17 වැනි සියවස යනු යුරෝපයේ ‘බුද්ධි ප්රබෝධය’ නිර්මාණය වෙමින් පැවති යුගයකි. ඒ ඔස්සේ ගොඩනැඟුණු දේශපාලන දර්ශනයේ පදනම වූයේ ද ජීවත් වීමේ අයිතිය, පුද්ගල නිදහස හා දේපළ අයිති කරගැනීමේ නිදහසයි.
මිනිසා ස්වභාවයෙන්ම කුරිරු වූ ද, ආත්මාර්ථය වෙනුවෙන්ම කැපවුණු සමූහයක් ලෙසින් ද සලකනු ලැබූ යුගයක, සමස්ත සමාජයටම ඉහත කී අයිතිවාසිකම් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට නම් ඊට සරිලන දේශපාලන අධිකාරියක් විසින් දැඩිව පාලනය කරනු ලබන 'සමාජ ගිවිසුමක්' (Social Contract) නිර්මාණය විය යුතුව තිබුණි.
තෝමස් හෝබ්ස් සහ ජෝන් ලොක් වැනි චින්තකයන්ගේ දර්ශනයන් මත ගොඩනැඟුණු මෙම දේශපාලන දහම, ඔවුන්ට අනුව ආගමික මිථ්යාවන් මත නොව මානව නිදහස මත නිර්මාණය වුණු මානවහිතවාදී දර්ශනයකි. එය යුරෝපීය රටවල දුප්පත් පොහොසත්, කතෝලික හා ප්රොතෙස්තන්ත යන සියලු කොටස්වලට එක සේ සාධාරණව බලපාන නිරාගමික දේශපාලන දහමක් ලෙසින් ද හැඳින්විණි. බුද්ධි ප්රබෝධයේ සමාජ ගිවිසුම් තරමක් දුරට හෝ බටහිර රටවල ක්රියාත්මක කළ හැකි වූයේ, ඒ වන විටත් ඔවුන් සතුව තිබූ වෙඩි බෙහෙත්, මාලිමාව හා මුද්රණ යන්ත්රය වැනි තාක්ෂණික මෙවලම් නිසාය. ඒ ඔස්සේ ඔවුනට ආසියානු, අප්රිකානු හා ඇමෙරිකානු මහද්වීපවලින් ගිණිය නොහැකි තරම් වස්තු සම්භාරයක් කොල්ලකෑමට ද, වහල් වෙළඳාම ආරම්භ කිරීමට මෙන්ම දෙවියන් වහන්සේගේ පණිවුඩය බලහත්කාරයෙන් ප්රචාරය කිරීමට ද ඉඩ සැලසුණි.
යුරෝපයේ කතෝලික හා ප්රොතෙස්තන්ත මිනිසුන්ගේ මානව අයිතිවාසිකම්, නිදහස හා දේපළ අයිතිය සුරක්ෂිත කරගත හැකි වූයේ ඒ අනුවය. එහෙත්, මේ වෙනුවෙන් මහද්වීප තුනකට ගෙවන්නට සිදු වූ මිල පිළිබඳව කිසිවෙක් ප්රශ්න නොකරති.
ශතවර්ෂ කිහිපයක් තිස්සේ ක්රියාත්මක වුණු මෙම ම්ලේච්ඡ මානව හා සම්පත් කොල්ලය විසිවන සියවසේදී යටත් විජිත රටවලට නිදහස ලැබීමෙන් පසුව ද නිම නොවූ අතර, අද දක්වාත් 'නව යටත් විජිතවාදය' හා 'නියෝ ලිබරල්වාදය' යනුවෙන් ක්රියාත්මක වන්නේ ද එයමය.
මෙම සංස්කෘතික හා සම්පත් කොල්ලයට සිය අනන්යතාව රැකගනිමින් සාර්ථකවම මුහුණ දුන් සභ්යත්වයකි, අප සිංහල බෞද්ධ රාජ්යය. සැමුවෙල් හංටින්ටන් ‘The Clash of Civilizations’ කෘතියේ සඳහන් කරන සභ්යත්ව රාජ්යයන් හත අතරට බෞද්ධ රාජ්යයන් ඇතුළත් නොවූයේ, ඔහු බුදුසමයේ දේශපාලන විභවය නිවැරදිව හඳුනා ගැනීමට අසමත් වූ බැවින් යැයි සිතමි. ශතවර්ෂ පහක කාලයක් තිස්සේ සිංහල බෞද්ධයෝ මෙම ම්ලේච්ඡ ආක්රමණයන්ට විරුද්ධව නොනවතින අරගලයක යෙදී සිටියහ. 1948 ඊනියා නිදහසින් පසුව එම අඛණ්ඩ සංස්කෘතික ප්රවාහය යළි මතු වූ අවස්ථාවකි, බණ්ඩාරනායක මහතා නායකත්වය දුන් 'පනස් හයේ දේශපාලන පෙරළිය'. බණ්ඩාරනායක ඝාතනය පිළිබඳ පුවත ඇසූ ඇතැම් කන්යාරාමවල කන්යා සහෝදරියන් කිරිබත් පිස අනුභව කළ පුවතක් ඒ කාලයේදී රටේ ප්රචාරය විය. එම පුවතේ සත්යාසත්යභාවය කෙසේ වුවත්, කතෝලික පල්ලියේ ක්රියාකාරීත්වය හා ආකල්ප සමඟ සසඳා බැලීමේදී එය ජනතාවට විශ්වාසනීය පුවතක් බවට පත් වීම පුදුමයක් නොවන බව මාර්ටින් වික්රමසිංහ මහතා (උපන් දා සිට) සඳහන් කරයි.
ඉන් වසර ගණනකට පසුව සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය විසින් මිෂනාරී පාසල් රජයට පවරා ගැනීමට ක්රියා කළ අවස්ථාවේදී, ඇයට එරෙහි කුමන්ත්රණයේ ප්රධාන සැකකරුවන් දහතුන් දෙනාගෙන් දොළොස් දෙනෙක්ම කතෝලික හෝ ප්රොතෙස්තන්ත හමුදා හා පොලිස් නිලධාරීහු වූහ. පසුකාලීනව ලංකාව ජනරජයක් බවට පත් කරමින්, බුදුසමය මෙරට රාජ්ය ආගම බවට පත් කර එය ආරක්ෂා කිරීම රජයේ වගකීමක් බවට පත් කරන ලද්දේ ද මැතිනියගේ පාලන කාලයකදීය.
2019 දී බහුතර සිංහල බෞද්ධ ජනයාගේ ඡන්දයෙන් පෙර නොවූ විරූ ජයග්රහණයක් ලැබූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට, ජනාධිපති වීමට අවශ්ය පසුබිම සකසා ගැනීමට පාස්කු ප්රහාරය සැලසුම් කළේය යන අදහස පවා ඇති විය හැක්කේ විපරිත හෝ කෛරාටික මනසක් තුළ පමණි. මේ පිළිබඳව FBI, AFP, INTERPOL වැනි ජාත්යන්තර ආයතන සිය නිරීක්ෂණයන් ඉදිරිපත් කර ඇති බැවින් ඒ පිළිබඳ තවදුරටත් කතා කිරීම අනවශ්ය යැයි සිතමි. එමෙන්ම ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයෙන් පහ කිරීමට විදේශ බලවේග මෙන්ම දේශීය ත්රස්ත කණ්ඩායම්, ජාතිවාදී කොටස් මෙන්ම මෙරට 'තුප්පැහි' කලාකරුවෝ හා උගත්තු ද පෙරමුණ ගත්හ. මුල් වරට කන්යා සහෝදරියන් ද දිවා රෑ නොතකමින් ගාලු මුවදොර විරෝධතාවලට සහභාගි වූහ. මාර්ටින් වික්රමසිංහ මහතා 1960 ගණන්වලදී කන්යා සහෝදරියන් අරභයා කර ඇති සටහන හුදු ප්රලාපයක් නොවන බව ඔවුන්ගේ මේ හැසිරීම විසින් ද සනාථ කරනු ලබයි.ශතවර්ෂ පහක් තිස්සේ මෙරට ක්රියාකාරී වූ මිෂනාරී ව්යාපාරය, ඔවුන් විසින් අප්රිකානු හා ඇමෙරිකානු රටවල ක්රියාත්මක කරනු ලැබූ ව්යාපාරවලට සාපේක්ෂව අසාර්ථක වූ ව්යාපෘතියකි. ලංකාව බහුතර බෞද්ධ ජනතාවක් වාසය කරන, ථෙරවාදයේ මධ්යස්ථානය වශයෙන් අදටත් සිය අනන්යතාව රැකගනිමින් පවතී. මේ තත්ත්වය වෙනස් කිරීමට ගන්නා උත්සාහය ඔවුන් කිසිදා අත්නොහරිනු ඇත.
ඒ සඳහා අවශ්ය නව 'සමාජ ගිවිසුමක්' (Social Contract) නිර්මාණය කර ගැනීමටය ඔවුන් 'පද්ධති වෙනසක්' (System Change) යෝජනා කරමින් නව රජයක් පිහිටුවා ගැනීමට උත්සුක වූයේ. ඒ වෙනුවෙන්ම ගොඩනඟාගත් රූකඩ පාලනයක් පවතින මෙවන් යුගයක, එම සංස්කෘතික උරුමය රැකගැනීමේ වගකීම ජ්යෙෂ්ඨ භික්ෂූන් වහන්සේලා මෙන්ම සිංහල බෞද්ධ ජනතාව මත ද පැටවෙනු ඇත.
මෙම ලිපිය ඒ අභියෝගය භාර ගැනීම සඳහා කෙරෙන සිහි කැඳවීමකි. ඒ, බුදුසමය මත ගොඩනැඟුණු නව සමාජ ගිවිසුමක් (Social Contract) නිර්මාණය කර ගැනීම උදෙසාය.
- විශේෂඥ වෛද්ය වසන්ත දේවසිරි -
විශ්රාමික මහාචාර්ය රුහුණු විශ්ව විද්යාලය
යුතුකම ජාතික සංවිධානය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :: https://www.facebook.com/yuthukama
0 comments :
ෆේස්බුක් ගිණුමක් නොමැතිවත් මෙතනින් ඔබේ අදහස පළ කළ හැක .