11/29/2017

හවුලේ අවුල

කතෘ:යුතුකම     11/29/2017   No comments
-ආචාර්ය චරිත හේරත්-

මේ රටේ අද තිබෙන්නේ එජාපය සහ ශ‍්‍රීලනීපය යන පක්ෂ දෙකේ එකතුවකින් සැදුන සමගි සන්ධාන ආණ්ඩුවක් යැයි බොහෝ අවස්ථාවල ආණ්ඩුවේ දේශපාලඥයෝ මහත් උජාරුවෙන් කියති. ඒ කියන සමගිය නිසා රටේ සංවර්ධනය වේගවත් වෙන බවද සමහර නායකයෝ නිතර දෙවේලේ දේශනා කරති. ප‍්‍රධාන නායකයෝ එසේ කීවත් ආණ්ඩුවේම දෙවෙනි පෙළ කණ්ඩායම් හැමවිටම වගේ හදන්නේ ඒ පක්ෂයෙන් මේ පක්ෂයටත් මේ පක්ෂයෙන් ඒ පක්ෂයටත් චෝදනා එල්ල කරමින් රට ඉස්සරහට යන්නේ නැත්තේ අහවල් පක්ෂය නිසා යැයි පෙන්නා තමන්ගේ නොහැකියාව වසා ගන්නටය. වැඩක් නොකෙරෙන්නේ අරයා නිසා යැයි පෙන්වීමේ න්‍යාය නිසා දැන් ජනතාවට සිදුවී තිබෙන්නේ තමන්ම පත්කල ආණුඩුවේ ඊලග කෑල්ල මොනවගේ වෙයිදැයි නාට්‍යයක් බලනවා වැනි කුතුහලයකින් බලා සිටීමටය. මේ ආකාරයේ වූ ‘අරූ හොරා - නෑ මූ හොරා’ වර්ගයේ දේශපාලනය කූටප‍්‍රාප්තියට පැමිනුනේ මහබැංකු මුදල් හොරකම පිළිබදව ඇතිවී තිබෙන අලූත් තත්වයත් සමගය.

අගමැතිවරයා බැදුම්කර කොමිසමට ගියේ මේ සතියේ සදුදය. රටක අගමැතිවරයෙක් ඒ රටේ මහ බැංකුවට සම්බන්ධ හොරකමකට ගෑවී තිබීම ගැන අනෙක් හැමෝටම යම් ආකාරයක විචිකිච්ජාවක් තිබුනත් ඒ පක්ෂයේ අය කියන කරන දේවල් වලින් පෙනී යන්නේ එජාපයේ අයට නම් එය හරිම ජයග‍්‍රාහී දෙයක් බව ය. ‘බය නැතිව කොමිසමට ආවා’ යැයි ඔවුන් කියන්නේ ඒ නිසාය. ඇත්තටම එජාපයේ දේශපාලඥයන්ට ඒ කාලයේ කිලිකොච්චිය තබා මැදවච්චියටවත් බය නැතිව යන්න හයියක් නොතිබූ බව මේ රටේ ජවත්වූ බොහෝ අය දන්නා කාරණයකි. ඒ් අර්ථයෙන් බලනවිට මේක ‘බය නැති’ වැඩක් යැයි ඒ අයට පෙනීමේ වරදක් ද නැත. පසුගිය මහ මැතිවරණයට පෙර මේ මහ බැංකු මුදල් ගනුදෙනුව ගැන පසුගිය පාරලිමේන්තුවේ කෝප් කමිටුවේ සාකච්ජා වෙද්දි මේ ‘බය නැති වැඬේ’ නොකළේ ඇයි දැයි මට තේරෙන්නේ නැති වුනත් මේ පිළිබදව යම් සදහනක් කිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය. අද සමහරුන්ට අමතක වුවත් මේ බැදුම්කර ප‍්‍රශ්නය සාකච්ජා කරන්නට පටන් ගත්තේ පසුගිය පාරලිමේන්තුවේ ඞීව් ගූනසේකරගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පැවති කෝප් කමිටුවේදිය. ඒ සාකච්ජාවේ වාර්තාව නිකුත් කරන්නට දින කීපයක් තිබියදි හදිසියේ පාරලිමේන්තුව විසුරුවා හරින්නට ආණ්ඩුව තීරණය කළේ ඒ කාළේ අද මෙන් ‘බය නැති’ ගතියකින් ඒ අය නොසිටි නිසා දැයි දන්නේ ඒ කීප දෙනාම විය යුතුය. මේ හොරකමේ දිග පළල හොයා ගන්නට ජනාධිපතිතුමන් පසුව පත් කළ මේ බැදුම්කර කොමිසම විශාල වශයෙන් උදව්වූ බව පිළිගන්නා ගමන් පරණ පාරලිමේන්තුවේ අවසානයට එන්නට නියමිතව තිබූ කෝප් වාර්තාව එනතෙක් නොසිට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීම නිසා 2015 අගෝස්තු මහ මැතිවරණයේ දි මේ ප‍්‍රශ්නයෙන් සැගවී සිටින්නට එජාපයට හැකිවූ බව ද අප පිළිගත යුතුය. ඒ වැරුද්ද එද නොවුනානම් අද රටේ දේශපාලන ගමන් මග මීට වඩා වෙනස් විය හැකිව තිබූ බව මගේ අදහසය. අනෙක් අතට අද සමහර එජාප මන්ත‍්‍රීවරුන් සිරිකොත තුලම පුවත්පත් සාකච්ජා පවත්වමින් ජනාධිපති තමන්ගේ පක්ෂයට එරෙහිවන බව කීවත් ඒ අය මතක් කර ගත යුත්තේ තමන්ගේ පක්ෂය බලයට එන්නට ජනාධිපති බලය සහ ශ‍්‍රීලනීපයේ පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේ එද තිබූ ගැටුම්කාරිත්වය විශාල වශයෙන් හේතු වූ බවය. එජාපයත් ශ‍්‍රීලනීපයටත් අද හවුල් ආණ්ඩු කරන්නේ මෛත‍්‍රීටත් මහින්දටත් හවුලේ ශ‍්‍රීලනීපය යලි ගොඩ නගා ගන්නට නොහැකි වූ නිසාය. අද එජාපයට නෙපෙනෙන මේ ආණ්ඩුවේ ඇත්ත කථාව එයය.

අනෙක් අතට 1989 භීෂනය සහිතව පැවති ජනපතිවරණයෙන් හා මහමැතිවරණයෙන් පසුව එජාපය පක්ෂයක් විදියට පිරිසිදු හා තනි දේශපාලන ජයග‍්‍රහනයක් කවදවත්ම ලබාගත්තේ නැති බව සමහරුන්ට අද අමතක වී ඇති වා සේය. එජාපයේ නායකයින් 1989 සිටම ‘බය නැතිව’ විපක්ෂයේ සිටියා මිස ජයග‍්‍රහනයක් ගන්නට හැකි ආකාරයේ දේශපාලන පරිනතභාවයක් ගොඩ නගා ගත්තේ නැත. 1989 පසුව ජයගත්තායැයි කියන අවස්ථා දෙකේම එජාපය දිනුවේ ශ‍්‍රීලනීපයේ අභ්‍යන්තර අවුලක් ලාභෙට තමන්ගේ ගොඩට ද ගත් නිසාය. 2002 ජයග‍්‍රහනයට හේතුව එවකට ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් එස් බී දිසානායක පක්ෂ නායකත්වයත් සමග විරසක වීමය. ඒ අවුල නිමා වූයේ 2002 මැතිවරණය හරහා එජාපයට බලය ලැබීමෙනි. 2015 දැන් තියෙන ආණ්ඩු බලයට හේතුව එවකට ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පැවති ආන්ඩුවත් සමග විරසක වීමය. ඒ අවුල නිමා වූයේ මෛත‍්‍රී ජනාධිපති වී එජාපය ආණ්ඩුවත්ද ලැබීමෙනි. ඒ නිසා මා කියන්නේ එජාපය මෑත භාගයේ අයිතිවාසිකම් කියන කියන ජයග‍්‍රහනයන් දෙකම ලැබුවේ ඒ ඒ කාලයන්ට සාපේක්ෂකව ශ‍්‍රීලනීප ලේකම් සහ සභාපති (එස්බී-චන්ද්‍රිකා සහ මෛතී-මහින්ද* අතර ගැටීම තමන්ගේ වාසියට යොද ගැනීමෙන්ය. මේ අවස්ථා දෙකේම එජාපයට ආණ්ඩු හදන්නට හැකිවූයේ ශ‍්‍රීලනීපයේ නායකයින්ගේ ගැටුමට තමන් එතීමෙන් මිස තමන්ගේ හැකියාවෙන් නොවන බව මෙහි සරල අදහසය. අනුන්ගේ පක්ෂවලට ගැටගැසීමත් හැකියාවක් යැයි කියන්නේ නම් ඒ ගැන වැඩි යමක් අපට පැවසිය නොහැකිය.

දැන් මෙහෙම හැ¥ මේ හවුල් ආණ්ඩුව අදවන විට ¥වන්නේ එහි තියෙන අවසාන තෙල් ටිකෙන් යැයි කීමේ වරදක් ද නැත” ශ‍්‍රීලනීපයේ නිල බලය තමන්ට තිබුනත් එහි ග‍්‍රාමීය බල ව්‍යුහය තමන්ගේ අතේ නොමැතිවීම හේතුවෙන් ජනාධිපතිවරයා සිටින්නේ බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට නොහැකි තත්වයක නිසා යම් පමනකට මේ හවුල ඉස්සරහට යා හැකි වුවත් එය කළ හැක්කේ ඉතාමත් අසීරුවෙන් භයෙන් භයෙන් මිස ‘භය නැතිව’ යන ගමනක් ලෙසින් නොවේ. එජාපයට භය නැතිව ඉදිරියට යා හැකි වන්නේ ශ‍්‍රීලනීපප පැත්තේ නායකයින් දෙදනා වන මෛත‍්‍රී සහ මහින්ද අනාගතයේ ගනු ලබන තීරණවලට අනුව මිස ඒ ඒ පක්ෂයේ නිර්භයතාවය මත නොවන බව පැහැදිලිම කාරණයකි.

දැන් මේ හවුලේ අවුලෙන් එළියට යා හැකි වන්නේ එජාපයට ආණ්ඩුව දි ආපසු යාමෙන් හෝ එජාපය සමග එකට ආණ්ඩු කිරිමෙන් නොවන බව ශ‍්‍රීලනීපය හා ඒකාබන් විපක්ෂය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් අවශ්‍යය.

එජාපයට එරෙහිව දේශපාලනය කරන්නට නම් එහි තිබිය යුතු පළමුවන කොන්දේසිය වන්නේ එජාපයේ දේශපාලන චින්තනය වෙතින් කැඩෙන්නට හැකි වීමය. වෙළදපොළ යනු එකම විමුක්තිදයකයා ලෙසින් පිළි ගැනීමත් රාජ්‍යය යනු ප‍්‍රශ්නයක් ලෙසින් තේරුම් ගැනීමත් අද එජාපයේ ඇති දේශපාලන චින්තනමය පදනම බව මගේ තේරුම් ගැනීමය. වෙළදපොළ හා රාජ්‍යය අතර ඇති විය යුතු බල හුවමාරුවකදි වෙළදපොලේ පැත්තෙන් ප‍්‍රශ්නය දෙස බැලීම ශ‍්‍රීලනීපයේ පදනමට සම්පූර්නයෙන්ම පටහැනි වූවක් බව පිළි ගැනීම අනිවාර්ය දෙයකි. ඒ නිසා මේ කාරණය ගැන නිසි තීරණයක් ගන්නා ඕනෑම අවස්ථාවක එජාපයේ සම්බන්ධතාවයෙන් මිදිම අනිවාර්ය අංගයක් වන්නේ ඒ නිසාය. එහෙත් අද නිළ ශ‍්‍රීලනීපයේ ලේකම් හා සන්ධානයේ ලේකම් වරයා හැසිරෙන ආකාරය දකින හා කියවන අයට සිතෙන්නේ මේ දෙන්නා යු එන් පී කාරයන්ටත් වඩා යුඑන්පී වගේ කථාකරන බවය. ඒ අය හැසිරෙන්නේ මෛත‍්‍රී මහින්ද එකතු වුනත් මේ නිලධාරීන් නම් කවදවත් එජාපයෙන් කැඩෙන්නේ නැති ආකාරයටය.

දෙවෙනි කාරණය වන්නේ පාක්ෂික ප‍්‍රවනතාවය ගමන් කරන දිසාව හා මහින්දගේ නායකත්වයට පාක්ෂිකයින්ගේ ඇති ආකර්ෂනය නිවැරිව තේරුම් ගැනීමය. මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් අද ශ‍්‍රීලනීපයේ ඉන්න ඇමතිවරු කියන කථා කවුරුවත් තඹ දෙයිතුවකට මායිම් කළ යුතු නැත. ඒ අය එද කළේ මහින්දගේ ජනාධිපතිධුරයේ සාරය උරා බීමය. අද කරන්නේ මෛත‍්‍රීගේ ජනාධිපතිධුරයෙන් හැකි පමණට සාරය උරාබීමය. අද එජාපය පැරදවීමේ දේශපාලනයක් ගොඩ නගන්නට ඇති එක අපහසුතාවක් වන්නේ මේ කණ්ඩායමේ හැසිරීමය. අනෙක් පසින් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සිටින සමහරුන්ටත් පේන්නේ ඊලග ජන්දයේ මනාප මිස තමන්ගේම ආණ්ඩු බලයක් හදගැනීම නොවීමත් මෙහි තිබෙන ගැටලූවක්ය.

මහ බැංකු සිද්ධිය හරහා ගොඩ නැගෙමින් පවතින දේශපාලන තත්වය නිවැරිදිව කළමනාකරනය කර ගැනීමේ හැකියාවක් ශ‍්‍රීලනීපයට හා ඒකාබද්ධයට නෙමැතිවුවහොත් එය නිමා වන්නේ යලිත් වටයකින් එජාපය ශක්තිමත් කරන දේශපාලන තත්වයක් ගොඩ නගමින්ද එසේත් නැතිනම් මෛත‍්‍රීත් රනිලූත් දෙදෙනාම නැති අලූත් දේශපාළනයකින්ද යන ප‍්‍රශ්නයට කාටවත් පිළිතුරක් තවම නැත. එහෙත් මේ මෙහොතේ භූමියේ තියෙන දේශපාලන යථාර්ථයන් සැළකිල්ලට ගත් විට පෙනී යන්නේ බලය තිබෙන්නේ රනිල්, මහින්ද හා මෛත‍්‍රී යන සාධක තුන මත වන නිසා මේ සාධක දෙකක් එකතු කිරීමෙන් අනෙක් එක ලේසියෙන් 'අවුට්' කළ හැකි බවයි. එහෙත් පවතින සමහර දේශපාලනික යථාර්ථයන් හමුවේ පෙනී යන්නේ ඒ ලේසි විදියට අවුට් කිරීමේ කාර්ය ඒච්චර ලේසි නොවන බව නම් මේ අවුල් සහගතභාවය අවසන් කිරීමට තව බොහෝ කාලයක් ගතවිය හැකි බව අනවාර්ය බව මගේ අදහසය.

[Lankadeepa]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com 
Like us on facebook :
https://www.facebook.com/yuthukama

11/27/2017

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය ව්‍යවස්‌ථා විරෝධියි.මුල පටන්ම බල ශුන්‍යයි

කතෘ:යුතුකම     11/27/2017   No comments
ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය ව්‍යවස්‌ථා විරෝධියි.මුල පටන්ම බල ශුන්‍යයි
- ජනාධිපති නීතිඥ ආචාර්ය විජයදාස රාජපක්‌ෂ


ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා

වර්තමානයේ දක්‌නට ලැබෙන ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව නිර්මාණය කිරීමේ ඉතිහාසය තුළ මුලින්ම ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා ස්‌වරූපයක්‌ ගත් ප්‍රතිසංස්‌කරණයක්‌ ලෙස හඳුන්වා දිය හැක්‌කේ 1833 කෝල්බෲක්‌ - කැමරන් ප්‍රතිසංස්‌කරණ යෝජනා ය. මධ්‍යගත පාලන ක්‍රමය, ව්‍යවස්‌ථාදායක, විධායක සභා ස්‌ථාපිත කිරීම, රාජ්‍ය සිවිල් සේවය ස්‌ථාපිත කිරීම, අධිකරණ ක්‍රමය නියමානුකූල කිරීම ඊට ඇතුළත් ය. පසුව 1911 මැකලම් ප්‍රතිසංස්‌කරණ යෝජනාවලිය මඟින් එය වඩාත් විධිටමත් වූ අතර 1920 මැනිං ආණ්‌ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්‌කරණ තුළින් ව්‍යවස්‌ථාදායකයේ බලය තරමක්‌ ශක්‌තිමත් විය. පසුව 1931 ඩොනමෝර් ආණ්‌ඩුක්‍රමය සමඟ සර්වජන ඡන්ද බලය ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට හිමිවිය. 1948 ඩොමීනියන් තත්ත්වයේ නිදහසක්‌ අපට ලැබුණේ සෝල්බරි ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව මඟිනි.

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාසම්පාදක මණ්‌ඩලය මුල පටන් නීති විරෝධී එකකි

1972 ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව නිර්මාණය කිරීමේ දී පාර්ලිමේන්තුවෙන් පිට ව්‍යවස්‌ථාදායක මණ්‌ඩලයක්‌ පිහිටුවාගෙන කටයුතු කරනු ලැබුවේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ එවැනි කටයුත්තකට නීතියෙන් ඉඩ නොමැති නිසා ය. 1972 ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව පරිච්äන්න කොට 1978 නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ කෙටුම්පත් කිරීමේ වගකීම ඡේ. ආර්. ජයවර්ධන ඔහුගේ මිතුරකු වූ දේශපාලන විද්‍යා මහාචාර්ය ඇල්µ්‍රඩ් ජයරත්නම් විල්සන් මහතාට පැවරීය. ඔහු සම්පාදනය කළ කෙටුම්පත අමාත්‍ය මණ්‌ඩලය අනුමත කිරීමෙන් පසු 1972 ව්‍යවස්‌ථාවේ 51 ව්‍යවස්‌ථාව අනුව ජාතික රාජ්‍ය සභාවට ඉදිරිපත් විය. 1978 ව්‍යවස්‌ථාවේ ද ඊට සමාන ප්‍රතිපාදන 82 වන ව්‍යවස්‌ථාවේ පවතින හෙයින් නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සම්මත කර ගැනීමේ බාධාවක්‌ නැත. එහෙත් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදන මණ්‌ඩලයක්‌ පාර්ලිමේන්තුව තුළ පත් කිරීමට 1978 ව්‍යවස්‌ථාවේ කිසිදු අයුරකින් බලයක්‌ පාර්ලිමේන්තුවට ලබාදී නොමැත. නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සකසා ගැනීමට ආණ්‌ඩුවට අසීරු කාරණයක්‌ වන්නේ නම් ඒ සඳහා සහාය ලබාගැනීමට ආණ්‌ඩුවට කළ හැක්‌කේ ස්‌ථාවර නියෝග අනුව තේරීම් කාරක සභාවක්‌ පත් කරගෙන ඒ මඟින් නිර්දේශ ලබාගැනීම ය. ඒ අනුව දැනට පාර්ලිමේන්තුව විසින් පත් කොට ගෙන ඇති ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය සහ මෙහෙයුම් කමිටුව මුල පටන්ම සහ එනයින්ම අවලංගු හා බලශුන්‍ය වේ.

ව්‍යවස්‌ථාදායක මණ්‌ඩලය බලශුන්‍ය බව ප්‍රකාශ කිරීමට අධිකරණයට බලය ඇත්තේ ය

ව්‍යවස්‌ථාදායකය ස්‌වාධීනව කටයුතු කළ යුතු ආයතනයක්‌ වන අතර එහි කටයුතු සම්බන්ධව නඩු විමසීමට හෝ තීන්දු දීමට අධිකරණයට බලයක්‌ නැත. එය ලොව පුරා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයන් තුළ පිළිගත් සම්ප්‍රදායක්‌ වන අතර ඒ පිළිබඳව මීට පෙර අධිකරණය හා පාර්ලිමේන්තුව විසින් තීරණ ගෙන ඇත. පාර්ලිමේන්තුව මෙන්ම පාර්ලිමේන්තුව තුළ ක්‍රියාත්මක වන තේරීම් කාරක සභා, ස්‌ථාවර තේරීම් කාරක සභා, විශේෂ කාරක සභා සහ පූර්ණ පාර්ලිමේන්තු කාරක සභා යන ආයතන වලට ද මෙම වරප්‍රසාදය හිමි වෙයි. එහෙත් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව මඟින් කිසිදු ආකාරයකට පිළි නොගත් ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලය ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව මඟින් හා ස්‌ථාවර නියෝග මාලාව මඟින් ආවරණය නොවන බැහැර වූ ආයතනයක්‌ බැවින් එය නීතියෙන් බලශුන්‍ය වේ. එය පාර්ලිමේන්තු වරප්‍රසාද මඟින් ආරක්‌ෂා නොවන්නකි. එවන් වූ පරිබාහිර ආයතනයක වලංගුභාවය පිළිබඳව තීරණයක්‌ ගැනීමට අධිකරණයට කිසිදු බාධාවක්‌ නොමැත. නව ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සම්මත කර ගැනීමේ ක්‍රියාදාමය 78 සහ 82 ව්‍යවස්‌ථාවේ ප්‍රතිපාදන මඟින් සකසා තිබියදී ඉන් බාහිරව මණ්‌ඩල පත්කිරීම ව්‍යවස්‌ථා විරෝධී වෙයි.

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාදායක මණ්‌ඩලය බල රහිත එකක්‌ වන හෙයින් එම මණ්‌ඩලය මඟින් පත්කරන්නට යෙදුනු මෙහෙයුම් කමිටුව එනයින්ම බල රහිත වන්නේ ය. එමෙන්ම මෙහෙයුම් කමිටුව විසින් සකසා ඇති 2017 සැප්තැම්බර් 21 දිනැති අතුරු වාර්තාව ද නිරායාසයෙන්ම අවලංගු හා බලශුන්‍ය ලේඛනයකි. මහජන මත විමසීම සඳහා පත්කළ කමිටුවට ද කිසිදු නීතිමය වලංගුභාවයක්‌ නොමැත.

යෝජිත නව ව්‍යවස්‌ථාව අසාර්ථක වීමට බලපෑ හේතු සාධක

ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ 75, 82 සහ 83 ව්‍යවස්‌ථා අනුව නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සකසා සම්මත කර ගැනීමට පාර්ලිමේන්තුවට බලය ඇත්තේ ය. එම බලය මත පැනවී ඇති සීමා 76 (1) ව්‍යවස්‌ථාවෙන් මෙසේ නිර්වචනය කොට ඇත.

"පාර්ලිමේන්තුව විසින් පාර්ලිමේන්තුවේ ව්‍යවස්‌ථාදායක බලය අත් නොහළ යුත්තේ ය. කිසිම ආකාරයකින් අන්සතු නොකළ යුත්තේ ය. කවර වූ හෝ ව්‍යවස්‌ථාදායක බලයක්‌ ඇති කිසිම අධිකාරියක්‌ පාර්ලිමේන්තුව විසින් නොපිහිටුවිය යුත්තේ ය".

ව්‍යවස්‌ථාවේ සඳහන් මෙම ප්‍රතිපාදන ඉතා සරල ය. එමෙන්ම පැහැදිලි ය. එසේ නම් ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයක්‌ පිහිටුවීමට පාර්ලිමේන්තුව අනුමත කළ යෝජනා සම්මුතිය ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා නීතියට අනුකූලව අවංකව ද ශ්‍රී ලංකා ජනරජයට පක්‌ෂපාතීව ද උපරිම ශක්‌ති ප්‍රමාණයෙන් ආරක්‌ෂා කොට අනුගමනය කරන බවට ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ 63 වැනි ව්‍යවස්‌ථාව මඟින් මන්ත්‍රීවරුන් දී ඇති ප්‍රතිඥාව/දිවුරුම උල්ලංඝනය කිරීමක්‌ නොවන්නේ ද?

විධායක ජනාධිපති තනතුර අහෝසි කළ යුතු ද?

19 වැනි සංශෝධනය මඟින් විධායක ජනාධිපති බලතල කප්පාදු කළත් තවමත් මෙරට පවතින්නේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයයි. මෙය ඇමෙරිකාවේ, ජර්මනියේ, ප්‍රංශයේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයන්ට වඩා වෙනස්‌ එකකි. එම රටවල ජනාධිපතිවරයා බවට පත්වන පුද්ගලයාගේ තරාතිරම අනුව සිදුවන වෙනස අල්ප ය. ක්‍රමවේදය ඊට වඩා බලවත් ය. ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රමවේදයට වඩා එම තනතුරට පත්වන පුද්ගලයාගේ තරාතිරම අනුව සිදුකළ හැකි බලපෑම ප්‍රබල ය.

වර්තමාන ජනාධිපතිවරයාගේ වගකීම

රටේ ඒකීයභාවය සහ බුද්ධ ශාසනයට ප්‍රමුඛස්‌ථානය දීම සිදු නොවන ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවකට කිසිසේත් ඉඩක්‌ නොතබන බව වර්තමාන ජනාධිපති ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළේය. එහෙත් එවැන්නක්‌ ඔහුගෙන් බලාපොරොත්තු විය හැකි ද යන්න සොයා බැලිය යුතුය. හේතුකාරණා දෙකක්‌ අනුව එවැන්නක්‌ ඔහුගෙන් බලාපොරොත්තු විය නොහැක.

පළමු කාරණය නම් නීති සම්පාදනය සිදුකරනුයේ පාර්ලිමේන්තුව විසිනි. ඊට මැදිහත් වීමට ජනාධිපතිට බලයක්‌ නැත. ඔහුට පාර්ලිමේන්තුවේ ඡන්දය ද හිමි නැත. අමාත්‍ය මණ්‌ඩලයේ ප්‍රධානියා ලෙස ඔහුට ඊට මැදිහත් විය හැකි වුවත් රටේ ආරක්‌ෂාව පිළිබඳ බරපතළ කාරණයක්‌ බවට පත් වූ හම්බන්තොට වරාය සහ මත්තල ගුවන්තොටුපළ විදේශිකයන්ට පැවරීම යන කාරණයේදී එය වළක්‌වා ගැනීමට එතුමා ගත් උත්සහය නිෂ්ඵල විය. දෙතුන් දෙනකුගේ බලපෑමට යටත් වීම නිසාවෙන්ම සයිටම් ප්‍රශ්නය මාස 10 කට වඩා වැඩිකල් ඔඩු දුවන්නට හැර තීරණයක්‌ නොගෙන බලා සිටියහ. විල්පත්තුවේ වන විනාශය පිළිබඳව මෙතෙක්‌ විසඳුමක්‌ ලබාදීමට ද අසමත්ව ඇත.

පාර්ලිමේන්තුව පිළිබඳ ජනතාව තුළ තිබෙන අවිශ්වාසය

පාර්ලිමේන්තුව සහ එහි මන්ත්‍රීවරු පිළිබඳ ජනතාව සහ ජනමාධ්‍ය නිරන්තරයෙන් දක්‌වනුයේ අප්‍රසාදයකි. අකාර්යක්‌ෂමතාව, දූෂණය, අවිචාරවත් බව පිළිබඳ නඟන ප්‍රශ්න බොහෝ ය. එය තීව්‍ර වෙමින් පාර්ලිමේන්තුව පිළිබඳ ජනතා විශ්වාසය මුළුමනින්ම බිඳ වැටුණේ 2017 සැප්තැම්බර් 21 වැනි දින ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවට ගෙන එනු ලැබූ 20 වැනි සංශෝධනයට ඇතුළත් වූ පරිදි පළාත් සභා ඡන්ද කල් දැමීමට නොහැකි බව ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කර තිබියදී පළාත් සභා මැතිවරණ සාමාන්‍ය ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධනය කරමින් වක්‍ර ලෙස ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව යටපත් කිරීමේ බරපතළ කාරණය මඟිනි. එය තවත් බරපතළ තත්ත්වයට පත් වන්නේ මුල් සංශෝධන කෙටුම්පතේ සඳහන් නොමැති අලුත්ම කරුණු කාරක සභා අවස්‌ථාවේදී කෙටුම්පතට ඇතුළත් කොට සම්මත කිරීම නිසා ය. කෙසේ වෙතත් එම කෙටුම්පතට අදාළ කාරණය සර්වජන ඡන්ද බලය වන හෙයින් එය පළාත් සභා විෂයයක්‌ නොවන්නේ ය. එවැනි කෙටුම්පතක්‌ පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 බහුතරයෙන් සම්මත කිරීම මඟින් වලංගු තත්ත්වයට පත්වන බවට කථානායකට උපදෙස්‌ දීමේ කිසිදු අවශ්‍යතාවක්‌ හෝ හැකියාවක්‌ නීතිපතිට නොමැත. තත්ත්වය එසේ පැවතිය දී පළාත් සභා සහ පළාත් පාලන ඇමැතිවරයා හා නීතිපතිවරයා විසින් කථානායක නොමඟ යවමින් එය සම්මත කර ගැනීම ෙ€දජනක ය.

කළ යුතු දේ

වර්තමානයේ රට තුළ නිර්මාණය වී ඇති දේශපාලන සහ සමාජ සංයුතිය තුළ නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවක්‌ සම්මතකර ගැනීමේ හැකියාව ඉතා අල්පය. 2015 වසරේදී ඒ සඳහා ඉතා යෝග්‍ය වාතාවරණයක්‌ රට තුළ නිර්මාණය වුවත් ආණ්‌ඩුව අදූරදර්ශී ලෙස කටයුතු කිරීම නිසා එම තත්ත්වය මුළුමනින්ම පහව ගොස්‌ ඇත. යෝජිත ව්‍යවස්‌ථාවට පාර්ලිමේන්තුවේ 2/3 ක බලය ලබාගැනීම හුදු කල්පිතයක්‌ පමණක්‌ වනු ඇත. පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර ඡන්දයෙන් සම්මත වුවත් එය ජනමත විචාරණයකින් සම්මත වීම අත්‍යවශ්‍යය. එය මිරිඟුවක්‌ පසුපස හඹායැමක්‌ වනු නියතය. අති බහුතරයක්‌ සිංහල හා මුස්‌ලිම් ජනතාව ඊට විරෝධය පළ කොට ඇත.

මෙම තත්ත්වය යටතේ ආණ්‌ඩුව විසින් අනුගමනය කළ යුතු බුද්ධිමත් ක්‍රියාදාමය වනුයේ පක්‌ෂ නායකයන් සමඟ සාකච්ඡා කොට පවතින ව්‍යවස්‌ථාව වඩාත් ප්‍රශස්‌ත එකක්‌ බවට පත්කිරීම සඳහා සුදුසු සංශෝධනයන් හඳුන්වාදීමට කටයුතු කිරීමය. එහි ප්‍රමුඛතා පිළිවෙල මෙසේ තේරුම් ගත හැක.

1. දැනට පවතින සමානුපාතික මැතිවරණ නියෝජන ක්‍රමය ඉවත්කොට රටට ගැලපෙන මැතිවරණ ක්‍රමයක්‌ රටට හඳුන්වා දීමය.

2. නඩු කටයුතු වල පවතින ප්‍රමාදය වළක්‌වා ගෙන පොදුවේ අධිකරණ පද්ධතියේ කාර්යක්‌ෂමතාව වැඩි කිරීමට අවශ්‍ය සංශෝධනයන් සිදු කිරීම. (ඒ සඳහා සුදුසු සංශෝධනයන් මා විසින් ඉදිරිපත් කරන්නට යෙදුණු නමුත් නව ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවට එය ඇතුළත් කිරීමේ බලාපොරොත්තුව මත එය තවමත් පසෙක තබා ඇත.)

3. පළාත් සභා සහ පළාත් පාලන ආයතන සහ ඒවායේ සංයුතිය විදිමත් කොට ඒවා වඩාත් කාරHක්‌ෂම ලෙස ක්‍රීයාත්මක කිරීමට හැකිවන ආකාරයේ පරිපාලන බලතල සමමිතික ලෙස බෙදා හැරීම.

4. රාජ්‍ය ආයතන වල ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ වගවීමේ යාන්ත්‍රනය ශක්‌තිමත් කිරීම.

පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වශයෙන් මෙන්ම ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදක මණ්‌ඩලයේ සහ මෙහෙයුම් කමිටුවේ සාමාජිකයකු වශයෙන් සිටිමින්ම ඒවායේ ව්‍යවස්‌ථා විරෝධීභාවය දැන දැන මෙතෙක්‌ කටයුතු කිරීම පිළිබඳව මා හට එරෙහිව ද චෝදනාවක්‌ එල්ල කිරීම සාධාරණය. එහි නීත්‍යනුකූල නොවන භාවය අදාළ තැනැත්තන්ට පෙන්වා දුන් නමුත් ආණ්‌ඩුවක්‌ ලෙස ඉහත ක්‍රීයාදාමය පිළිබඳ විශ්වාසයක්‌ තැබීම නිසා සහ කෙසේ වෙතත් අවසානයේ 19 වැනි ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාව සංශෝධනය සම්මත කරගත් ආකාරයට ගැටලුවකින් තොරව රටේ උන්නතිය වෙනුවෙන් එය ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇතැයි යන බලාපොරොත්තුව නිසා එම නීතිමය ගැටලුව මතු නොකළෙමි. වර්තමානය වන විට සමස්‌ත ක්‍රියාදාමයම අවුල් ජාලාවක්‌ බවට පත්කරගෙන ඇති හෙයින් ඒ පිළිබඳව ජනතාව දැනුවත් කිරීම යුතුකමක්‌ කොට සලකමි.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :
https://www.facebook.com/yuthukama

11/19/2017

දේශද්‍රෝහීන්ගේ මරණ බිය

කතෘ:යුතුකම     11/19/2017   No comments

දේශද්‍රෝහීන්ගේ මරණ බිය - රියර් අද්මිරාල් (ආචාර්ය) සරත් වීරසේකර

"සරත් වීරසේකර හෝ කමල් ගුණරත්න හෝ නීතිය හා සාමය භාර ඇමැතිගේ රැකවරණය ලබන රාජපක්‌ෂ පවුලේ කෙනකු හෝ අප මරා දැමීමට ප්‍රථම කවුරුන් හෝ මෙය කිව යුතුය..."

මහාචාර්යවරයෙක්‌ ලෙස හඳුනාගත් සරත් විඡේසූරිය නමැත්තා උක්‌ත ප්‍රකාශය කළේ සෝභිත හිමිගේ දෙවැනි ගුණ සමරු උළෙලේ ජනපති ඇතුළු මැති ඇමැතිවරු සහභාගි වූ සභාවක්‌ අමතමිනි. මුළු ජීවිත කාලයෙන් 2/3 ක්‌ම රට වෙනුවෙන් කැපවූ අප දෙදෙනාව පාතාලයේ දාමරිකයන්ට සමකොට කරන ලද එම ප්‍රකාශය පිළිබඳ මා විසින් විරුද්ධත්වය පෑ යුතු යෑයි පැවසූ මගේ මිතුරෙක්‌ තවදුරටත් කියා සිටියේ "සාධාරණ" සමාජයක්‌ වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සරත් විඡේසූරිය ආචාර්ය උපාධීන් තිබියදීත් මහාචාර්ය නොවූ පුද්ගලයන් සිටියදී ආචාර්ය උපාධියක්‌ තබා දර්ශනවේදී (ඵ චයා) උපාධියක්‌ හෝ නොමැතිව මහාචාර්ය පදවියක්‌ ලබාගැනීම කොතෙක්‌ දුරට සාධාරණ දැයි ඔහුගෙන් ප්‍රථමයෙන් විමසන ලෙසය. මට එසේ විමසීමට කිසිදු අවශ්‍යතාවක්‌ නැතත් ඊළඟ ගුණ සමරු උළලේදී විඡේසූරිය විසින් එම "සාධාරණ" ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් ජනපති ඉදිරියේ කරුණු පැහැදිලි කර දෙනු ඇතැයි සිතමි.

සරත් විඡේසූරියගේ දේශනය පුරාම ගරු අධිකරණයත්, ශ්‍රී ලංකා පොලිසියත්, බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවත් තදබල ලෙස අපහාසයට ලක්‌කර තිබේ. ඒ සම්බන්ධයෙන් එම ආයතන කෙසේ ප්‍රතිචාර දක්‌වන්නේ දැයි අප බලා සිටිමු. රාජපක්‌ෂ සමයේ දූෂිත යෑයි අත්අඩංගුවට ගත් අයට ඉක්‌මනින් ඇප ලැබේ යෑයි පැවසීමෙන් අදහස්‌ කරන්නේ විනිසුරුකරුවන් අල්ලස්‌ ලබා හෝ වෙනයම් බලපෑමකට යටත්ව හෝ එසේ ඇප ලබාදෙන බවයි. එය ගරු අධිකරණයට කරන අපහාසයක්‌ නොවන්නේද? නීතියට අනුව ඇප ලබාදීමට අදාළ කොන්දේසි සපුරාලිය යුතුය. එම නීති හෝ කොන්දේසි විශ්වවිද්‍යාලයට සිංහල භාෂාව ඉගැන්වීමට දිනපතා ප්‍රමාදව පැමිණෙන සරත් විඡේසූරිය දන්නේද? ඇප දීමට අදාළ නීති ගැන හසරක්‌ නොදන්නා අයෙක්‌ නීතිය උගත් විනිසුරුකරුවන්ගේ තීරණ අභියෝගයට ලක්‌කරන්නේ කෙසේද? මේ සම්බන්ධයෙන් නීති සංගමය නිහඬව නොසිට මෙම පුද්ගලයාට විරුද්ධව නීතිය මඟින් කටයුතු කළ යුත්තේ එසේ නොකළහොත් විනිසුරුකරුවන් දූෂිත යෑයි වක්‍රව නොව Rජුව පැවසූ කරුණු සත්‍ය ලෙස පිළිගැනෙනා බැවිනි.

රටේ අධිකරණය සඳහා අමාත්‍යවරයෙක්‌ පත් කෙරෙන්නේ අධිකරණ ක්‍රියාවලියට, පරිපාලනයට අවශ්‍ය සම්පත් ලබාදී අධිකරණයට අනුයුක්‌ත පුද්ගලයන්ගේ සුබසාධනය, ඉදිරි සැලසුම් යනාදිය සකසමින් රටේ සමස්‌ත ජනතාවටම අධිකරණයේ සහාය ලබාගැනීමට, සාධාරණ යුක්‌තිය ඉටුකිරීමට අවශ්‍ය මාවත සැකසීමට මිස විනිසුරුවන්ට බලපෑම් කොට තම රජයට එරෙහි පාර්ශ්වයන්ට විරුද්ධව දඬුවම් පැමිණවීමට නොවේ. ඒ අයුරින් බලන කල වර්තමාන රජය "රාජපක්‌ෂ හිතවාදීන්" ගේ නඩු ප්‍රමාදවීම සම්බන්ධයෙන් වරදකරු කොට හිටපු අධිකරණ ඇමැති ඉවත් කිරීමෙන්ම ගම්‍ය වනුයේ එක්‌කෝ රටේ විනිසුරුවන් දේශපාලන බලපෑම් වලට යටත් වී ඇති බව පිළිගැනීම හෝ අධිකරණ ඇමැති විනිසුරුවන්ට බලපෑම් කොට අදාළ චූදිතයන්ට දඬුවම් කළ යුතුය යන්න නොවේද? එයින් කවරක්‌ සත්‍ය වුව ද එයින් අභියෝගයට ලක්‌වන්නේ අධිකරණයේ ස්‌වාධීනත්වය නොවේද?

රාජපක්‌ෂ පවුල සහ එම පාලන සමයේ බලධාරීන් සහ හමුදා නිලධාරීන් සමඟ දැඩි වෛරයකින් පසුවන විඡේසූරිය එම පුද්ගලයන් රිමාන්ඩ් ගතකොට ඇප ලබාදීමට විරුද්ධ වන නමුත් මිනිසුන් සිය ගණනක්‌ අමු අමුවේ මරාදමා දඬුවම් ලබන ත්‍රස්‌තවාදීන්ව සිරෙන් නිදහස්‌ කිරීම ගැන කිසිදු විරුද්ධත්වයක්‌ නොපායි. නාවික හමුදාවේ බුද්ධි අංශයේ ලුතිනන් කොමාන්ඩර් සුමිත් රණසිංහ මාස 9 ක්‌ තිස්‌සේ ඇප නොදී සිරගතව සිටින අතර ඔහු විසින් අත්අඩංගුවට ගත් කිලෝ 1008 ක පුපුරණ ද්‍රව්‍ය සහිත බෝම්බ ලොරිය පදවන් ආ මරාගෙන මැරෙන ත්‍රස්‌තයා (ජීවරත්නම්) නිදහස්‌ කොට යෑවීම ගැන කිසිත් නොකියයි. හමුදාව රසායනික අවි භාවිත කළේ යෑයි එක්‌සත් ජාතීන්ගේ සමුළුවේ පට්‌ටපල් බොරුවක්‌ කියා අපේ හමුදාව පාවාදුන් සන්ධ්‍යා එක්‌නැලිගොඩ තම සැමියාගේ ඡායාරූපය තුරුළුකරගත් ලැම දෙස මහත් වූ අනුකම්පාවෙන් බලමින් කඳුළුහලන විඡේසූරිය එක්‌නැලිගොඩ සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තරය සතුටු කිරීමට මාස 13 ක්‌ තිස්‌සේ නිකරුනේ සිරගත කොට සාක්‌ෂි නොමැති නිසා තවමත් නඩු පවරා නැති ත්‍රස්‌තවාදය නිම කිරීමට දිවි පරදුවට තබා සේවය කළ බුද්ධි නිලධාරීන්ගේ බිරින්දැවරුන් එදා දුක්‌වින්ඳ අන්දම පිළිබඳව තුට්‌ටුවකට මායිම් නොකරයි. යුද්ධයේ අවසාන අදියරේ දෙමළ ජනතාව දහස්‌ ගණනකගේ ජීවිත බේරාගත් නාවික මෙහෙයුමට නායකත්වය දුන් කොමදොaරු දසනායක අද සිරගතව සිටින අතර ඔහුගේ බිරිඳ සහ දියණියන් හෙළන කඳුළු ගැන ඔහුට ගණනක්‌ නැත. වසර ගණනාවකට පෙර අත්අඩංගුවේ සිටි ත්‍රස්‌තයෙක්‌ පැන යැමේදී දියේ ගිලී මැරුණු සිද්ධියකට එවකට රාජකාරියේ යෙදී සිටි චින්තක බණ්‌ඩාර ඇතුළු පොලිස්‌ නිලධාරීන් වසර 10 කට සිරගත කොට ඇති අතර ඔවුන්ගේ බිරින්දැවරුන් නඟන අෙ¹aනාවල් විඡේසූරියට ඇසෙන්නේ නැත. මිනී මැරීමට, මත්ද්‍රව්‍ය, මංකොල්ලකෑම් යනාදියට වරදකරුවන් වූ සිරකරුවන්ගේ ඝාතනය පිළිබඳව (කුඳුළු හෙළමින්) පරීක්‌ෂණ පැවැත්විය යුතු යෑයි කියන විඡේසූරිය, ත්‍රස්‌තයෝ අරන්තලාව සාමණේරයන් ඝාතනය කරද්දී, ශ්‍රී දළදා මාලිගයට පහර දෙද්දී, ශ්‍රී මහා බෝධිය අභියස අහිංසක උපාසිකාවන් සිය ගණනක්‌ මරා දමද්දී, ගෝනගල බඩදරු මවුවරුන්ගේ පණපිටින් කුස පලා මරද්දී අද සාධාරණ සාමාජයක්‌ සඳහා මොරදෙන විඡේසූරිය එදා කිසිදු හඬක්‌ නැඟුවේ නැත.

මියගොස්‌ ඇත්දැයි තවමත් නොදන්නා ප්‍රංශයේ සැඟව සිටී යෑයි සමහරෙක්‌ සැකකරන එක්‌නැලිගොඩගේ බිරිඳ ගැන කම්පා වන විඡේසූරිය තමන් ද ඇතුළුව සමස්‌ත ජනතාවටම ජීවත්වීමේ නිදහස ලබාදීමට මිනීමරු ත්‍රස්‌තයන් සමඟ සටන් කොට දිවිපිදූ හමුදා සෙබළු 29,000 කගේ සහ ආබාධිත වූ 14,000 ක ගේ බිරින්දැවරුන්, අම්මාවරුන් ගැන බොරුවට හෝ කඳුළක්‌ හෙළනු අප කිසිදා දැක නැත. මෙවන් වූ තිරශ්චීන පුද්ගලයන් එසේ ක්‍රියාකරමින් යහතින් වැජඹෙන්නේ ලංකාවේ පමණක්‌ විය යුතුය.

රිමාන්ඩ් ගතකරන රාජපක්‌ෂ හිතවාදී සැකකරුවන් කෙලින්ම බන්ධනාගාර රෝහලට ඇතුළත් වන බව විඡේසූරිය පවසන්නේ ඉතාම අවඥවෙනි. රිමාන්ඩ් ගතකරන සැකකරුවන් නීතිඥයන්ගේ මාර්ගයෙන් තමාගේ රෝගී තත්ත්වය ගැන ප්‍රකාශ කළ විට උසාවියෙන් සැකකරුවාව බන්ධනාගාර වෛද්‍යවරයාට යොමු කරයි. සැකකරුවාව බන්ධනාගාර රෝහලට ඇතුළත් කරන්නේ එම වෛද්‍යවරයාගේ නිර්දේශය මතයි.

එම වෛද්‍යවරයා අයත් වන්නේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයට මිස බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවට නොවේ. බන්ධනාගාර නිලධාරීන් කරනුයේ රෝහලට ආරක්‌ෂාව දීම පමණි. තවද සෑම සතියකම බදාදා දින මහ රෝහලින් විශේෂඥ වෛද්‍යවරයකු පැමිණ සෑම රෝගියෙක්‌ම පරීක්‌ෂා කරයි. සුව වූ අය රෝහලින් පිටත් කරයි. එසේ නම් විශ්වවිද්‍යාලයේ තම විෂය වන සිංහල භාෂාව පවා නිසි ලෙස උගන්වන්නේ නැතැයි චෝදනා ලැබ සිටින විඡේසූරිය මෙලෙස අභියෝගයට ලක්‌කරනුයේ සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ වෛද්‍යවරුන්ගේ සහ විශේෂඥ වෛද්‍යවරුන්ගේ වෘත්තීමය සුදුසුකම සහ ඔවුන්ගේ චර්යා ධර්මයන් සහ අවංකභාවයයි. ඕනෑම ආයතනයක අඩුපාඩු සිදුවීම ස්‌වභාවිකය. නමුත් රටේ ප්‍රධානියා ඉදිරිපිටදී මෙසේ ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසුව බන්ධනාගාර නිලධාරීන් හෝ අදාළ වෛද්‍යවරුන් හෝ කිසිත් නොකියා නිශ්ශබ්දව සිටී නම් එය උක්‌ත ප්‍රකාශය අනුමත කිරීමක්‌ වන බව පිළිගැනේ.

අත්අඩංගුවේ සිටින රාජපක්‌ෂ හිතවතුන් රෑට තරුපහේ හෝටල්වල සිටින බවට ඔහු පොලිසියට විරුද්ධව බරපතළ චෝදනාවක්‌ නඟයි. එයින් ඔහු පොලිසියට සහ පොලිස්‌පතිට කරනුයේ බලවත් අපහාසයකි. ඔහුට අනුව රාජපක්‌ෂ පාලන සමයේ සිදුවූයේ යෑයි චෝදනා කරන අපරාධ මෙතෙක්‌ අල්ලා නොමැත්තේ පොලිස්‌ නිලධාරීන් පොලිස්‌පතිගේ භාවනා පන්ති වැඩසටහන නිසා "සෝවාන්" වී ඇති නිසාය. සාක්‌ෂි නැති නිසා නොවේ. සූක්‌ෂම ලෙස සාක්‌ෂි සොයාගනිමින් බොහෝ වෙහෙස මහන්සි වී දරුණු අපරාධකරුවන් නීතියේ රැහැනට හසුකරගන්නා පොලිස්‌ නිලධාරීන් ඔහුගේ කිසිත් අගය කිරීමකට ලක්‌ නොවන්නේ ඒ අපරාධකරුවන් රාජපක්‌ෂ පවුලේ අය නොවන නිසාය. විඡේසූරියට දැන් අවශ්‍ය වන්නේ (සාක්‌ෂි නොමැති නිසා) "සෝවාන්" වී ඇති පොලිස්‌ නිලධාරීන් නැවත "පෘථග්ජන" බවට පත්කොට, පොලිස්‌පතිගේ භාවනා පන්තිය අවලංගු කොට හතරවැනි ශික්‌ෂා පදය කඩකොට බොරු සාක්‌ෂි හෝ ගොනුකොට රාජපක්‌ෂ නඩයේ එකෙක්‌ හෝ අපරාධයකට හසුකොට ජනතාවට පෙන්වීමය. විෙ-සූරියගේ මෙම දැඩි අසහනයට හේතුව යහපාලනය බලයට ගෙන ඒමට වේදිකාවන් පුරා දිවා රෑ රාජපක්‌ෂලා කළා යෑයි කියූ දූෂණ, අපරාධ වසර 3 ක්‌ ගතවීත් කිසිත් සනාථ නොවී එකෙක්‌ හෝ "කොටු" කර ගැනීමට මෙතෙක්‌ අසමත් වීමය. එයට පොලිසියට අපහාස කිරීමෙන් ඵලක්‌ තියේද?

හිතාමතාම අපරාධකරුවන් අල්ලා නොගන්නා බවට ජනපති ඉදිරියේ මහත්වූ අවඥවෙන් පොලිසියට අපහාස කළ විඡේසූරිය සම්බන්ධයෙන් පොලිස්‌පතිවරයා ගන්නා ක්‍රියාමාර්ගය කුමක්‌දැයි අප බලා සිටිමු.

බොහෝ දෙනා යෝජනා කරන්නේ පොලිස්‌පතිතුමා තම භාවනා වැඩසටහන අවලංගු කොට කිසිදු සාක්‌ෂියක්‌ නොමැතිව "රාජපක්‌ෂ නඩයේ" අයවලුන් උක්‌ත අපරාධ වලට වැරදිකරුවන් කරන්නේ කෙසේ ද යන්න පිළිබඳව කියාදීම සඳහා ඔහු ලවා වැඩමුළුවක්‌ සංවිධානය කළ යුතු බවයි. වෙනත් අයගේ කෘතීන් තමන්ගේ නම යොදා මුද්‍රණය කරන බවට චෝදනා ඇති ආචාර්ය හෝ දර්ශනවේදී හෝ උපාධි නොමැතිව මහාචාර්ය තනතුරක්‌ ලබාගත් බව කියන විඡේසූරියගෙන් ඒ සඳහා කදිම උපදෙස්‌ මාලාවක්‌ ලබාගත හැකි බව ද ඔවුන් වැඩිදුරටත් පවසති.

සෝභිත හිමිගේ 2 වැනි ගුණ සැමරුම් උළෙලේ කොළයක්‌ බලාගෙන පැයක්‌ පමණ වෙලා රාජපක්‌ෂ සමයේ දූෂණ ගැන මහත් වූ කම්පාවෙන් ද අගමැතිතුමා සම්බන්ධයෙන් මහත් වූ වර්ණනාවෙන් ද කතා කළ විෙ-සූරිය ලක්‌ ඉතිහාසයේ සිදුවූ භයානකම සහ බරපතළම, විශාලතම සොරකම ලෙස සැලකෙන මහ බැංකු වංචාව පිළිබඳව වචනයක්‌ හෝ නොදෙඩුවේ මන්දැයි යන්න ද එම මහත් වූ වංචාවට සම්බන්ධ විදේශිකයා මහ බැංකු අධිපති ධුරයට පත්කළ අගමැතිවරයා දූෂණ කමිටුව ඉදිරියට තවමත් නොගෙනාවේ ඇයි දැයි එදා නොඇසුවේ මන්ද යන්න ද එකී වැඩමුළුවේදී විෙ-සූරියගෙන් ඇසීමට "සෝවාන්" නොවූ එක්‌ පොලිස්‌ කොස්‌තාපල්වරයෙක්‌ හෝ යොදවන ලෙස අප පොලිස්‌පතිතුමාගෙන් කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිමු.

සරත් විඡේසූරියගේ ප්‍රධාන අරමුණ වනුයේ කෙසේ හෝ වර්තමාන නව ව්‍යවස්‌ථාව සම්මත කර ගැනීමට අවශ්‍ය පසුබිම සකස්‌ කිරීමය. සම්බන්ධන් මහතා රට බෙදීමට විරුද්ධ බවත් බුදු දහමට නිසිතැන දීමට කැමති පරිණත දේශපාලනඥයකු බවත් ඔහු කියන්නේ සම්බන්ධන් සහ නීතිපති ඉදිරියේ ය. එසේම ව්‍යවස්‌ථාවට එරෙහි වන්නේ ජන විඥනය දූෂණය කරන සංඝයා වහන්සේලා සහ අන්තවාදී පිරිස්‌ යෑයි ද ඔහු කියයි. සම්බන්ධන් රට බෙදීමට විරුද්ධ නම් "අපගේ අරමුණ කෙසේ හෝ ඊළාම් රාජ්‍යය ලබාගැනීම" යෑයි ප්‍රකාශ වන සුප්‍රසිද්ධ වඩුක්‌කොඩෙයි ප්‍රඥප්තිය ඔහු තවමත් ප්‍රතික්‌ෂේප නොකරන්නේ මන්දැයි යන ප්‍රශ්නයට විඡේසූරිය පිළිතුරු දිය යුතුය. විඡේසූරිය එක්‌කෝ නව ව්‍යවස්‌ථාව සම්බන්ධයෙන් හසරක්‌ නොදන්නෙක්‌ විය යුතුය. එසේ නැතහොත් දෙමළ ඩයස්‌පෝරාවේ මුදලින් යෑපෙමින් ජනතාව මුලා කොට රට බෙදීමට හවුල් වන්නෙක්‌ විය යුතුය. 13 වැනි සංශෝධනයෙන් පසුව රටේ ඒකීයභාවය යම්තාක්‌ දුරට හෝ රඳවා සිටින ජනපති විධායක බලතල සහිත ආණ්‌ඩුකාර තනතුර සහ සමගාමී ලැයිස්‌තුව යන දෙකම අහෝසි කරන නිර්දේශ ඇතුළත් නව ව්‍යවස්‌ථාව අනුමත වුවහොත් රට නොබෙදන්නේ කෙසේ ද යන්න කශේරුකාවක්‌ තිබේ නම් විඡේසූරිය වහාම පහදා දිය යුතුය. දැනටමත් උතුරේ බුදු පිළිම ඉවත් කළ යුතු යෑයි පෙළපාලි යන නාගදීපයේ බුදු පිළිමය ඉදිකිරීම තහනම් කොට ඇති විග්නේෂ්වරන්ට නව ව්‍යවස්‌ථාවට අනුව ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ බලරහිත කොට නීති සෑදීමේ පූර්ණ බලතල දුනහොත් උතුරේ බුදු සසුන රැකගන්නේ කෙසේ ද යන්නත් ඔහු පහදා දිය යුතු වේ.

වර්තමාන ව්‍යවස්‌ථාවට අනුව රට වැසියෙක්‌ට පවා (තෑගි, අල්ලස්‌, තර්ජන, බලපෑම් කරමින්) තම ආගම ප්‍රවර්ධනය කිරීම තහනම වන නමුත් නව ව්‍යවස්‌ථාවට අනුව විදේශිකයකුට වුව ද තම ආගම සහ සංස්‌කෘතිය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට අවසර දී ඇත. එවිට විදේශිකයන් මෙහි පැමිණ මුදල් විසිකරමින් අපගේ දුප්පත් අසරණ බෞද්ධයෝ තම ආගමට හරවනු ඇත. අප රටේ සිංහල බෞද්ධ අනන්‍යතාව ක්‍රම ක්‍රමයෙන් විනාශ කරනු ලබන්නේ එලෙසිනි. මෙම අවදානම නොදැන සිටීමට බබෙක්‌ මෙන් කතාකරන විඡේසූරිය බබෙක්‌ නොවේ. එසේ නම් ඔහුත් මෙම කුමන්ත්‍රණයේ හවුල්කරුවෙක්‌ නොවේද?

දේශෙද්‍රෝහියා යනු දේශයට/මවුබිමටද්‍රෝහි වන්නාය. දේශයට ද්‍රෝහි විය හැක්‌කේ කෙසේද? සම්පත් රටවැසියන්ට අහිමි කිරීමෙන්, රට ආරක්‌ෂා කරන හමුදාව දුර්වල කිරීමෙන්, වසර දහස්‌ ගණනක්‌ තිස්‌සේ ජීවිත ලක්‌ෂ ගණනක්‌ කැප කොට ආරක්‌ෂා කළ රටේ ඒකීයභාවය විනාශ කිරීමෙන් යනාදියෙනි. ත්‍රස්‌තවාදයෙන් වසර 30 යුද්ධ කොට ලබාගැනීමට බැරිවූදේ ව්‍යවස්‌ථාවකින් බෙදාදීමට සැරසේ නම් එය අනිවාර්යයෙන්ම දේශයටද්‍රෝහී වීමකි. එවන් ව්‍යවස්‌ථාවකට අනුබල දෙන්නන් ද දේශයටද්‍රෝහි වන්නන් ය. නමුත් එය එසේ දැයි තීරණය කරන්නේ අප නොව අධිකරණයයි. අපට කළ හැක්‌කේ එවන් වූ අපට අනුව හඳුනාගත් "දේශෙද්‍රෝහීන්ට" විරුද්ධව නිසි කල ආපසු නඩු පැවරීම පමණි. උසාවියේදී "දේශෙද්‍රෝහී" චෝදනාව සැකයෙන් තොරව සනාථ වුවහොත් ලෝකයේ සෑම රටක මෙන්ම අපේ රටේ ද ඔවුන්ට දෙන එකම දඬුවම මරණීය දණ්‌ඩනයයි. ජනරාල් කමල් ගුණරත්න සහ මා ප්‍රකාශ කළේ එයයි. එනම් රට තුළ පවතින එම අධිකරණ ක්‍රියාවලිය/තත්ත්වයයි. කරුණු එසේ තිබියදී සරත් විඡේසූරිය දෙනෝදහසක්‌ ඉදිරියේ "සරත් වීරසේකර සහ කමල් ගුණරත්න අප මරාදැමීමට පළමු....." යනාදී වශයෙන් ප්‍රකාශ කරයි නම් එයි නැඟෙනුයේ තමා තම දේශයට ද්‍රෝහි වී ඇති බව තමාම පිළිගැනීමක්‌ නොවේද?

[Divaina]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook :
https://www.facebook.com/yuthukama

කොටි ත්‍රස්තයන් ද? විරුවන් ද? නිර්මාල් දේවසිරිට පිළිතුරක්

කතෘ:යුතුකම     11/19/2017   1 comment



ආචාර්‍ය නිර්මාල් අපෙන් ප්‍රශ්න කරන්නේ ත්‍රස්තවාදීන් හා විරුවන් අතර වෙනස කුමක්ද යන්නයි. ඇත්තටම කොටි ත්‍රස්තවාදී න්? විරුවන්ද? දෙමළ ජනතාව විසින් කොටි සාමාජිකයන්ව විරුවන් විදිහට සමරන නිසා ඒ අය ත්‍රස්තවාදීන් ලෙස නම් කරන්නට අපි කවුදැයි නිර්මාල් මහතා අපෙන් අසයි. ඇත්තටම විරුවන් හා ත්‍රස්තවාදීන් වෙන් කර ගැනීමට විදිහක් නැද්ද? මහ විරු සමරු උත්සවශ්‍රීයෙන් සමරන්නට ඉඩ ලබා දිය යුතුද? අනාගතයේ දී ප්‍රභාකරන් සැමරීමට අවකාශය ලබා දිය යුතුද?

මේ සඳහා මම යොදාගන්නේ, දමිළ බුද්ධිමතෙක් වුණු මුතුක්‍රිෂ්ණා සර්වනාදන් මහතාගේ අදහසකි. කොටි සංවිධානය ත්‍රස්තයන්ද නිදහස් ගරිල්ලන්ද යන ප්‍රශ්නය විසඳා දෙනවා ඒ මහතා බොහෝම අපූරුවට.

මේ පිළිතුර ලබා දී තිබෙන්නේ Stokke කියන නෝර්වේජියානු පර්යේෂකයෙක්ට 2007 දීයි.

There is a growing interest in the distinction between ‘freedom fighters’ a ‘terrorists’ in the aftermath of the 9/11 attacks in the USA in 2001 (for example, see Bhatia, 2005: passim; Policzer, 2005). Stokke (p 1019) tends to regard the LTTE as a movement of freedom fighters in the same mould as South Africa’s African National Congress (ANC). In my view the basic distinction between liberation struggles and terrorism rests with the different means of achieving an end. Although both, liberation struggles and terrorist struggles, may head towards the same end, it is how (or the means by which) they arrive at their predetermined end which distinguishes between the two. In the real world all liberation struggles and terrorist struggles have a combination of both legitimate acts of violence and terrorist acts. Nonetheless, while legitimate acts of violence are predominant and terrorist acts are sporadic in liberation struggles, in terrorist struggles terror acts are predominant. Based on this distinction I would regard the ANC and the Sudanese People’s Liberation Army (SPLA) as freedom movements, and the LTTE as a terrorist organisation.

This is because in the armed conflict in Sri Lanka the majority of the victims have been civilians.13 In fact, anecdotal evidence suggests that the LTTE has killed more civilians (from all three communities, namely Tamils, Sinhalese and Muslims) than the armed forces personnel, although numbers are unavailable.

Further, the LTTE has killed more Tamils than the state security forces, particularly in internecine war among various Tamil militant groups since 1985. The ANC, the Pan Africanist Congress (PAC), and the Inkatha Freedom Party existed side by side during their struggle against the apartheid regime in South Africa. The ANC did not attempt to eliminate PAC or Inkatha and claim to be the authentic or sole representative of the (black) people on whose behalf if was fighting. In this it differed from the , which has proscribed all other Tamil militant groups and continues to hunt them down,and has forcibly liquidated all Tamil democratic political parties, except the TULF.

The fundamental fault among most analysts of the Sri Lankan conflict (both national and international) is their false assumption that the LTTE is a liberation movement. It is true that the majority of Tamils (including the author) still regard the Sri Lankan state as a racist state. However, it is also true that the de facto regime of the LTTE in the North and East is even more racist than the Sri Lankan state.

The treatment of ethnic minorities, particularly the Muslim community, in the North and East by the LTTE lends credence to our view. It is important to recall at this moment, with shame, how Muslims were evicted from their historical habitats in the North in 1990 and massacred at mosques in the East by the LTTE. A self-proclaimed liberation movement, which does not respect the rights of other minorities living in contested territories, has no moral right to be so-called.

2001 වසරේ දී ඇමරිකාවේ සිදුවූ 9/11 ප්‍රහාරයෙන් පසු නිදහස් සටන්කාමීන් හා ත්‍රස්තවාදී න් යන දෙපාර්ශවය අතර වෙනස කුමක්ද යන්න පිළිබඳව සොයා බැලීමට බොහෝ දෙනා පෙළඹී තිබේ. නෝවේජියානු පර්යේෂකයෙකු වන Stokke විසින් කොටි සංවිධානය හඳුනාගන්නේ දකුණු අප්‍රිකාවේ නෙල්සන් මැන්ඩෙලා ගේ අප්‍රිකානු කොන්ග්‍රසයට සමාන නිදහස් අරගලකරුවන් පිරිසක් ලෙසයි.

මගේ අදහස නම් නිදහස් අරගලයක් හා ත්‍රස්තවාදය අතර මූලික වෙනස ඇත්තේ අවසාන ඉලක්කය සපුරා ගැනීමට දෙපාර්ශවය විසින් යොදා ගන්නා ක්‍රමය මතයි. නිදහස් අරගල හා ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාර යන දෙකම එකම අරමුණක, වෙනම රටක්, කරා ගියත් ඒ සඳහා භාවිතා කරන මාර්ගය අනුව ත්‍රස්තවාදය හා නිදහස් අරගලය අතර වෙනස දැක බලාගන්නට පුළුවනි.

සැබෑ ලෝකයේ දී නිදහස් අරගල හා ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාර යන දෙවර්ගයේම නීත්‍යානුකූල හමුදා ක්‍රියා හා ත්‍රස්ත ක්‍රියා ඇතුළත් වේ. කෙසේ වෙතත් නිදහස් අරගලයන් හිදී නීත්‍යානුකුල හමුදා ක්‍රියා බහුල වන අතර ත්‍රස්ත ක්‍රියා විරළ වේ. ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාරයක බහුල වන්නේ ත්‍රස්ත ක්‍රියායි.

මෙම වෙනස්කම මත නෙල්සන් මැන්ඩෙලාගේ අප්‍රිකානු කොන්ග්‍රසය හා සුඩාන ගරිල්ලන් නිදහස් අරගලකරුවන් වන අතර කොටි සංවිධානය ත්‍රස්ත සංවිධානයක් වේ.

ඊට හේතුව ශ්‍රී ලංකාවේ යුද්ධයේ දී වින්දිතයන් බහුතරය සාමාන්‍ය ජනතාව වේ. පවතින සාක්ෂි පෙන්වා දෙන ආකාරයට ජනවර්ග තුනේම ( දෙමළ, සිංහල හා මුස්ලිම්) සිවිල් වැසියන් බහුලවම ඝාතනය කර ඇත්තේ කොටි සංවිධානය විසිනි.

එමෙන්ම රජයේ ආරක්ෂක අංශ විසින් ඝාතනය කළාටත් වඩා වැඩි ප්‍රමාණයකින් දමිළ ජනතාව ඝාතනය කළේ කොටි සංවිධානයයි. විශේෂයෙන් 1985 සිට දමිළ සංවිධාන අතර පැවති සටන් තුළින් දමිළ ජාතිකයන් බොහෝ පිරිසක් ඝාතනය කළේ කොටි සංවිධානයයි. මැන්ඩෙලාගේ දකුණු අප්‍රිකානු ජාතික කොන්ග්‍රසය සිය නිදහස දිනා ගැනීමේ සටනේ දී අනෙකුත් සටන් සංවිධාන විනාශ කළේ නැති අතර ඔවුන් හා සහයෝගයෙන් කටයුතු කළේය. කොන්ග්‍රසය විසින් අනෙක් සංවිධාන විනාශ කර දමා දකුණු අප්‍රිකාවේ කළු ජාතිකයන්ගේ එකම නියෝජිතයා වීමේ වුවමනාවකින් පෙළුනේ නැත. ඊට සහමුලින්ම වෙනස් වූ කොටි සංවිධානය අනෙකුත් සියළු දමිළ හමුදා සංවිධාන විනාශ කර දැමීය. ප්‍රභාකරන් ගේ අන්තිම දවස වන තුරු කොටි සංවිධානය විසින් අනෙකුත් දෙමළ සංවිධාන විනාශ කිරීමට උත්සාහ ගත්තේය. ඒ අනුව සියළු දෙමළ දේශපාලන පක්ෂ විනාශ කර දැමීමට ප්‍රභාකරන් කටයුතු කළේය.

ශ්‍රී ලංකාවේ අර්බුධය සම්බන්ධයෙන් හදාරන බොහෝ විචාරකයින් විසින් කරන වරද නම් කොටි සංවිධානය යනු නිදහස් අරගලයක් ලෙස ඉතා වැරදි ලෙස අනුමාන කිරීමයි.

කතුවරයා වන මුතුකරුප්පන් සරවනමුත්තු මහතා ඇතුළුව බොහෝ දමිළ ජාතිකයන් ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය සළකන්නේ ජාතිවාදී රාජ්‍යයක් ලෙසයි. නමුත් කොටි සංවිධානය විසින් පවත්වා ගෙන ගිය ඊළාම් රාජ්‍යය, ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යය ටත් වඩා බෙහෙවින් ජාතිවාදීවේ.

කොටි සංවිධානය විසින් උතුරු නැගෙනහිර ජීවත් වූ සුළු වාර්ගික ප්‍රජාවට සැළකූ ආකාරය සිතා බැලිය යුතුයි. මුස්ලිම් ජනතාව උතුරු පළාතේ ඔවුන්ගේ ඓතිහාසික ගම්බිම් වලින් කොටි සංවිධානය විසින් 1990 දී ඉතා නින්දිත ආකාරයට පිටමං කළ අතරම නැගෙනහිර පළාතේ දී මුස්ලිම් පල්ලි තුළ ජනතාව මරා දැමීය. නිදහස් අරගල කරුවන් ලෙස තමා විසින්ම හඳුන්වාගන්නා සංවිධානයක් විසින් තම ප්‍රදේශ තුළ ජීවත් වන සුළු වාර්ගික ජනතාවගේ අයිතියට ගරු නොකරන්නේ නම් , එම සංවිධානයට නිදහස් අරගල කරුවන් ලෙස තමන් හඳුන්වා ගැනීමට අයිතියක් නොමැති බවයි මගේ අදහස.

**************

මුතුක්‍රිෂ්ණා සරවනමුත්තු මහතගේ අදහස් සමඟ මේ සටහන ලියන මම ද එකඟ වෙන අතර තවත් කරුණු එකතු කරන්නට කැමැත්තෙමි. කොටි සංවිධානය ත්‍රස්ත සංවිධානයක් ලෙස නිවැරදිව අර්ථ දක්වන්නට පුළුවන් වීමට තවත් හේතු රාශියක් තිබේ. වෙනම රටක් දිනාගන්නට කළ යුද්ධයේ දී කොටි සංවිධානය අති විශාල ලෙස දමිළ ජාතිකයන්වම මරා දැම්ම අතර ඒ ඉලක්කය වෙත ගිය අනෙකුත් දමිළ සංවිධාන සමූල ඝාතනය කළා පමණක් නොව දෙමළ දේශපාලකයින්වද මරා දැමූහ. විරුවන්ට හා නිදහස් අරගල කරුවන්ට පුළුවනි ද තමන්ගේ ජනතාවම ඒ විදිහට මරා දමන්න? අන්තිමට දෙමළ දේශපාලකයින්ට සිදුවූයේ තමාව පෙළන ‘සිංහල’ රජයෙන්ම රැකවරණය ඉල්ලා සිටින්නටයි. කොටි සංවිධානය අද සිටිනවා නම්, විග්නේෂ්වරන්ට උතුරේ මහ ඇමතිධූරය දැරිය හැකිද? සම්පන්ධන්ට නායකත්වය දිය හැකිද? දමිළ නායකයින්ට උතුරට ගොසින් රිසි සේ දේශපාලනය කරන්නට ඔය කියන දෙමළ විරුවන් මරා දමන්නටම අවශ්‍යය වූයේ ඇයි?

වසර 30 ක කාලය තුළ උතුරට හා වන්නියට ආහාර, බෙහෙත් ද්‍රව්‍යය යැව්වේ කවුරුන්ද? ශ්‍රී ලංකා රජය නොවේද? මෙසේ එවන භාණ්ඩ වලින් වැඩි කොටසක් කොටි සංවිධානය විසින් සොරා ගන්නා බව දැන දැන එහෙත් දෙමළ ජනතාවට එම භාණ්ඩ එව්වෙ රජය නේද? කුමන ආකාරයේ විරුවන් ද තමන්ගේ ජනතාව කන දෙයත් සොරකම් කරන්නේ? විඳ දරාගත නොහැකි බදු ගසන්නේ? මොන රජය ද මේ ආකාරයට අලාභ හා අවාසි විඳගෙන ආහාර බෙහෙත් ද්‍රව්‍යය යවන්නේ? උතුරේ හා කොටි පාලන පෙදෙස් තුළද අධ්‍යාපනයට හා සෞඛ්‍ය සේවාවට මුදල් වැය කළේ ශ්‍රී ලංකා රජය නොවේද? නිදහස් අරගල කරුවන්ට එම සේවාවන් ජනතාවට ලබා දීමට වුවමනාවක් හෝ තිබුණේ ද?

2000 වසරේ යාපනය අර්ධ ද්වීපය කොටි තර්ජනයට ලක්වූ අවස්ථාවේ දී උතුරට භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් විශාල ගැටළුවක් ඇති වුණි. ආහාර ප්‍රවාහනය කරන රතු කුරුස නැවකට පවා ආරක්ෂාව සහතික කිරීමට නොහැකි යැයි ප්‍රභාකරන් කීවා මතකද? කුමන විරුවන්ද තමන්ගේ ජනතාව කුස ගින්නේ තබන්නේ?

2009 සළකා බලමු. ජාත්‍යන්තර මැදිහත්වීමකට පාර කපා ගැනීම සඳහා දෙමළ මිනිසුන් ලක්ෂ ගණනක පිරිසක් මිනිස් පලිහක් ලෙස යොදා ගත්තේ කවුරුන් ද? ඒ අයට විරුවන් කිව හැකිද? යුධ පිටියෙන් බේරී යන දෙමළ මිනිසුන්ට වෙඩි තබා නවත්වන්නට කොටින් උත්සාහ කළා නේද? ඒ අයට විරුවන් කිව හැකිද?

තමා ආරක්ෂා කරනවා යැයි කියන ජනතාවම මරා දමන්නේ විරුවන්ද? ත්‍රස්තවාදීන්ද? මුතුක්‍රිෂ්ණා සරවනමුත්තු මහතා පවසන පරිදිම කොටි සංවිධානය වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ත්‍රස්තවාදීන් වේ. ඒ අය ත්‍රස්තවාදීන් ලෙස නොව විරුවන් පිරිසක් ලෙස කෙනෙකු හුදු ජාතිය නිසා පමණක් සිතයි නම් එසේ සිතන්නාගේ මානසිකත්වයේ ප්‍රශ්නයක් ඇත. සිංහලයාට ෆෙඩරල් විකිණීමට එන්ජිඔ සංවිධාන මුදල් වැය කරන අතර දෙමළ ජාතිවාදයට විරුද්ධවත් මුදල් වැය කළා නම් රටේ සාමයටත් ප්‍රගතියටත් හොඳය.......

-අයි ජයතිලක

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

11/16/2017

දෙමළාගේ නැති ප්‍රශ්න උලුප්පා එතුල ඇති බටහිරයන්ගේ අභිලාශ සඟවන කෛරාටිකයෝ.. [video]

කතෘ:යුතුකම     11/16/2017   No comments

දෙමළාගේ ප්‍රශ්නය සහ බටහිරයන්ගේ අභිලාශ

-ආචාර්ය දර්ශන කස්තුරිරත්න -



ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි සහ ආචාර්ය ජානක වංශපුර අතර ‘දෙමළාගේ ප්‍රශ්නය සහ ව්‍යවස්ථා සංශෝධන‘ යන මැයෙන් පැවති විවාදයක් නරඹන්නට කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේදී අවස්ථාව ලැබුණි. විශේෂයෙන්ම මේ අවස්ථාවට ෆේස් බුක් හරහා දේශපාලන මතවාද කතා කරන බොහෝ පිරිසක් සම්බන්ධව සිටියහ.

මෙවැනි සංවාදයක් සංවිධානය කිරීම පිළිබඳව ආචාර්ය නිර්මාල් සහ ආචාර්ය ජානකට ස්තුතිවන්ත විය යුතුය.(ලිවීමේ පහසුව සදහා මේ දෙදෙනා හැදින්වීමට නිර්මාල් සහ ජානක කියන නම් දෙක පාවිච්චි කරමි). එමෙන්ම මෙයට සහභාගි වී සිටි අනිත් අයත් බොහෝ දුරට සාවධානව මීට සහභාගි වීම සතුටට කරුණක්. ඉදිරියේදීත් මෙවැනිම සංවාද තව පැවැත්වෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වෙමි.

මේ සටහන තැබීමට සිත් වූයේ එහිදී කතිකා වූ සමහර කාරණා ගැන මට දැණුනු අදහස් කිහිපයක් සටහන් කිරීමටයි. කාලවේලාව සහ අනෙකුත් සීමා සහගත කරුණු නිසා ඒ අවස්ථාවේ මේවා මතු කිරීමට ප්‍රමාණවත් අවකාශයක් වූයේ නැත.

මගේ මතය නම් මේ සංවාදයේ මාතෘකාව ඇත්තටම ඉහත දැක්වූ මාතෘකාවයි. මන්ද යත් ජානක ඔහුගේ කතාවේ වැඩි අවධානයක් යොමු කළේ ව්‍යවස්ථාව ගැන කතා කිරීමට නොව බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය තුළ දෙමළ බෙදුම්වාදය ක්‍රියාත්මක වෙන බව තහවුරු කිරීමටයි. ඔහු අවධාරණය කළේ මෙහි මුල බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය බව. ඒ ප්‍රවේශය වැදගත්. මන්ද ඇත්තටම ව්‍යස්ථාව මේ ප්‍රශ්නයේ ප්‍රකාශනයක් පමණක් වන නිසා. වෙනත් ආකාරයකින් කියනවානම් ජානක කතා කළේ මේ ප්‍රශ්නයේ මුල ගැන.
ආචාර්‍ය නිර්මාල්ගේ මුල් කතාවේ හරය මට හරි හැටි වැටහුනේ නැත. ඔහු විවිධ ඓතිහාසික කරුණු මතු කරත් ඒවායේ පැහැදිලි සම්බන්ධයක් ගොඩනැගීමට ඔහු අසමත් විය. ඒ කතාවේ තිබුනේ විසුරුණු ස්වභාවයකි. කෙසේ වෙතත් ඔහු අවසාන භාගයේ තීරණාත්මකව මතු කරපු කරුණක් තිබුණි. එය නම් එල්ටිටීඊ සංවිධානය සම්බන්ධයෙන් අවසාන කාලයේ බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාව කටයුතු කරපු ආකාරය සහ ජානකගේ තර්කය අතර විසංවාදයක් ඇති බවයි.

ඔහු මෙහිදී මූලික වශයෙන් මතු කරපු කාරණා නම් 2005 රනිල් පැරදවීම, සාම සාකච්ඡා ආදියේ බටහිර සහ ඉන්දියාවේ මතයට පටහැනිව එල්ටීටීඊය ක්‍රියා කරපු බව. ඒ අනුව දෙමළ බෙදුම්වාදයට එයටම අනන්‍ය වූ ‘ආත්මයක්‘ (ඔහු ඒ වදන යෙදුවේ නෑ. එය මගේ වදනක්) ඇති බව සහ එය හුදු බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයේ මෙවලමක් ලෙස සැලකීම වැරදි බව. මෙහිදී ඔහු මතු කළ තර්කවල cherry picking ස්වභාවයක් තිබුනු බව කිව යුතුයි. මොකද අන් බොහෝ අවස්ථාවලදී බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාව එල්ටීටීඊ හිතවාදී ප්‍රතිපත්තියක් ගෙනියපු නිසා. ඔහුම වරක් කියූ පරිදි වඩමාරච්චි මෙහෙයුමේදී එල්ටීටීඊය බේරගන්ඩ ඉන්දියාව තීරණාත්මකව මැදිහත් විය. අනෙක යුද්ධයේ අවසාන කාලයේ කුෂ්නර් සහ මිලිබෑන්ඩ් වැනි අය යුධය නවත්වන්ඩ කියලා බලපෑම් කිරීම කවුරුත් දන්න දෙයක්. එපමණක් නොවේ බටහිර රටවල් යුධයට ඔය තරම් අනුග්‍රහය දැක්වූවානම් ඔවුන් තමන්ද අනුග්‍රහය දැක්වූ යුද්ධයක යුධ අපරාධ හොයන්ඩ මෙච්චර කරදර වෙන්නේ ඇයිද යන්නත් ප්‍රශ්නයක්. කෙසේ වෙතත් ඔහු මතු කරපු කාරණාවල, විශේෂයෙන්ම ගෝඨාභය විසින් එල්ටීටීඊය පරාජය කරන්ඩ ඇමරිකාව ඊශ්‍රායලය වැනි රටවල අවසාන යුධයේදී උපකාර කරා කියන එක ජානකගේ තර්කයට පරස්පරයක් ලෙස මතු කරන්ඩයි ඔහු උත්සාහ කළේ.

මගේ අදහස නම් නිර්මාල් මතු කළ ‘පරස්පරය‘ පරස්පරයක් නොව ජානකගේ කතාව වඩාත් තහවුරු කරන්නක් බවයි. ඔහු පැවසුවේ එල්ටීටීඊය සමහර අවස්ථාවල බටහිර හෝ ඉන්දියාවට අවනත නොවූ බවත් එනිසාම අවසාන යුධයේදී බටහිරයන් එල්ටීටීඊය පැරදවීමට ආධාර කළ බවත්ය. අඩුම තරමින් එතරම් තදින් විරුද්ධ නොවූ බවත්ය. එසේ නම් එමගින් ද කියවෙන්නේ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය නඩත්තු කරන්නේ තමන්ට අවනත මටටමේ දෙමළ බෙදුම්වාදයක්ය කියන අදහසම නොවේද? බටහිරට සහ/හෝ ඉන්දියාවට අවනත නොවන ස්වාධීන දෙමළ බෙදුම්වාදී ව්‍යාපාරයකට පැවැත්මක් නැති බව නොවේද?

මේ සංවාදයට වැදගත් වන ලියවිල්ලක් මට පහුගිය දිනක කියවීමට අවස්ථාව උදාවිය. මෙය ඇත්තටම ෆේස්බුක් ආදියේ සෑහෙන්ඩ සංසරණය වූ ලියවිල්ලකි. මේ සංවාදයට ඇති වැදගත්කම නිසාම එය යළිත් උපුටා දක්වන්නට මට සිත් විය. එය නම් වර්තමාන විපක්ෂ නායක දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්. සම්බන්ධන් මහතා 2012 වසරේදී ඉලංකෙයි තමිල් අරස්සු කච්චි පක්ෂයේ මඩකලපුවේ පැවති වාර්ෂික සමුළුවේදී කරපු කතාවක ඉංගිරිසි පරිවර්තනයකි. මෙය Colombo Telegraph අඩවියේ පළවී තිබුණි. පහත දැක්වෙන්නෙ එම කතාවයි.

The Struggle For The Political Rights Of The Tamil Nation Has Now Entered An Entirely New Chapter

බටහිර රටවල්, ඉන්දියාව සහ ලංකාවේ දෙමළ බෙදුම්වාදී ව්‍යාපාරය අතර සම්බන්ධය තේරුම් ගැනීමට ඉහත කතාව ඉතාම වැදගත් ලියවිල්ලක් බවයි මා සිතන්නේ. එය වඩාත් වැදගත් වන්නේ වර්තමාන දෙමළ බෙදුම්වාදී ව්‍යාපාරයේ පුරෝගාමියෙක් විසින්ම එය සිදු කිරීම නිසයි. මේ කතාවේ වැඩියෙන්ම සදහන් වන keyword එක නම් International Community යන වදනයි. මේ සන්දර්භයේ International Community කියන්නේ බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාව බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නෑ.

මෙහි ඉතාම වැදගත් ඡේදයක් තිබෙනවා. මා එය උපුටා දක්වන්නම්,

“ The rise and fall of the LTTE taught us that regardless of how strong such a movement may be, or how just its demands may be, it is not realistic for the Tamil people to resort to violent political struggle. Further, a struggle that runs counter to the values of the international community, built only on military might, will not prevail. It is for this reason, that in the new environment created by various global influences, we have, together with the support and assistance of the international community, found new ways of continuing with our struggle. “

මෙහිදී සම්බන්ධන් මහතා සදහන් කරන්නේ නිර්මාල් කියූ දෙයට සමාන අදහසක්. එනම් එල්ටීටීඊය සමහර අවස්ථාවල අන්තර්ජාතික ප්‍රජාව, එනම් බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාවට අනුකූල නොවූ බව. එනිසාම එහි අභාවය වූ බව. මේ කතාව ඇත්තටම ජානක ඉදිරිපත් කරපු මතය තහවුරු කරන්නක්. මෙතන නැති විසංවාදයක් පෙනෙන්නේ policy එක සහ strategy එක පටලවා ගැනීම නිසයි. බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාව policy එකක් ලෙස හැමදාම හිටියේ ලංකාවේ දෙමළ ස්වයං පාලනයක් දෙන්ඩ ඕන කියන මතයේ. එහි වෙනසක් උනේ නෑ. නමුත් ඒ සදහා භාවිත කරන උපාය මාර්ගය (strategy) එක වෙනස් වෙන්ඩ පුළුවන්. නිර්මාල් සදහන් කරපු පරිදි ඔවුන් හැකි තරම් උත්සාහ කරා බාලසිංහම් හරහා එල්ටීටීඊය ‘දේශපාලන විසදුමකට‘ එකග කරවා ගන්ඩ. එදා එසේ කළේ නම් අද වෙනම රටක් නිර්මාණය වී අවසන්. නැගෙනහිර ටිමෝරයේ සහ දකුණු සුඩානයේ ආදියේ සිදුවූයේ එයයි. එනම් දේශපාලන විසදුමක් හරහා ස්වයං පාලනයක් දී පියවරෙන් පියවර වෙනම රටක් නිර්මාණය වීම. නමුත් එල්ටීටීඊය දිගටම යුධමය ස්ථාවරයේ සිටීම ස්වයං පාලනයක් කරා යන ගමනට සැබැවින්ම බාධාවක් විය. චන්ද්‍රිකා ඉදිරිපත් කළ පැකේජයේදී වගේම සුනාමි සහන මණ්ඩලයේදීත් වැඩිම බාධාවක් ඇති කළේ වෙන කිසිවකු නොවේ එල්ටීටීඊයමයි. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වූයේ (ඇත්තටම ප්‍රභාකරන්ට අවශ්‍ය වූයේ ) යුධමය ජයග්‍රහණයකින්ම වෙනම රටක් දිනා ගැනීම. සාම සාකච්ඡා යනු ඒ සදහා සම්පත් එකතු කරන විරාමයක් පමණයි ඔවුන්ට. එහෙත් බටහිරයන්ට සහ ඉන්දියාවට එදා ඉදන්ම අවශ්‍ය වූයේ සාකච්ඡා හරහා ස්වයං පාලනයක් ලබා දීමටයි. ඇත්තටම අද බෙදුම්වාදයේ දේශපාලන පෙරමුණට වේගයෙන් ඉදිරියට යාමට අවස්ථාව ලැබී ඇත්තේ එල්ටීටීඊය නැති නිසාමය .

මීටත් වඩා වැදගත් ප්‍රකාශයක් සම්බන්ධන් මහතා කරනවා. එනම්,

My respected friends. The current practices of the international community may give us an opportunity to achieve, without the loss of life, the soaring aspirations we were unable to achieve by armed force.

වත්මන් දෙමළ බෙදුම්වාදයට බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාවෙන් තොරව පැවත්මක් නැති බව මීටත් වඩා සෘජුව පැවසිය හැකිද? වංගීසට සම්බන්ධන් මහතාව හමු වුවොත් අසන්නට පුළුවන් ‘දෙමළ බෙදුම්වාදයට එයටම අනන්‍ය වූ ආත්මයක් නැත්ද?“ කියලා. එසේ වුවොත් බොහෝ විට සම්බන්ධන් මහතා කට කොනකට හිනාවක් නගමින් වංගීසගෙ පිටට තට්ටුවකුත් දමා යන්ඩ හොදටම ඉඩ තිබේ. ඇත්ත වශයෙන්ම සම්බන්ධන්ගේ මේ ප්‍රකාශය සහ කතාව පුරාම දැක්වෙන ප්‍රකාශවලින් වඩ වඩාත් තහවුරු වන්නේ ජානක ඉදිරිපත් කළ, දෙමළ බෙදුම්වාදය නිර්මාණය කළේ සහ නඩත්තු කරන්නේ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදය විසින් බවයි. බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයෙන් තොරව දෙමළ බෙදුම්වාදයක් තිබෙන්නට ඉඩ තිබුණි.. එහෙත් එසේ නම් ඒ ගැන කිසිවෙකු කතා නොකරනු ඇති. එය ඒ තරම්ම නොසැලකිය හැකි බලවේගයක් වනු ඇති. සම්බන්ධන්ගේ ප්‍රකාශයෙන් තහවුරු වන්නේ එයයි. කොටින්ම බටහිර බලපෑම්වලින් වැඩිම වෙනස උනේ උතුරේ නොවේ. ලංකා ආණ්ඩුවේය. බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාවේ මැදිහත්වීමෙන් ලංකාවේ ආණ්ඩු වෙනසක් ඇති කළේ දෙමළ බෙදුම්වාදීන්ද? නැත . ඔවුන් ඊට සම්මාදම් වූවා පමණයි. ප්‍රධානම වැඩ කොටස කළේ බටහිර රටවල් සහ ඉන්දියාවයි. අද නැවත දෙමළ බෙදුම්වාදයට අවස්ථාවක් ලැබී ඇත්තේ ඒ වෙනස නිසයි.

කෙසේ වෙතත් මට මේ සම්බන්ධව මතු කරන්නට අවශ්‍ය වූ මූලික කරුණ මෙය නොවේ. මූලික කරුණ නම් ආචාර්ය නිර්මාල්ද මේ කාරණයේදී ඉන්දියාව සහ බටහිර රටවල බලපෑමක් ඇති බව පිළිගැනීමයි.. වරක් ඔහු තම දේශනයේදී ඇවසුවේ බටහිර රටවල් දෙමළ ඉල්ලීම් ගැන sympathize කරන බවයි. Sympathy කියන්නෙ හැගීමක්. අන්තර්ජාතික දේශපාලනයේ හැගීම් නැහැ. ඇත්තේ අභිලාශ (interests) සහ උපාය මාර්ග (strategies) පමණයි. දෙමළ බෙදුම්වාදයට නඩත්තු කිරීමෙන් සහ අනුග්‍රහය දැක්වීමෙන් බටහිරයන්ට ලැබෙන දේ කුමක්ද යන්නට ජාතිකවාදීන්ට පැහැදිලි කතාන්දරයක් තිබේ . ඔවුන්ට අනුව බටහිරයන් තම අධිරාජ්‍යවාදී අවශ්‍යතා සදහා දෙමළ බෙදුම්වාදය භාවිත කරයි . මේක සැබැවින්ම අලුත් කතාවක් හෝ ලංකාවට පමණක් සිමා වූ කතාවක් නොවේ. බෙදුම්වාදය අධිරාජ්‍යවාදී අවශ්‍යතා සදහා භාවිත කිරීම කාශ්මීරයේ, ටිමෝරයේ, කොසොවෝ, ඊශ්‍රායලයේ සිට වත්මන් ඉරාකය දක්වාම දිවෙන තත්වයක්.

ප්‍රශ්නය එය නොවේ. ප්‍රශ්නය නිර්මාල්ලාගේ කදවුර දෙමළාගේ ප්‍රශ්නය කරට ගැනීමෙන් ඉන්දියාවට හෝ බටහිරයන්ට ලැබෙන දේ හෝ ඔවුන්ගේ අභිලාශ ගැන මුනිවත රැකීමයි. සැම දෙනාම දන්නා නමුත් කිසිවෙකු කතා නොකර කාරණාවලට ඉංගිරිසියේ එන යෙදුම elephant in the room යන්නයි. මේ කාරණය නිර්මාල්ලාගේ කදවුරේ elephant in the room කීවාට වරදක් නැත . මෙයට බොහෝ විට ලැබෙන පිළිතුර sympathize කරනවා වැනි බොළද පිළිතුරක් . ලිස්සලා යාමක් පමණි. එය ඇත්තටම ‘සුදු මහත්තුරු සුදුයි. ඒක හින්දා ඒගොල්ලො හොදයි. පපුව උණු වෙනවා‘ වැනි කතාවක් වඩා ශාස්ත්‍රීය වචනවලින් ප්‍රකාශ කිරීමක් පමණයි. ලෝක දේශපාලනය ගැන අබමල් රේණුවක් දනා කෙනෙකුට පිළිගත හැකි කතාවක්ද එය? මා නම් සිතන්නේ නිර්මාල් පාර්ශවය මේ කාරණය උවමනාවෙන්ම මග හරින බවයි. මේ කාරණයට පැහැදිලි පිළිතුරක් නොදී ජාතිකවාදීන්ගේ කතාවේ නැති පරස්පර මතු කරන්ඩ උත්සාහ කිරීම වීදුරු ගෙවල්වල ඉදන් ගල් ගැසීමක්. තමන් නිර්වස්ත්‍රව ඉදගෙන අනුන්ගේ ඇදුම්වල ඇදකුද හෙවීමක් පමණයි.

ඒ අතින් බැලූ කළ සම්බන්ධන්ලා නිර්මාල්ලාට වඩා අවංකය. සම්බන්ධන්ලා "සුද්දෝ නිසා තමා අපිට මේ අවස්ථාව ලැබිලා තියෙන්නෙ" කියා කෙලින්ම පවසයි. ඔහු පවසන්නේ " අපි කරන කියන දෙයක් සුදු මහත්තුරුන්ගේ අරමුණුවලට අනුකූලව කළ යුතු" බවයි. නමුත් නිර්මාල්ලා එය උවමනාවෙන්ම සඟවන්නට උත්සාහ කරයි. එසේ සඟවා "දෙමළාගේ ප්‍රශ්නය" ගැන පමණක් කතා කරන්නට සැරසේ.එයින් ඔවුන් කරන්නේ බටහිර අධිරාජ්‍යවාදයට සේවය කිරීම, ඊට කත් ඇදීම නොවේද? මේ ප්‍රශ්නය ගැන ගොතන ඕනම කතාවක ප්‍රවාදයක බටහිරයන්ගේ අභිලාශ කුමක්දැයි කියන එක පැහැදිලි කළ යුතුමයි. නැත්නම් ඒ ප්‍රවාදය, කතාන්දරය අසම්පූර්ණයි. එමෙන්ම ඒ ප්‍රශ්නයට යෝජනා කරන විසදුමෙන් බටහිරයන්ගේ අභිලාශ ඉටු වෙනවාද, නැද්ද යන්නත් පැහැදිලි කළ යුතුයි. ජාතිකවාදීන්ට මෙයට පැහැදිලි පිළිතුරු තිබේ . කොටින්ම සම්බන්ධ මහතාලටද තිබේ. පිළිතුරු නැත්තේ හෝ සිතා මතා පිළිතුරු නොදෙන්නේ නිර්මාල්ලාගේ "බුද්ධිවාදී කඳවුරයි". ඔවුන් හැමවිටම ඒ කාරණය මගහරී. නමුත් ඒ කාරණය මගහැර ප්‍රශ්නය තේරුම් ගත නොහැකිය. තේරුම් ගත්තේ නැති ප්‍රශ්නයක් විසඳීමද කළ නොහැක.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

11/14/2017

නව දේශපාලන පක්ෂයක්! අලූත් ගමනක්!!

කතෘ:යුතුකම     11/14/2017   No comments
[පසුගියදා අනුරාධපුර සල්ගාදු පිටියේ පැවැත්වූ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ මංගල රැලියේ යුතුකම සංවාද කවය විසින් බෙදා හැරි අත් පත්‍රිකාව..]
නව දේශපාලන පක්ෂයක්! අලූත් ගමනක්!!

ශී‍්‍රලනිපයේ පුරෝගාමීන් ගේ දේශපාලන ජීවිතයේ සුවිශේෂ ම සන්ධිස්ථානය කුමක් ද? එ් අන් කිසිවක් නො ව නව දේශපාලන බලවේගයකට නායකත්වය දීම පිණිස එස්. ඩබ්ලිව්. ආර්. ඞී. බණ්ඩාරනායක මහතා එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජයෙන් ඉවත් ව විපක්ෂය වෙත පිය නඟන විට එ තුමන් හා එක් ව, එකට සිටගැනීම බව ඔබ කවුරුත් පිළිගන්නවා ඇත. එ් ඇයි? නිදහස් ලංකාවේ පළමු රජය පිහිටවූ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ආරම්භක සාමාජිකයකු වීමට වඩා, නිදහස් ලංකාවේ පළමු ආණ්ඩුවේ සාමාජිකයකු වීමට වඩා, නව බලවේගයකට නායකත්වය දීමට එ් පක්ෂය අතහැරීම සුවිශේෂ වන්නේ කෙසේ ද? අද අප මුහුණ දී සිටින සුවිශේෂ දේශපාලන අභියෝගය හමුවේ මේ ප‍්‍රශ්නය විශාල වැදගත්කමක් දරන බව මගේ වැටහීම යි. 1951 සැප්තැම්බර 02 දින ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සමාරම්භක උලෙළේ දී බණ්ඩාරනායක මහතා, ”මෙය නව දේශපාලන පක්ෂයක, ..... ආරම්භය සනිටුහන් කරනවා පමණක් නො ව නන් අයුරින් නව දේශපාලන යුගයක සම්ප‍්‍රාප්තිය ද සලකුණු කරනු ලැබේ” යැ යි ප‍්‍රකාශ කොට, ඉන් නො නැවතී, ”නව දේශපාලන පක්ෂයක් ඇරුඹීම එ වැනි සුවිශේෂී වැදගත්කමක් දැරීම අත්‍යවශ්‍ය නො වේ. මේ අවස්ථාවේ දී එය එ සේ වන්නේ ඇයි? මම තරමක් විස්තරාත්මක ව එය පැහැදිලි කිරීමට අදහස් කරමි” යනුවෙන් සිය අදහස් දැක්වීම අරඹා ඇත.
එ ලෙස දැක්වූ අදහස් ද අද අප මුහුණ දෙන අභියෝගයට සැම අතින් ම අදාළ ය; විශේෂයෙන් ම පසුගිය දා ජිනීවාහි දී ශී‍්‍ර ලංකා රජය, මේ දැන් පවත්නා රජය අප රටේ ස්වාධීනත්වය පාවාදීම හමුවේ සැම අතින් ම අදාළ ය. එහි දී,
  • පළමු ව, ඇමරිකානු යෝජනාවේ සමයෝජකයකු වීම මඟින් ඉහත දක්වා ඇති ශී‍්‍ර ලංකාවේ සන්නද්ධ හමුදාවනට, ශී‍්‍ර ලංකා රජයට හා එහි වැසියනට එරෙහි අසත්‍ය වූ ද අයුක්ති සහගත වූ ද බරපතළ චෝදනාවන් සියල්ල පිළිගැනුණි (ඇමරිකානු යෝජනාවේ කි‍්‍රයාකාරී කොටස, 1 වගන්තිය).
  • දෙ වනු ව, අප රටේ කි‍්‍රයාන්විත ත‍්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත, මහජන ආරක්ෂක පනත ඇතුළු අණපනත් අහෝසි කිරීමට, නැති නම් සංශෝධනය කිරීමට ද එ් හා ම ශී‍්‍ර ලංකාවේ යුක්තිය පසිඳලීමේ කි‍්‍රයාවලියට විදේශීය විනිසුරුවනට, අභිචෝදකයනට, විමර්ශන නිලධාරිනට මැදිහත් විය හැකි අධිකරණ යාන්ත‍්‍රණයක් ගොඩ නැඟීමට ද එකඟ වීය (12 හා 6 වගන්ති).
  • තෙ වනු ව, උතුරු හා නැෙඟනහිර පළාත්වලින් හමුදා ඉවත් කිරීමට, හමුදාව ප‍්‍රමාණාත්මක ව කුඩා කිරීමට සහ චෝදනා එල්ල වන නිලධාරීන් සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ කි‍්‍රයාමාර්ග ගන්නා තෙක් නොසිට උසස් වීම් හා විදේශ පුහුණු වීම් අත්හිටුවීමට හා පරිපාලන කි‍්‍රයාමාර්ග ඔස්සේ සේවය අත්හිටවීමට එකඟ විය (8 වගන්තිය).
  • සිවු වනු ව, 13 වන ආණ්ඩුක‍්‍රම සංශෝධනය ප‍්‍රකාර ව පළාත් සභා පූර්ණ වශයෙන් බලාත්මක කිරීමට හා පරිපූර්ණ බලය බෙදීමක් කි‍්‍රයාත්මක කිරීමට (?) එකඟ විය (16 වගන්තිය).

වෙනත් වචනවලින් කිව හොත් පසුගිය දා ජිනීවාහි දී සිදු වූයේ අප ගේ අධිකරණය, සන්නද්ධ හමුදා හා දේශපාලන අධිකාරිය කි‍්‍රයාවට නඟන ස්වරූපය, එ නම් අප ගේ සමස්ත රාජ්‍යය ව්‍යූහය, අපට, අප ගේ හමුදාවනට, අප ගේ අධිකරණයට හා අප ගේ රජයට සාවද්‍ය වූ ද අතිශයින් හානිකර වූ ද චෝදනා නඟන පිරිසක ගේ වුවමනා-එපාකම් මත ප‍්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට එකඟ වීම ය. මේ ශී‍්‍ර ලංකාවේ ස්වාධිපත්‍යය සහමුලින් ම පාවාදීමක් හැර වෙන කුමක් ද?

1815 දී අපි බි‍්‍රතාන්‍යයනට රට පවරාදුන්නේ අප ගේ නීති-රීති අනුව, අප ගේ සම්ප‍්‍රදායය අනුව, රට පාලනය කිරීමේ එකඟතාව මත ය. බි‍්‍රතාන්‍යයන් තමනට අවශ්‍ය ප‍්‍රතිසංස්කරණ සිදු කිරීමට කෝල්බෘක්-කැමරන් නිර්දේශ කි‍්‍රයාවට නැඟුවේ උඩරට මහ කැරැුල්ල මර්දනය කිරීමෙන් අනතුරු ව ය. 2015 දී මේ රජය ජිනීවාහි දී අප රට පාවා දී ඇත්තේ සිය ස්වාමිවරුනට අවශ්‍ය ප‍්‍රතිසංස්කරණ සඳහා ද එකඟතාව පළ කරමින් ය. මේ, 1815 උඩරට ගිවිසුමට ද වඩා අධම, පාපිෂ්ඨ මහා පාවා දීමක් වන්නේ එ් නිසා ය.

මේ අදහස් දැක්වීම ආරම්භයේ දී එ දා ඞී. එ්. රාජපක්ෂයන් ප‍්‍රමුඛ ශී‍්‍රලනිප පුරෝගාමීන් නව දේශපාලන බලවේගයක් ගොඩ නංවනු පිණිස බණ්ඩාරනායක ශී‍්‍රමතාණන් හා එක් ව හිටගැනීමේ වැදගත්කම ගැන, එ දා ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය බිහි කිරීම, නව දේශපාලන පක්ෂයක් බිහි කිරීමේ වැදගත්කම ඉක්මවා මවුබිමේ ගමන් මඟ වෙනස් කරන සාධකයක් වීම සම්බන්ධයෙන් බණ්ඩාරනායක මහතා දැක්වූ අදහස් ගැන හා එ් සියල්ලෙහි අදට ඇති අතිමහත් අදාළත්වය ගැන ප‍්‍රකාශ කළෙමි. ”නිදහස පිළිබඳ වෙස් මාරුවෙන් පෙනීසිටිමින් ඇත්ත වශයෙන් යටත් විජිත ක‍්‍රමයට සිතුවා වූ ද, කි‍්‍රයා කළා වූ ද, නොයෙක් ආකාර නිහීන ස්වාර්ථයන් ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා මූලික සැලකිලි දැක්වූවා වූ ද, නිදහස යන්නෙන් පාලකයන් වෙනස් වීම විනා ඊට වැඩි ලොකු වෙනසකට භාජනය නොවූ ජනතාව ගෙන් ඉතා වැඩි කොටසේ අවශ්‍යතාවන් පිළිබඳ අල්පමාත‍්‍ර සැලකිල්ලක් පමණක් දැක්වූවා වූ ද ....” මේ බණ්ඩාරනායක ශී‍්‍රමතාණන් ගේ වචන! එ දා එක්සත් ජාතික පක්ෂ රජය නිදහස් රටක ජනතා අපේක්ෂා කි‍්‍රයාවට නඟනවා වෙනුවට අපව යටත් කරගෙන සිටි සුදු අධිරාජ්‍යවාදීන් ගේ වුවමනාවන් අනුව කටයුතු කිරීම, ඔවුනට ම ගැති වූ විදේශ ප‍්‍රතිපත්තිය, කටුනායක, තිරිකුණාමලේ කඳවුරු මුදාගැනීමට කි‍්‍රයා නොකිරීම, අප ගේ අධිකරණය බි‍්‍රතාන්‍යයේ සාමිවරුන් ගෙන් මුදවාගැනීමට කටයුතු නොකිරීම - මේ නිසා යි එ් රජයෙන්, එ් පක්ෂයෙන් ඉවත් වී නව දේශපාලන බලවේගයක් ගොඩ නැඟීමට මුල් වීම සුවිශේෂ කාරණයක් වූයේ. එ පමණක් නො වේ, ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටුවීමට පෙර 1951 දී පැවැති සිංහල මහා සභාවේ වාර්ෂික සැසිවාරය අමතමින් බණ්ඩාරනායක මහතා පෙන්වාදුන් පරිදි ම, එ දා පාලක පක්ෂය ජනතා අපේක්ෂා ඉටු නොකරන විට ජනතාවට පිළිගත හැකි ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී විකල්පයක් නොවීම ද නව දේශපාලන පක්ෂයක් පිහිටුවීමට පෙරට එ්ම ඉතිහාසයේ සුවිශේෂ සන්ධිස්ථානයක් වීමට බලපෑ බව පැහැදිලි ය.
අද! අද අප හමුවේ ඇති අභියෝග එ දා ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය හා එ් අනුගාමී ව මහජන එක්සත් පෙරමුණ පිහිටුවීමට මුල් වූ පුරෝගාමීන් හමුවේ තිබූ අභියෝග ම නො වේ ද?

අප ගේ අභිමානනීය හමුදාව, ලෝකයට ම හිංසනයක් වූ දරුණු ම ත‍්‍රස්තවාදයක් සහමුලින් ම පරාජය කළ, එ් නිසා ම ලෝකයේ ම ප‍්‍රශංසාවට බඳුන් විය යුතු, බඳුන් කළ යුතු අප ගේ හමුදාව යුද අපරාධකාරයන්, ස්තී‍්‍ර ¥ෂකයන් ලෙස හංවඩු ගසා නින්දා කොට විරැුකියාවට හා දෙමුහුන් අධිකරණ හරහා සිර ගෙවල්වලට හා වධක භූමියට දැක්වීමට පිඹුරුපත් සැකසෙමින් තිබේ. එ දා මිලේනියම්සිටි පාවා දීම සේ ම මෙ දා එක්නැලිගොඩ පිළිබඳ පරීක්ෂණ, ව්‍යාජ ඇවන්ගාඞ් භීතිකා, රාජ්‍ය ආයතනයන් ගේ ආරක්ෂක කටයුතු රක්නා ලංකා සමාගමට භාර නොදීම හරහා මේ කි‍්‍රයාවලිය දැනට ම ඇරඹී ඇත. වසර ගණනාවක ප‍්‍රයත්නයන් ගෙන් පසු 72 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව මඟින් අධිරාජ්‍යවාදී වියගසින් මුදාගත් අපේ අධිකරණය, අපේ රටට වග නොකියන විජාතිකයන් ගේ මෙහෙයවීමට යටත් කරමින් තිබේ. බෙදුම්වාදය ව්‍යවස්ථාගත කරමින් මවුබිම කැබලි කෙරෙන නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමට සියලූ ප‍්‍රයත්න දරමින් තිබේ. මේ සියලූ අභියෝගයන් ගෙන් අපේ ව්‍යවස්ථාදායකය, අපේ අධිකරණය, අපේ හමුදාව, අපේ ජනතාව, අපේ රට මුදවාගැනීමට අලූත් දේශපාලන බලවේගයක් අද අපට වුවමනා නැද්ද?
එ පමණක් ද? අද අපට සිටින්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකයා ගේ යෝජනාවෙන් හා සහයෝගයෙන් තේරී පත් වූ ජනාධිපතිතුමෙකි (මෛතී‍්‍රපාල සිරිසේන). ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ නායකත්වය දරන එ් ජනාධිපතිතුමා විසින් පළමු ව ව්‍යාවස්ථා විරෝධී ව ද, දෙ වනු ව ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ අපේක්ෂකයා සදාචාර විරෝධී ව පරාජය කරවමින් ද තෝරා පත් කළ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අගමැතිතුමෙකි (රනිල් වික‍්‍රමසිංහ). එ් හා සමඟ ම මේ ජනාධිපතිතුමා ද අගමැතිතුමා ද පත් කර ගැනීමට දරදිය ඇද්ද විපක්ෂ නායකතුමෙකි (ආර්. සම්බන්ධන්). මේ වෙනුවෙන් ම සියලූ දේශපාලන උපායඋපක‍්‍රම තේරූ විපක්ෂයේ ප‍්‍රධාන සංවිධායකතුමෙකි (අනුර කුමාර දිසානායක). මේ ව්‍යාජ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍ර විරෝධී හවුලට විකල්පයක් ජනතාවට වුවමනා නැද්ද?

එ දා ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් පක්ෂය ගොඩ නැඟීමට මුල් වූ, මහජන එක්සත් පෙරමුණ පිහිටුවීමට මුල් වූ, එ් පුරෝගාමීන් හමුවේ තිබූ අභියෝගයන් ම ය අද අප හමුවේ ද ඇත්තේ. එ දා එ් අභියෝග ජය ගැනීමට, නව දේශපාලන බලවේගයක් සෑදීමට නායකත්වය දීමට එ් පුරෝගාමීන් හට තිබූ නිර්භීත භාවය අද අප සතු ව පවතී ද? එ දා හඬක් නොමැති වූ මවුබිමේ අසරණයන් හා සිටගැනීමට එ් හදවත්වල කිතිකැවුණු අභිලාශය අද අප ගේ හදවත් අමතනු නො ලැබේ ද?
මේ මවුබිම වෙනුවෙන් තීරණයක් ගත යුතු මොහොත යි!


(2015 නොවැම්බර 27 දින කොළඹ නව නගරශාලාවේ දී පවත්වන්නට යෙදුනු
ඞී. එ්. රාජපක්ෂ අනුස්මරණ දේශනය ඇසුරෙනි)

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

11/12/2017

බලනු තම හද තුළ - පිළිතුර තිබේ එය තුළ

කතෘ:යුතුකම     11/12/2017   No comments
නොවෙම්බර් මස 12 වැනි දාට යෙදෙන ගුණදාස අමරසේකර ශූරීන්ගේ ජන්ම දිනය වෙනුවෙනි

-වසන්ත දේවසිරි-
ගුණදාස අමරසේකර ශූරීන් ගේ "අසක් දා කව"කාව්‍යයෙන් උපුටා ගන්නා ලද ඉහත කවි පාදය අද අප පෙළන බොහෝ ගැටළුවලට විසඳුම් සොයා දීමට සමත් වෙතැයි මම සිතමි. මෙම ලිපිය කියවන අයගෙන් අති බහුතරයක් සිංහල බෞද්ධයන් ‍යැ යි මම සිතමි. දශක හයක් ඉක්මවන ගුණදාස අමරසේකරයන්ගේ චාරිකාවම සිංහල බෞද්ධ හදවත සොයා යන නොනිමි ගමනක් ලෙස මම දකිමි. 'එකටැමින් පොළොවට(1972)'කෙටි කතා සංග්‍රහයේ සිට 'ධාතුසේන (2017)' නවකතාව දක්වා වූ ඔහුගේ සියළු නිර්මාණයන් තුළින් පිළිබුඹු වන්නේ සිංහල බෞද්ධ අධ්‍යාත්මය සොයා යන නොනිමි ගමනයි. විසි එක්වැනි සියවසෙහි ජීවත් වන සිංහලයාට තමන්ගේ ම හදවතේ හඬ නෑසීමටත්, එයට සවන් දීමට ඔවුන් ව යළි යළිත් යොමු කිරීමටත් සිදු වී ඇත්තේ මන්ද? ඒ ඔවුන් පරම්පරා කීපයක් තුළ දී ක්‍රම ක්‍රමයෙන් සිය හෘද සාක්ෂියට පිටු පා ජීවත් වීමට හුරු වී ඇති බැවිනි. අනගාරික ධර්මපාල තුමා, ආනන්ද කුමාරස්වාමි වැන්නවුන් පසු ගිය සියවසේ මුල් කාලයේ දී ම සැක පහළ කළාක් මෙන් ම ඔවුන් අද වන විට බටහිර අධ්‍යාපනය හා ඒ ඔස්සේ පැමිණි සංස්කෘතික ආක්‍රමණය මඟින් 'අධ්‍යාත්මික අවජාතකයන් වූ සබුද්ධික නීචයන් පිරිසක් බවට පත්ව ඇත්ද?

අද අප රට මුහුණ පා සිටින අර්බුදයට අමරසේකර මහතා විසින් නිරන්තරයෙන් ආමන්ත්‍රණය කරණ ලද ඔබ මෙන් ම මා ද අයත් වන සිංහල බෞද්ධයන්ගේ දායකත්වය කොතෙක් දැයි යන්න 2015 මැතිවරණ ප්‍රතිඵල සැලකිල්ලෙන් අධ්‍යනය කරන්නෙකුට වටහා ගැනීම අපහසු නොවේ. එක්දහස් නමසිය හැත්තෑ අසූ ගණන් වලදී ලොව සමාජවාදී කඳවුර විනාශ කිරීමට යොදා ගත් 'යහපාලනය' වැනි යල් පැනගිය සංකල්පයක් වටා අපව එකතු කර ගැනීමට විජාතික බලවේගවලට හැකි වීම ම පමණක් වුව ද අපගේ සබුද්ධික නීච බවේ කදිම කදිම පිළිබිඹුවක් නොවේද?
මේ අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට නම් මේ රටේ ඓතිහාසික ගමන් මඟේ දිශානතිය තීරණය කළ හැකි බලවේගය වන සිංහල බෞද්ධ ජනතාව තම හදවතේ හඬට සවන් දිය යුතු ය. තම උරුමය වූ සභ්‍යත්ව විඥානයට තම හදවත විවර කළ යුතු ය.ඒ බුදු සමය නැති ආත්මයක් ගලවා ගැනීමට මඟක් කර ගැනීමට නොව බුදු සමය මත ගොඩ නැඟෙන සියල්ලන්ටම ජීවත් විය හැකි පරිසරයක් රට තුළ යළි නිර්මාණය කර ගැනීමට ය. ඒ උරුමය පාදක කර ගෙන දෙනු ලබන නිවැරදි නායකත්වය තුළ මෙම රටේ ආරක්ෂාවට මෙන් ම එහි වෙසෙන සියළු ජන කොටස් වල සුභ සිද්ධිය හා ආරක්ෂාවද රඳා පවතිනු ඇත.

අද දින 88 වැනි විය සපුරන අමරසේකර මහතාගේ දශක හයක් ඉක්ම යන සාහිත්‍ය දිවියම එතුමා කැප කළේ මේ සඳහා සිංහල පාඨකයාගේ හදවත සකස් කරන්නට ය. එනම් අප උගත් දේ වෙත නොව අප උරුමය වූ හදවතේ බසට සවන් දීමට අප ව යොමු කිරීමට ය.

'බලනු තම හද තුළ
පිළිතුර තිබේ ඒ තුළ
ඔබ දත් සතර තුළ
සොයා වෙහෙසෙනු නොවේ කිසි පල'

ඉදිරියේ දී ද අප අපගේ හදවතේ ආමණ්ත්‍රණය, සභ්‍යත්ව විඥානය සොයා යන ගමනට මග එළි කිරීමට එතුමාට ශක්තිය, ධෛර්යය හා නිරෝගී සුවය ප්‍රාර්ථනා කරමු.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

11/04/2017

බෙදුම්වාදී ව්‍යවස්ථාව එපා - ජාතික සමුළුවේ සියළු දේශන [Video]

කතෘ:යුතුකම     11/04/2017   No comments
බෙදුම්වාදී ව්‍යවස්ථාවට එරෙහිව යුතුකම සංවාද කවය මගින් පසුගියදා පැවැත්වූ ජාතික සමුළුවේදී පැවැත්වූ සම්පූර්ණ කතා එකතුව...

අස්ගිරි පාර්ශවයේ ලේඛකාධිකාරී මැදගම ධම්මානන්ද නාහිමි




රුහුණු රට භික්ෂු පෙරමුණේ ලේකම්  ඕමාරේ කස්සප නාහිමි




නීතීඥ කණිෂ්ක විතාරණ



මහාචාර්‍ය සුසරිත් මෙන්ඩිස්




රියර් අද්මිරාල් සරත් වීරසේකර




යුතුකම සංවාද කවයේ සභාපති ගෙවිඳු කුමාරතුංග




වෛද්‍ය අනුරුද්ධ පාදෙණිය




ජ්‍යේෂ්ඨ කතිකාචාර්‍ය මාධවී හේරත්




ඛනිජ තෙල් වෘත්තීය සමිති නායක බන්දුල සමන් කුමාර




යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

ඔබේ මනාපය රට වෙනුවෙන් කැපවුනු යුතුකම සංවාද කවයේ ෆේස්බුක් පිටුවේ ලකුණු කරන්න. (Like us on facebook)
https://www.facebook.com/yuthukama

HTML tutorial

Labels

"බිල්ලො ඇවිත්" - යුතුකම සම්මන්ත්‍රණය ගම්පහ -ලසන්ත වික්‍රමසිංහ 1505 2005 සහ 2015 2009 විජයග්‍රහණය 2015 BBS Budget ETCA GENEVA NGO NJC Operation Double Edge Political S. අකුරුගොඩ SITP cepaepa ඉන්දු ලංකා ඊළාම් ඊළාම්වාදී ඒකීය ඕමාරේ කස්‌සප චින්තනය ජනාධිපතිවරණය ජනිත් විපුලගුණ ජනිත් සෙනෙවිරත්න ජයග්‍රහණය ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ජයන්ත මීගස්වත්ත ජවිපෙ ජාතික ආරක්‍ෂාව සාම්පූර් ජාතික එකමුතුව ජාතික ඒකාබද්ධ කමිටුව ජාතික බලවේග ජාතිකවාදය ජාතිය ජිනීවා ජිනීවා යෝජනා ජීවන්ත ජයතිස්ස ඩිහාන් කීරියවත්ත ත්‍රිකුණාමල නාවික හමුදා මූලස්‌ථානය ත්‍රිකුණාමලය ත්‍රීකුණාමලයේ ආනන්ද තාරක ගල්පාය තිවංක අමරකෝන් තිවංක පුස්සේවෙල තිස්‌ස තී‍්‍ර රෝද රථ දකුණු අප‍්‍රිකානු දර්ශන කස්තුරිරත්න දර්ශන යූ මල්ලිකගේ දසුන් තාරක දහතුන දිනාගනිමුද දිවයින දුලන්ජන් විජේසිංහ දෙමුහුම් අධිකරණය දේවක එස්. ජයසූරිය දේවපුරගේ දිලාන් ජාලිය දේශපාලන ධනේෂ් විසුම්පෙරුම ධර්මන් වික්‍රමරත්න නලින් නලින් ද සිල්වා නලින් සුබසිංහ නලින් සුභසිංහ නලින්ද කරුණාරත්න නලින්ද සිල්වා නසරිස්‌තානය නාමල් උඩලමත්ත නාරද බලගොල්ල නාලක ගොඩගේවා නාවික හමුදා කඳවුර නිදහස නිදහස් අධ්‍යාපනය නිර්මල කොතලාවල නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නිසංසලා රත්නායක නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම නීල කුමාර නාකන්දල නෝනිස් පරණගම වාර්තාව ප්‍රකාශ් වැල්හේන ප්‍රදීප් විජේරත්න ප්‍රසංග සිගේරා පාවා දීම පාවාදෙමුද පැවිදි හඬ පුනර්ජි දඹොරගම පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි පූජ්‍ය මැදගම ධම්මාන්නද හිමි පොඩි මෑන් ගේ සමයං පොත් ප්‍රකාශකයන් පොදු අපේක්‍ෂයා බණ්ඩාර දසනායක බම්බුව බලු කතා බිල්ලො ඇවිත් බුදු දහම බෙංගමුවේ නාලක බෙංගමුවේ නාලක හිමි බෙදුම්වාදය බෙදුම්වාදී බෞද්ධයා භාෂාව මතීෂ චාමර අමරසේකර මතුගම සෙනවිරුවන් මනෝඡ් අබයදීර මනෝහර ද සිල්වා මනෝහර සිල්වා මරක්කල මහ නාහිමි මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහාචාර්යය ගාමිණි සමරනායක මහින්ද මහින්ද පතිරණ මහින්ද රනිල් මහිම් සූරියබණ්ඩාර මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි මානව හිමිකම් මාමිනියාවේ ඒ. පී. බී. ඉලංගසිංහ මාලින්ද සෙනවිරත්න මැදගොඩ අභයතිස්ස නාහිමි මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි මිලේනියම් සිටි මුස්‌ලිම් මෙල්බර්න් අපි මෛත්‍රිපාල මොහාන් සමරනායක යටත්විජිතකරණය යටියන ප්‍රදිප් කුමාර යටියන ප්‍රදීප් කුමාර යුතුකම යුතුකම ප්‍රකාශන යුධ අපරාධ රණ විරුවා විජයග්‍රහණයේ දිනය විජේවීර වෙනස සැපද සංගීතය සජින් සභ්‍යත්ව රාජ්‍යය කරා සරච්චන්ද්‍ර සීපා හෙළ උරුමය

ලිපි ලියූවෝ

Copyrights © 2014 www.yuthukama.com Designed By : THISAK Solutions