නොවන බව නොකියාම බැරිය. අපිට අවශ්‍ය වන්නේ බෞද්ධයන්ට පක්ෂපාතී අපේ නායක හාමුදුරුවන් මිස අපක්ෂපාත අයෙක් නොවේ.

මේ ව්‍යවස්ථාව ඇතුලත තිබෙන දේ කුමක් වුවත් එය එච්චර අදළ නොවන ගානට සහ මෙය සිංහල බෞද්ධ විරෝධයක් බවට එය හැරී ඇත්තේ අයි දැයි ජනාධිපතිතුමාද විමසා ඇතැයි ආරංචියක් තිබේ. රජයේ නාලිකා දෙකේ මේ ව්‍යවස්ථා සාකච්ජා ටික බැලූවහොත් එයට පිළිතුර සොයා ගත හැකි බව මගේ අදහසය.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

ජන්ද නැති 'ලිච්චවී' රට

-ආචාර්ය චරිත හේරත් -මේ දිනවල අපේ රටේ දේශපාලනයේ එක් ප‍්‍රධාන මාතෘකාවක් වන්නේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කර හෝ එසේත් නැතිනම් පනත් සංශෝධනය කර හෝ මැතිවරණ කල් දන්නේ කේසේද කියා හොයන එකය. මේ සමහර ඒවා දැනටමත් කාලය නිමා වී ඇති පලාත් පාලන ආයතනය. සමහර ඒවා ඉදිරියේ විසිරෙන්නට තිබෙන පලාත් සභාය. මේ වැඬේ ට ගොස් ආණ්ඩුවම ඉන්නේ යම් ආකාරයක අවුල් සහගත තත්වයකය. ජන්ද කල් දමන එකත් යහපාලනයටම අයිති දෙයක් යැයි හිතෙන තරමට මේ තත්වය කිසිදු හිරිකිතයකින් තොරව අගේට කර ගෙන යන්නට තරම් ආණ්ඩුවේ සමහරු නිර්භීත වීම පුදුම සහගතය. අනෙක් අතට එමගින් පෙන්නුම් කරන්නේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය පැත්තෙන් ගොඩ නැගෙන අතිශයෙන්ම භයානක අනතුරක්ය. ‘අපිට හිතුනොත් ජන්ද තියන්නෙම නැහැ’ වැනි ප‍්‍රකාශ පවා කියන්නට සමහර අය භය නැත්තේ මේ හේතුව නිසාය. මේ සටහනින් බලාපොරොත්තු වන්නේ මැතිවරණ කල් දමන අරමුනින් ව්‍යවස්ථාව හෝ මැතිවරණ පනත් සමග කරන භයානක ගනු දෙනුව ගැන කරුණු කීපයක් සාකච්චජා කරන්නටය.

නිශ්චිත මැතිවරණ පොරොන්දුවක් ලෙසින් පුර්ණ ව්‍යවස්ථා වෙනසක් පිළිබද අදහස මේ රටේ දේශපාලනයේ ප‍්‍රධාන මාතෘකාවක් බවට පත් වුනේ 1970 මැතිවරණයත් සමගය. ඊට පෙර තිබූ 1948 1952 සහ 1956 මැතිවරණ වල මේ කාරණය ආවේ භාෂා ගැටලූවට විසදුමක් ලෙසින් ඉදිරිපත් වූ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන මිස පුර්න ව්‍යවස්ථා වෙනසක් ලෙසින් නොවන බව මගේ පිළි ගැනීමය. රටක් සංවර්ධනය කිරීම කියන්නේ ඒ රටේ නිති රීති හා ව්‍යවස්ථාමය ක්ේෂත‍්‍රය වෙනස් කිරීම් ද ඇතුලත් කලාපයක් බව සැබෑය. එහෙත් නිදහසින් පසු අපේ රටේ දේශපාලනයේ ප‍්‍රධාන ම වැඬේ වන්නේ අලුතින් ව්‍යවස්ථාවක් ලියන එක කියා හිතන්නට පටන් ගත්තේ 70 මැතිවරණයත් සමගය” එතනින් පසුව පැවති හැම මැතිවරණයකම පාහේ පළමු පොරොන්දුව වූයේ ‘අපි ආවොත් අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හදනවා’ කියන කාරණයය. එද සිට හැම ආණුඩුවක්ම පාහේ තමන්ගේ වසර පහක පාලන කාලයේ වැඩි හරියක් ගත කරන්නේ මේ අලූත් ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රියාදමයටය.

1977 ජන්දය සදහා එජාපය ඉදිරිපත් කළ මැතිවරණ ප‍්‍රකාශයෙන් තර්ක කළේ රටේ ප‍්‍රශ්නවලට ප‍්‍රධාන හේතුව වන්නේ ඊට අවුරුදු පහකට පෙර (1972) හදපු අලූත් ආණ්ඩු ක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව බවය. ඒ නිසා ඒ අය කීවේ තමන් බලයට පැමිනිය හොත් කරන පළමු වැඬේ මේ ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරන බව කියාය. ජයවර්ධන මහතා බලය ගෙන වසරක් ඇතුලත බරපතල ආකාරයකින් සිදු කළේ අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හදන වැඬේය. පක්ෂයේ ව්‍යවස්ථාව හදනවාටත් වඩා වේගයෙන් තමන්ටම ගැලපෙන්න රටේ ව්‍යවස්ථාව ඔහු හැදුවේ විපක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරු හය හත් දෙනා තඹ සතේකට මායිම් කරන්නේ නැතිවය. 1978 ව්‍යවසථාව කියන්නේ එහෙම කළඹලයෙන් හදපු ඒ ව්‍යවස්ථාටය. ඒ ව්‍යවස්ථාවේ කෙටුම්පත පාරලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර සාකච්ජා කර අවසන් කිරීමෙන් පසුව කාරක සභා අවස්ථාවේ තිබෙද්දි පවා හදිසියේ එයට එකතු කරපු දේවල් පවා රටේ නීති බවට පත් වූ ආකාරය ඒ කාලයේ දේශපාලනය ගැන දන්නා අයට මතකය. උදහරණයක් වශයෙන් හදිසියේ ව්‍යවස්ථා කෙටුම්පතට එබ්බවූ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පිළිබද වූ අන්තර්වාර ක‍්‍රියාදමය සැලකිය හැකිය. එතෙක් සිටි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සේවයේ නියුතු විනිසුරුවරුන් නැවත පත් කරන බවට අන්තර් ක‍්‍රියාකාරීත්ව නීතියක් 78 ව්‍යවස්ථාවට දැම්මේ එය අනුමත වෙන්නට ඔන්න-මෙන්න කියා තිබෙද්දි කාගෙත් ඇස් වසාය. කාටත් හොරෙන්ය. එතෙක් සිටි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරුතුමන්ලා එම තනතුරුවලින් ඉවත් කෙරෙන බව සහ අලූතින් විනිසුරුවරුන් යලිත් පත් කරන බව ව්‍යවස්ථාවට ඇතුලත් වී ඇති බව සමහර විනිසුරු වරුන් පවා දැනගත්තේ ඒ ව්‍යවස්ථාව සම්මත වීමෙනුත් පසුවය. 1994 මැතිවරණයේ පොදු ජන පෙරමුනේ මැතිවරන පොරොන්දුව වූයේ විධායක ජනාධිපතිධුරය ඉවත් කරමින් අලූත් වයවස්ථාවක් ගෙනෙන බවය. ජ. එල්. පීරිස් මහතා වැනි ඒ කාලයේ සිටි නීති විශාරධයින් කැබිනට් මණ්ඩලයට ගත්තේ ඒ වැඬේ කරන්නටය. ‘සුදු නෙලූම්’ ‘තවලම්’ වැනි වැඩසටහන් හරහා ඒ ආණ්ඩුව තමන්ගේ මුලූ කාලය පුරාම මහන්සි ගත්තේ ත් අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් ගේන්නටය. ඒත් එජාපය එද හැසුරුනේ විධායක ජනාධිපති ධුරය තියාගන්නට නිසා 2000 ව්‍යවස්ථාව සම්මත කරන්නට පොදු පෙරමුනේ ආන්ඩුවට හැකියාවක් ලැබුනේ නැත.

දැන් පසුගිය 2015 ජනාධිපතිවරණය පුරාම මේ රටේ දේශපාලන භුමියේ සාකච්ජා කළ මාතෘකාව වූයේ විධායක ජනාධිපති ධුරයේ බලතල පාරලිමේන්තුවට හිමි වන පරිදි හදන අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් ගැනය. ඒ සිහිනය සැබෑ කරන්නට කියා පාර්ලිමේන්තුව ව්‍යවස්ථාදයක සභාවක් බවටද මේ වන විට පත් කර හමාරය. මේ ආන්ඩුව යන්නේ ලිච්චවී ක‍්‍රමයට බවත් එයත් පළල් ප‍්‍රජාතන්න‍්‍රවාදි රාමුවක් බවත් නිතර නිතර කියන්නේ අගමැති තුමා ය. ඒ සියල්ල එහෙම කියන ගමන් පලාත් පාලන ජන්දය හැකිතාක් දුරට කල් යන පරිදි මැතිවරන පනත මළානික අයුරින් සංශෝධනය කළේත් අනික් අතින් පළාත් සභාවල පාලන කාලය ජනතා වරමකින් තොරව තව ටිකක් කල් අල්ලාගෙන සිටීම සදහා 20 සංශෝධනය ගෙනෙන්නේ ඒ යහපාලන රජය විසින් මය. ලිච්චවී වගේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදි වන්නට කථා කරන ගමන් සිම්බාබ්වේ වගේ මැතිවරනයක් පේන්න බැරි තැනකට ගමන් කිරීම තේරුම් ගන්නේ කුමන දේශපාලන විද්‍යාවකින් දැයි අපට තෙරෙන්නේ නැත.

මේ රටේ දේශපාලනයේ ජන්ද කල් දමන්නට නියමින් හෝ අනියමින් වැඩ කළ ආණ්ඩු වලට අත් වුන බරපතල ඉරනම සමහරුන්ට දැන් මතක නැති ගානය. 1975 පවත්වන්නට තිබු මැතිවරණය අවුරුදු දෙකකනික් කල් දමන්නට ගොස් සිරිමා බණ්ඩාරනායක මැතිනියට ඊට පසු පැමිනි මැතිවරණ ගනනාවක්ම එක දිගට පරදින්නට වූ බව අපේ මතකයට ගැනීම වැදගත්ය. මැතිනියට විධායක ජනාධිපති වෙන්නට කවමදවත් හැකි වුනේ නැත. ශ‍්‍රීලනීපයට ආන්ඩුවක් ආවේ අවුරුදු 17 පසුව 1994 ය. අනෙක් අතට 1982 පවත්වන්නට තිබුනු මහ මැතිවරණය කල් දමමින් ජනමත විචාරණ සෙල්ලමක් දමන්නට ගොස් රටටත් එජාපටයත් මුහුන දෙන්නට වුනේ බරපතල ප‍්‍රති විපාක වලට බව අපගේ මතකයට ගැනීම වැදගත්ය. ඒ ජනමත විචාරණය නිසා ප‍්‍රජාතන්‍්‍රවාදයෙන් පිටමන් වු තරුණයින් ආපසු ආවේ ටී පනස් හය අතේ තියාගෙනය. අනෙක් අතට එජාපයට ඒදයින් පසුව අද දක්වාම තනියෙන් ආණ්ඩුවක් හෝ තමන්ගේ පකෂයේ ජනාධිපතිවරයෙක් පත් කර ගන්නට නොහැකි වී තිබෙන්නේ ඒ මැතිවරණ සිතියම හැකීලීමේ ජනමත විචාරන මෙහෙයුම නිසා බව සිහියට ගැනීම ඉතාමත් වැදගත්ය.

පලාත් පාලන මැතිවරණ පනත සංශෝධනය මන්දගාමීව කරන්නට ගොස් සිදුකර ගත්තේ යලිත් පිරිසිදු කරගත නොහැකි ගානට දේශපාලනයේ ක්ෂේත‍්‍රයේ අපවිත‍්‍ර වීමය. පලාත් පාලන ආයතන නැති නිසා නගර අපවිත‍්‍ර වුවාට වඩා කුණු ගොඩක් මේ මැතිවරන පනත සමග සෙල්ලම් කරන්නට ගොස් ආණ්ඩුව ගා ගත්තේය. ඊට අමතරව ඒ ජන්දය කල් දැමීමෙන් තවත් පැත්තකින් සිදු වුනේ නාගරික හා ග‍්‍රාමීය ක්ෂේත‍්‍රයේ පරිපාලනය කඩා වැටීමය. අනෙක් අතට මේ නිසා පලාත් පාලන අමාත්‍යංශය හිමි පක්ෂය ලෙසින් ශ‍්‍රීලනීපයට වැදුනේත් නරක පහරකි. මට හිතෙන හැටියට පළාත් පාලන ඇමතිතුමා කොච්චර විශාලෙට කටවුට් ගැසුවත් දැන වැටී තියෙන්නේ කවමදවත් ම ජනතාවගේ ජන්දයකින් දිනන්නට බැරි තරම් අගාධයකට ය.

දැන් අගමැති තුමා විසින් 20 සංශෝධනය ගෙනත් ඇත්තේ මෙවැනි පරිසරයකටය. මේ සංශෝධනයෙන් කියන්නේ එකකි. කෙරෙන්නේ තවත් එකකි. මේ මගින් බලාපොරොත්තු වනවා යැයි කියන්නේ සියලූ පලාත් සභාවල ජන්දය එක දිනක තියන්ටය. ලිච්චවී පන්නයේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් යෝජනා කරන නිසා එසේ එක දිනක ජන්දය තියන එක හොද දෙයක් යැයි මොහොතකට සිතුවත් එසේ ජන්දය එකට පැවැත්විය යුත්තේ පලමුවෙන්ම කාලය නිමා වෙන පලාත් සභාවේ දිනයට මිස අවසාන පලාත් සභාව දක්වා අනෙක් ඒවා ජනතාවගෙන් අහන්නේ නැතිව අල්ලාගෙන සිටීමෙන් නොවන බව සාමාන්‍යයෙන් තේරෙන අයගේ මතයය. ජනතාවගේ බලයක් ඔවුන්ගේ අනුමැතියකින් තොරව අල්ලගෙන ඉන්නවා යනුම කිසිම ලිච්චවී ධර්මයකට අයිති එකක් නොව මහ දවල් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය යටපත් කරන ක‍්‍රියාවක් බව අපි තේරුම් ගත යුතුය. 1975 මැතිවරණය පවත්විය යුතු දිනට වඩා එක දිනයක් වත් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටීමට තමන්ට වරමක් නැතැයි කියා දකුනු කොළඹ ආසනයෙන් ඉල්ලා අස් වූනේ ජෙ ආර් ජයවර්ධන මහතාය. ඒ මහතාගේ පක්ෂයේ අද සිටින නායකයෝ කියන්නේ එද ජයවර්ධන මහතා කළ වැඬේ වැරදි වැඩක් කියා දැයි මා දන්නේ නැත.

මේ 20 සංශෝධනයට විරුද්ධ බව එළිපිටම කීවේ නිල ශ‍්‍රීලනීපයත් එකාබද්ධ විපක්ධයක් ජෙවිපෙත් පමණය. අද සමහර පලාත් සභාවල ශ‍්‍රීලනීපයේ හා ඒකාබද්ධයේ පලාත් සභා මන්ත‍්‍රීවරු 20 සංශෝධනයට පක්ෂව ජන්දය දෙන්නේ තම තමන්ගේ පක්ෂවල තීරණවලට විරුද්ධවය. මේ පලාත් සභා මන්තී‍්‍රවරුන් 20 සංශෝධනයට පක්ෂවීමෙන් කියන්නේ ජනතාවගේ ජන්ද අයිතිය නියමිත දිනයට පසුව අල්ලාගෙන සිටිම නිවැදියි ඔවුන සිතන බවය. ජනතාවගේ නියෝජතයෝ මේ කොකා පෙන්වන්නේ ජනතාවටය. මේ කාරණය ජන්ද දයකයින් හරියටම තේරුම් ගත යුතුය. තමන්ගේ ජන්ද අයිතිය නියෝජනය කරන්නට පලාත් සභාවලට යැවු නියෝජතයින් ජනතාවගේ ඒ අයිතිය යලිත් ජනතාවට ලබාදිමට එරෙහි වන්නේ නම් ඒ කිසිම සභිකයෙක් අපි නැවත පලාත් සභාවලට පත් කර යැවිය යුතු නැත. මේ රටේ මාධ්‍ය සිවිල් සංවිධාන හා බුද්ධිමතුන් මේ ගැන අවධියෙන් සිටිය යුතුය. 20 කණ්ඩායම ලෙසින් නම් කළ හැකි මෙ පිරිස හැර ඕනැම අයෙක් ඒ ඒ පක්ෂවලින් පලාත් සභාවලට යැවීම සදහා ජාතිකමය වූ කථිකාවක් ඇති කර ගත යුතු බව මගේ අදහසය.

අනෙක් අතට ශ‍්‍රීලනීපයේ හා ඒකාබද්ධයේ නායකයින් සිතිය යුත්තේ එජාපයේ මේ ගුග්ලි පන්දුවට නිපරාදේ දැවී නොයා යුතු බවය. මේ සියල්ල මැද පක්ෂයේ හා ජනතාවගේ තීරණය තමන්ගේ තීරණය කරගෙන 20 වන සංශෝධනය පරාජයට පත් කළ ඌවේ ප‍්‍රධාන ඇමතිතුමා ඇතුලූ ශ‍්‍රීලනීප හා ඒකාබද්ධයේ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට අපගේ ප‍්‍රනාමය හිමි විය යුතුය.

ආචාර්ය චරිත හේරත්
01 -09- 2017 - Lankadeepa

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com : Like us on facebook
https://www.facebook.com/yuthukama

දේශපාලන සතර පෙරනිමිති

- ආචාර්‍ය චරිත හේරත් –
සතර පෙරනිමිති අයත් වන්නේ බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ එන වැදගත් කථාන්දරයකටය. මේ කථාව පදනම් වන්නේ බුද්ධත්වයට පෙර සිදුහත් කුමාරයාව සිටි කාලයේ බෝසතුන් අත්දුටු සිද්ධි හතරක් පිළිබඳවය. දහම් පාසල් යන දරුවන්ගේ සිට වැඩි මහලූ බෞද්ධයන් දක්වා හැමෝටම වගේ මේ බෞද්ධ කථාන්දරය හොඳට පාඩම්ය. ඒ කථාවෙන් කියන්නේ සරල දෙයක් යැයි පෙනුණාට ඒ තුළින් බරපතළ දර්ශනික කාරණයක් පෙන්නුම් කරන බව මගේ පිළිගැනීමය.

සුද්දෝධන රජතුමාට අවශ්‍ය වූයේ තම පුතුට රට ගැන, සමාජය ගැන හා ලෝකයේ ස්වභාවය ගැන හොඳ පැත්ත පමණක් පෙන්වීමටය. එහෙම පෙන්වීමෙන් බලාපොරොත්තු වූයේ සිදුහත් කුමරු තුළ ලෞකික සැපය පිළිබඳ ආශාව වැඩි කිරීමය. වෙනත් ලෙසකින් කිවහොත් ඒ මගින් බලාපොරොත්තු වූයේ නිර්මාණය කරන ලද යථාර්ථයක් (constructed reality) ඇතුළේ තම පුතු තබා ගනිමින් ඔහු ගිහි ගෙදරින් පිටමන් වීම වැළැක්වීමය.

දේශපාලනික දර්ශනික කෝණයෙන් බැලූවිට සුද්දෝධන රජුගේ මේ ක‍්‍රියාව තේරුම් ගත යුත්තේ තරමක් ගැඹුරු අර්ථයකින් ය. පිය රජුගේ මේ උත්සාහයෙන් පෙන්නුම් කරන්නේ සමාජයේ පවතින යථාර්ථය තමාගේ පුතාගේ අවධානයෙන් වසා තබන්නට ගත් වෑයමක් ලෙසින් වන අතර සතර පෙර නිමිති මගින් පෙන්වන්නේ එසේ වසා තබන ලද යථාර්ථය මහ මඟදි හමුවන අත්දැකීම් මගින් අර්බුදයට යාමය.

සමාජයේ පවතින සැබෑ තත්ත්වය නොපෙන්වන්නට සහ අලූතින් හදන මතවාදයකින් එය වසා තබන්නට දැරූ උත්සාහය අර්බුදයට යාමක් ලෙසින් ද මේ කාරණය තේරුම් ගත හැකිය. ශාස්ත‍්‍රීය භාෂාවෙන් කියන්නේ නම් මෙය පැහැදිලි කළ හැක්කේ “පිය රජතුමා විසින් නිර්මාණය කර දුන් පරිකල්පිත මතවාදයක් (imaginatory ideology) ඇතුළේ සිටි සිද්ධාර්ථ කුමරු එම පරිකල්පනයෙන් මිදි ඇත්තටම සමාජයේ පවතින ස්වභාවය සමඟ කෙළින්ම ගැටුණේ මේ කියන සතර පෙර නිමිති දුටු නිසාය” කියාය.

සම්ප‍්‍රදාය විසින් ප‍්‍රබන්ධය කර තිබූ කථාන්දරය හිතේ තියාගෙන පාරට බැස්ස සිදුහත් කුමාරයාට තමාට පෙන්වන සමාජයේ ස්වභාවය සහ ඇත්තටම සමාජයේ පවතින තත්ත්වය අතර ඇති පරස්පරය පෙනී ගියේ මේ සිද්ධි හතර (සතර පෙරනිමිති) ඇස ගැටීම නිසාය. මතවාදී ලෝකයේ හැමෝම සමානයි කියා පෙන්නුවාට සිදුහත් කුමාරයා පාරට බසිද්දි දැක්කේ රෝගවලින් පීඩා විඳින අසමාන වූ ලෙඩ්ඩුය. මතවාදී ලෝකයේ හැමෝම හැමදාම වෙනස් නොවී ඉන්නවා යැයි පෙන්නුවාට පාරට බසිද්දී සිදුහත් කුමාරයා දැක්කේ වයසට ගොස් අසරණව සිටින මහල්ලන්ය. කවුරුවත් නොමැරෙන ගානට ජීවිතය භුක්ති විඳීමට මතවාදය හදා තිබුණාට පාරට බසිද්දි සිදුහත් කුමාරයා දැක්කේ මරණයට පත් වී දුක්ඛිතව නිමාවෙන මිනිසුන්ගේ සහ ගැහැනුන්ගේ ජීවිත කථාවය. සිදුහත් කුමරු සත්‍යාවබෝධයට යොමු වුණේ මේ විසංවාදයට පිළිතුරු සොයන්නට යැයි සිතීමේ වරදක් ද නැත. ඉදිරියට සිදුවන්නට නියමිත වෙනසක පෙර නිමිති සතර පෙර නිමිති දැකීමෙන් මතු වූයේ යැයි පිළිගන්නේ මේ අර්ථයෙන්ය.

මාගේ මේ සටහන බෞද්ධ සතර පෙර නිමිති කථාවෙන් පටන් ගත්තේ අපේ රටේ වර්තමාන දේශපාලන තත්ත්වය පැහැදිලි කර ගැනීමට විශාල පිටිවහලක් මේ කථාවේ ආකෘතියෙන් ලබා ගත හැකියි සිතන නිසාය. මා එසේ කියන්නේ එක් විශේෂ හේතුවක් පදනම් කර ගෙනය. ‘සමාජයේ වසා තබන්නට හදන යථාර්ථය’ සහ ‘කොච්චර හොඳට වැසුවත් රටේ හැමෝටම පේන්න තියෙන යථාර්ථය’ යන දෙක අතර ඇති විසංවාදය හොඳටම පෙන්නුම් කරන දේශපාලනමය වූ කාලයක අප ජීවත් වන නිසා මේ කථාවේ ආකෘතියත් අද අප මුහුණ දෙන දේශපාලනයත් යන දෙක අතර බරපතළ සමාන කමක් දැකිය හැකි බව මගේ අදහසය.

අද මේ රටේ මිනිසුන් අත්දකින්නේ එක පැත්තකින් යථාර්ථය වසාගෙන පවත්වා ගෙන යාමට දේශපාලන අධිකාරිය දරන උත්සාහයත් අනෙක් පැත්තෙන් එසේ වසන්නට හැදුවාට වැසෙන්නේ නැතිව බුර බුරා මතුවන සමාජ යථාර්ථ ගණනාවක් සතර පෙර නිමිති දැක්කා වගේ පෙනෙන්නට තිබීමත්ය.තවත් සරලව කීවොතින් මේ රටේ ජනතාව අද දවසේ රටේ දේශපාලනය තුළ මුහුණ දෙමින් සිටින්නේ බරපතළ උභතෝකෝටිකයකටය. ඒ එක් පැත්තකින් පාලකයන් පෙන්වන ‘යථාර්ථය’ රජයේ නාලිකාවලින් විකාශනය වෙද්දී අනෙක් පැත්තෙන් ඒ යථාර්ථයට සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් තත්ත්වයක් සතර පෙර නිමිති වගේ සිදුවීම්වලින් මහපාරේ අත්දැකීමෙන් විඳීමය.

රටේ ජනතාව අත්දකින සතර පෙර නිමිති පටන් ගන්නේ සිදුහත් කුමරු දුටුවා මෙන් ලෙඩ වූ එක පුද්ගලයකුගෙන් නොව මහ මඟ පිරීගිය දහස් ගණනක් වූ ලෙඞ්ඩුන්ගෙන්ය. මේ රටේ ජනතාව තමන්ගේ සෞඛ්‍යය පිළිබඳ මේ තරම් භීතියට පත් වුණු කාලයක් මීට පෙර තිබුණේ නැති ගානය. රජයේ නාලිකා සහ සෞඛ්‍ය බලධාරින් කුමක් කීවද මහ මඟ අප හැමෝම දකිමින් සිටින්නේ තමන්ගේ සහ තම දු දරුවන්ගේ ජීවිත ඩෙංගු උණෙන් බේරා ගන්නට වෙර දරන අසරණ ජනතාවගේ වෙහෙසකර ජීවිත පිළිබඳවය.

ඉස්සර පාසලට ගොස් එනතුරු දරුවන්ව ත‍්‍රස්තවාදී ප‍්‍රහාරයකට අසුවේ දැයි බියෙන් සිටියා වගේ දැන් මවුපියන් බියෙන් ත‍්‍රාසගත වී ඉන්නේ දරුවාට පාසලේදී ඩෙංගු මදුරුවකු විදීවී යන භයානක සැකයෙන් මිරිකෙමින්ය. පළාත් පාලන ආයතන විසුරුවා හැරෙන්නට අතහැර ඒවායේ බලය නිලධාරි අතට පත් කර ඇති නිසා දැන් කුණු ගෙනියන්නේ චක‍්‍රලේඛවල තියෙන ආකාරයටය. අපද්‍රව්‍ය කළමනාකරණය කාටවත් කළමනාකරණය කරන්නට බැරි තැනකට පත්වී තියෙන්නේ ඒ හේතුවත් නිසාය.මේ තත්ත්වය වර්ධනය වෙමින් පවතින්නේ පරණ බෞද්ධ කථාවක් වන කිසාගෝතමී පුවතේ නොමළ කෙනකු සිටින ගෙදරකින් අබ ටිකක් හොයාගැනීම වෙනුවට ‘ඩෙංගු වංසගතයට හසු නොවුණු ගෙදරක් සොයා ගැනීම’ ගානට භයානක තත්ත්වයකට ගමන් කරමින්ය.

අනෙක් අතට වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අද වන විට ගමන් කර ඇත්තේ නැවතත් නිවැරැුදි කරන්නට කාලයක් ගතවන ආකාරයේ සංකීර්ණ අර්බුදයකටය. සයිටම් ප‍්‍රශ්නය හරහා රටේ සියලූම විශ්වවිද්‍යාලවලට වෛද්‍ය පීඨ විභාග තියන්නේ නැති නිසා රට ඇදවැටී තියෙන්නේ ඉදිරි වර්ෂයේ එකම වෛද්‍යවරයෙකු වත් උපාධි ලබා ගන්නට නොහැකි වෙන තත්ත්වයකටය.තත්ත්වය හොඳ අතට හැරෙනවා යැයි බලධාරින් කීවාට ජනතාව අත්දැකීමෙන් විඳින්නේ සෞඛ්‍ය ක්ෂේත‍්‍රයේ ගොඩ නැඟෙමින් තිබෙන මේ අර්බුද තම තමන්ගේ එදිනෙදා ජීවිතයට බරපතළ ආකාරයෙන් තර්ජනය කරනවා කියාය.

පැරණි බෞද්ධ කථාවේ සතර පෙර නිමිතිවල පළමු කාරණයෙන් දැක්කා වගේ අද අපි මුහුණ දෙන්නේ බලධාරීන් වසන්නට හදන යථාර්ථයත් ජනතාව එදිනෙදා මුහුණ දෙන යථාර්ථයත් අතර එකිනෙකට ප‍්‍රති විරුද්ධ තත්ත්වයකටය. රූපවාහිනියේ නායකයන් පෙන්වන සෞඛ්‍ය සම්පන්නභාවය පිළිබඳ මිථ්‍යාව මහපාරේ අත් දැකීමෙන් පෙන්වන යථාර්ථය හමුවේ අභියෝගයට ලක් වීමය.

සතර පෙර නිමිතිවලින් දෙවැන්න ලෙසින් සිදුහත් කුමරු දුටුවේ තමාගෙන් වසන් කොට තිබූ වයසට පත් වූ මිනිසුන් පිළිබඳ කාරණයයි. අද අප දකින නූතන පෙරනිමිතිවල දෙවැන්න වන්නේ සමාජයෙන් වසන් කර තිබෙන බරපතළ ලෙසින් ‘මහලූ වූ’ රාජ්‍ය සේවයක් සහ දැනුම අතින් අන්ත ලෙස ‘දුගීකරණයට’ භාජනය වූ පරිපාලන සේවයකින් යුක්ත සමාජයක්ය. රාජ්‍ය සේවය කඩා වැටීම ආරම්භ වූයේ අද නොව 1970 ආණ්ඩුව තරම් ඈත කාලයේ සිට බව සැබෑය.

එහෙත් ඒ රාජ්‍ය සේවය මෙතරම් අක‍්‍රීය වූ කාලයක් මීට පෙර තිබුණේ නැති ගානය. රාජ්‍ය සේවය මෙච්චර මහලූ කාලයක් අපේ රටේ තිබුණා දැයි සැක සහිතය. අද රජයේ කාර්යාලවල කවුරුවත් තීරණ ගන්නේ නැත. දේශපාලකයන් මාරුවෙන ගානට නිලධාරීන් කරදරේ වැට්ටවීම පැත්තෙන් මේ ආණ්ඩුව තරම් ‘කප්ගැසූ’ වෙනත් ආණ්ඩුවක් තිබුණේ නැති නිසා හැමෝම ඉන්නේ වගකීම අනෙකාගේ ඇගේ ගහන්නේ කෙසේ ද කියා සිතමින්ය. අද නිලධාරීන් තමන්ගේ අත්සන යම් ලේඛනයකට යොදන්නේ ඊට උඩින් කීදෙනෙක් අත්සන් කර තිබේ දැයි හොඳින් විමසා බලාය. කොටින්ම ඇමැතිවරයා තමන්ගේ අත්සන දමන තෙක්ම ලිපි ගොනුව ඉදිරියට යන්නේ නැති ගානට කුඩා කාරණා පවා සංකීර්ණ වී ඇත්තේ මේ නිසාය. මේ මතුවෙමින් එන්නේ රාජ්‍යයේ පලදායකභාවය පිළිබඳ වූ බරපතළ කාරණයක් පමණක් නොව අනාගත රාජ්‍ය පාලනය පිළිබඳ නරක පෙර නිමිත්තක් ද බව පැහැදිලිය.

තුන්වෙනුව පැරණි සතර පෙරනිමිති කථාවේ එන්නේ සිදුහත් කුමරු මැරුණු මිනිසකු දැකීම හරහා එතෙක් කල් තමාගෙන් වසන් කර තිබූ පැවැත්මේ අසාර්ථකත්වය පිළිබඳ තත්ත්වය අත් දුටු බවයි. ජීවිතයේ පැවැත්මේ අනාගතය පිළිබඳ සැකය හා පැවැත්මේ ස්වභාවය පිළිබඳ අස්ථිරත්වය ගැන ඒ මගින් පාඩමක් කියා දුන් බව ඒ කථාවෙන් කියවෙන කාරණය විය. අද සමාජයේ අප දකින බරපතළ පෙරනිමිත්තක් වන්නේ මිනිසුන්ගේ මරණවලින් කියවෙන කථාවකට වඩා දේශපාලන ව්‍යාපාරවල මරණවලින් මේ රටට අනාගතයක් නැති බව පෙන්නුම් කරන තත්ත්වයකට අප පත් වීමය.

වෙනත් ලෙසකින් පැවසුවොත් අප අත්දකිමින් සිටින්නේ අපේ ගැටලූවලට විසඳුම් සෙවිය හැකි දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් රටේ නොමැති වීම වැනි ප‍්‍රශ්නයකටය. මේ පෙන්නුම් කරමින් තිබෙන්නේ රටේ අභියෝග ජයග‍්‍රහණය කළ හැකි ආකාරයේ දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් රටේ නැති වීම පමණක් නොව ඒ වෙනුවට පෙනී සිටින සාම්ප‍්‍රදායික දේශපාලන පක්ෂ ‘මූලධාර්මිකව මරණයට’ පත් වී ඇති බවය. මේ සමහර පක්ෂ පෙන්නුම් කරන්නේ මරණයට පත් වී ආදහනය හෝ භූමදානය නොකළ මෘත කලේබරයක තත්ත්වයක්ය. මේ ‘දේශපාලන ව්‍යාපාරවල මරණය’ සාක්ෂි සපයන්නේ අද රටේ ඇති ප‍්‍රශ්න විසඳීමට එජාපයට, ශ‍්‍රීලනීපයට, ජවිපෙයට හෝ ඒකාබද්ධයට හැකියාවක් නැති බව පමණක් නොව ඒ අයට ප‍්‍රශ්නයේ සැබෑ ස්වරූපය තේරෙන්නේ වත් නැති බවය. දේශපාලන වශයෙන් මේ රටේ අනාගතය පිළිබඳව අලූතින් සිතීමේ අවශ්‍යතාව වෙන කවර දාටත් වඩා බරපතළ ආකාරයෙන් ඉදිරියට පැමිණ ඇති බව මේ හරහා පෙන්නුම් කරන ප‍්‍රධාන කාරණයය.

හතරවෙනුව පැරැණි කථාවේ එකල සිදුහත් කුමරුට මුහුණ දුන් නිමිත්ත වූයේ ජීවිතයේ ගැටලූකාරීත්වයට විසඳුම් සොයන විකල්ප ආධ්‍යාත්මික ක‍්‍රියාකරුවකු ලෙසින් භික්ෂුවකගේ රූපයක් දැකීමය. මේ තත්ත්වය දේශපාලන කෝණයකට පෙරළුවහොත් මෙයින් අර්ථවත් වන්නේ රටේ අනාගතය පිළිබද සුභ සිහිනයක් මතු කරන විකල්ප දේශපාලන ජායාවක් දැකීමක් ලෙසින්ය.

එහෙත් කනගාටුවට කාරණය වන්නේ මේ රටේ මේ නිශ්චිත මොහොතේ විකල්ප සමාජ ක‍්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳව එවැනි නායකත්වයක් නිර්මාණය කිරීම බරපතළ අර්බුදයක් ලෙසින් පැවතීමය. අස්ගිරි ප‍්‍රකාශය වැනි ආගමික මතුකිරීම්ල සයිටම් විරෝධය වැනි ශිෂ්‍ය මතු කිරීම්ල එට්කා විරෝධය වැනි වෘත්තීය මතු කිරීම් හුදකලා වූ වෙනස් වෙනස් මතු කිරීම් ලෙසින් පවතිනවා මිස එකට ගොඩ නැඟුණු ජාලයක් බවට පත්වීමක් පෙන්නුම් කරන්නේ නැත.

මේ හතර වන පෙර නිමිත්ත නිසි ලෙස කළමනාකරණය වන දිනය තෙක් මේ රටේ දේශපාලනය වෙනස්වීමේ විභවයක් නැති බව දුරට පෙනෙන සත්‍යයයි.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama