1/05/2018

අද තියෙන්නේ කෙප්ප සාහිත්‍යයක් - ගුණදාස අමරසේකර

කතෘ:යුතුකම     1/05/2018   No comments
ගුණදාස අමරසේකර මහතා දැනට මෙරට සිටින ජ්‍යෙෂ්ඨතම සාහිත්‍යධරයායි. නවකතාව, කෙටිකතාව, කවිය,විචාරය ආදී නන්විධ සාහිත්‍යාංගයන්හි බහුවිධ කුසලතා දැක්වූ ඔහු සරච්චන්ද්‍රයන් ඇසුරේ වැඩෙමින් සාහිත්‍ය යුගයක් නිර්මාණය කිරීමටද පුරෝගාමී වෙයි. එකළ මේ පේරාදෙණි සාහිත්‍ය තියුණු විවේචනයට ලක්කරනු ලැබුවේ මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ විසිනුයි. පසුව අමරසේකරද වික්‍රමසිංහ මග ගනිමින් පේරාදෙණි සාහිත්‍ය පුපුරවා හැරීමට දායක වෙන්නේ සිය කෘතිද ප්‍රතික්ෂේප කරමින්. දැක්මකින් යුතුව සාහිත්‍යකරණයේ නියැළෙමින් අදටත් මෙරට බලපෑම් සහගත මත පළකරන සාහිත්‍යකරුවාද වන අමරසේකර මහතා සමග මේ වටමඬල කළ සාකච්ඡාවකි.

Q.ඔබ සරසවි ශිෂ්‍යකු ලෙස සිටියදීම ඔබේ කෘති සරසවියේ විභාගවලට නියම වෙනවා. මෙය කිසිම කෙනෙකුට නොලැබුණ භාග්‍යක් වගේම වරප්‍රසාදයක්. මෙයින් ඔබට ආඩම්බරයක් ඇති වුණාද?

මම ඒ වරප්‍රසාදයට සුදුසු නම් ඒකේ ආඩම්බර වෙන්න දෙයක් නෑ. මගේ ජීවන සුවද කෙටිකතා සංග්‍රහයෙන් සිංහල කෙටිකතාවේ නව යුගයක් ආරම්භ කළා. මගෙ හිතේ ඊට පෙර හරවත් වැදගත් කතා තිබුණේ වික්‍රමසිංහගේ පමණයි. ජී.බී. සේනානායකගේ ආකෘතිය අතින් ඉදිරිගාමී ලක්ෂණ පෙන්නුම් කරපු බොහොම හොද කතා තිබුණට මොකද ඒවා එක්තරා විදිහකට සන්දර්භය අතින් මේ සමාජය හා බැදිච්ච කතා නෙමෙයි. සුවඳ නැති නමුත් ලෝකෙට රුව ඇති කතා ලෙස මවිසින් කලකට පෙර හදුන්වනු ලැබුවේ එනිසා. මගේ ජීවන සුවඳ එනකොට ආකෘතියත්, සංදර්භයත් දෙකම එක්කාසු වෙලා මේ රටේ පසින් බිහිවෙච්ච විශේෂයෙන් මධ්‍යම පාන්තික ජීවිතය තුළින් බිහි වූ කෙටි කතා නිර්මාණයක් වෙනවා. මං හිතන්නේ සුවඳයි රුවයි දෙකම අන්තර්ගත වීමේ වැදගත්කම නිසයි ජීවන සුවද නිර්දේශ වෙන්නේ.

Q.ඔබ ලේඛකයකු හැටියට ඉස්මතු වෙන්නේ සරච්චන්ද්‍ර ඇතුළු පේරාදෙණි ගුරුකුලයේ අන්තේවාසිකයන් නිසා. අද එවැනි වරප්‍රසාදයක් කිසිම කෙනෙකුට නැහැ නේද? එහෙම තත්වයක් යටතේ පේරාදෙණි ගුරුකුලයට හා එහි නවකතාවට විරුද්ධ වීමේ සදාචාරය කුමක්ද?

ඇත්ත වශයෙන්ම එදා සරච්චන්ද්‍ර ඉන්න කාලේ පේරාදෙණිය එක්තරා සංස්කෘතික කේන්ද්‍රයක් වෙලා තිබුණා. සාහිත්‍යට, නාට්‍යට, විචාරයට ලොකු සේවයක් පේරාදෙණිය ගුරුකුලයෙන් වුණා. අද එහෙම එකක් මේ රටේ නෑ. අද පේරාදෙණිය කියන්නේ එක්තරා විදිහක තවත් එක් විද්‍යාපීඨයක් නැත්නම් නිසරු බිමක් පමණයි.

සාහිත්‍ය කියන්නේ පුද්ගලික සබඳතා වගේ කෙළෙහි ගුණ සලකන දෙයක් නෙමෙයි. කෙළෙහි ගුණ සලකන සදාචාරයක් සාහිත්‍යයේ නෑ. ඒක බුද්ධිමය ව්‍යාපාරයක්. ලියන්නේ තමන්ගේ හෘද සාක්ෂයට අනුව. ඒ හෘද සාක්ෂයට අනුව යම් පොතක් ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සදාචාරාත්මක ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. අනිත් එක සාහිත්‍යකරුවා කියන්නේ එකතැන පල්වෙන මිනිහෙක් නෙමෙයි. ඔහුගේ ජීවන දර්ශනය වෙනස්වෙන විට අනිවාර්යෙන්ම ඔහුගේ සාහිත්‍ය පිලිබඳ දර්ශනයත් වෙනස් වෙනවා. මම මුලින් පේරාදෙණි ආධිපත්‍යය තුළ හිටියට මට ටික කලකින් තේරුණා පේරාදෙණි සාහිත්‍යයේ තිබුණු විශාල අඩුපාඩු. මට තෙරුණා ඒක මේ සමාජයෙන් වියෝ වෙච්ච එක්තරා විදිහක එක්ටැම් සාහිත්‍යක් බව. විශේෂයෙන්ම ඒක මට පැහැදිළිව තේරුණේ 71 තරුණයන්ගේ නැගිටීමත් සමග. අපි පේරාදෙණිය සාහිත්‍යයෙන් කළේ මේ රටේ සමාජ ප්‍රශ්න ගැන කතා කරන එක නෙමෙයි. පේරාදෙණියට රැස් වෙච්ච අර සීමිත තරුණයන්ගේ සීමිත ජීවිතය පිළිබඳ තමය ඒ සාහිත්‍යයෙන් සාකච්ඡා කළේ. නමුත් පුළුල් සමාජ ප්‍රශ්න, මේ රටේ තරුණයින්ගේ ප්‍රශ්න, ගැන සාකච්ඡාවක් පේරාදෙණියෙන් වියයුතුව තිබුණා. ඒත් එහෙම එකක් සිදුවුණේ නැහැ. ඒ අඩුපාඩුව මට හොදට තේරුණ නිසයි අපි සාහිත්‍ය පිළිබඳ අමුතුවෙන් කල්පනා කළ යුතුයි කියන තැනට ආවේ.

Q.නමුත් ඔබ යළි උපන්නෙමි විතරයි නැවත පළ නොකරන්නේ. පේරාදෙණි සාහිත්‍යයට අයිති අනෙක් කෘති කරුමක්කාරයෝ දෙපා නොලද්දෝ වාගේ ඒවා පළ කරනවා. ඔබ ඒවාගෙන් විනාශය දකින්නේ නැද්ද?

ඒවා ඒ තරම් නරක නෑ. කරුමක්කාරයෝ පේරාදෙණි බලපෑමට ඉස්සෙල්ලා ලියපු නවකතාවක්. යළි උපන්නෙමි ඇත්ත වශයෙන්ම අර දෙකටම වඩා අපේ සභ්‍යත්වයට සම්පූර්ණයෙන්ම පටහැනි අපේ සංස්කෘතිය හෙළා දකින නවකතාවක්. ඒක අද ගැහුවොත් සමාජයට වැරදි ආදර්ශයක් වෙනවා. අද ලියවෙන ඒවා බලද්දී ඒක පනින රිලවුන්ට ඉනිමං බැදීමක් වගේ වෙනවා. මොකද අද සාහිත්‍යත් යළි උපන්නෙමි සාහිත්‍යක් දක්වා ගමන් කරමින් තියෙන බව පේනවා. යළි උපන්නෙමි නවකතාවේ සන්දර්භයට මම එකග නොවුණත් අඩුගානේ ඒකේ කලාත්මක බවක්වත් තියෙනවා. දැන් ලියන ඒවා එහෙමත් නෑ. අරකේ නරක ලක්ෂණ ටික විතරක් අරගෙන ලිගු දුගඳ වහනය කිරීම පමණයි දැන් නවකතාවලින් කරන්නේ.

කරුමක්කාරයෝ නවකතාවේ ප්‍රේම සම්බන්ධතා තිබුණට මොකද එහි වැදගත්කම තියෙන්නේ පවුල් සම්බන්ධතාවල හෝ ප්‍රේම සම්බන්ධතාවල නෙමෙයි. එක්තරා විදිහකට ගමට ධනවාදී සමාජ ක්‍රමය ඇවිල්ලා, ගමට ඡන්ද ක්‍රමය ලැබිලා, ගමේ සමගිය නැති කරලා, අපගේ පුරුෂාර්ථ, හර පද්දති එක්ක කොහොමද ගම වෙනස් වුණේ කියන එක තමයි නවකතාවේ දක්වන පුළුල් සමාජ චිත්‍රය. ඒක කියන්න නවකතාවට පිටින් ගැටගහපු එක තමයි අර ප්‍රේම කතාව. හුගදෙනෙක්ට මේක තේරිලා නෑ. කරුමක්කාරයෝ චිත්‍රපටය හදනකොට තිස්ස අබේසේකර ගත්තේත් අර ප්‍රේම කතාව. ගම්පෙරළිය නවකතාව චිත්‍රපටයට නගනකොටත් මේ දුර්වලකම තිබුණා. ගම වෙනස් වුණේ කොහොමද කියන පුළුල් සමාජ චිත්‍රය චිත්‍රපටයේ නෑ. තියෙන්නේ අර ප්‍රේම කතාව විතරයි. ඒ නිසා මේ නවකතා දෙකටම ගැටගහපු ප්‍රේමකතාවලට වඩා ඒ යට දිවෙන සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන විපර්යාසයි වැදගත්.

Q.ඔබ මුලින්ම දැන් මේ රටේ සාහිත්‍යක් නැතැයි මත පළ කිරීමට පුරෝගාමී වූ කෙනෙක්. සුචරිත ගම්ලත්, ඒ.වී. සුරවීර වැනි විද්වතුන්ද ජීවතුන් අතර සිටියදී මේ අදහසේ සිටියා. ඔවුනුත් අද පළවෙන නවකතා කියවීම කාලය නාස්ති කිරීමක් යැයි ප්‍රකාශ කළා. ඔබට අනුව හොඳ නවකතාවක් කියන්නේ කුමක්ද?

හොඳ නවකතාවක් නම් ඒකෙන් පෙන්නන්න ඕන මනුස්ස ජීවිතයත් ඒ සමාජයත් අතර ඇති සම්බන්ධතාවය. මනුස්සයා ජීවත් වෙන්නේ යම්කිසි සමාජයකනේ. සාහිත්‍යකරුවා මේ දෙක අතර සම්බන්ධතාවය ගළපන්න ඕන. මේ දෙකෙන් වියෝ වෙච්ච චරිත අරගෙන වැඩක් නෑ. මළගිය ඇත්තෝ නවකතාවෙත්, යළි උපන්නෙමි නවකතාවෙත් සමාජයෙන් වියෝ වෙච්ච චරිත තියෙන්නෙ. යම් කෘතියක සමාජය අමතක කරලා මනුස්සයා ගැන කතා කරලා වැඩකුත් නෑ. මනුස්සයා අමතක කරලා සමාජය ගැන කතා කරලා වැඩකුත් නෑ. මේ දෙක අතර අන්‍යෝන්‍ය සම්බන්ධය ගළපා තිබෙනවා නම් ඒක උසස් නිර්මාණයක් කියන්න පුළුවන්. වික්‍රමසිංහ නවකතාව සමාජයේම පිළිඹිබුවක් ලෙස පෙන්නුවා. සමාජය හසුරවන දේශපාලන, ආර්ථික බලවේග ගැන නවකතාකරුවා අවධානය යොමු කරන්න ඕන. ජනතාවගේ නැණ නුවණ පාදන දේශපාලන හා සමාජ විඥානය පුළුල් කරවන ඥාන මාර්ගයක් පෙන්වන නවකතාවක් වෙන්න ඕන. අපගේ මනස මෙන්ම හදවතද විවෘත කරන මානව දයාවෙන් පිරුණු නිරූපණයක් එහි තියෙන්න ඕන. සාහිත්‍යකරුවා සමාජ විද්‍යාඥායාගෙන් වෙනස් වෙන කරුණ ඒක. අද ඒ වගේ නවකතා පළවෙන්නේ නෑ. සමාජයෙන් වියෝ වෙච්ච චරිත වටා කතුවරයාගේ මනසේ ගැටගහන කෙප්ප තමයි අච්චු ගහලා බෙදන්නේ. ඒ නිසා අද තියෙන්නේ උසස් සාහිත්‍යක් නොව කෙප්ප සාහිත්‍යක්.

Q.ඔබ හිතන විදිහට මේ සාහිත්‍ය පරිහානියට හේතු වූ පසුබිම මොකක්ද?

පේරාදෙණිය සාහිත්‍යයෙන් තමයි මේ පරිහානිය ආරම්භ වෙන්නේ. වික්‍රමසිංහගේ යථාර්ථවාදී නවකතාවට පිටුපාලා පේරාදෙණියෙන් පටන් ගත්තේ මේ සමාජයෙන් වියෝ වෙච්ච එතැනට රැස් වු තරුණයන්ගේ ජීවතවලට පමණක් සීමා වෙච්ච මනැස් පුතුන්ගේ එක්ටැම් සාහිත්‍යයක්. පේරාදෙණිය නවකතාව බිහිවුණේ මිනිසා කියන්නේ සමාජ සත්වයෙක් කියලා සලකන්නේ නැතුව පුද්ගලිකවාදයට මුල් තැන දීපු නවකතාවක් විදිහට. නවකතා විචාරය සඳහා අවශ්‍යය සමාජ සංස්කෘතික දේශපාලන විඥානයෙන් තොරවූ සරච්චන්ද්‍ර මේ කටයුත්තට අත ගැසීම නිසා සිංහල නවකතාවේ වැඩීමට අනර්ථයක් වූ බව අකමැත්තෙන් වුවත් අපට පිළිගන්න වෙනවා. මොකද මේ නිසරු අනුකාරක පේරාදෙණි නවකතාව වැඩුනේ සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ සෙවණේ. මේ පේරාදෙණි නවකතාව එක්ක එදා දරුණුවට ගැටුනේ වික්‍රමසිංහ. ඒ මතවාදී ගැටුමෙන් පස්සේ ඇතිවිය යුතුව තිබුණේ වික්‍රමසිංහ පටන් ගත්ත යථාර්ථවාදී හරවත් සාහිත්‍ය සම්ප්‍රදාය ඉදිරියට ගෙන යාමයි. ඒත් එහෙම දෙයක් සිදු වුණේ නෑ. ඊට හේතුව පේරාදෙණිය අනුකරණය කළ අනෙක් විශ්වවිද්‍යාල දෙකත්, රජයේ පාසල්වලත් ඔජවඩනු ලැබුවේ පේරාදෙණි නවකතාව. මොකද එවකට විශ්ව විද්‍යාල ප්‍රවේශය තිබූ මහා විද්‍යාල හා මධ්‍යමහා විද්‍යාල ඇතුළු රජයේ පාසල් බොහොමයක සිංහල උගන්වනු ලැබුවේ පේරාදෙණියෙන් බිහිකරන ලද උපාධිධාරීන් විසින්. එයින් පේරාදෙණි සාහිත්‍ය ආධිපත්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පිටත ගම්දනව් දක්වාත් පැතිරුණා. සරච්චන්ද්‍රගෙන් පසුවත් ඔහුගේ අන්නේවාසිකයින් විසින් ගුරු පූජාවක් මෙන් ඉදිරියට ගෙන ගියේ අර කාල්පනික සාහිත්‍ය. මේ හේතුවෙන් වික්‍රමසිංහ හෙළි පෙහෙළි කරදුන් සාහිත්‍ය මාර්ගය යටපත් වුණා. ඔහුට සරච්චන්ද්‍රට වාගේ අන්නේවාසිකයන් බෝ කර ගැනීමට විශ්වවිද්‍යාලයක ඉගැන්වීමේ වරප්‍රසාදය තිබුණේ නෑ.

දෙවනුවට,

හතලිස් අටේ නිදහසින් පස්සේ මේ රටේ හරවත් සමාජ දේශපාලන සංවාදයක් සිදු නොවීමත් හරවත් සාහිත්‍යක් බිහිනොවීමට බලපෑවා. ජාතික නිදහස මුල් කරගෙන ඒ යුගයේදී මේ රටේ පැවති සංවාදයේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියටයි වික්‍රමසිංහ වාගේ කෙනෙක් බිහි වෙන්නේ. හතලිස් ගණන්වල අනගාරික ධර්මපාලතුමා මූලික කරගෙන ජාතික ව්‍යාපාර ඔස්සේ මෙන්ම පියදාස සිරිසේනගේ නවකතා ආදියේ බලපෑමෙන් යම්කිසි හරවත් චින්තනයක් මේ රටේ තිබුණා. වික්‍රමසිංහගේ නිර්මාණ නිකම් ඕපපාතිකව ඇති වූ දෙයක් නෙමෙයි. ඒ හරවත් සමාජ දේශපාලන චින්තනයේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියටයි බිහිවෙන්නේ. ඇත්ත වශයෙන්ම වික්‍රමසිංහ කෙනෙක් බිහි වෙන්නේ නෑ පියදාස සිරිසේන කෙනෙක් නැත්නම්. පියදාස සිරිසේන නිකම් උඩින් මත්තෙන් විචාරකයෙක් විදිහට කියූ දේ තමයි වික්‍රමසිංහ ඊට වඩා ගැඹුරෙන් සලකලා ඉදිරිපත් කළේ. 56 ජයග්‍රහණයටත් බලපෑවේ ජාතික නිදහස මුල් කරගෙන පියදාස සිරිසේන, ධර්මපාල තුමා ආදීන් ඇතිකරපු සමාජ චින්තනය. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය බිහිවුණාට මොකද බණ්ඩාරනායක මහතාටත් තමන් බලයට පත්කරපු සමාජ චින්තනය ඉදිරියට ගෙන යන්න බැරි වුණා. ඒ චින්තනමය පදනම පක්ෂයේ දර්ශනය කරගත්තේ නෑ. අද ඔය පක්ෂය දියවෙලා යන්නෙත් ඒකයි. උපන් දවසේ ඉදලා ඔළුවක් නැති කවන්ධයක්. කිසි චින්තනමය පදනමක් දර්ශනයක් නෑ. මේ අනුව පේනවා එකල පැවති හරවත් සමාජ සංවාදය දේශපාලන පරිවර්තනයකට වගේම වික්‍රමසිංහ වගේ සාහිත්‍යකරුවකුගේ බිහිවීමටත් පසුබිම සකස් කරපු බව. නමුත් එවැනි මතවාදී සංවාදයක් නිදහසින් පසු නොවීම ශේෂ්ඨ චින්තනයක් ඇති සාහිත්‍යයකරුවන් බිහි නොවීමට බලපෑවා. නවකතාකාරයෙක් වුණාම ප්‍රබුද්ධ චින්තනයක් තියෙන්න ඕන. එහෙම නැති අඥානයින් පිරිසකගෙන් හොද නවකතා බිහිවෙන්න විදිහක් නෑ.

තෙවනුවට,

77 ජේ.ආර්. ගේ ඊනියා විවෘත ආර්ථිකය නැමැති නව යටත්විජිතකරණ සංස්කෘතික ආක්‍රමණයත් මේ සාහිත්‍ය අවපාතයට හේතු වුණා. ඔහුගේ කාලයේ සාහිත්‍ය හා ඉතිහාසය නොවැදගත් විෂයන් ලෙස සලකා අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයෙන් ඉවත් කරනු ලැබුවා. නමුත් දරුවන්ට දිය යුතු ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේ කේන්ද්‍රීය නැබ විය යුත්තේ ඒ රටේ ඉතිහාසය හා සාහිත්‍යයි. එහෙත් ජේ. ආර්. කළේ එහි අනෙක් පැත්තයි. ඔහු මේවා ඉවත් කළේ ඒ විෂයන්වල තියෙන වටිනාකම නොදන්නා නිසා නෙමෙයි. ජේ. ආර්. අපට වඩා සාහිත්‍ය ගැන දන්නවා හොඳට. ඔහු ග්‍රීක, ලතින්, ප්‍රංශ, ඉංග්‍රීසි, සෝවියට් ආදී සාහිත්‍ය තියෙව්වේ. ඔහු දැනගත්තා සාහිත්‍ය නැමැති කැඩපත සේවනය කරන්න සැලැස්සුවොත් එය තමන් ගෙනයන අධම සංස්කෘතික ආක්‍රමණයට බාධාවක් වෙන බව. අපේ පාරම්පරික සභ්‍යත්වය, ඇගැයුම්, සමාජ වටිනාකම් මිනිසුන්ට සාහිත්‍ය තුළින් කා වැද්දුවොත් ඒක ජේ. ආර්. ගේ අධිරාජ්‍ය ගැති විජාතික ආර්ථිකට ලොකු බලපෑමක් වෙනවා. ඔහු දන්නවා සාහිත්‍ය කියන්නේ ජනතාවගේ සමාජ විඥානය පුළුල් කරවන්න පුළුවන් දෙයක් බව. ඒ නිසා තමයි අද මේක විජාතික කදවුරේ අය ජාතිකත්වයට එරෙහිව පාවිච්චි කරන්නේ. ජේ. ආර්ට උවමනා වුණේ සාහිත්‍යයෙන් ලබන වින්දනය වෙනුවට ටැලිවිෂනය මගින් කාමෝද්දීපන විනෝදය සපයලා උපන් සමාජයෙන් වියෝ කරන ලද පරපුරක් බිහිකර ගැනීම. එහෙව් පිරිසකට සමාජය හසුරුවන දේශපාලන ආර්ථික බලවේග ගැන විමසා බැලීමේ උවමනාවක් නෑ. ඒකේ ප්‍රතිඵලය හැටියට අද වනවිට සින්දුවෙන් සුපර් ස්ටාර් වීමේ සහ පන්දුවෙන් මුරලිදරන් වීමේ සිහින අභිලාෂය කරගත් මේ රටේ සභ්‍යත්ව විඥානයෙන් දුරස් වූ බුද්ධි හීන ගැටවරයන් පිරිසක් බිහි වුණා. ජේ.ආර්. විවෘත්ත ආර්ථිකය හරහා ඇතිකරපු නව යටත්විජිත සංස්කෘතික ආක්‍රමණය අද උච්චතම අවස්ථාවට පැමිණ තිබෙනවා. ප්‍රභාකරම්ගේ ත්‍රස්තවාදයටත් වඩා භයානක විදිහට නුදුරේදීම මේ රට විනාශ මුඛයට ඇදගෙන යනු ලබන්නේ මේ සංස්කෘතික ආක්‍රමණය විසින්. අද මේ පල්ලක් නැති සාහිත්‍ය විතරක් නෙමෙයි සමස්ත කලාවම යොදා ගන්නේ අපේ පුරුෂාර්ථ හර පද්දති හෙළා දකිමින් ජාතිකත්වයට එරෙහිව ගෙනයන එන්.ජී.ඕ. සංස්කෘතික ආක්‍රමණයේ කොටසක් හැටියයි. මේක තාම හුග දෙකෙන් තේරුම් අරගෙන නෑ.

Q.ඔබ මුලින් පැවසුවා වික්‍රමසිංහ වැනි සාහිත්‍යකරුවකු බිහිවෙන්නේ එකල පැවති සමාජ දේශපාලන සංවාදයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙසින් බව. එතකොට පේරාදෙණි සාහිත්‍යට බලපෑ සංවාදය කුමක්ද? ඒ වගේම පසුකාලීනව හොද සාහිත්‍යක් බිහිවීමට අවශ්‍ය දේශපාලන සංවාදයක් සිදු නොවූයේ ඇයි?

ඕනෑම සමාජයක ඇතැම් යුගවල මේ දේශපාලන සංවාදය බලවත්ව පවත්නා අතර ඇතැම් කාලවල එවැන්නක් නැත්තටම නැති තත්වයක තිබෙනවා. එකල ජාතික නිදහස මුල් කරගෙන හරවත් දේශපාලන සංවාදයක් පැවැතුණා. මම මෙයට දේශපාලන සංවාදය කියන්නේ පක්ෂ දේශපාලනය කියන පටු අරුතින් නොව පුළුල් අරුතින්. මේ දේශපාලන සංවාදය පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ ඒ සමාජයේ ඉන්න ප්‍රාඥයින් ජන නායකයින් විසින්. එදා මේ කටයුත්ත ධර්මපාලතුමා කළා. වික්‍රමසිංහ ආදීන්ගේ නවකතා බිහිවූයේ සමාජයේ ප්‍රබල දේශපාලන සංවාදයක් පැවති අවධියකයි. විශේෂයෙන් නවකතාව කියන්නේ ඒ දේශපාලන සංවාදයේම උත්තර සංවාදය. ඒක නිර්මාණාත්මක විචාරශීලි ප්‍රබුද්ධ සංවාදයක්. එම උත්තර සංවාදය අර දේශපාලන සංවාදයට පෙරළා බලපානවා. සේවය කරනවා. නමුත් පේරාදෙණි නවකතාව බිහිවුණේ එවැනි කිසිම සංවාදයක් නොතිබූ අබුද්දස්ස යුගයකයි. ඒ නවකතා කල්පනා ලෝක මිස සේවය කරපු දේශපාලන සංවාදයක් නෑ. එවකට ප්‍රචලිතව පැවති බටහිර නවකතාවේ ආභාසයෙන් කතුවරයාගේ මනසින් ගැටගහපු කල්පිතයක් පමණයි එහි තිබුණේ. ඒකයි පේරාදෙණි සාහිත්‍යට මනැස් තුන්ගේ සාහිත්‍යක් කීවේ. වික්‍රමසිංහ මේවාට ආදර්ශ සැපයුවේ ජපන් නවකතා කීව්වට ඒ වෙනකොට අපි ජපන් සාහිත්‍ය කියවලා තිබුණෙත් නෑ. ඇත්ත වශයෙන්ම පේරාදෙණි නවකතාවට පිටුබලය ලැබුණේ එවකට බටහිර යුරෝපයේ ප්‍රචලිතව පැවති ඩී.එච්. ලෝරන්ස්, ප්‍රාන්ස් කෆ්කා, ආන්ද්‍රේ ජීත්, ඇල්බෙයා කැමූ ආදීන්ගේ නවකතායි. එයින් පේනවා පේරාදෙණි සාහිත්‍ය කියන්නේ අනුකාරක සාහිත්‍යක් මිස කිසිම සමාජ දේශපාලන සංවාදයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මේ රටේ පසින් බිහිවෙච්ච සාහිත්‍යක් නොවන බව.

ඊළගට පසුකාලීනව හොඳ සාහිත්‍යක් බිහිවීමට අවශ්‍ය දේශපාලන සංවාදයක් බිහි නොවූයේ ඇයිද අහපු ප්‍රශ්නය ගැන කතා කරනවා නම් මගෙ හිතේ පසුගිය දශක එකහාමාරක දෙකක පමණ කාලය තුළ මේ රටේ තරමක් හෝ ව්‍යාප්ත වූ දේශපාලන සංවාදයක් තිබුණා. ජාතික සංවිධානවල ගිහි පැවිදි නායකයින් මේ සංවාදය රට පුරා ගෙන ගියා. දිවයින, විදුසර, කාලය සගරාව, ආදී වූ ප්‍රකාශන මාධ්‍ය තුළින් මේ දේශපාලන සංවාදය ජනතාව අතරට ගෙන ගියා. එයින් පැහැදිළිවම දේශපාලන ජයග්‍රහණ අප ලබා ගත්තත් සාහිත්‍ය ව්‍යාපාරයක් වර්ධනය කර ගැනීමට නොහැකි වුණා. අද නඩත්තු කරන එන්. ජී. ඕ. සාහිත්‍යට එරෙහිව තිබෙන්නේ මගේ සාහිත්‍ය විතරයි. ඒකනේ ඒ අය මගේ ඉස්සර සාහිත්‍ය හොදයි දැන් නරකයි කියන්නේ. මොකද මගේ නවකතා ඒ අයට ඒ අයගේම මුණ පේන කණ්ණාඩියක් වාගේ. විචාරය පැත්තෙන් සිංහලෙන් ලියන කෙනෙකුට ඉන්නේ සේන තෝරදෙනිය විතරයි. ඇත්ත වශයෙන්ම එතුමාට නවකතාවක් විචාරය කිරීමට අවශ්‍ය සමාජ දේශපාලන විඥානය තිබෙනවා. ඒ ඇරෙන්න මට පේන්නෙ නෑ වෙන කවුරුවත් එහෙම ලියනවා. අද ඒ අඩුව තිබෙනවා. මේක එක්කෙනෙක්ට දෙන්නෙක්ට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

Q. පේරාදෙණි සාහිත්‍යයත් අද සාහිත්‍යයත් අතර වෙනස ඔබ දකින්නේ කෙසේද?

පේරාදෙණි සාහිත්‍ය අපේ සංස්කෘතියක පදනම හිතා මතාම බිඳ දැමීම අරමුණු කරගෙන ලියපු ඒවා නෙමෙයි. බටහිර නවකතාව අනුකරණය කරලා ලිව්වාට මොකද එහෙම අරමුණක් තිබුනේ නෑ. එහෙත් අද මේ විදූෂකයන් අතින් ලියවෙන ප්‍රලාප අපගේ සංස්කෘතික පදනම දෙදරවා හරිනු පිණිස හිතා මතාම ලියන ඒවා බව පේනවා. අද සාහිත්‍ය හා කලාව එන්.ජී.ඕ. සංස්කෘතියේ උපාංගයක් බවට පත්කරගෙන තිබෙනවා. මේ ධනවාදී විජාතික සංස්කෘතික ආක්‍රමණයට තියෙන එකම බාධාව තමයි ජාතිකත්වය. එනිසා අද සාහිත්‍යයේ එකම අරමුණ වී තිබෙන්නේ ජාතිකත්වය විනාශ කිරීමයි. එන්.ජී.ඕ. නඩ මගින් එවැනි නවකතා ඔසවා තැබීමට කරන ආවැඩිල්ලෙන්ම එය පැහැදිළියි.

Q.බොහෝ අය අහන දෙයක් තමයි අපි ලෝක සාහිත්‍ය ප්‍රවණතා අවශෝෂණය කරගන් නැතුව හැමදාම සිංහල නවකතාව යථාර්ථවාදී රීතියෙන් ලියවෙමින් එකතැන පල්විය යුතුද කියා. යථාර්ථවාදය යල් පැනගිය එකක් සේ සලකා සමහරු මායා ඉන්ද්‍රජාල ආදී විවිධ ශෛලීන්ට නැඹුරු වෙන බවත් පේනවා. මේ ගැන ඔබේ අදහස කුමක්ද?

අද සිංහල නවකතාව විදූෂකයන් පිරිසක් අත නැටවෙන කෙළිබඩුවක් බවට පත් වෙලා. මේ අය අප හදුන්වන්නේ ලෝක සාහිත්‍ය ප්‍රවණතා ගැන නොදත් ළිං මැඩියන් විදිහට. එය සනාත කිරීමට ඉන්ටනෙට් එකෙන් බොත්තම ඔබලා අහුලා ගත් වචන කට්ටලයක්ද මේ දීන අනුකාරකයන්ට තියෙනවා. අධි යථාර්ථය, මාය යථාර්ථය, අර මැජික් මේ මැජික් වාගේ බහුභූත කතා කියලා කරන කටමැත දෙඩවීම් නිසා ආධුනිකයා නොමග යැවෙනවා.

යථාර්ථවාදය යල් පැනගිය එකක්ය කියන එකත් මේ විදුෂකයන් මොස්තරයට කියන තවත් එක් දුරුමතයක් පමණයි. නවකතාව යථාර්ථයෙන් වෙන් කරන්න බෑ. යථාර්ථය කියන්නේ නවකතාවේ නිජබිම. නවකතාව කියන්නේ යථාර්ථයේම තවත් එක් ව්‍යවහාරයක්. යම් කතාවක් කාල දේශ නිර්ණයෙන් යුතු හේතු ප්‍රත්‍ය නියාමය පදනම් කරගත් කතාවක් නම් ඒක නවකතාවක්. ඒ වගේම යම් කතාවක් කාල දේශ නිර්ණයෙන් තොර නම් හේතු ප්‍රත්‍ය නියාමය නොතකා තිබේ නම් එය නවකතාවක් වශයෙන් හැදින්විය නොහැකියි. එය උපමා කතාවක්, දෘෂ්ටාන්තයක්, නැත්නම් සංකේතාත්මක කල්පිතයක් විය හැකියි. යථාර්ථය සහ නවකතාව දෙකක් නොව එකක් වන්නේ එබැවින්.

ඉන්ද්‍රජාල යථාර්ථය, මායා යථාර්ථය, අධි යථාර්ථය ආදී මොන නම්වලින් හැදින්නුවත් ඒවා යථාර්ථවාදී රීතියේම ප්‍රභේද. මේවා යුරෝපීය හා යුරෝපීය නොවන බටහිර සංස්කෘතිය ඔස්සේ බිහිවූ සංකල්පය. ගාර්ෂියා මාකේස් අනුගමනය කරන ඉන්ද්‍රජාල යථාර්ථවාදය ලතින් ඇමෙරිකානු සංස්කෘතිය ඔස්සේ ආපු එකක්. ලතින් ඇමෙරිකානු ජනතාව දෙවියන්, යකුන්, භූතයන් ආදී විජ්ජා අදහන පිරිසක්. ඒ මයා ලෝකය ඔවුන්ගේ මනසේම කොටසක්. ඒක වත්මන් යුරෝපියන්ට ඉන්ද්‍රජාලයක් වුවත් ලතින් ඇමෙරිකානුවන්ට යථාර්ථයක්. අපටත් මෙවැනි සංස්කෘතියක පසුබිමක් තිබෙනවා. යකුන්, ප්‍රේතයන්, දෙවියන්, හොල්මන් කතන්දර, අනාවැකි නැකැත් මේවා සියල්ල අපේ සංස්කෘතියේ එන යථාර්ථයේම කොටස්. මගේ විල්තෙර, මරණය කෙටිකතා සංග්‍රහයෙත් තිබෙනවා එකපාර ජල රකුසෙක් මතුවෙන සිද්දියක්. එවැනි අභූත කොටස් සලකලා ඒවා ඉන්ද්‍රජාල රීතිය අනුව ලියවිලා තියෙනවා කියන්න බෑ. ඒවා සුද්දෙක්ට නම් ඉන්ද්‍රජාල කතන්දර විය හැකියි. එතකොට ඔවුන් හදුන්වන සංකල්ප අපි අවිචාරවත්ව වැළඳ ගන්න ඕනද? මාකේස්ම කියලා තියෙනවා මගේ නවකතා සම්පුර්ණ යථාර්ථවාදී නවකතා කියලා. ඒ වුණාට බටහිර සුද්දෙක් මොකක් හරි කිව්වම ඒක වැදපුදා ගෙන බාරගන්න ලෑස්තිවෙලා ඉන්න මෝඩයන්ටත් පිරිසක් මෙහේ ඉන්නවා.

සංවාදය
රත්තනදෙණියේ මේධානන්ද හිමි
2018. 01. 05 දිවයින

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

1/03/2018

ඉන්දියාවට දංගල්.... ලංකාවට මචං

කතෘ:යුතුකම     1/03/2018   No comments
මහවීර් සිංගේ වීරත්වය

අමීර් ඛාන් රංගනයෙන් හා නිෂ්පාදනයෙන් දායක වූ දංගල් චිත්‍රපටය පසුගිය දා දෙවැනි වතාවටද නැරඹුවෙමි. එහි ඇත්තේ බොහෝ හින්දි චිත්‍රපටවල මෙන් ව්‍යාජ කල්පිත වීරයෙක් පිළිබඳ කතාවක් නොව සැබෑ වීරයෙක් පිළිබඳ කතාවකි. ජනප්‍රිය සිනමා කෘතියකට සරිලන අමතර අංගෝපාංග එක්කර නියම කථාව වඩා නාටකීය කර තිබුණද ඒ වීරයා ජාතියක් වෙනුවෙන් තනිව සිහින දුටු සැබෑ වීරයෙකි. ඔහු නමින් මහවීර් සිං පොගට්ය. ග්‍රාමීය මල්ලව පොර ක්‍රීඩකයෙකි. ක්‍රීඩාව ඔස්සේ ඉදිරියට යාමට අවස්ථා නොලද ඔහුගේ එකම සිහිනය වූයේ තම පුතකු ලවා ඉන්දියාවට රන් පදක්කමක් දිනා දීමය. එහෙත් ඔහුට ලැබෙන්නේ දූ වරුන් පමණි. එයින්ද නොපසුබට වන ඔහු බොහෝ විරෝධතා මැද තම දූවරුන් වූ ගීතාට සහ බබීතාට මල්ලව පොර උගන්වයි. එහිදී ඔහුට මුහුණ දීමට සිදුවූ බාධක, කම්කටොලු, නින්දා, අපහාස අපමණය. එහෙත් ඔහුගේ සිහිනය සැබෑ වන්නේ 2010 වසරේ පැවති පොදු රාජ්‍ය මණ්ඩලීය ක්‍රීඩා උළෙලේ කාන්තා රෙස්ලින් තරගවල පළමු රන් පදක්කම ඉන්දියාවට හිමිකර දෙමිනි. පදක්කම්ලාභිනිය වූයේ ගීතා පොගට්ය. එතැන් සිට ජාත්‍යන්තර තරඟවලින් පදක්කම් විසි ගණනක් ඉන්දියාවට හිමිකර දීමට මේ ක්‍රීඩිකාවන් දෙපළට හැකිවිය. මේ කතාව පසුබිම් කරගෙන නිර්මාණය වූ දංගල් චිත්‍රපටය ඉන්දියානුවා තුළ අති මහත් ජාතිකානුරාගයක් දනවන්නකි. අභියෝග හමුවේ නොපැකිළව, තමන් වෙනුවෙන් නොව රටක් වෙනුවෙන් සිහින දුටු මිනිසකුගේ අරගලය ඉන්දියානුවා තුළ ජනිත කරන දේශාභිමානය, චිත්ත ධෛර්යය, අති මහත්ය. මේ චිත්‍රපටය මහවීර් සිංට පමණක් නොව ඔහු වැනි බොහෝ පුද්ගලයන්ගේ වීරත්වයට සිදුකෙරෙන විශිෂ්ට උපහාරයකි.

ලාංකේය දේශප්‍රේමය හා දේශවිරෝධය

ඉන්දියාව කෙසේ වුවද ලංකාවේ නම් ප්‍රබුද්ධ සිනමාකරුවන් ලෙස නම් ලැබ සිටින්නේ දේශාභිමානය ලෝකයේ ඇති ලොකුම තක්කඩිකම යැයි සිතා සිටින, විකල්ප චින්තන ව්‍යාධියෙන් රෝගාතුර වූ පිරිසකි. දේශප්‍රේමය තක්කඩිකමක් වන්නේ නම් මාතෘප්‍රේමය, දාරක ප්‍රේමය, ස්ත්‍රී පුරුෂ ප්‍රේමය ආදියද තක්කඩිකම් නොවන්නේ කෙසේදැයි මේ අල්පශ්‍රැතයෝ නොදනිති. ඊට වෙනස්ව දේශප්‍රේමය ගැන කතා කරන චිත්‍රපට පෝළිමක් පහුගිය කාලයේදී බිහිවුවද ඒ බොහෝ චිත්‍රපටකරුවෝ සිල්ලර රාජ්‍ය වරප්‍රසාද හමුවේ දේශප්‍රේමය පොරවා ගත් කලාත්මක සූක්ෂමතා රහිත කපටියන් පිරිසකි. බලය ඇති කාලයේදී මහින්ද සහ බුදුහාමුදුරුවන් අතර නෑකම් සොයන්නට ගිය ඒ සංවේදී කලාකාරයන්ගේ දේශප්‍රේමය අද මහින්ද රාජපක්ෂගේ පරාජයත් සමඟ ආගිය අතක් සොයා ගත නොහැකි වී තිබේ. බොල් පිළිම වන්දනාව දෛනික චාරිත්‍රය බවට පත්ව ඇති ලාංකේය සිනමාවේ දේශවිරෝධය මෙන්ම දේශප්‍රේමයද එවැන්නක් වීම ජාතියේ ඛේදවාචකයකි.

ඉන්දියාවට දංගල්.... ලංකාවට මචං

දංගල් නැරඹීමේදී 2008 දී තිරගත වූ මචං නැමති සිංහල චිත්‍රපටය මගේ සිහියට නැඟිණි. එයද දංගල් මෙන්ම ක්‍රීඩාව හා සම්බන්ධ, ජනප්‍රිය සිනමාවේ අංග ලක්ෂණ සහිත, නිර්මාණාත්මක අතින් සාර්ථක චිත්‍රපටයකි. එමෙන්ම එය ජාත්‍යන්තර සම්මාන ගණනාවකටද පාත්‍ර වූවකි. එහෙත් එහි ඇති දේශපාලනය කුමක්ද? දංගල් චිත්‍රපටයේ ඇත්තේ ඉන්දියාව ක්‍රීඩාවෙන් ලෝකය ජයග්‍රහණය කිරීම ගැන කතාවකි. මචං චිත්‍රපටයේ ඇත්තේ ව්‍යාජ හෑන්ඞ් බෝල් කණ්ඩායමක් අටවාගෙන ඒ හරහා යුරෝපයට පැනයාමට ලුම්පන් තරුණ පිරිසක් දියත් කරන මෙහෙයුමකි. දන්ගල් චිත්‍රපටය ඉන්දියානුවා තුළ දේශාභිමානය ජනිත කරන විට මචං චිත්‍රපටය ලාංකිකයා ඉදිරියේ ලංකාව තුච්ඡ ලෙස සමච්චලයට හා නින්දාවට ලක් කරයි. මචං චිත්‍රපටයට සැබෑ සිදුවීමක් පදනම් වන්නට ඇති බව ඇත්තකි. එහෙත් එය සැබෑ සිදුවීමක් පදනම් කොට ගෙන වැරදි හා අධිපතිවාදී දේශපාලන මතවාදයක් පතුරුවයි. අප වැනි රටවල් ඇද වැටී ඇති දීන වහල්භාවයේ සැබෑ හේතු හඳුනා නොගෙන, එය රටේ කාලකණ්ණිකමක් ලෙස හුවාදක්වමින්, රටට වෛර කිරීමේ දීන මානසිකත්වය ප්‍රවර්ධනය කරමින්, ඊට ප්‍රතිපක්ෂව යුරෝපා ශිෂ්ටත්වයත්, සුද්දාගේ පතල මහා කරුණාවත් ඔසවා තබමින්, ඊනියා සිනමාකරුවන් මේ පිඹින හොරණෑව කාගේද ? යටත්විජිතකරණය විසින්ම නිර්මාණය කරන ලද සමාජ අර්බුදයන්ට විසඳුම ලෙස යටත්විජිතකරණයේ ස්වාමිවරුන් වෙතම දිවි උගසට තබා හෝ පලායාම හැර අන් විසඳුමක් කාලකණ්ණි ලාංකිකයන් හමුවේ නැති බව ඔවුහු අපට හඬ ගා කියති. එය බටහිර යටත්විජිතවාදයට අවශ්‍ය දේශපාලන දෘෂ්ටිවාදය මිස අන් කිසිවක් නොවේ. මේ දීන පරගැති මතවාදය ප්‍රවර්ධනය සඳහා ඉතාලියේ පැසලෝනිලා පමණක් නොව ලංකාවේ ප්‍රසන්න විතානගේලාද දැනුවත්ව දායක වී සිටිති.

පුංචි ලංකාව හා මහා සිනමාකරුවෝ

පුංචි රටක පුංචි අපට සිහින සෑබෑ කරගන්නට නම් මිල්ලේ සොයා යා යුතු බව කියවෙන සිංහල ගීතයක් තිබේ. එයද පෙර කී වට්ටෝරුවේ සිනමා ධාරාව තුළින්ම මතුවූ මුග්ධ ගීතයකි. කලාකරුවන් යැයි කියාගන්නා මේ නළාකරුවන් නොදන්නවා විය හැකි වුවද ලංකාව යනු කිසි ලෙසකින්වත් පුංචි රටක් නොවේ. පුංචි කරවනු ලැබූ සහ විහින් පුංචි වී සිටින රටකි. රට නඟා සිටුවීමට අවශ්‍ය බොහෝ ශක්‍යතා ඉබේම හිමිව තිබියදී, එය පුංචි රටක් බවට පත් කර ඇත්තේ ඒ කිසිවක අගය නොදන්නා මජර දේශපාලනය විසිනි. යටත්විජිතවාදය, කොඳු බිඳගත් දේශීය පාලක පන්තිය, පොට පටලවා ගත් වම, මජර වෙළෙඳ කලාව පමණක් නොව මහා සිනමාකරුවන්, මහා සාහිත්‍යකරුවන් යැයි කියාගන්නා ඇතමුන්ද මේ රට පුංචි කිරීමේ මෙහෙයුමේ දැනුවත් කොටස්කරුවෝ වෙති. එහෙත් මොවුන් කියන ආකාරයට මේ රට ගොඩනැඟිය නොහැකි රටක් නොවේ. ඉන්දියාවේ මහවීර් සිංලා වැනි පුද්ගලයන් සීයක් ලංකාවේ දේශපාලනය, ආර්ථිකය, කලාව, ආදී ක්ෂේත්‍රවල සිටියේ නම් මේ රට කෙතරම් විශාල රටක් දැයි ලෝකයටම පෙන්විය හැකි බව මේ සියලු පරපුටුවන් ඉදිරියේ සපථ කොට කිව යුත්තකි.

ඉසුරු ප්‍රසංග
- කොදෙවු සන්දේශය -  2018. 1. 3 බදාදා මව්බිම

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

1/02/2018

2018 පළාත් පාලන මැතිවරණයේ නින්දිතම පරාජිතයා සහ වාසනාවන්තම ජයග‍්‍රාහකයා

කතෘ:යුතුකම     1/02/2018   No comments
2018 පළාත් පාලන මැතිවරණයේ නින්දිතම පරාජිතයා ජනාධිපති සිරිසේනයි. වාසනාවන්තම ජයග‍්‍රාහකයා ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂයි.

-නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම-

අවුරුදු තුනකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ නොපවත්වා සිටි පළාත් පාලන මැතිවරණය ස`දහා අවසානයේ දී දින නියමවී ඇත. ඒ 2018 පෙබරවාරි 10 වන දිනයයි. අගමැතිවරයාගේ මතය අනුව එය ආණ්ඩු මාරුකරන මැතිවරණයක් නොවේ. එහෙත් ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ නායකයිනට අනුව නම් එය පවතින යහපාලන රජයට එරෙහි පොදු ජනතාවගේ විරෝධය පෙන්නුම්කරන ජනමත විචාරණයකි. කවුරු කෙසේ කීවත් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට හුරු මේ රටේ ජනතාව මෙම මැතිවරණය ස`දහා ඉතා උනන්දුවෙන් සහභාගීවනු ඇත. මෙම මැතිවරණයේ ප‍්‍රතිපලය කුමන දිශානතියක් කරා ගමන්කරන්නේද යන්න පිළිබ`ද දැන් කා තුළත් දැඩි උනන්දුවක් ඇතිකරමින් ඇත. ඒ ස`දහා අප විමසා බැලිය යුතු කරුණු රාශියකි.

මැතිවරණය පැවැත්වීම නියම වීමත් සමගම ඉංග‍්‍රීසි මාධ්‍ය වාර්තා මගින් දක්වා තිබුණේ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මත හා සහ වත්මන් ජනාධිපති සිරිසේන මහතා ඔහුගේ සොහොයුරාගේ නිවසේ දී හමුවූ බවත් එහිදී වත්මන් ජනාධිපතිවරයා විසින් ඔවුන් දෙදෙනා නියෝජනය කරන දේශපාලන බලවේග හා පක්‍ෂ එක් පෙරමුණක් සේ තර`ග කිරීමට යෝජනාකල බවත්ය. එම යෝජනාව දීර්ඝ ලෙස සාකච්චා වුණු අතර ඒ දෙස රටේ ප‍්‍රගතිශීලී ජනතා බලවේග බලාසිටියේද බලාපොරොත්තු දල්වාගත් දෑසකින් යුතුවය. ඒ පසුබිමේ වූ සරළ ගණිත සමීරකරණය වූයේ එම බලවේග දෙක එක්වී රටේ මධ්‍ය වාමාංශික බලවේගවල එකමුතුවක් ලෙස තර`ග කලහොත් (ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය හා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්දානයත් ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණත්* එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය පරාජය වන බවත් එසේ නොවී වෙන්ව තර`ග කලහොත් මධ්‍ය වාමාංශිකයන්ගේ ඡුන්ද බෙදී යන බැවින් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය ජයග‍්‍රහණය කරන බවත්ය.

එහෙත් එය අවසානයේ දී සිදු නොවිනි. අදද රටේ බොහෝ ප‍්‍රගතිශීලී සාමාන්‍ය ජනතාව සමග කථාබහ කරන විට ඔවුන් තුළ එසේ එක් නොවීම ගැන ඇත්තේ සිත්කලකිරීමකි. තරමක වේදනාවෙන් කථාකරන බොහෝ පිරිස් ඇත. සුසිල් පේ‍්‍රමජයන්ත් ඇමතිවරයාට අනුව ගෙදර සිට ලබාගත හැකිව පැවති ජයග‍්‍රහණය දැන් වැළකී ගොස් ඇත. මේ නිසාවෙන්ම මෙම සිදුවූ සමස්ථ ක‍්‍රියාවලිය වඩාත් තීවෘර ලෙස විශ්ලේෂණය කොට පැහැදිලිකරගැනීම ඉතා වැදගත් යයි සිතමි.

සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාට එක්වී තරග කිරීමට අවශ්‍යවූයේ ඇයි?

2015 ජනවාරි 08 වෙනිදා ජයග‍්‍රහණයෙන් පසු ජනාධිපති සිරිසේන විසින් සිදුකල දේශපාලනික වශයෙන් වඩාත්ම සටකපටම ක‍්‍රියාව වූයේ නිර්දේශපාලනිකයැයි කියූ ඔහු පරාජිත අපේක්‍ෂකයා වූ මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත්, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයත් යන පක්‍ෂ දෙකම තම විධායක බලය යොදාගනිමින් ඩැහැ ගැනීමයි. මෙය ඔහු සිදුකලේ ඇයි? සත්‍යවශයෙන්ම ඔහු මෙය සිදුකලේ තම පාලනය ගෙනයෑමේදී ඔහුට මුහුණ දීමට සිටි වඩාත්ම ප‍්‍රබලතලම විරුද්ධවාදියා වූ මහින්ද රාජපක්‍ෂ දුර්වල කොට නිහ`ඩ කිරීමයි. තවත් අතකින් තමන්ගේ පෞද්ගලික ජයග‍්‍රහණය අත්කරගැනීමට මග සළසා දුන් අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ පාලනය ආරක්‍ෂාකොට, වඩාත් පහසුවෙන් කරගෙනයෑමට ඉඩ සළසා දීමයි. නොඑසේනම් ඔහුට තමාට විරුද්ධව ඡුන්දය දුන් ජනතාවගේ පක්‍ෂය බලෙන් ලබාගැනීම සාධාරණීකරණය කිරීමට වෙනත් කිසිදු තර්කයක් ඔහුට ගොඩනැගිය නොහැකිය. ජනාධිපති සිරිසේන ඉන්පසුව, 2015 අගෝස්තුවේ පැවති මහා මැතිවරණයේ දී ද මහින්ද රාජපක්‍ෂ නායකත්වය දුන් එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය පැරදවීමට වක‍්‍රව කටයුතු කලේ ද මෙම කාර්යය ස`දහාම බව පසුව ඔහු විසින්ම ඒ පිළිබ`දව ප‍්‍රසිද්ධියේ සිදුකල ප‍්‍රකාශයෙන්ම තහවුරු විය.

එසේ නම් මෙම 2018 ප‍්‍රකාශිත පළාත් පාලන මැතිවරණයේ දී මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා සමග සමගි සන්ධානයක් ඇතිකරගැනීමට ඔහුට අ`එතින් ඇතිවූ අවශ්‍යතාවය කුමක්දැයි සළකා බැලීම අත්‍යාවශ්‍යය. එහිදී ජනාධිපති සිරිසේනගේ අරමුණ ඉතා පැහැදිලිව හ`දුනාගැනීම පහසුය. විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය දින 100 ක් තුළ අහෝසිකරන බව පොරොන්දු වී බලයට පැමිණි ඔහු බලයට පත්වී ගෙවුණු අවුරුදු 3 තිස්සේම කටයුතු කලේ එම පොරොන්දුවට එරෙහිවය. එය කෙතරම් ශූක්‍ෂම ලෙස ඔහු කලේද යත් ප‍්‍රසිද්ධ මාධ්‍යයට ඔහු විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසිකරන බවට පුලපුලා පවසයි. එහෙත් තමන් නායත්වය දරන ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ නිල මතය ලෙස නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා හා අනෙකුත් ඇමතිවරුන් මගින් ප‍්‍රකාශ කරන්නේ, තම පක්‍ෂය විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි කිරීමට මු`එමනින්ම විරුද්ධ වන බවත්, එමනිසා තම පක්‍ෂය විරුද්ධ වන බැවින් පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 නොලැබෙන බැවින් ද විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අහෝසි වීම සිදු නොවන බවයි. තවදුරටත් ඔහු වෙනුවෙන් කථාකරන්නන් පවසන්නේ ජනමත විචාරණයට යෑමට සිදුවන ව්‍යවස්ථා වෙනසක් සිදුකිරීමට ජනාධිපතිවරයාට ජනවරමක් නොමැති බවත්, එම නිසා විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය වෙනස් කිරීමට ඔවුන් විරුද්ධ වන බවත්ය.

ඔවුන්ට අනුව මෙහි අපූරුම ප‍්‍රතිපලය වන්නේ ඊල`ගට පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණයට ජනාධිපති සිරිසේනට ඉදිරිපත් වීමට සිදුවීමය. එසේ නම් දැන් ඔහු ඒ ස`දහා කුමක් කල යුතුද? ජනාධිපති සිරිසේන 2015 ජනාධිපතිවරනයේ දී ජයග‍්‍රහණය කලේ ලක්‍ෂ 62 ක ජනවරමක් ඇති ජනාධිපතිවරයා ලෙසිනි. එමනිසා 2018 පෙබරවාරි 10 වන දින පැවැත්වෙන පළාත්පාලන මැතිවරණය සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ එම මීල`ග ජනාධිපතිවරණ සිහිනයට බලපාන්නේ කෙසේද? එය සරළව සලකා බලමු.

අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ 2019 දී දුර්වල ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයෙකු බවට පත්කිරීම
දෙවන වර ජනාධිපති වීමේ සිහිනයේ සිටින ජනාධිපති සිරිසේන හො`දින්ම දන්නා කරුණක් නම් 2019 ජනාධිපතිවරණයට එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයෙන් ඉදිරිපත් වන්නේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා බවයි. එහිදී සිරිසේන මහතා ද ඉදිරිපත් වන්නේ නම් එක්කෝ ඒ පොදු අපේක්‍ෂකයා ලෙසම ඉදිරිපත් විය යුතු අතර නැත්නම් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප‍්‍රමුඛ එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයේ අපේක්‍ෂකයා ලෙසින් විය යුතුය. පසුගිය අවුරුදු 3 ක කාලය පුරා සාමාන්‍ය ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂකයන්ගෙන් මෙන්ම සාමාන්‍ය ප‍්‍රගතිශීලී ජනතාවගෙන් ද ඔහුට එරෙහිව දැඩිව විරෝධයක් එළ්ලවෙමින් ඇත. එමෙන්ම ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ මෙන්ම එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ මධ්‍යම කාරක සභිකයන් මෙන්ම විධායක සභිකයන් ද තවමත් තම පාලනයට ගැනීමට සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා අසමත්ව සිටී. එම තත්ත්වය තුළ රාජපක්‍ෂවරයෙකු අභිබවමින් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප‍්‍රමුඛ මධ්‍ය වාමාංශික පෙරමුණක අපේක්‍ෂකයා වීම තමන්ට කිසිසේත්ම කල නොහැකි බව ජනාධිපති සිරිසේන සක්සුදක් සේ දන්නවා ඇත. පසුගිය මැයිදින රැුලිය මෙන්ම රටපුරා දිනෙන් දින ප‍්‍රදර්ශීය වන මහින්දවාදී ජනපදනමේ ජනප‍්‍රියභාවය පිළිබ`ද තමන්ට ලැබෙන රහස්‍ය වාර්තා ද ඔහු හො`දින් කියවනවා ඇත.

මෙම තත්ත්ව තුළ ජනාධිපති සිරිසේනට වැඩි විභවයක් ඇත්තේ නැවතත් පොදු අපේක්‍ෂකයා ලෙසින්ම ඉදිරිපත්වීමට උත්සාහ කිරීමය. එහෙත් ඒ ස`දහා අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ඉදිරිපත් වීම වැළැක්විය යුතුය. එවන් පසුබිමක් තුළ ජනාධිපති සිරිසේනගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය පහත සිදුවීම් සමග ප‍්‍රශ්ණ සහගතය. ජනාධිපති සිරිසේන තමන් විසින්ම බැ`දුම්කර ගණුදෙනු පිළිබ`ද විශේෂ බලැති ජනාධිපති කොමිසමක් පත්කලේය. එහි ක‍්‍රියාකාරීත්වය තුළ සමස්ථ රටපුරා දැඩිව පැතිරී ගොස් ඇති හා පොදුජන මනසට කි`දාබැස ඇති ප‍්‍රවෘර්තිය වන්නේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ප‍්‍රමුඛ යහපාලන රජය විසින් රුපියල් ටි‍්‍රලියනයකට වඩා විශාල මහා පරිමාන රාජ්‍ය මූල්‍ය වංචාවක් සිදුකොට ඇති බවකි. ජනාධිපති සිරිසේන මාධ්‍ය ඔස්සේ හැසිරෙන්නේ හා ප‍්‍රකාශ කරන්නේ තමන් කඩුව ගෙන ඇති බවත් වැරදි කළවුන්ට තරාතිරම නොබලා ද`ඩුවම් දෙන බවත් ප‍්‍රකාශකරමින්ය. කවුරුන් විසින් වරද සිදුකරණු ලැබූවද, බ`දුම්කර කොමිසන් සභා අවසන් වාර්තාවේ කුමක් ස`දහන් වි තිබුණද, එහි කුමන නිර්දේශයන් අන්තර්ගත වූවද, අවසානයේ සමස්ථ ජනමනසේ අද වන විට ඇතිව ඇති තත්ත්වය වන්නේ සෘජුව හෝ වක‍්‍රව රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා හා/හෝ ඔහුගේ රජය මෙම මහාපරිමාණ රාජ්‍ය මූල්‍ය වංචාවට වගකිව යුතුබවය. මෙහි අවසාන ප‍්‍රතිපලය වන්නේ රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතාගේ කිර්තිනාමයට අතිවිශාල හානියක් සිදුව ඇතිවා මෙන්ම ඔහුගේ ජනප‍්‍රයභාවයටද දැඩි හානි පැමිණ ඇත. මේ තත්ත්වය තුළ අගමැති වික‍්‍රමසිංහ 2019 ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වීමේ දී ඔහුට විශාල අවාසිසහගත තත්ත්වයක් වර්තමානයේ දී උද්ගතව ඇත.

ලග නොබැලූ දුරම බැලූ මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ තීක්‍ෂණ නුවණ

දැන් ජනාධිපති සිරිසේනට මහින්ද රාජපක්‍ෂ සමග විස`දාගත යුතු ප‍්‍රශ්ණය කුමක්ද? සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා විසින් 2015 බලයට පත්වීමෙන් පසු ඇතිකල රජය විසින් සිදුකල බොහෝ ක‍්‍රියාවන් සම්බන්ධයෙන් දැනට බරපතල ලෙස මහජන විරෝධයක් ගොඩනැගෙමින් ඇත. රණවිරුවන්, විශ්ව විද්‍යාල සිසුන්, රජයේ වෛද්‍යවරුන්, රේගු සේවකයින්, වරාය සේවකයන්, ගොවිජනතාව පමණක් නොව භික්‍ෂූන් වහන්සේලා මෙන්ම ත‍්‍රයිනිකායික මහානායක හිමිවරුන්ද ප‍්‍රසිද්ධියේම රජයේ විවිධ ක‍්‍රියාදාමයන් පිළිබ`ද දැඩි විරෝධයන් ඉදිරිපත් කොට ඇත. මෙම බොහෝ බුරබුරා නැගඑන මහජන විරෝධයන්හී සක‍්‍රීය හා සංවේදී දේශපාලන නායකත්වය ගැනීමට මහින්ද රාජපක්‍ෂ මෙන්ම ඔහු වටා සිටින මහජන බලවේග වලටද වර්තමානයේ හැකිවී ඇත. මෙම තත්ත්වය තුළ මහින්ද වටා බිහිවන ඕනෑම දේශපාලන පක්‍ෂයක් හෝ සන්ධානයක් මීල`ග පැවැත්වෙන මැතිවරණයක දී සාතිශය බහුතර බලයක් අත්පත්කරගැනීම දක්නට ලැබෙන යථාර්තයයි.

මෙම වටපිටාව තුළ මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා සමග එක්වීම හෝ එක් නොවීම ජනාධිපති සිරිසේනට බලපාන්නේ කෙසේද?

සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා මෙහෙයවන ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප‍්‍රමුඛ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයත්, මහින්ද රාජපක්‍ෂ හිටපු ජනාධිපතිවරයා මෙහෙයවන ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණත් එක්වුව හොත් ස්ථීරවම මෙම මැතිවරණය දෙපාර්ශවයක් අතර සටනක් බවට පත්වේ. එනම් සුපුරුදු එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය හා මධ්‍ය වාමාංශිකයන් අතර සටනය. එහිදී පවත්නා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට ජනතාව තුළ පවතින දැඩි අප‍්‍රසාදය මත හා ආණ්ඩුව බොහෝ අංශයන් හිදී නැවත නැවත පෙන්නුම් කොට ඇත අසාර්ථකභාවය ද නිසා එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට එරෙහිව ඉදිරිපත්වන්නාවූ, පාර්ශවයට විශාල ජයග‍්‍රහණයක් ලබාගැනීමට හැකි වනු ඇත.

සිරිසේන-මහින්ද රාජපක්‍ෂ හවුල ඇතිවිනි නම්, එය ජයගතහොත් ඇතිවන තත්ත්වය කුමක් විය හැකිද?

එවන් හවුලක් ඇතිවී ජයග‍්‍රහණයක් ලැබීනම් ජනාධිපති සිරිසේන නැවතත් රාජ්‍ය මාධ්‍ය ඔස්සේ ජාතිය අමතමින් පවසනු ඇත්තේ මෙම ජයග‍්‍රහණය තමන් ලද ජයග‍්‍රහණයක් බවත්, තම යහපාලන ප‍්‍රතිපත්ති ලද ජයග‍්‍රහණයක් බවත්, තමා නව දේශපාලන සංස්කෘතියක් ඇතිකල බවත් එය ජනතාව නැවත නැවතත් අතිවිශාල බහුතරයකින් අනුමත කල බවත්ය. ඔහු කිසිදු හිරිකිතයකින් තොරව මෙතෙක් පැවති 3 න් අවුරුදු යහපාලනයේ සියලූ දෝෂ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ හා එහි නායකයන්ගේ වරදින් සිදුවූ බව පවසා එම සියලූ පවු ඔවුන් කරමත තබා තමා නිවැරදි බවත,් සුපිරිසිදු බවත් මහත් උජාරුවෙන් පසවනු ඇත.

තවද එපමනකින්ද නොනැවතී, වර්තමානයේ පවතින යහපාලන රජයට එරෙහි දැවැන්ත මහජන බලවේගයට නායකත්වය දෙන මහින්ද රාජපක්‍ෂ ප‍්‍රමුඛ ජාතික හා ප‍්‍රාදේශීය නායකන් හා ඔහුන්ගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය තම විධායක බලය යොදාගනිමින් ශූක්‍ෂම ලෙස යටපත් කර දමනූ ඇත. එකී ක‍්‍රියාව හරහා 2019 මීල`ග ජනාධිපතිවරණය පැවැත්වෙනතුරු, තමන්, තවමත් මීල`ග ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා බවට පත්වීමට සුදුස්සා යැයි හ`ගවමින් ජනමතය හැසිරවීමට ඔහු සමත්වනු ඇත.

එහෙත් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ, සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ හවුලේ මැතිවරණයට ඉදිරිපත්වීමේ මෙම යෝජනාව ප‍්‍රතික්‍ෂේප කිරීම ඉතා විශ්ලේෂණාත්මකව තේරුම්කරගත යුතුය. දශක ගණනාවක් තිස්සේ එකට, එකම පක්‍ෂයේ සිට දේශපාලනය කල සිරිසේන මහතා තේරුම් ගැනීමටත්, ඔහුගේ රුව ගුණ මෙන්ම ගතිගුණද මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට තවමත් මතක ඇතිවා ඇත. එමෙන්ම තමා යටතේ කැබිනට් මණ්ඩලයේ, ඔහු සිටි ආකාරයත්, තම පක්‍ෂයේ මහලේඛම් ලෙස ක‍්‍රියාකල ආකාරය මෙන්ම, 2014 නොවැම්බරයේ දී මීල`ග ජනාධිපතිවරණය ස`දහා මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ නම යෝජනා කොට, පසුව ආප්ප ද ආහාරයට ගෙන ඊල`ග දිනයේ ඔහුට විරුද්ධව ඉදිරිපත් වූ ආකාරයද සිහිවූවා ද විය හැක.

කෙසේ වූවද මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා එකාබද්ධ විපක්‍ෂයේ මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම සමග එකවිට එක්ව සිට, සමූහයක් ලෙස, දීර්ඝව සාකච්චා කොට අන්මත වලට ඉඩදෙමින්, බොහෝ මතයන්ට ගැටෙන්නට ඉඩදෙමින්, බහුතරයේ මතයට ගරුකරමින් අවසානයේ තීරණය කලේ වෙන්ව තර`ග කිරීමටය. එවන් තීරණයක් ගැත්තේ ඇයිදැයි බොහෝ ජනයා තවමත් ප‍්‍රශ්න කරති. සහමරුන් දක්වා සිටියේ ඉන්දියානු රහස් ඔත්තු සේවය වන රෝ සංවිධානයේ අවශ්‍යතාවය පරිදි මෙලෙස හවුලේ තර`ග කිරීම වැළකී ගිය බවත්ය. තවද එලෙස හවුලේ තර`ග කිරීමේ ඉඩ වළක්වමින් ඉන්දීය රෝ සංවිධානයේ අවශ්‍යතාවය ඉටුකලේ බැසිල් රාජපක්‍ෂ හා විමල් වීරවංශ යන හිටපු ඇමතිවරුන් බවටද චෝදනා නැගිනි. එහෙත් මෙලෙස වෙන්ව තර`ග කිරීමෙන් ඇතිවන ප‍්‍රතිපලය දෙස විශ්ලේෂණාත්මකව විමසිමෙන් මෙම ගත් තීරණයේ වැදගත්කම වටහාගත හැකි වනු ඇත.

වෙන්ව තරග කොට ඇතිවන ප‍්‍රතිපලය

දැන් පළාත්පාලන මැතිවරණයට තර`ග කරන්නේ වෙන්වෙන්වය. එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය එක් පසෙකත්, මහින්ද රාජපක්‍ෂ නායකත්වය දෙන ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ තවත් පසෙකත්, ජනාධිපති සිරිසේන නායකත්වය දෙන ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය සමහර ස්ථානවලත් ඔහුම නායකත්වය දෙන එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය තවත් ස්ථානවලත් තර`ග කරයි. මෙම තත්ත්වය තුළ ප‍්‍රතිපලය කුමක් වේවිද යන්න බොහෝ දෙනා සාකච්චා කරති. එමෙන්ම බොහෝ දෙනා පුරෝකථනය කරන්නේ විශාල වශයෙන් ජනතාව ඡුන්දය භාවිතා නොකරනු ඇත යන්නයි.

කෙසේ වුවද, සරලව විශ්වාසය තැබිය හැක්කේ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂය අවම වශයෙන් ඡුන්ද ලක්‍ෂ 30 ත් 40 ත් අතර සංඛ්‍යාවක් ලබාගනු ඇති බවයි. එමෙන්ම එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට එරෙහි ඡුන්දදායකයින්ගේ ඡුන්දය මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පක්‍ෂය විසින් ලබාගනු ඇති බවත් එයද අවම වශයෙන් ඡුන්ද ලක්‍ෂ 30 ත් 40 ත් අතර ප‍්‍රමාණයක් ලබාගැනු ඇති බවයි. මෙම ප‍්‍රමාණය ඡුන්දය පැවැත්වෙන දිනය වන විට වෙනස් වන තත්ත්වයන් හා ඡුන්දය භාවිතා කරන්නන්ගේ ප‍්‍රමාණය අනුව ස්ථිරවම ධනාත්මක ලෙස වෙනස් වනු ඇත.

එහෙත් සිරිසේන ජනාධිපතිවරයාගේ ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයත්, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයටත් කුමන ප‍්‍රතිපලයක් අත්වනු ඇත්ද? ඔවුන් මෙම ඡුන්දය තුළ මුහුණ දෙන බරපතල ප‍්‍රශ්ණ රාශියක් ඇත. පොදු ජන මනසට අනුව මෙම පවත්නා යහපාලන රජය ආරක්‍ෂා කලේ ජනාධිපති සිරිසේන ප‍්‍රමුඛ ඔහු සමග සිටින ඇමතිවරුන් පිරිසයි. ඒ නිසාවෙන්ම මෙම රජය සිදුකොට ඇති අතිවිශාල රටට හා මහජනතාවට එරෙහි වැරදි ක‍්‍රියාවන්ට ඔවුන් එකසමානවම වැරදි කරුවන්ය. මෙම රජයේ පාලනය මගින් පීඩාවට පත්ව ඇති ගොවි, කම්කරු, වානිජ භෝග වැවිලිකරුවන්, රාජ්‍ය සේවකයන් මෙන්ම රණවිරුවන් හා තරුණ පරපුර වැනි අතිවිශාල සමාජ කණ්ඩායම් ස`දහා ජනාධිපති සිරිසේන හෝ ඔහුගේ පක්‍ෂය යෝජනාකරන, ජනතාවට පිළිගත හැකි හා විශ්වාසය තැබිය හැකි කිසිදු ක‍්‍රියාමාර්ගයක් නොමැත. මේ සියල්ලටත් වඩා මෙම පක්‍ෂ දෙක පසුගිය මැතිවරණ දෙකේදීම පරාජය කිරීමට මුල්වූ තැනැත්තා ජනාධිපති සිරිසේන බව රටේ ඕනෑම කෙනෙක් පිළිගන්නා යථාර්තයකි. මෙම තත්ත්වය තුළ ජනාධිපති සිරිසේනට තම ඡුන්ද ව්‍යාපාරය තුළ ඡුන්ද ලක්‍ෂ 5 ක් ලබාගත හැකි වන්නේ නම් එයද බරපතල සිද්ධියකි.

2018 පෙබරවාරි 11 දින ප‍්‍රතිපලයෙන් පසු ජනාධිපති සිරිසේනගේ ඉරණම

මෙම තත්ත්වය මත ඡුන්ද ප‍්‍රතිපල විශ්ලේෂණය කරන දේශීය හා ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශ කරණු ඇත්තේ 2015 ජනවාරි 08 දින ඡුන්ද ලක්‍ෂ 62 ක් ලබාගෙන බලයට පැමිණි ජනාධිපතිවරයා වූ සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා ආසන්න වශයෙන් ඡුන්ද ලක්‍ෂ 5 ක් ලබාගෙන 5‍්‍ර ක ඡුන්ද ප‍්‍රතිශතයක් මෙම ඡුන්දයේදී ලබා ඇති බවයි. මෙය සිදුවිය හැකි ආසන්තම සිදුවීමය. මේ ඉරණමට මුහුණ දෙන ජනාධිපති සිරිසේනගේ ඉදිරි වර්ශ දෙකක ධූරකාලය කෙබ`දු වේද?
තමා බලහත්කාරයෙන් නායකත්වය ලබාගත් ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්‍ෂයේ හා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ නායකයන්, මධ්‍යම කාරක සභිකයන් හා විධායක සභාවේ සාමාජිකයන් තවදුරටත් ඔහු සමග සිටීද? නොඑසේනම් ජනතා ප‍්‍රසාදය සමග සිටින මහින්ද රාජපක්‍ෂ වටා රැුස්වෙනු ඇත්ද? මෙම තත්ත්වය තුළ 2019 පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරණයේ දී ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්‍ෂය ප‍්‍රමුඛ මධ්‍ය වාමාංශික සමාජ කණ්ඩායම් නියෝජනය කරමින් ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා වීමේ අවකාශය ජනාධිපති සිරිසේනට අවශ්‍යයෙන්ම අහිමි වනු ඇත.
එමෙන්ම ඡුන්ද ලක්‍ෂ 62 ජනාධිපතිවරයා ලෙස මෙතෙක් උජාරුවෙන් එක්සත් ජාතික පාක්‍ෂ නායකයන් ඉදිරියේ හැසිරුණු ජනාධිපති සිරිසේන මින්පසු ඡුන්ද ලක්‍ෂ 30 ක් හෝ 40 ක් අතැති අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා ඉදිරියට යා යුත්තේ තම අතේ ඡුන්ද ලක්‍ෂ 5 ක් අතැති පුද්කලයෙකු ලෙසින්ය. එහිදී ඔහුට සිදුවන්නේ ඔහු පොදු අපේක්‍ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත් වූ මුල්ම ප‍්‍රවෘර්ති සාකච්චාවේ දී ප‍්‍රකාශ කලාක් මෙන් අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහට සර් කියා අමතන්නටය. මෙය ජනාධිපති සිරිසේනගේ ඛේදජනක ඉරණම වනු ඇත.

මෙම බියකරුබව කෙතරම් ගැඹුරින්ම ජනාධිපති සිරිසේනට දැනී ඇත්ද යන්න 2018 දුරුතු පෝදා ඔහුගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය තුළින්ම දැකගත හැකිවිය. පොදු ජනතාව ප‍්‍රකාශකරන අයුරින්, සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා සු`එ ජාතික ඡුන්දවල බහුතරයක් දිනාගැනීමෙන් ජනාධිපතිවරයා බවට පත් විය. එමෙන්ම තමා ජනාධිපති වූ දින සිටම දමිළ හා මුස්ලිම් වැනි සු`එ ජන කොටස්වලට විශේෂ ඇල්මකින් ඔහු කටයුතු කලේය. මෙහිදී තමන්ට අසාධාරණයක් වන බව සිංහල මෙන්ම බෞද්ධ ජනකොටස් මෙන්ම භික්‍ෂූන් වහන්සේද පසුගිය කාලය පුරාවටම දිගින් දිගටම හ`ඩක් නැගීය. තම සිත් රිදවූ බව ප‍්‍රකාශකලේය. එහෙත් හදිසියේ මෙම දුරුතු පෝදා එක් දිනක් තුළ දළදා මාළිකාව, අස්ගිරි මල්වතු විහාර, කතරගම පුදබිම, කිරිවෙහෙර, මාලිගාවිල රජමහා විහාරය වැනි විහාර රාශියක් වෙත ජනාධිපතිවරයා පැමිණීමෙන්ම ඔහුගේ මනසේ ඇති මෙම නව තත්ත්වය හ`දුනාගත හැක. බෞද්ධ ජනතාවගේ ඡුන්ද දිනාගැනීමට ඔහු දරන මෙම අප‍්‍රිතිහත ධෛර්යය, ඔහු බුදුන් නමදින විට ඔහුගේ දෑත් නළලේ එසෙවෙන උසින්ම මෙන්ම, රැුගෙන යන මල් වට්ටියේ විශාලත්වයෙන්ද මොනවට පැහැදිලිවේ.

2018 පෙබරවාරි 11 දින ඡුන්ද ප‍්‍රතිපලයේ වාසනාවන්තයා කවුරුන්ද?

ප‍්‍රගතිශ‍්‍රීලී සාමාන්‍ය ජනතාවද, බහුතර ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්‍ෂිකයන්ද සිතුවේ, ජනාධිපති සිරිසේන සමග මහින්ද රාජපක්‍ෂ මෙම මැතිවරණයේ දී එක්ව තර`ග කොට ජයග‍්‍රහණය කල පසු තමන් දැඩිව විරෝධය දක්වන මෙම යහපාලන ආණ්ඩුව වෙනස්වන බවත්, ඒ සමගම පාර්ලිමේන්තුවේ බලය වෙනස්වී මහින්ද රාජපක්‍ෂ අගමැතිවරයා බවට පත්වන බවත්ය. එහෙත් තුන්කල් දක්නා මහින්ද ඊට වැඩි යමක් ඔහුගේ ඒකාබද්ධයේ මන්ත‍්‍රී කණ්ඩායම සමග දැක්කේය. ඒ තමන් වෙහෙසී ගමින් ගමට ගොස් ගෙයක් ගෙයක් ගානේ ගොස් දිනාගන්නා ජයග‍්‍රහණය ජනාධිපති සිරිසේන විසින් නැවත ඩැහැ ගන්නා ආකාරයත්, තමන් ලද ජයග‍්‍රහණයම නැවත 2019 දී තමන්ගේ පරාජයට හේතුවන බවත්ය. එනිසා ඔවුන් එක්ව තර`ග නොකරන්නට මං සොයාගත්හ.

මෙම තත්ත්වය තුළ 2018 පෙරවාරි 11 දින ඡුන්ද ප‍්‍රතිපලයේ දී මහින්ද රාජපක්‍ෂගේ පක්‍ෂය සාතිශය බහුතරය සමග යෝධ ජයග‍්‍රහණයක් නොලබනු ඇත. එහෙත් ප‍්‍රතිපල ගෙනහැර බලද්දී එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට එරෙහි මහා යෝධ ජනතා ව්‍යාපාරයේ, අතිමහත් බහුතරය ඡුන්ද ලක්‍ෂ 30 හෝ 40 රැුගෙන එය මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ දෝතෙහි ර`දවනු ඇත. එම ප‍්‍රතිපලය මගින් කියැවෙන්නේ එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයට එරෙහි 2019 ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා වටා රැුස්වුණු ව්‍යාපාරය විසින් තෝරාගනු ඇති බවය. එය පොදුජන මනසේ මැනවින් ලියැවෙනු ඇත. ල`ග නොබලා දුරම බලා තම තීක්‍ෂණ නුවනින් තීන්දුව ගන්නට ඔහුට හැකිව ඇත. තම ල`ග සිටින පුද්ගලයා මෙන්ම, තවත් වසර දෙකකින් උදාවන තත්ත්වයද තක්සේරු කොට තීරණයක් ගන්නට ඔවුන් දක්‍ෂ වී ඇති බව පෙනී යයි. 19 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සමග හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාට මීල`ග ජනාධිපතිවරයණය ස`දහා ඉදිරිපත්වීමට ඇති ඉඩ අහුරා ඇති තත්ත්වයක, අද බොහෝ දෙනාගේ කථාබහට ලක්වන්නේ මීල`ග අපේක්‍ෂකයා වියයුත්තේ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා බවයි. එය එසේ නම් මෙලෙස ජනාධිපති සිරිසේන සමග එක්ව ඡුන්ද සටනට එක්නොවීමට ගත් එම තීරණයේ වඩාත්ම වාසනාවන්තම, වාසනාවන්තයා වී ඇත්තේ ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතාය.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

12/28/2017

අනුන්ගේ ලමයින්ට උප්පැන්න දීමේ කලාව හා බොරුව පුරුද්දට යාම

කතෘ:යුතුකම     12/28/2017   No comments
- ආචාර්ය නාලක ගොඩහේවා -
පසුගිය සතියේ මුහුනුපොතේ දක්නට ලැබුන ඡායාරූපයකින් කියවුනේ තවත් එක් අප්‍රසන්න පුවතකි. එහි දක්නට ලැබුනේ 2014 සැප්තැම්බර් 17දා හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ හා චීන ජනාධිපති ෂී ජින්පින් මහත්වරුන් විසින් කොලඹ පෝර්ට් සිටි ව්‍යාපෘතියට මුල්ගල තැබු අවස්ථාවේ පිහිටවන ලද සමරුඵලකය ගලවා ටිපරයක දමාගෙන යන ආකාරයයි. අද මුහුනු පොතට පින්සිදුවන්නට මෙවැනි අකටයුතුකම් ජනතාවගෙන් සඟවන්නට රජයට නොහැක.

ඉතිහාසය විකෘතී කරන්නට උත්සාහ කරන්නේ අයහපත් අදක්ෂ පාලකයින්ය. පෝට් සිටියේ සමරු ඵලකය ඉවත් කරන්නේ එයට වත්මන් පාලකයින්ගේ නම් දා ගැනීමට බව පැහැදිලිය. පසුගියදා මහින්ද යුගයේ සාදන්නට පටන් ගත් රාජගිරිය ගුවන් පාලමටද වත්මන් රජයේ පාලකයින් උප්පැන්න සහතික දෙනවා දුටිමු. මහින්ද යුගයේ සාදන්නට පටන් ගත් මොරගස්කන්ද ව්‍යාපෘතියටද අද හිමිකරුවෙක් සිටී. හෙට අනිද්දා වැඩ අවසන් වන නෙලුම් කුලුණටද මොවුන් උප්පැන්න සහතිකය දෙනු ඇත. ඉතිහාසය වෙනස් කරමින් අනුන්ගේ නිර්මාණ වලට තම නම් දුන් දූෂිත පාලකයන් අතීතයේද ඕනෑතරම් සිටියහ. එහෙත් එවන් පිරිසක් සියැසින් දකින්නට තරම් වර්ථමානයේ අප අවාසනාවන්ත වූයේ ඇයි ?

පසුගියදා රාජගිරිය ගුවන් පාලම අධීක්ෂණයට අගමැතිවරයා සමග ගිය නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයෙකු රූපවාහිනී නාලිකාවලට කල ප්‍රකාශය වත්මන් රජයේ කෙරුවාව වටහා ගැනීමට හොඳ උදාහරණයකි. ගුවන් පාලම මත සිටගෙන මෙම ඇමතිවරයා තම සුපුරුදු අවඥාසහගත විලාශයෙන් මෙසේ ඇසුවේය " සමහරු කියනවා මේ රජයට බෝක්කුවක් වත් හදා ගන්න බැහැ කියල. මේක බෝක්කුවක්ද ? "

රාජගිරිය ගුවන් පාලම කිසිසේත්ම බෝක්කුවක් නොවේ. නමුත් එය සෑදුවේ වත්මන් රජයද නොවේ. එම පාලම සැලසුම් කලේ මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදීයි. ඒ සඳහා මුදල් වෙන්කලේ මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදීයි. එහි ටෙන්ඩර් කැඳවා මුලික කොන්ත්‍රාත් කරුවන් තෝරාගෙන වැඩ ආරම්ඹ කලේ මහින්ද රාජපක්ෂ යුගයේදීයි. ඒ වැඩ අරඹා තිබූ ව්‍යාපෘතිය නිමකරන්නට වත්මන් රජයට වසර 3ක් ගත විය. මාවිල් ආරු වලින් පටන් ගත් කොටි සංහාරය අවසන් කරන්නටවත් මහින්ද රාජපක්ෂට එතරම් කල ගත් නොවිනි.

මීලඟට නියෝජ්‍ය ඇමතිතුමා මෙසේ කිවේය.

" විවේචනය කරන්න . ඒකට ප්‍රශ්ණයක් නැහැ. නමුත් කරපු දේ නොකල කියල කියන්නත් එපා "

පසුගිය රජය කල දෙවල් ජනතාවට අමතක කරවීම සඳහා සමරු ඵලක පවා ගලවා ඉවත් කරන තරම් පහත් තත්වයකට වැටුන රජයක ඇමතිවරයෙකුට මෙසේ කීමට සදාචාරාත්මක අයිතියක් ඇත්ද ?

බොරු කීම වත්මන් රජයට අත්හැරගත නොහැකි පුරුද්දක් බවට පත්වී ඇත. දිගින් දිගටම බොරු කියන පුද්ගලයින් අවසානයේ එම බොරු තමුන්ද විශ්වාස කරන්නට පටන් ගන්නා බව මනෝ විද්‍යාඥයෝ කියති. වත්මන් රජයේ නායකයින් අද පත්ව සිටින්නේ එවන් මානසික තත්වයකටදැයි සමහරවිට ඔවුන් කරන කියන දේ වලින් ප්‍රශ්ණයක් මතුවේ.

උදාහරණයක් වශයෙන් පසුගියදා පැවති කැබිනට් රැස්වීමකදී ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලයට ගාලු මුවදොර හමුදා මූලස්ථානයේ ඉඩම ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡාවී යැයි කැබිනට ප්‍රකාශක මහින්ද සමරසිංහ ඇමතිවරයා කියා සිටියේය. ඔහු කී ආකාරයට පසුගිය රජය විසින් සැලසුමකින් තොරව හමුදා මූලස්ථානය අලුත් ස්ථානයකට ගෙන යාමට තීරණය කිරීම ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයකි. ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලයට ඉඩදීමේ පසුගිය රජයේ වැරදි තීරණය නිසා හමුදාවේ විවිධ අංශ ස්ථාන 15ක පමන රඳවා තබාගැනීමට වාර්ෂික කුලිය කෝටි 500 ක් පමන බවක්ද කියැවිනි. ෂැංග්‍රිල්ලා ඉඩම වසර 99ට බදු නොදී ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 125 කට සින්නක්කර විකිනීම රටට අවාසියක් බවත් සාකච්ඡා වුන බවද ඔහු ප්‍රකාශ කලේය.

මහින්ද සමරසිංහ මහතා නැවත නැවත පෙන්වන්නට උත්සාහ කලේ පසුගිය රජයට මේ කටයුත්ත සඳහා විශේෂ හදිස්සියක් තිබුන බවය. මේ ගැන සොයන්නට ජනාධිපති කොමිසමක් පත් කරන මෙන් බොහෝ ඇමතිවරු ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉල්ලු බවද කැබිනට් ප්‍රකාශකයා කීවේය.

මේ කරුණු සම්බන්ධයෙන් අපි මදක් විමසා බලමු.

පසුගිය රජය සැම ව්‍යාපෘතියකටම අතගසුවේ ඒවා කඩිනමින් නිම කරන බලාපොරොත්තුවෙනි. එම රජය විසින් කඩිනමින් නිම කල ව්‍යාපෘති ලැයිස්තුව ලියන්නට පුවත්පත් පිටුවකුදු මදි නිසා ඒවා මෙහි සඳහන් නොකෙරේ. හමුදා මූලස්ථානය බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩදී සාද නිමකිරීමට නියමිතව තිබුනේ 2015 දීය. නමුත් 2017 අවසානයේදීත් අප තවමත් මේ ගැන කතා කරමින් ඉන්නේ කාගේ වරදින්දයි ඇසිය යුත්තේ 2015 ජනවාරි මස වෙනසකට චන්දය දුන් චන්ද දායකයින්ගෙනි.

ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයක් එක් ස්ථානයක පිහිටවීමේ සැලැස්ම මුලින්ම සකස්කරනු ලැබුවෙ පසුගිය රජය විසින් නොවේ ඊට රජයන් ගනනාවකට පෙරය. මේ සඳහා බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩ ඉඩම වෙන්කලේද 2005ට පෙරයි. ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානය එක් තැනක පිහිටවීම ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් කියා මෙතෙක් කිසිදු ආරක්ෂක විශේසඥයෙක් කියා නැත.

පසුගිය රජය සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම කලේ මනා සැලස්මකට අනුවය. ඔවුන්ගේ සැලස්ම තිබුනේ 2015 අග වන විට ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයේ මූලික වැඩ අවසන් කරන්නට හා කොටස් වශයෙන් විවිධ හමුදා අංශ ගාලු මුවදොර සිට බත්තරමුල්ල අකුරෙගොඩට ගෙනියන්නටයි. මේ සැලසුම යටතේ විවිධ හමුදා දෙපාර්තමේන්තු ස්ථානගත කරන්නට දීර්ඝ කාලීන කුලියට ගොඩනැගීලි ගන්නට වන්නේ නැත. හමුදා මුලස්ථානය සාදා නිමකරන්නට ෂැංග්‍රිල්ලා සමාගමෙන් ලබාගත් රුපියල් බිලියන 18 ක් ලංකා බැංකුවේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයට අයත් ගිනුමක දමා තිබුනි. නමුත් වත්මන් රජය බලයට ආ විගස එම රුපියල් බිලියන 18 ක මුදල හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් ගෝඨාබය රාජපක්ෂගේ පෞද්ගලික ගිනුමක දමා තිබෙනවා කියා බොරුවක් සමාජ ගත කරන ලදී. පසුව නව රජයේ පලමු ආරක්ෂක ලේකම් බී. එම්. බස්නායක මහතා ඉදිරිපත් වී එම බොරුව නිවරදි කරමින් පෙන්වා දුන්නේ එය රජයේ ගිනුමක් බවයි. ඉන් පසු ඒ මුදල ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ ගිනුමෙන් මහා භාන්ඩාගාරයට මාරු කරන ලදී. නව රජයේ අධික වියදම් නිසා මේ මුදල සුලුකලකින් ආගිය අතක් නැතුව ගිය නිසා ත්‍රිවිධ හමුදා මූලස්ථානයේ ඉදිකිරීම් වැඩ මුදල් නැතුව අඩාල විය. ඉන් සිදුවූයේ ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලයට ඉඩම් නිදහස් කිරීම සඳහා විවිධ හමුදා පරිපාලන අංශ කුලී ගොඩනැගිලි වලට ගෙනියන්නට සිදුවීමයි. කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය විසින් යම් ගොඩනගිල්ලකට අතිවිශාල කුලියක් අසාධාරණ ලෙස ගෙවන බව අද මුලු රටම දන්නා නිසා මෙසේ කුලීයට ගොඩනැගිලි ගැනීම කාට කාට හෝ හොඳ ව්‍යාපාරයන් වී ඇති බව පෙනී යයි. ඒ අනුව 2015 අවසන් කල යුතුව තිබු ව්‍යාපෘතිය මෙතෙක් අවසන් නොකර මෙතරම් මුදල් නාස්තියක් කිරීම ගැන ජනාධිපති කොමිසමක් දමා කරුණු සෙවීම නම් නරක අදහසක් නොවේ.

ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලය යනු 2009 යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසු ලංකාවට මුලින්ම ආ පලමු විශාල පරිමානයේ අයෝජනයයි. ලෝකයේ ඉතා ප්‍රසිද්ධ සමාගමක් වන ෂැංග්‍රිල්ලා ව්‍යාපාරයේ සභාපතිවරයා 2011 දී ලංකාවට පැමිනියේය. ලංකාවේ දින කිහිපයක් ගත කල ඔහු රජයේ ප්‍රධානීන් හමුවී ඉඩමක් මිලදී ගැනීමට කැමැත්ත පල කලේය. ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලය වැනි සුප්‍රකට වෙළඳ නාමයක් ලංකාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරයේ දියුනුවට විශාල රුකුලක් වන නිසා මේ සම්බන්දව රජයේ නිලධාරීන්ට ඒ අවස්ථාවේ තිබුනේ ඉතා විශාල උනන්දුවකි. මහා භාන්ඩාගාරයේ ඍජු මැදිහත්වීමෙන් රජයට අයත් සංවර්ධනය සඳහා සුදුසු ඉඩම් රැසක් ඔහුට පෙන්වන ලදී. අවසානයේ මෙම ව්‍යාපාරිකයා තෝරා ගත්තේ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය පිටා තිබූ ගාලු මුවදොර ඉඩමයි. මෙම ඉඩමින් ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය ඉවත් කොට එය බත්තරමුල්ලේ අකුරෙගොඩට ගෙන යන්නට සැලස්මක් හිටපු ජනාධිපතිනී චන්ද්‍රිකා බන්ඩාරණායක ආන්ඩුව කාලයේ සකස්වී තිබුනද එය ක්‍රියාත්මක් නොවී තිබුනේ එයට අවශ්‍ය විශාල මුල්‍ය සම්පාදන වෙන් කිරීමේ අපහසුව නිසායි. රජයේ තක්සේරු කරු විසින් අනාගතය ගැනද කල්පනා කොට කොලඹ නගරයේ පැවති අනෙක් ඉඩම් වල මිල ගනන්වලට වඩා අතිශයින් ඉහල මිලවලට මෙම ඉඩම තක්සේරු කරන ලද අතර අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගත් මහා භාන්ඩාගාරය අක්කර 10 ක ඉඩම සඳහා ඩොලර් මිලියන 125ක් ( රුපියල් කෝටි 1800 ක් )ගෙවන්නට කැමතිදැය් ෂැංග්‍රිල්ලා සභාපතිවරයාගෙන් ඇසුවිට ඔහු එයට එකඟ විය.

දැන් අපි මේ ඉඩම අවුරුදු 99 කට බදු දීමේ හා සින්නක්කර විකිනීමේ වෙනස සොයා බලමු. ඉඩම් සින්නක්කර නොවිකුණා බදු දීම සාමාන්‍ය රාජ්‍ය ප්‍රතිප්ත්තියයි. එය ගැන විවාදයක් නැත. ෂැංග්‍රිල්ලා ඉඩමේ පලමු අක්කර 6 මහා භාන්ඩාගාරයේ අනුමැතිය යටතේ සින්නකර විකුණා ඇති බව දැනගත් මහින්ද රාජපක්ෂ හිටපු ජනාධිපතිතුමා මැදිහත් වී ඉතුරු අක්කර 4 එම මුදලටම බදු දෙන ලෙස නියෝග කලේ එබැවිනි. නමුත් ප්‍රායෝගිකව බලන කල මුල් අක්කර 6 සින්නකර දීමෙන් රජයට විශේෂ අවාසියක් වීද ? උත්තරය නැත යන්නයි. ඒ මන්ද කියා මදක් විමසා බලමු.

ලංකාවේ පවතින නීතිය අනුව යම් ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීමේ ආයතනය රජයෙන් 99 අවුරුදු බද්දකට ඉඩමක් ගෙන එහි නිවාස සංකීර්ණයක් සාදා එහි එක් එක් නිවස විකුණන විට නිවාස හිමියාට ලැබෙන්නේ සින්නක්කර ඔප්පුවකි. ඒ නිසා එම ගොඩනැගිල්ල පවතින තුරු වසර 200ක් ගතවුනත් රජයට යලිත් එම ඉඩම් හිමි නොවේ. වසර 99කට පසු සිදුවන්නේ රජය විසින් එම ව්‍යාපෘතිය සඳහාම ඉඩම තවත් වසර 99කට ඉතා සුලු මුදලකට බදු දීමයි. මෙය ලංකාවේ පමනක් නොව අන් රටවලත් පවතින නීතියකි. ඒ නිසා වසර 99කට පසු ඉඩම රජයට හිමිවනවා යන්න මිථ්‍යාවකි.

ෂැග්‍රිල්ලා ඉඩමේ සුපිරි මහල් නිවාස 400 ක් ඉදිවේ. ඒ සියල්ලටම ලැබෙන්නේ සින්නක්කර ඔප්පුය. මුල් ඉඩම දුන්නේ සින්නක්කර වුවත් 99 අවුරුදු බද්දට වුවත් එහි වෙනසක් නැත.

ෂැංග්‍රිල්ලා සමාගම ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 800ක (රුපියල් කෝටි 120,000 ක ) පමන ආයෝජනයක් ලංකාවට ගෙන එන අතර ලාංකිකයින්ට රැකියා අවස්ථා 1000 කට වඩා ජනිත කරයි. වෙනත් රටක නම් මෙවනි විශාල පරිමාන ආයෝජනයක් සඳහා ඉඩම නොමිලේම ලැබෙන්නට ඉඩ තිබුනි. ලංකාවම උදාහරණයක් ලෙස ගත හොත් ගාලු මුවදොරම ෂැංග්‍රිල්ලා හෝටලය අසලම පිහිටි ටාජ් සමුද්‍රා හෝටලයට එදා හිටපු ජනාධිපති ජේ ආර් ජයවර්ධන මහතා ඉන්දියානු සමාගමට ඉඩම ලබා දුන්නේ නොමිලයේ දෙන්නාක් වැනි කුඩා බදු මුදලකටය. වර්ල්ඩ් ට්‍රේඩ් සෙන්ටර් ගොඩනැගිල්ල සෑදීමට ෂැංග්‍රිල්ලා හොටලයට ආසන්නයේ ඉඩමක් හිටපු ජනාධිපති ආර් ප්‍රේමදාස මහතා සිංගප්පූරු සමාගමකට ලබාදුන්නේද නොමිලයේ දෙන්නාක් වැනි කුඩා බදු මුදලකටය. වර්ථමාන රජය හම්බන්තොට වරාය ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියණ 1200ක ණයකට හිලව්වන්නට චීන සමාගමකට පවරන විට වරායා ආශ්‍රිත අක්කර 3000 ක ඉඩම් එම සමාගමට දෙන්නේ නොමිලයේය. මෙවැනි තත්වයක් යටතේ කොහොමටත් ආපසු නොලැබෙන අක්කර කිහිපයක ඉඩමකට රුපියල් කෝටි 1800 ක් මුදලකුත් අයකොට රුපියල් කෝටි 120,000 ක ආයෝජනයකුත් ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීම මහා අපරාධයක් වන්නේ කෙසේද ? මෙසේ අනුන්ට අඟිලි දික්කරන්නේ බැඳුම්කර මංකොල්ලයෙන් රටට කෝටි ලක්ෂයකයට වඩා පාඩු කල අයම නොවේද ?

කියන්නා කෙසේ කීවත් අසන්නා සිහිබුද්ධියෙන් ඇසිය යුතුය. ඒ නිසා ජනතාව රවටන්නට දේශපාලනඥයින් කියන කතා තර්කානු බුද්ධියෙන් විමසා බලන්නට ජනතාව දැන්වත් පුරුදු විය යුතුය.
[mawbima]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

12/27/2017

රණවිරු දියණිය ඉදිරියේ හෙළිවුණු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නිරුවත!

කතෘ:යුතුකම     12/27/2017   No comments


දැන් රටේ ජනතාව සිටිනුයේ මැතිවරණය දෙස බලාගෙනය. එහෙත් ඔවුන් එසේ සිටියදී පසුගිය දිනවල සිදුවූ වැදගත් සිදුවීම් රැසක්‌ද විය. ඒ අතරින් බරපතළම කරුණක්‌ වූයේ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ ඊනියා නියෝජිත පිරිසක්‌ යළිත් වරක්‌ ශ්‍රී ලංකාව අරබයා ප්‍රබල අතපෙවීමක්‌ සිදු කිරීමය.

මේ නියෝජිත පිරිස වූයේ දින එකොළහක නිල සංචාරයක්‌ සඳහා මෙරටට පැමිණි අත්තනෝමතික රඳවා ගැනීම් පිළබඳ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ ක්‍රියාකාරී කමිටුවය. මේ පිරිස ඊනියා නියෝජිත පිරිසක්‌ යෑයි අප හඳුන්වන්නේ ඇයි?

එසේ කීමට සිදුව තිබෙන්නේ ඓතිහාසික වෛරයකින් මෙන් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ ක්‍රියාත්මක වූ ඔවුන් මනීමරු ත්‍රස්‌තවාදී රැළක්‌ වෙනුවෙන් කඳුළු සලමින් පක්‍ෂග්‍රාහී ලෙස කටයුතු කරන අතරේ මෙරට සිංහල, දෙමළ ජාතික අසමගියක්‌ මතුවන පරිදි ප්‍රසිද්ධියේම පෙනි සිටි නිසාය.

පැහැදිලිවම කිවහොත් අත්තනෝමතික රඳවා ගැනීම් පිළිබඳ සොයන්නට ආ මොවුන් "එක්‌සත් ජාතීන්" කියන වදනටද නිගා දෙමින් මෙරට ගත කළ දින එකොළහ තුළම සිදු කළේ අත්තනෝමතික වැඩය. හිතුවක්‌කාරකම්ය. බලහත්කාරකම්ය. එහෙත් සියල්ල සිදු කෙරුණේ වත්මන් ආණ්‌ඩුවේ නිවටකමට ආවරණය වීමෙනි.

මේ පිරිස එක්‌සත් ජාතීන් නියෝජනය කළේ නම් සර්ව සාධාරණ විය යුතුය. පක්‍ෂග්‍රාහි නොවිය යුතුය. ඔවුන් අපට කියන අත්තනොමතිකභාවය ඔවුන් තුළ නොතිබිය යුතුය. එහෙත් මේ නියෝජිතයේ එසේ කටයුතු නොකළහ.

ඔවුන් මෙරටට පැමිණි දිනයේ සිට සිදු කළේ රටේ ඇති යුද හමුදා බුද්ධි බළකා කඳවුරුවලට මෙන්ම වෙනත් ආරක්‍ෂ අංශ කඳවුරුවලට කඩා පනිමින් එම කඳවුරුවල අස්‌සක්‌ මුල්ලක්‌ නෑර ඇවිද ගොස්‌ මහා විමර්ශන සිදු කර ලූනු බිකක තරම් දෙයක්‌වත් සොයාගත නොහැකිව ආපසු යැමය.

එසේ කිසිවක්‌ සොයාගත නොහැකි වුවද ඉදිරියේදී මොවුන් ඉදිරිපත් කරන වාර්තා තුළින් ශ්‍රී ලංකාවට එරෙහිව සුපුරුදු ලෙස නොයෙකුත් චෝදනා නැගෙන්නට නම් බැරි නැත. එක්‌ අතකට බලන කල අද එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය පක්‍ෂග්‍රාහී එකක්‌ බවට එක්‌සත් ජාතීන් තුළින්ම චෝදනා නැගෙද්දීත් ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් හැසිරෙන ආකාරය දෙස බලන විට මේ පිරිස මෙසේ කටයුතු කිරීමේ අරුමයක්‌ද නැත.

ලෝක සිතියමේ බලවත් මර්මස්‌ථානයක පිහිටි ශ්‍රී ලංකාව තම තමන්ගේ ජාත්‍යන්තර දේශපාලන දැක්‌මේදී ඔවුන්ට ඉතා වැදගත්ය. එනිසා මේ රට ශක්‌තිමත් වීම ඔවුන් රුස්‌සන්නේ නැත. ජාතික අසමගිය, දුප්පත්කම, අභ්‍යන්තර ගැටුම් ආදිය තුළ ශ්‍රී ලංකාව අරාජිකව තිබෙනු දැකීම ඔවුන්ගේ එකම අරමුණය.

එසේ නොවේ නම් යුද්ධය අවසන්ව අප ත්‍රස්‌තවාදය පරාජය කර වසර දහයකට ආසන්න කාලයක්‌ ගතවී තිබියදීත් අදටත් මොවුන් එක්‌සත් ජාතීන්ට මුවා වී අපට කෙනහිලිකම් කරමින් කොටින්ට හා බෙදුම්වාදයට පණදෙන්නට වෙහෙසෙන්නේ වෙන මොන අහවල් කෙංගෙඩියකටද?

මෙලෙස ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ අත්තනෝමතික ලෙස හමුදා කඳවුරුවලට කඩා වැදුණු එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිත පිරිස ඒ අතරතුර අත්අඩංගුවට ගත් දරුණු කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් රඳවා සිටින බන්ධනාගාර වෙතද ගියහ.

එසේ ගියේ බන්ධනාගාරවල රඳවා කොටින්ගේ සුවදුක්‌ විමසා කඳුළු පිසින්නටය. අත්නෝමතික රරඳවා ගැනීම් සොයන්නට පැමිණි ඔවුන් එසේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් සිටි සිරකුටි වෙත ගියද යහපාලනය පැමිණීමෙන් පසුව විවිධ කතා කියමින් අත්අඩංගුවට ගෙන සිරගත කර සිටින හමුදා සාමාජිකයන් බැලීමට නම් නිකමටවත් නොගියේය.

ඔවුන්ගේ එකම අරමුණ වී තිබුණේ එල්ටීටීඊ ත්‍රස්‌තවාදීන්ගේ තත්ත්වය කුමක්‌දැයි සොයා බලමින් මේ කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට නිදහස හිමි කර දීම සඳහා රජයට බලපෑම් කිරීමය. රට පුරා බෝම්බ අටවමින් අමු අමුවේ මිනිස්‌ ඝාතන සිදු කළ ඔවුන්ට අනුව ලෝකයේ තිබූ දරුණුම ත්‍රස්‌තවාදී සංවිධානයේ සිටි ත්‍රස්‌වාදීන්ට අද එක්‌සත් ජාතීන් මෙසේ කරුණාව දක්‌වන්නේ කුමක්‌ නිසාද?

එසේ සිදු කරන්නේ මෙහි ඉහතින් සඳහන් කළ කුහක අරමුණ නිසා නොවන්නේද? අවසානයේ මෙසේ රට වටේ ගිය එක්‌සත් ජාතින්ගේ නියෝජිත පිරිස ඉකුත් සිකුරාදා තමන් කළ සොයා බැලීම් පිළිබඳ මාධ්‍ය දැනුවත් කිරීම සඳහා මාධ්‍ය හමුවක්‌ කැඳවූහ.

එක්‌සත් ජාතීන්ගේ පමණක්‌ නොව, අත්තනෝමතික රඳවා ගැනීම් පිළිබඳ සොයන්නට මෙරටට පැමිණ කොටින්ට කඩේ ගිය මේ යූඑන් නඩයේ කෙරුවාවේ තරම ලොක්‌යටම හෙළි වූයේ මේ මාධ්‍ය හමුව අතරතුරදීය.

මේ පිරිස විමර්ශනයක්‌ සඳහා ශ්‍රී ලංකාවට එන බව ප්‍රකාශ වූ දින පටන් ඔවුන් හමුවී විශේෂිත පැමිණිල්ලක්‌ ඉදිරිපත් කිරීමට සූදානම් වූ පිරිසක්‌ ද රටේ වූහ. ඒ වැල්ලවත්තේ තරුණයන් පස්‌ දෙනකු ඇතුළු පුද්ගලයක්‌ එකොළොස්‌ දෙනකු පැහැරගෙන ගිය බව පවසමින් සැකපිට අත්අඩංගුවට ගෙන බන්ධනාගාරගත කර සිටින නාවික හමුදා බුද්ධි අංශයේ රාජකාරි කළ කමාණ්‌ඩර් ඩීකේපී දසානයකගේ බිරිඳ ඇතුළු දරුවන් සහ කමාණ්‌ඩර් සුමිත් රණසිංහගේ දරුවන් දෙදෙනාය.

මේ නාවික විරුවන් පිරිස අත්අඩංගුවට ගෙන මේ වන විට මාස ගණනාවක්‌ ඉක්‌ම ගොස්‌ ඇත. එහෙත් මේ දක්‌වා ඔවුන්ට එරෙහිව සැකය මිස පැහැදිලි චෝදනා එල්ල වී නොතිබීම නිසාම කමාණ්‌ඩර් දසනායකගේ බිරිඳ ඇතුළු දරුවෝ මෙසේ තමන්ට සිදුව ඇති අසාධාරණය එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිත පිරිසට ලිතව ඉදිරිපත් කරන්නට සූදානම් වූහ.

ඒ අනුව මේ නියොජිත පිරිස මෙරටට පැමිණි දිනයේ සිට කොළඹ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලයට අදාළ ඊමේල් ලිපිනය ඔස්‌සේ එහි නිලධාරීන් සමඟ සම්බන්ධ වු ඔවුන් තමන්ට අදාළ නියෝජිත පිරිස හමුවීමට අවස්‌ථාවක්‌ ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලිම් කළේය. එහෙත් එහිදී ඔවුන්ට එක්‌සත් ජාතින්ගේ කොළඹ කාර්යාලයෙන් පවසා තිබුණේ එම නියෝජිතයන් හමුවීමට ඉඩක්‌ ලබා දිය නොහැකි නිසා අවශ්‍ය නම් ඉදිරිපත් කිරීමට ඇති පැමිණිල්ල ඊමේල් මගින් යොමු කරන ලෙසය. ඔවුන් කී ලෙසම, මේ රණවිරු බිරිඳ හා දරුවන් පැමිණිල්ල ඊමේල් කළේය. එය සිදු වන්නේ අදාළ නියොsජිත පිරිස ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි විගසමය.

එහෙත් එසේ පැමිණිල්ලක්‌ ඉදිරිපත් කර තිබියදීත් එම නියෝජිතයන් නිකමටවත් මේ නාවික විරුවන් පිරිසට සිදුව ඇති අවනඩුව බලන්නට ඔවුන් රඳවා සිටින වැලිකඩ බන්ධනාගාරයට නොගියේය. එක්‌සත් ජාතීන්ගේ හා අදාළ නියෝජිත පිරිසේ නිරුවත ලොවට හෙළිවීමේ කතාව ඇරඹෙන්නේ එතැනිනි.

"ඔව්. අපි පැමිණිල්ල කොළඹ යූ. එන්. කාර්යාලයට යෑව්වට ඔවුන් නිකමටවත් ඩීකේපී දසනායක, සුමිත් රණිසංහ ඇතුළු නාවික හමුදා නිලධාරීන් පිරිස බලන්න ගියේ නැහැ. පස්‌සේ අපිට ආරංචි වුණා මේ නියෝජිත පිරිස මාධ්‍ය හමුවක්‌ කැඳවල කියලා.

"අපි ගියා අපේ පැමිණිල්ලත් අරගෙන එතනට. ඒක තිබුණේ බීඑම්අයිසීඑච් එකේ. අපි යනකොට එතන දෙමළ තරුණියක්‌ හිටියා. අපි එයාට අපේ වුවමනාව කිව්වහම ඕක මට දෙන්න මම නියෝජිතයන්ට පැමිණිල්ල භාර දෙන්නම් කියලා ඇය කිව්වා.

"ඒකට අපි කැමති වුණේ නැහැ. පස්‌සේ මාධ්‍ය සාක්‌ච්චඡාවට පෙර නියෝජිත පිරිස රැඳී සිටිය කාමරයෙන් එළියට ආපු තවත් දෙමළ තරුණියක්‌ අපේ පැමිණිල්ල තමන්ට දෙන්න කියල කිව්වා. අප ඒකත් ප්‍රතික්‍ෂෙප කළා.

මේ අතරෙදී අප හිටපු තැනට ආව දෙමළ මාධ්‍යවේදිනියක්‌ අපේ පැමිණිල්ල ඇයට දෙන්න කියලා ඉල්ලා සිටිය. එවෙලේ මා ඇයට කිව්වා අප ආවේ නියෝජිත පිරිස හමුවන්න කියලා. මම එහෙම කිව්ව විතරයි මේ මාධ්‍යවේදිනිය ඉතාම පහත් විදිහට අපට කතාකරන්න පටන් ගත්තා. ඇය විවිධ කතා කිව්වා.

මේ අතරේ එතන හිටපු ආරක්‍ෂක නිලධාරීන් පිරිසක්‌ ඇවිත් මාවයි, දරුවෝ දෙන්නයි, කමාණ්‌ඩර් සුමිත් aරණසිංහගේ දරුවන්වයි නියෝජිත පිරිස රැඳී සිටි ශාලාවෙන් එළියට දැම්මා. සුමිත්ගේ බිරිඳ රෝගීව රෝහල්ගතව සිටින නිසා ඇයට මේ අවස්‌ථථාවට එන්න බැරි වුණා.

එහෙම එළියට දැම්මට පස්‌සේ මාධ්‍ය සාකච්ඡාව අවසන් වෙලා නියෝජිත පිරිස එළියට එනකොට අපේ පැමිණිල්ල ඉදිරිපත් කරන අදහසින් මායි දරුවොයි එම ස්‌ථානයේ රැඳී සිටියා. ඒත් ඔවුන් අවේ නැහැ. කොළඹ එක්‌සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලයේ නියෝජිතයෙක්‌ ඇවිත් අපට කිව්වා අපේ පැමිණිල්ල භාර ගන්න බැහැ කියලා.

මුලින්ම අපෙන් ඇහුව ප්‍රශ්නය තමයි අපි ඉදිරිපත් කරන්නේ එලිටීටීඊ එක ගැන පැමිණිල්ලක්‌ද කියන එක. එහෙම එකක්‌ නෙවේ කිව්ව තැන ඉඳන් තමයි මේ සියල්ල සිද්ධ වුණේ. ඔවුන් පැමිණිල්ල භාර ගැනීමට බැහැ කිව්ව නිසා පස්‌සේ මගේ දුව එය මාධ්‍ය හමුව පැවත්වෙන කාමරයට රැගෙන ගොස්‌ ඔවුන්ට ලබා දෙන්න උත්සාහ කළා. එවිට ආරක්‍ෂක අංශයේ පිරිස ඇතුළට යන්න දෙන්න බැහැ කියලා දුවව ඉවත් කළා. ඔන්න ඔය ටික තමයි එදා එතනදී සිදු වුණේ.

මේ මාධ්‍ය හමුවේදී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිත පිරිස සහ අනෙකුත් නිලධාරීන් හැසිරුණු ආකාරය එසේ අපට හෙළි කළේ නාවික හමුදා හිටපු මාධ්‍ය ප්‍රකාශක ඩීකේපී දසනායක මහතාගේ බිරිඳය. දසනායක මහතාගේ දියණිය මාධ්‍ය අමතමින් තමන්ට සිදුවූ අසාධාරණය ලොවට කියන්නේ මේ අවස්‌ථාවේදීය. එහිදී එක්‌සත් ජාතීන්ගේ විශේෂ නියෝජිත බෙන් එමර්සන් තමන්ගේ පියා සිරගත වීම පිළිබඳ සතුට ප්‍රකාශ කළ බවක්‌ද මේ දියණිය පැවසුවාය.

ඒ හමුවේ බෙන් එමර්සන්ගෙන් අහන්නට අපටද ප්‍රශන්යක්‌ ඇත. ඒ අනේ මහත්යෝ ලෝකයට අමූලික බොරු කියා ඉරාකයටයි ලිබියාවටයි ගහලා සදාම් හුසේන්වයි, ගඩාබිවයි අමු අමුවේ මරපු උන්ව සිරගත කරනු දැකීම තමන්ගේ ආශාව කියන්නට ඔය ඇට නැති නොසෙල්වෙන්නේ ඇයිද කියාය.

එසේම එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මානව හිමිකම් කොමසාරිස්‌ සෙයිද් අල් හුසේන් මහත්තයෝ, මෙවර ලංකාවට පැමිණි එක්‌සත් ජාතීන්ගේ නියෝජිත පිරිසේ කෙරුවාව තිබුණේ මෙතැන නම් අපට ඔබෙන් අසන්නට ඇත්තේ මානව හිමිකම් කඩතුරාවට මුවා වී කෝටි දෙකක්‌ ඉක්‌මවූ සමස්‌ත ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට නුඹලා යළිත් ලේ කඳුළු උරුම කර දෙන්නේ කවදාද?

රණවිරුවන් පසෙක තබා පක්‍ෂග්‍රාහිව කොටි සිරකරුවන් බලන්නට ගිය මේ නියෝජිත පිරිස අවසානයට කීවේ ඔවුන්ගේ පුද්ගලික නිදහසට බලධාරීන් ගරු කර නැති බවකි. අනේ මහත්වරුනි, නුඹලා මේ අපට කියන්නේ ජාතියට බෝම්බ ගහපු එවුන් ඉදිරියට ගොස්‌ කරේ ලේන්සුව අතට ගෙන කාණුවට බැහැපන් කියාද?

සමන් ගමගේ [Divaina]


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

12/25/2017

බැදුම්කර මගඩිය සහ අලි සෙල්ලම්

කතෘ:යුතුකම     12/25/2017   No comments
බැඳුම්කර මගඩිය මහජන අධිකරණයේ ද විභාග වීමෙන් දැනටමත් ලැබී ඇති බවට අප විශ්වාස කරන මහජන විනිශ්චයට අනුව ඊට වගකිවයුතු පාර්ශවයන්ට, ඔවුන් රැකීමට කටයුතු කළ අයට මෙන්ම ඊට ආධාර අනුබල දුන් බවට මහජනයා විශ්වාස කරන අයට එරෙහිව මජනතාවට සුදුසු අවස්‌ථාවලදී පියවර ගත හැකිව තිබේ. ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලය හිමි ඔවුන්ටය. නීතියෙන් මහජනයා අපේක්‌ෂා කරන නිසි යුක්‌තිය පූර්ණ වශයෙන් ඉටු නොවන්නේනම් මහජනයාට තමන්ට හිමි ඒ ජනතා පරමාධිපත්‍ය බලය මගින් මේ ද`ඩුවම් ලබා දීමේ කාර්ය ඉටු කිරීමට පුළුවන. ඇතැම් විට ඒ සඳහා මහජනතාවට ලැබෙන පළමු අවස්‌ථාව වනු ඇත්තේ ඉදිරි පළාත් පාලන මැතිවරණයයි. මේ මගඩිය දේශපාලන අක්‌මුල් කරා විහිද පැතිර ගිය එකක්‌ බව රටම දන්නා කාරණයකි. මේ මැතිවරණයට එම මගඩියට සහය දුන් ඉහළ පෙළේ අය ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. එහෙත් මේ මගඩිය හා සම්බන්ධ දේශපාලන පක්‌ෂයට අවශ්‍ය නම් මහජනතාවට ඉදිරි ජාතික මැතිවරණවලට පෙරම මේ අවස්‌ථාවේදී පණිවිඩයක්‌ ලබා දිය හැකිය. මේ නිසා බැඳුම්කර මගඩිය මහජන අධිකරණයේ විභාග වීමෙන් ලැබී ඇති මහජන විනිශ්චයන්ට අනුව දීගුකාලීන වශයෙන් අහිතකර ප්‍රතිවිපාක වලට මුහුණ දීමට මේ මගඩියට අනුබල දුන් අයට සිදු වනු ඇතැයි අපට සිතිය හැකිය. ආණ්‌ඩු පත් කරන්නේත් පත් කළ ආණ්‌ඩු ගෙදර යවන්නේත් මහජනතාවයි. මේ බැඳුම්කර මගඩිය සම්බන්ධයෙන් එල්ල වූ චෝදනා රජයේ හොඳ නමට බරපතළ කැළලක්‌ ඇති කර ඇති අතර එය රජයේ පැවැත්මට පවා තීරණාත්මක ලෙස බලපාන කරුණකි. ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් පසුව බැදුම්කර ජනාධිපති කොමිසම පත් කළත් එහි අවසානයේ සිදු වූ ඇතැම් දේවල් මහජනතාව තුළ සැක සංකා ජනිත කර තිබේ. මුලින් පාර්ලිමේන්තුව පවා විසුරුවා හැර ඩිව් ගුණසේකර කෝප් වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත්වීම වැළැක්‌වීමට කටයුතු කළේද ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතාමය. මේ නිසා අවසාන මොහොත දක්‌වාම මහජනතාවට නිසි යුක්‌තිය ඉටු වීම සම්බන්ධයෙන් නොයෙකුත් සැකසංකා ජනතාව තුළ නැතුවා නොවේ. කෙසේ වෙතත් කොමිසමේ සාක්‌ෂි විභාගය අවසන් වුවත් තවමත් කොමිසමේ වාර්තාව නිකුත්ව නැත. එය නිකුත් වීමට තිබුණේ පසුගිය දෙසැම්බර් 08 වැනිදාය. එහෙත් කොමිසමේ කාලය යළිත් දික්‌ කරගත් නිසා දැන් වාර්තාව දෙන දිනය මේ මස අගවන තෙක්‌ කල් ගොස්‌ තිබේ. ඒ නිසා වාර්තාවේ තිබෙන්නේ මොනවාද යන්න මහජනතාවට දැනගැනීමට සිදුවනු ඇත්තේ ලබන වසරේදීය.

අවසන් වරට ජනාධිපති බැඳුම්කර කොමිසමේ කාලය තවත් දින 23 කින් දික්‌කළේ සිව්වන වරටය. කොමිෂන් සභා පනතේ 2 වැනි වගන්තියෙහි විධිවිධාන ප්‍රකාරව 2017 ජනවාරි මස 27 වැනි දින අංක 2003/41 දරන ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අති විශේෂ ගැසට්‌ පත්‍රයේ පළ කෙරුණු නිවේදනයෙන් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් මේ කොමිසම මුලින්ම පිහිටුවනු ලැබුවේ මාස තුනක කාලයක්‌ සඳහාය. ඉන්පසු තෙවරක්‌ කොමිසමේ කාලය දික්‌ කර මෙම මස 31 දින දක්‌වා කොමිසමේ කාලය දීර්ඝ කිරීමට පියවර ගත්තේ ජනාධිපති ලේකම් ඔස්‌ටින් ප්‍රනාන්දු මහතාගේ අත්සනින් 2017 දෙසැම්බර් 06 දින නිකුත් කළ අංක 2048/29 දරන ගැසට්‌ නිවේදනයෙනි. මෙම ජනාධිපති පරීක්‌ෂණ කොමිෂන් සභාව පත් කරනු ලැබුවේ, 2015 පෙබරවාරි මස 01 වැනි දින සිට 2016 මාර්තු මස 31 වැනි දින දක්‌වා වූ කාල සීමාව තුළ භාණ්‌ඩාගාර බැඳුම්කර නිකුතූන් පිළිබඳ පරීක්‌ෂා කිරීම, විමර්ශනය කිරීම හා වාර්තා කිරීම සඳහාය. මෙසේ අවසන් වරට කොමිසමේ කාලය දික්‌ කළේ අලුත් සාක්‌ෂි කැඳවීමට නොව කොමිසමේ වාර්තාව ලිවීමට කාලය ප්‍රමාණවත් නොවීම නිසාය. කොමිසමේ කාලය දික්‌කර ගැනීම ගැන කාටවත් ප්‍රශ්නයක්‌ නොතිබෙන නමුත් කොමිසමේ ක්‍රියාකාරිත්වය ගැන නොයෙකුත් විවේචන ඉදිරිපත්ව ඇත. එය මහජනතාව තුළ කිසියම් කනස්‌සල්ලක්‌ ඇති කර තිබේ. කෙසේ හෝකොමිසමේ කාලය දික්‌කර ගත්තත් නැතත් එය මේ සිද්ධිය සම්බන්ධව දැනටමත් ඇතිව තිබෙන පොදු මහජන මතයට කිසිදු බලපෑමක්‌ ඇතිකරන කාරණයක්‌ නොවනු ඇත. අවශ්‍ය වන්නේ මේ මගඩිය ගැන පරිපූර්ණ විමර්ශන කටයුත්තක්‌ සිදු කොට මේ මගඩියට වගකිවයුත්තන්ට එරෙහිව වහාම නීතිමය පියවර ගැනීමත් මහජනයාගෙන් කොල්ල කා ගත් ධනය නැවත අය කර ගැනීමත්ය. එහෙත් ඇතැම් හේතු නිසා මේ ජනාධිපති කොමිසමෙන් පරිපූර්ණ විමර්ශන කටයුත්තක්‌ සිදු වූයේද යන්න ගැන නොයෙකුත් ගැටළු මතුව තිබේ.

නීතිය ඉදිරියේ කව්රුත්සමාන විය යුතුය.එහෙත් එය මේ කොමිසම තුළ එසේ නොවූ බවට මේ ජනාධිපති කොමිසම ඇතැම්සාක්‌ෂිකරුවන්සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ පිළිවෙත නිසා මහජනතාවට ආකල්පයක්‌ ඇති වන්නේ නම් එය අහිතකරය.එනම් එය ජනාධිපතිවරයා මේ කොමිසම පත් කළ අරමුණු නිසි පරිදි ඉටු වනු ඇතිද යන්න සහ මේ කොමිසමෙන් නිසි යුක්‌තිය ඉටු වනු ඇතිද යන්න ගැන මහජනතාවට සැකසංකා ඇති කිරීමට හේතුවක්‌ වීමයි. ඒ අනුව රනිල් වික්‍රමසිංහ, මලික්‌ සමරවික්‍රම සහ කබීර් හෂීම් යන තිදෙනා සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ පිළිවෙත අනෙකුත් සාක්‌ෂිකරුවන් සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ පිළිවෙතට වඩා වෙනස්‌ බව බැලූ බැල්මට පෙනෙන්නට තිබේ. අනෙකුත් සාක්‌ෂිකරුවන්ගෙන් විශේෂයෙන් විදේශ ඇමැති ලෙස කොමිසම හමුවට පැමිණි රවී කරුණානායක මහතාගෙන් පවා කොමිසම දැඩිව ප්‍රශ්න කළේය. කොමිසම තුළ පොදුවේ සාක්‌ෂි මෙහෙයවීම සිදු කළේ කොමිසම හමුවේ පෙනී සිටින රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයයි. නීතිපති කිසි දිනෙක කලින් කොමිසමට ආවේ නැත. කොමසාරිස්‌වරුන් සහ විවිධ සේවාදායකයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින අනෙකුත් නීතිඥයන්ද සාක්‌ෂිකරුවන්ගෙන් ප්‍රශ්න ඇසුවේය. මේ ශාක්‌ෂි විභාගය රටේ ප්‍රධාන ජාතික පුවත්පත් විසින් ප්‍රශ්න සහ පිළිතුරු වශයෙන් පිටු ගණන් වාර්තා කළේය. ඒ මහජනතාව වෙනුවෙනි .ඒ නිසා කොමිසමේ සාක්‌ෂි විභාගය ගැන මුළුමහත් ජනසමාජයම දැනුවත් විය. රටේම අවධානය කොමිසම වෙත යොමු විය. ඒ සම්බන්ධයෙන් කොමිසම තුළ කටයුතු කළ රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයට සහ විමර්ශන නිලධාරීන්ට ජාතියේම ගෞරවය හිමි වේ. එම රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයේ සියලු දෙනා දිවා රෑ නොබලා ඉමහත් කැපවීමෙන් කටයුතු කළ බව රහසක්‌ නොවේ. ඔවුන් පඩියට අමතරව තමන්ට හිමි වෙනත් දීමනා කිසිවක්‌ ගැනීමෙන් ද වැළකී සිටි බව ජනතාව දනී. ඔවුන් රට වෙනුවෙන් ඉටු කරන යුතුකමක්‌ ලෙස සලකා මේ සියල්ල කළේ මහජනතාවට නිසි යුක්‌තිය ඉටුකර දීමටය. බාගෙට විමර්ශන කර අර්ධ සත්‍ය මත බාගෙට යුක්‌තිය ඉටු කර දීමට නොවේ. එහෙත් අගමැතිවරයාට කලින් ප්‍රශ්න මාලා දෙකක්‌ කොමිසම විසින් යෑවීම නිසා ඔහුට වෙනත් පාර්ශ්වයන්ගේ සහය හා උපදෙස්‌ ඇතිව ඒවාට පිළිතුරු ලියා දිව්රුම් ප්‍රකාශයක්‌ මගින් කොමිසමට ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්‌ථාව ලැබිණි. එසේම රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලය විසින් අගමැතිවරයාට යොමු කළ ඇතැම් ප්‍රශ්න අගමැතිවරයාගෙන් විමසා නොතිබූ බවද කොමිසමේ ආරංචිමාර්ග වලින් අපට දැනගන්නට ඇත. කොමිසමට පැමිණි අගමැතිවරයා බය නැති අගමැති කියනවා නම් රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයේ ප්‍රශ්න වලට මුහුණ දීමට ඔහුට ඉඩකඩ සැලසිය හැකිව තිබුණා නොවේද?

මෙහිදී මහජනතාවට යුක්‌තිය ඉටුකර දීම රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයට පමණක්‌ කළ හැකි දෙයක්‌ නොවේ. කොමිසම දුන් ඇතැම් තීන්දු නිසා අර්ජුන් අලෝසියස්‌ වැනි කොමිසමට අත්‍යවශ්‍ය ඇතැම් සාක්‌ෂිකරුවන්ගෙන් ශාක්‌ෂි ගැනීමට කොමිසමට නොහැකි විය. මුලින් කොමිසමේදී ප්‍රකාශ වූයේ වෙනත් උසාවියකින් නියෝගයක්‌ නැත්නම් අර්ජුන් අලෝෂියස්‌ගෙන් කොමිසම අනිවාර්යෙන්ම සාක්‌ෂි විමසන බවය. එහෙත් ඔහුගෙන් ශාක්‌ෂි ගැනීමට එරෙහි නියෝගයක්‌ වෙනත් උසාවියකින් ඉදිරිපත් නොවී තිබියදීත්කොමිසම විසින්ම අර්ජුන අලෝෂියස්‌ගෙන් සාක්‌ෂි ගැනීමට බල නොකිරීමට තීරණය කළේය. පොත්වල තිබෙන නීති තර්ක කෙසේ වෙතත් අපට නම් හැඟුනේ එය රටේ ජනාධිපතිවරයා විසින් බලය පවරා ඇති කොමිසමේ අරමුණු නිසිපරිදි ඉටුකර ගැනීමට බාධාකාරී වන පරිදි කොමිසමෙන් ලැබුණු තීන්දුවක්‌ ලෙසටය. මුළු මහත් ජන සමාජයම මේ තීන්දුවෙන් වික්‌ෂිප්තභාවයට පත් විය. කොමිසමේ කාලය කෙතරම් දික්‌ කර ගත්තත් කොමිසමේ අරමුණු නිසි පරිදි ඉටුකර ගැනීමට බාධාකාරී වන මෙම තත්වයන් නිවැරදි වනු ඇතිද? එසේම අර්ථසාධක අරමුදල් දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කළ චෝදනා එල්ල වී ඇති තවත් සාක්‌ෂිකරුවන් දෙදෙනෙකුගෙන්කොමිසම සාක්‌ෂි නොගැනීම තුළ ඔවුන්ට එරෙහි චෝදනා ගැන නිගමනය කරන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය මතු වේ. ඉන්දික සමන් කුමාර ගැන ද මේ ප්‍රශ්නයම තිබේ. ඔහුවද එක දිනක්‌ හැර කොමිසම නිසි සාක්‌ෂි විභාගයක්‌ කළේ නැති බව කොමිසමේ ආරංචි මාර්ගවලින් දැනගන්නට ඇත.

ලංකා ඉතිහාසයේ මෙතෙක්‌ සිදු වූ විශාලතම මහජන මුදල් කොල්ලය ලෙස සැලකෙන මේ බැඳුම්කර මගඩිය පොදු දේපළ කොල්ලයක්‌ නොවේද? කොමිසම පවතින අතරේම පොදු දේපොළ නීතිය යටතේ සැකකරුවන්ට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගත හැකිව තිබූ බව පසුගිය දෙරණ නාලිකාවේ 'අලුත් පාර්ලිමේන්තුව' වැඩසටහනකට එක්‌වෙමින් ජනාධිපති නීතිඥ හේමන්ත වර්ණකුලසූරිය මහතා ප්‍රකාශ කළේය. එහෙත් මෙහිදී එවැන්නක්‌ සිදු නොවූ බවද ඒ මහතා කීවේය. මීට අමතරව මේ සම්බන්ධයෙන් මහජනයාට නිසි යුක්‌තිය ඉටු වීමට දිගින් දිගටම බලවත් බාධා පැවති බව රහසක්‌ නොවේ. ඒවා මේ දක්‌වා මෙන්ම ඉදිරියටත් සිදු වීමට ඉඩ ඇත. මුලින් කොමිසම ගැන ඇතිව තිබූ සමාජ ආකල්පය සහ විශ්වාසය පසුව වෙනස්‌ වූ බවද පෙණුනි. ඒ ගැන මහජනතාව අතර සිදු වූ නොයකුත් සාකච්ජා වලින් පැහැදිලි විණි. මේ බැඳුම්කර කොමිසමේ වාර්තාව ලබන සතියේ (දෙසැම්බර් 31 දින) ජනාධිපතිවරයාට භාර දීමට නියමිතව ඇත්තේ මේ පසුබිම තුළය. කවරක්‌ නමුත් ඒ ගැන පොදු මහජන මතයක්‌ ඇතිවී අවසන්ය. ජනමාධ්‍යයට නිසා මේ සාක්‌ෂි මාධ්‍ය හරහා සමාජගත විය. නිසි යුක්‌තිය ඉටු වීම හෝ නොවීම කෙසේ වෙතත් පිටිපන කමිටුව ද ඇතුළු වෙනත් විමර්ශනයන්හිදී ද හෙළි නොවූ කරුණු රැසක්‌ මේ ජනාධිපති කොමිසමේදී හෙළිදරව් වීමත්, ඒ හරහා මේ පොදු දේපළ කොල්ලය ගැන පුළුල් මහජන මතයක්‌ ඇති වීමත් මේ කොමිසමෙන් වූ වැදගත්ම දෙයයි. ඒ වැදගත්ම දෙය දැනටමත් සිදුව තිබේ. මේ සඳහා කොමිසමේ කාලය දික්‌කර ගැනීම හෝ කොමිසමේ වාර්තාව අදාළ නොවන දෙයකි.

රටම බලා සිටියත් අර්ජුන් ඇලෝසියස්‌ගෙන් සාක්‌ෂි නොගැනීම තුළ කොමිසමට ඉදිරිපත්වීමට ඉඩ තිබූ තොරතුරු රැසක්‌ කොමිසමට ඉදිරිපත්වීම් වැළකී ගිය බව අපගේ හැගීමයි. එසේම ඇලෝසියස්‌ගෙන් සාක්‌ෂි ගැනීමට බල නොකිරීමට කොමිසම විසින් ගන්නා ලද තීරණය අනපේක්‌ෂිතව ගත් තීන්දුවක්‌ බවත් එයට එකඟ නැති බවත් කොමිසම හමුවේ පෙනී සිටි රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයේ නායක ජනාධිපති නීතිඥ දප්පුල ද ලිවේරා මහතා කීවේය. එය වැරදි තීන්දුවක්‌ බවද ඔහු දැඩිව කියා සිටියේය. නීතිපති සමඟ සාකච්ජා කර එම තීන්දුව සම්බන්ධයෙන් ගන්නා ඉදිරි පියවර ගැන කොමිසමට විශේෂ ප්‍රකාශයක්‌ කරන බව ද ලිවේරා මහතා කොමිසමට කියා සිටි බව අපට මතකය. එහෙත් ලිවේරා මහතා එම විශේෂ ප්‍රකාශය කොමිසම හමුවේ පසුව කිසි දිනෙක සිදු නොකළේය. මේ තුළ අප නොදන්නා රහසක්‌ තිබෙන්නට පුළුවන. දප්පුල ද ලිවේරා මහතා කොමිසමේ තීන්දුව වැරදි තීන්දුවක්‌ බව කීවේ ඔහුගේ පුද්ගලික අදහස අනුව නොව කොමිසම හමුවේ පෙනී සිටින රජයේ නීතිඥ මණ්‌ඩලයේම පොදු සාමුහික අදහස අනුව බව අපේ අදහසයි. ඒ නිසා ඔවුන් තුළ එම තීන්දුවට එරෙහිව පියවර ගැනීමේ සූදානමක්‌ තිබුණා විය හැකිය. එහෙත් ඔවුන්ට පාලනය කළ නොහැකි යම් හේතුවක්‌ නිසා ඔවුන් නිහ`ඩව සිටියාද විය හැකිය. ඒ නිසා මේ කොමිසමෙන්ද නිසි යුක්‌තිය ඉටු වීමට බලවත් බාධා පැවති බවට විශ්වාස කිරීමට සාධාරණ කරුණු තිබෙන බව මහජනයා වෙනුවෙන්, මහජන සුභසිද්ධිය වෙනුවෙන් අපට සටහන් කිරීමට සිදුවේ.

මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබූ පරිදි ජනාධිපති බැඳුම්කර කොමිසම පත් කිරීමට හේතු වූ පසුබිම ගැන කියමින් ජනාධිපතිවරයා වරක්‌ කියා සිටියේ අග්‍රාමාත්‍ය කාර්යාලයෙන් නීතිපතිවරයාට යවන ලද කෝප් වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් පරීක්‌ෂණ කරන ආකාරය ගැන එනම් එය සිවිල් පරීක්‌ෂණයකට යොමු කර තිබීම ගැන තමා එකඟ නොවන බවයි. එම පරීක්‌ෂණ කෙරෙන්නේ අපරාධයක්‌ පිළිබඳ සිදු කෙරෙන පරීක්‌ෂණයක්‌ ආකාරයෙන් නොවන බවද රටට හෙළි කළේ ජනාධිපතිවරයාමය. කොටින්ම නීතිපතිවරයා මේ සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ පිළිවෙත ගැන ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත් නොවූ අතර මේ බැඳුම්කර ජනාධිපති කොමිසම ජනාධිපතිවරයා විසින් පත් කළේ ද ඒ නිසාමය. අපට වැටහෙන්නේ එයයි. එහෙත් කොමිසමට පැමිණි අගමැතිවරයාගෙන් ප්‍රශ්න අසන්නට මේ නීතිපතිටම ඉඩකඩ සැලසී තිබුණි. කොමිසම තුළ කටයුතු කරන නීතීඥ මණ්‌ඩලයට අගමැතිවරයාගෙන් ප්‍රශ්න කිරීමටද අවස්‌ථාව නොලැබිණි. මෙය රටට පේන්නට කළ නාටකයක්‌ බවට ජන සමාජය තුළ කතා බහට ලක්‌ විය. බැඳුම්කර කොමිසම තුළ රජයේ නීතීඥ මණ්‌ඩලය සිදුකළ විශිෂ්ඨ සාක්‌ෂි මෙහෙයවීම තුළ කොමිසම ගැන මුලින් රටම ඉතා ගෞරවයෙන් කතා කළේය. එසේ ජනිත කරගත් මහජන විශ්වාසයට අවසානයේ සිදුවූයේ කුමක්‌ද? මුලින් හොඳට ගිය බැඳුම්කර කොමිසම මෙලෙස නාටකයකින් අවසන් වූ බවට සමාජය තුළ කතාබහට ලක්‌වූයේය. කොමිසමේ නිගමන සහ නිර්දේශ කෙසේ වෙතත් මේ සම්බන්ධයෙන් අවසාන වශයෙන් යුක්‌තිය ඉටු කරගත හැකි වනු ඇත්තේ මහජනතාවටමනොවේද? එනම් මේ ගැන මහජන අධිකරණයේ විනිශ්චය තුළින් ගත හැකි තීන්දු තීරණ හරහා ඔවුන්ට මේ යුක්‌තිය ඉටුකර ගැනීමට සිදුවනු ඇති බවයි. ඇතැමුන් කියන්නේ එසේය. මේ සම්බන්ධයෙන් යුක්‌තිය ඉටුවීමට කවර බාධා තිබුණත් ජනතා පරාමාධිපත්‍ය බලය හිමි ජනතාවගේ එම තීන්දුවට නම් කාට බාධා සිදු කළ හැකිද ?

-ශ්‍යාම් ගනේවත්ත


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

HTML tutorial

Labels

"බිල්ලො ඇවිත්" - යුතුකම සම්මන්ත්‍රණය ගම්පහ -ලසන්ත වික්‍රමසිංහ 1505 2005 සහ 2015 2009 විජයග්‍රහණය 2015 BBS Budget ETCA GENEVA NGO NJC Operation Double Edge Political S. අකුරුගොඩ SITP cepaepa ඉන්දු ලංකා ඊළාම් ඊළාම්වාදී ඒකීය ඕමාරේ කස්‌සප චින්තනය ජනාධිපතිවරණය ජනිත් විපුලගුණ ජනිත් සෙනෙවිරත්න ජයග්‍රහණය ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ජයන්ත මීගස්වත්ත ජවිපෙ ජාතික ආරක්‍ෂාව සාම්පූර් ජාතික එකමුතුව ජාතික ඒකාබද්ධ කමිටුව ජාතික බලවේග ජාතිකවාදය ජාතිය ජිනීවා ජිනීවා යෝජනා ජීවන්ත ජයතිස්ස ඩිහාන් කීරියවත්ත ත්‍රිකුණාමල නාවික හමුදා මූලස්‌ථානය ත්‍රිකුණාමලය ත්‍රීකුණාමලයේ ආනන්ද තාරක ගල්පාය තිවංක අමරකෝන් තිවංක පුස්සේවෙල තිස්‌ස තී‍්‍ර රෝද රථ දකුණු අප‍්‍රිකානු දර්ශන කස්තුරිරත්න දර්ශන යූ මල්ලිකගේ දසුන් තාරක දහතුන දිනාගනිමුද දිවයින දුලන්ජන් විජේසිංහ දෙමුහුම් අධිකරණය දේවක එස්. ජයසූරිය දේවපුරගේ දිලාන් ජාලිය දේශපාලන ධනේෂ් විසුම්පෙරුම ධර්මන් වික්‍රමරත්න නලින් නලින් ද සිල්වා නලින් සුබසිංහ නලින් සුභසිංහ නලින්ද කරුණාරත්න නලින්ද සිල්වා නසරිස්‌තානය නාමල් උඩලමත්ත නාරද බලගොල්ල නාලක ගොඩගේවා නාවික හමුදා කඳවුර නිදහස නිදහස් අධ්‍යාපනය නිර්මල කොතලාවල නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නිසංසලා රත්නායක නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම නීල කුමාර නාකන්දල නෝනිස් පරණගම වාර්තාව ප්‍රකාශ් වැල්හේන ප්‍රදීප් විජේරත්න ප්‍රසංග සිගේරා පාවා දීම පාවාදෙමුද පැවිදි හඬ පුනර්ජි දඹොරගම පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි පූජ්‍ය මැදගම ධම්මාන්නද හිමි පොඩි මෑන් ගේ සමයං පොත් ප්‍රකාශකයන් පොදු අපේක්‍ෂයා බණ්ඩාර දසනායක බම්බුව බලු කතා බිල්ලො ඇවිත් බුදු දහම බෙංගමුවේ නාලක බෙංගමුවේ නාලක හිමි බෙදුම්වාදය බෙදුම්වාදී බෞද්ධයා භාෂාව මතීෂ චාමර අමරසේකර මතුගම සෙනවිරුවන් මනෝඡ් අබයදීර මනෝහර ද සිල්වා මනෝහර සිල්වා මරක්කල මහ නාහිමි මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහාචාර්යය ගාමිණි සමරනායක මහින්ද මහින්ද පතිරණ මහින්ද රනිල් මහිම් සූරියබණ්ඩාර මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි මානව හිමිකම් මාමිනියාවේ ඒ. පී. බී. ඉලංගසිංහ මාලින්ද සෙනවිරත්න මැදගොඩ අභයතිස්ස නාහිමි මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි මිලේනියම් සිටි මුස්‌ලිම් මෙල්බර්න් අපි මෛත්‍රිපාල මොහාන් සමරනායක යටත්විජිතකරණය යටියන ප්‍රදිප් කුමාර යටියන ප්‍රදීප් කුමාර යුතුකම යුතුකම ප්‍රකාශන යුධ අපරාධ රණ විරුවා විජයග්‍රහණයේ දිනය විජේවීර වෙනස සැපද සංගීතය සජින් සභ්‍යත්ව රාජ්‍යය කරා සරච්චන්ද්‍ර සීපා හෙළ උරුමය

ලිපි ලියූවෝ

Copyrights © 2014 www.yuthukama.com Designed By : THISAK Solutions