11/04/2017

ප්‍රෙට්ට්‍රල් නැති වුනේ කොහොමද?

කතෘ:යුතුකම     11/04/2017   No comments
1961 අංක 28 දරණ පාර්ලිමේන්තු පනතින් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරණායයක සුධීමතිණිය සහ ටි.බි.ඉලංගරත්න මැතිදුන්,එවකට මෙරටේ තෙල් ව්‍යාපාරයේ නියැලුනු ෂෙල්,කැල්ටෙක්ස්,එසෝ,මොබිල් වැනි විදේශීය සමාගම් වලින් බේරා ගෙන ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව ස්ථාපිත කරනු ලබන්නේ තෙල් සම්පතේ ඇති වටිනාකම එම නායකයන් අවබෝධ කරගත් නිසාවෙනි.එතැන් පටන් 2003 වනතෙක් මෙරට ජනතාවගේ ඉන්ධන මගින් වන අවශ්‍යතාවය ලංකා ඛනිජ තෙල් සංස්ථාව සපුරන ලදි.

ඉන් පසු 2003 වසරේ එ.ජා.ප.ආණ්ඩුව මගින් සංස්ථාවේ තෙල් ඒකාධිකාරය බිදදමමින් ඉන්දියන් ඔයිල් සමාගම(I.O.C.)මෙරටට ගෙන්වාගෙන ඛනිජ තෙල් ව්‍යාපාරය කෑලි කෑලි වලට කඩන ලදි.

01) ලෝකයේ දෙවැනි ස්වාභාවික වරාය සමග සංස්ථාව සතු තෙල් ගොඩබෑමේ,පැටවීමේ පසසුකම් සහිත ජැටිය,තෙල් ටැංකි 99 අයත් අක්කර 800 වැඩි භූමි භාගය සමගින් අවු.35 ට ගෙඩිය පිටින් එක් ටැංකියක් වසරකට ඇ.ඩො.1000 බැගින් බදු දෙන ලදි.චීන වරායේ ඉන්ධන ව්‍යාපාරයේ සම්පූර්ණ අයිතිය හා පාලනය මෙමගින් ඉන්දියාවට අයත් වන ලදි.

02) කොලඹ නගරයේ විශාලතම භූමිභාගයක් වන අක්කර 106 සමග කොලොන්නාව නිමාවේ තෙල් ටැංකි,ගොඩනැගිලි,බෙදාහැරීම් පද්ධතිය,මුතුරාජවෙල තෙල් ටැංකි,නවීන තාක්ෂණයෙන් යුත් බෙදාහැරීම් පද්ධතිය,ලංකාව පුරා විසිරී ඇති තොග තෙල් ගබඩා 12ට අයත් භූමි,බෙදාහැරීම් පද්ධතිය ඇතුලත් සම්පූර්ණ වත්කම් cpstl (සිලෝන් පෙට්ට්‍රෝලියම් ස්ටොරේජ් ටර්මිනල්ස් ලිමිටඩ් )නමින් සමාගක් පිහිටුවන ලදි.ඉන් 1/3 කොටසක අයිතිය ද රැ.බි.7.3 වැනි සොච්චම් මුදලකට IOC සමාගමට භාර දෙන ලදි.
ඉන් පසු මේ සියලු වත්කම් වලින් 1/3 කොටසක භුක්ති විදීමේ අයිතිය නීතියානුකූලව IOC සමාගමට හිමි විය.
තවත් 1/3 කොටසක් CPC ආයතනයටත්,අනෙක් 1/3 කොටස ඉන්දියන් භාරත පෙට්ට්‍රෝලියම් ආයතනයට විකිණීමට සූදානම් වූ අවස්ථාවේ වෘත්තීය සමිති මැදිහත් වීමෙන් එය රැකගත් අතර 2009 වසරේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමන් එය නැවත් සංස්ථාවට ලබාදෙන ලදි.

දැන් බලපා ඇති ඉන්ධන හිගයට මෙය බලපාන්නේ කෙසේද?

කොලොන්නාව නිමාවේ පෙට්ට්‍ර්ල් ගබඩා කල හැකි සම්පූර්ණ ධාරිතාවය මෙට්ට්‍රික් ටොන් 48000කි.
1) 92 ඔක්ටේන් 32000
2) 95 ඔක්ටේන් 16000
වශයෙන් බෙදී යයි.IOC සමාගම හා CPC ආයතනය ගෙන්වනු ලබන ඉන්ධන කාල සටහනකට අනුව එකගතාවය මත මෙරටට ගෙන්වා වරාය සිට එකම නල පද්ධතිය භාවිතා කර කොලොන්නාව නිමාවටත්,මුතුරාජවෙල බෝයාව භාවිතාකර මුතුරාජවෙල ටැංකි සංකීර්ණයටත් ආයතන දෙකම ගොඩබා තමන්ගේ ඉන්ධන අවශ්‍ය තාවයන් සපුරා ගනු ලබයි.මේ අනුව IOC සමාගමට වෙනමම වෙන්කරන ලද ටැංකි කොලොන්නව නිමාවේවත්,මුතුරාජවෙවත් නොමැත.

මේ අනුව.

01) IOC සමාගම ගෙන්වන ලද මෙට්.ටොන් 30000 යුත් TORM ASTRID නැමති නැව 2015.10.15.දින කොලඹ වරායට ලගා වුන අතර එහි තෙල් වල ගුණාත්මක භාවයේ පවතින ගැටලුවක් මත සස්ථාව එම තොගය ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි.ඒ අනුව එම නැව වෙනුවට වෙනත් නැවක් ගෙන එන බවට IOC සමාගම සංස්ථාවට පොරොන්දු වුනත් මේ වන තෙක් එය IOC සමාගම ඉටුකර නොමැත.
02) සංස්ථාව ගෙන්වීමට නියමිතව තිබූ මෙට්.ටොන් 4000 යුත් NAVSkA LADY නැමති පෙට්ට්‍රල් නැව 2017.11.02,03 කොලඹ වරායට ලගාවීමට නියමිතව වුවත් දැනට ලැබෙන තොරතුරු අනුව එය 2017.11.08 හෝ 09 එන බව පැහැදිලිය.

දැනට ඇති තෙල් සංචිත (පෙට්ට්‍රල් )
කොලොන්නාව .
92 ඔක්ටේන් 3000mt
95 ඔක්ටේන් 500 mt

මුතුරාජවෙල .
92 ඔක්ටේන් 4500 mt.

ලංකාවේ ඉන්ධන බෙදාහැරීම දිනකට පෙට්ට්‍රල් (mt)
කොලොන්නාව .
92 ඔක්ටේන් 1500-2000
95 ඔක්ටේන් 450-500

මුතුරාජවෙල .
92 ඔක්ටේන් 1500-2000.

මේ අනුව රටේ තෙල් ව්‍යාපාරය ඉන්දියාවට ලබාදීම තුලින් තෙල් බෙදාහැරීමට IOC සමාගම කෙලින්ම දායක වී ඇති බව මනාව පැහැදිලි වේ.

01)2017.10.15 ප්‍රතික්ෂේප නැව වෙනුවට වෙනත් නැවක් ගෙනෙනවා යැයි සංස්ථාවට වූ පොරොන්දුව කඩකිරීම .

02)ඒ තුලින් රට තුල ඇති අර්බුදය හමුවේ ඔවුනගේ බාල තෙල් රට තුලට ගොඩ බෑමට උත්සාහ කිරීම.
මේ වන විට මෙමෙ නැව ත්‍රීකුණාමලය ප්‍රදේශයේ මුහුදේ නැංගුරම් ලා සිටින බවට තොරතුරු ලැබේ.

03) මේ වන විට ගෙන්වන පෙට්ට්‍රල් ලීටරයකින් රු.20/= වැඩි මුදලක් පාඩු ලබන බැවින් IOC සමාගමට රටේ ජන ජීවිතයේ ඉන්ධන අව්ශ්‍යතාවය සපුරාලීමට බැදී නොසිටීම.

යන කරුණු තුලින් ඛනිජ තෙල් ව්‍යාපාරය විදේශිය කරණය,පුද්ගලික කරණය කිරීමේ ප්‍රතිවිපාක රටේ ජනතාවට මනාව පිලිඹිබු වන අවස්ථාවක් බවට මෙය හොදම නිදසුනකි.
පසුගිය කාලය පුරාවටම ජාතික සම්පත් රැකගැනීම උදෙසා ඛනිජ තෙල් සේවකයින් ඇතුලු වෘත්තිය සමිති ව්‍යාපාරය මෙන්ම රටට ආදරේ කරන සියලූ ප්‍රගතීශීලි දේශපාලන නායකයින් සහ ජනතාව ඉදිරිපත්වී බේරාගැනීමට උත්සාහ දරන්නේ රටේ ජනතාවගේ අයිතිය බව අවසන් වශයෙන් සටහන් තබමි.

බන්දුල සමන් කුමාර.
සභාපති.
ශ්‍රි.ල.නි.සේ.සංගමය .
ඛනිජ තෙල්.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

11/03/2017

රට බෙදන ව්‍යවස්ථා දංගෙඩියට බෙල්ල නොතබනු !!! - මහින්ද හෘද සාක්ෂියක් ඇති මිනිසුන්ගේ සවිය ඉල්ලයි

කතෘ:යුතුකම     11/03/2017   No comments

2015 ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් පිළිබඳ ඇතුළත් කළ නමුත් වර්තමානයේ ගෙන එනු ලබන්නේ රට බෙඳන ව්‍යවස්ථාවක් වීම ඇති ගැටළුව බව හිටපු ජනාධිපති පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පවසයි.

අද(02) පැවති නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයේ මෙහෙයුම් කමිටුවේ අතුරු වාර්තාව පිළිබඳ විවාදයට එක් වෙමින් ඔහු මෙම අදහස් පළ කළේය.

2015 ජනාධිපතිවරණයේදීවත් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදීවත් සම්පූර්ණයෙන්ම නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එන්න කිසිවෙකුටත් වරමක් නොලැබුණු බව ද රාජපක්ෂ මහතා වැඩිදුරටත් පැවසීය.

ඉදිරිපත් කර ඇති නව ව්‍යවස්ථා යෝජනාව තුළින් යෝජනාවලට අනුව අද මධ්‍යම ආණ්ඩුව හොබවන සෑම බලයක්ම සමාලෝචනයට ලක් කොට එය පළාත් ඒකකවලට පැවරිය හැකිනම්, එසේ පැවරීමට යෝජනා කර ඇති බව ද ඔහු කියා සිටියේය.

සමගාමී බලතල ලැයිස්තුව අහෝසි කර, එහි බලතල පළාත්වලට බෙදා දීමට යෝජනා වී ඇති බවත්, ඒ ක්‍රියාදාමයෙන් පසු මධ්‍යම ආණ්ඩුවට ඉතිරිවෙන බලතල වුවත්, ක්‍රියාත්මක කිරීමේ බලය හැකි සෑම අවස්ථාවකදීම පලාත්වලට පැවරීමට යෝජනා වී ඇති බවත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සඳහන් කළේය.

මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා පාර්ලිමේන්තුවේ දී සිදු කළ සම්පූර්ණ කතාව පහතින් දැක්වෙයි.

ගරු සභාපතිතුමනි,
මේ ව්‍යවස්ථාදායක සභාව අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය පටන්ගත්තෙ මීට මාස 20කට පමණ කලින්. 2016 නොවැම්බර් මාසයේදී විවිධ යෝජනා අන්තර්ගත අනු කමිටු වාර්තා 06ක් පලවුණා. අපි අද විවාද කරන අතුරු වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුවේ සභාගත කලේ පසුගිය සැප්තැම්බර් මාසයේ. ඉදිරිපත් වී ඇති නිශ්චිත යෝජනා පිළිබඳව මම සවිස්තරාත්මක නිවේදන නිකුත් කර තිබෙන නිසා ඒ ගැන නැවතත් මෙතන කතාකරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ නැහැ.

අපි මේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදක ක්‍රියාවලියට සහභාගී වුණේ බොහොම අවංකව. අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීම ගැන දේශපාලන පක්‍ෂ වල අදහස් විමසුවාම අපි ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂය හැටියට අපේ අදහස් ලියල යැව්වා. අපි ඒකෙ කමිටුවලට සහභාගී වුණා. මේ ව්‍යවස්ථා සම්පාදක ක්‍රියාවලිය ගැන අපිට සැක නොතිබුණා නොවේ. යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට ආපු අලුත විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කරනවයි කියලා ගෙනාපු 19 වන සංශෝධනයෙන් කරපු මහා වංචාව අපි දැක්කා.ඒත් අපි මේ ක්‍රියාවලියට සහභාගී වුණේ රට ගැන හිතලා.


නමුත් මේ ව්‍යස්ථා සම්පාදක ක්‍රියාවලියත් සිද්ධ වෙන්නෙ වැරදි විදියට. අනුකමිටුවලට සහභාගී වෙලා අපේ මන්ත්‍රීවරුන් දක්වපු අදහස් වාර්තා මුද්‍රණය කරන කොට හලලා. පසුගිය දවස් දෙකේ මේ විවාදය කරපු හැටි දිහා බලන්න. ආණ්ඩු පක්‍ෂයෙන් කියලා යූ.එන්.පී ඇමතිවරයෙක් කතා කරනවා, ඊට පස්සෙ විපක්‍ෂයෙන් කියලා ටී.එන්.ඒ මන්ත්‍රීවරයෙක් කතා කරනවා. අයෙමත් ආණ්ඩු පක්‍ෂයෙන් කියලා ශ්‍රිලනිප ඇමතිවරයෙක් කතා කරනවා. ඊළඟට විපක්‍ෂයෙන් කියලා ජේ.වී.පී මන්ත්‍රීවරයෙක් කතා කරනවා. මේ ඔක්කොම යහපාලන කුමන්ත්‍රණයේ හිටපු අය. මේ ඔක්කොම මේ ව්‍යවස්ථා කුමන්ත්‍රණයෙත් ඉන්න අය. මේ රටේ සබෑ විපක්‍ෂය වෙන ඒකාබද්ධ විපක්‍ෂයට මුලු දවසටම කතා ලැබෙන්නෙදෙක තුනයි.

මේ ව්‍යවස්ථා යෝජනා සාධාරණීකරනය කරන්න මේගොල්ලො කියනවා මමත් මගේ 2015 ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයේ අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් ගැන සඳහන් කරල තිබුණයි කියලා. ඔව් තිබුණා තමයි. නමුත් මෙතන තියෙන ප්‍රශ්නය රට බෙඳන ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එන එකයි. මම හිතාගෙන සිටියෙ රට එක් සේසත් කරන ව්‍යවස්ථාවක් ගැන.2015 ජනාධිපතිවරණයේදීවත් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදීවත් සම්පූර්ණයෙන්ම අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එන්න කිසිවෙකුටත් වරමක් ලැබුණේ නෑ.


මේ ඉදිරිපත් කර ඇති යෝජනා වලට අනුව අද මධ්‍යම ආණ්ඩුව හොබවන සෑම බලයක්ම සමාලෝචනයට ලක් කොට එය පළාත් ඒකක වලට පැවරිය හැකිනම්, එසේ පැවරීමට යෝජනා කරල තියෙනව. සමගාමී බලතල ලැයිස්තුව අහෝසි කරල ඒකෙ බලතලත් පළාත් වලට බෙදල දෙන්න යෝජනා වෙලා තියෙනව. ඒ ක්‍රියාදාමයෙන් පස්සෙ මධ්‍යම ආණ්ඩුවට ඉතිරිවෙන බලතල වුණත් ක්‍රියාත්මක කිරීමේ බලය හැකි සෑම අවස්ථාවකදීම පලාත් වලට පවරන්න යෝජනා වෙලා තියෙනව. ජාතික ප්‍රතිපත්ති හා ජාතික ප්‍රමිතීන් සම්පාදනය කිරීමේදීත් මධ්‍යම ආණ්ඩුවට හැම පළාත් සභාවකින්ම වෙන වෙනම මත විමසන්න වෙනව. ඉඩම් හා පොලිස් බලතල පමණක් නොව මුදල් බලතලත් පළාත් ඒකක වලට පැවරීමට යෝජනා වෙලා තියෙනව. මේ ආකාරයට පළාත් ඒකක වලට බලය පැවරුවාට පස්සෙ පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකේ බලයකින් හා ජනමත විචාරණයකින් වත් ඒ බලතල ආපසු පවර ගන්න බැරි වෙන ආකාරයට විධිවිධාන සම්පාදනය කිරීමට යෝජනා වෙලා තියෙනව.

යෝජිත ව්‍යවස්ථාව යටතේ පළාත් වලට පැවරෙන බලතල මධ්‍යම ආණ්ඩුවට ආපසු පවරගන්න පුලුවන් වෙන්නෙ හැම පළාත් සභාවක් විසින්ම ඒ පවර ගැනීම අනුමත කරොත් විතරයි. මේ ඉදිරිපත් කරල තියෙන යෝජනා ඇත්තටම ක්‍රියාත්මක වුනොත් අද මේ සභාවේ සිටින මන්ත්‍රීවරුන් ඊලඟ වතාවේ පාර්ලිමේන්තුවට තරඟ කිරීමෙන් පලක් නැති වෙනව. සැබෑ බලය තියෙන්නෙ පළාත් සභා වල නිසා මේ සියලුම දෙනාටම පළාත් සභාවලට තරඟ කරන්න සිද්ධ වේවි.

උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත්වල ෆෙඩරල් ඒකකයක් නැත්නම් ස්වාධීන රාජ්‍යක් ගොඩනැගීම 1950 ගණන් වල ඉදලම උතුරේ දේශපාලඥයින්ගෙ ප්‍රධාන ව්‍යාපෘත්ය වන බව අපි කවුරුත් දන්නව. වෙනම ෆෙඩරල් ඒකකයක් ඉල්ලා සිටීම පසුපස තිබුණු ජාතිවාදය වසන් කරන්න බලය බෙදීම උතුරු -නැගෙනහිරට පමණක් නොව අනිත් පළාත් වලටත් සෙත සලසන ක්‍රියාදාමයක් හැටියට හුවා දක්වන ප්‍රවනතාවය ඒකාලයේ ඉඳලම තිබුණා. උතුරේ දේශපාලන කණ්ඩායම් වැඩි වැඩියෙන් බලය බෙදීම ඉල්ලා සිටින විට වෙනත් ජනවාර්ගික හා ආගමික කණ්ඩායම් නියෝජනය කරන දේශපාලන පක්‍ෂ නායකයනුත් වැඩි සෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් හෝ කල්පනා කිරිල්ලක් නැතුව ඒකට ඔලුව වනන ප්‍රවනතාවයක් තිබුණා.

නමුත් දැන් දංගෙඩියට බෙල්ල තියන මොහොත ඇවිත් තියෙන නිසා වෙනත් ජනවාර්ගික හා ආගමික කණ්ඩායම් වල නායකයන් මේ යෝජනා වලින් තමන් නියෝජනය කරන ජන කොටස් වලට ඇති පැහැදිලි අනතුර ගැන කල්පනා කිරීමට පටන්ගෙන ඇතැයි කියල මම සිතනව. මාස 20ක් තිස්සේ සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසුවත් යෝජනා එකතුවක් පලකිරීමෙන් එහාට මේ ක්‍රියාදාමය ඉදිරියට ගිහිල්ලා නැත්තෙමේ නිසා වෙන්න පුලුවන්. මෙහෙයුම් කමිටුවේ 21 දෙනාගෙන් 15 දෙනෙක්ම අතුරැ වාර්ථාව තුල විකල්ප මත ඉදිරිපත් කරල තියෙනව ඵ් වගේම 5 වන වගන්තියට ශ්‍රී ලංකාවේ දේශසීමාව නීර්ණය කිරිමේ බලය බාර දිමට ඇති යෝජනාවට අපට ඵකග විය නොහැක.

උතුරේ දේශපාලඥයන්ට බලය බෙදීම කියන සංකල්පයෙන් ප්‍රයෝජනයක් තිබුණත් අනෙක් සියලුම ජනවාර්ගික හා ආගමික පදනමක් ඇති දේශපාලන පක්‍ෂ වලට එයින් ඇති වන්නේ අගතියක් පමණයි. මේ අතුරු වාර්තාවෙ යෝජනා කරලා තියෙන හැටියට උතුරු-නැගෙනහිර පළාත්දෙක, තනි පළාතක් හැටියට සැලකීමේ යෝජනාවට මුස්ලිම් ප්‍රජාවට එකඟ වෙන්න පුලුවන්ද? 1987 දී ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය බිහිවුනෙත් උතුරු- නැගෙනහිර පළාත් එක් කිරීමට විරුද්ධවයි. දෙමළ ජාතිවාදීන්ට උතුරේ සම්පූර්ණ බලය හිමිවී තිබුණ සමයේ මුස්ලිම් ජනතාවට සලකපු ආකාරය ඔවුන්ට තවම අමතක වෙලා නැතුව ඇතැයි කියල මම හිතනව. ඒ කාලේ නැගෙනහිර පළාතෙ මුස්ලිම් වරුන්ටත් ඒ ඉරණමම අත් නොවුනෙ ඒ ප්‍රදේශවල යුද හමුදාව හිටපු නිසයි.

උතුරු-නැගෙනහිර පළාත් ඒකාබද්ධ නොකෙරුවොත් නැගෙනහිර පළාතේ ජීවත්වන දෙමළ ජනතාවට පවා බලය බෙදීමෙන් සිද්දවෙන්නෙ සුගතියක් දැයි ඔවුන්ගෙන්ම අහල බලන්න ඕන. අපි උඩරට පළාත්වල ජීවත්වන ද්‍රවිඩ ජනතාව ගත්තොත් ඒ ජනතාව වෙනම රාජ්‍යයන්ට සමාන බලතල හොබවන පළාත් සභා දෙකක්, තුනක් නැතිනම් ඊටත් වඩා වැඩි ගණනක් අතරෙ බෙදිල යන එක ගැන ඒ ජනතාවගේ නායකයන් මොනවද හිතන්නෙ? ඒ එක් එක් පළාත් සභාව තුළ ජීවත් වන උඩරට ද්‍රවිඩ ජනතාව වෙනුවෙන් ආරවුලක් නිරාකාරණය කිරීමට හෝ දුක්ගැනවිල්ලක් ගැන සොයා බැලීමට මැදිහත් වීමක් කිරීමටවත් මධ්‍යම ආණ්ඩුවට බලයක් නැති තැන ඒ විදියට නොයෙක් පළාත් සභා අතර ඒ ජනතාව බෙදිල යාමේ අනිසංශ මොනවද කියල ඒ නායකයො කල්පනා කරල තියෙනවද?

දෙමළ ජාතික සංධානයේ දේශපාලන පක්‍ෂ හැරුණ විට අනෙක් සියලුම ජනවාර්ගික හා ආගමික පදනමක් ඇති දේශපාලන පක්‍ෂ මේ වනතෙක් සොයා ගියේ මධ්‍යම ආණ්ඩුවේ බලයයි. මේ ඉදිපත් වී තිබෙන යෝජනා ක්‍රියාත්මක වුවහොත් මධ්‍යම ආණ්ඩුවට සියලුම බලතල අහිමි වනව. ආණ්ඩුව ඉදිරිපත් කරලා තියෙන බලය බෙදීමේ යෝජනා සාධාරණීකරනය කරන්න ඒගොල්ලො කියනවා මම “තර්ටීන් ප්ලස්” දෙනවයි කිවුවලු. මේගොල්ලො තර්ටීන් ප්ලස් කිවුවාම අදහස් කරන්නෙ රට බෙදන එක. තර්ටීන් ප්ලස් කියන එකෙන් මම අදහස් කලේ, දෙවෙනි මන්ත්‍රී මණ්ඩලයක් වැනි ආයතන තුළින් රටේ සියලු ජන කොටස් තව තවත් මධ්‍යම ආණ්ඩුවේ කටයුතු වලට සහභාගී කරවා ගැනීමයි.

ඉන්දියාවෙ දෙමළ ජනතාවගෙන් අති බහුතරය ජීවත් වෙන්නෙ තමිල්නාඩුවෙ. නමුත් ලංකාවෙ දෙමළ ජනතාවගෙන් බහුතරය සථිරව පදිංචි වෙලා ඉන්නෙ උතුරු-නැගෙනහිර පළාත් වලින් පිට. නැගෙනහිර පළාතෙ සෑහෙන මුස්ලිම් ජනගහනයක් හිටියත්, මුස්ලිම් ජනතාවගෙන් අති බහුතරය ජීවත් වෙන්නෙ නැගෙනහිර පළාතෙන් පිට. මේ රටේ ජාතිවාදී හෝ ආගම්වාදී පදනමක් මත ස්වාධීන රාජ්‍යයකට හිමි තරමේ බලතල තියෙන ෆෙඩරල් පාලන ඒකක ඇති කිරීමෙන් සිද්දවෙන්නෙ ඒ එක් එක් ඒකක තුළ ඉන්න විවිධ ජනවාර්ගික හා ආගමික කොටස් වලට අගතියක් සිදුවීමයි.

මේ බලය බෙදීමේ යෝජනා අත්හැර, ඒ ගොල්ලන් 2015 ජනාධිපතිවරණයේදී ජනතාවට දුන් ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රතිඥා දෙක පමණක් ක්‍රියාත්මක කරන්නැයි මම ආණ්ඩුවෙන් ඉල්ලා සිටිනව.වි‍ධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ අනාගතය පිලිබද රජයේ සමුහික ස්ථාවරය ඉදිරිපත් කල පසු මේ ගරු සභාවේ අවධානය යොමුවෙන්න ඕන මැතිවරණ ක්‍රමය සංශෝධනය කිරීම ගැනයි. පසුගිය මාස දෙක තුළ පාළාත් පාලන හා පළාත් සභා සඳහා මැතිවරණ ක්‍රමය වෙනස් කෙරුවෙ අත්තනෝමතික හා අවිධිමත් විදියටයි. මේ නිසා ඉදිරියේදීරට පාලනය කරන ආයතන තුළ බරපතල අස්ථාවර භාවයක් ඇතිවෙන්න ඉඩ තියෙනව.

මීට කළින් පළාත් පාලන ඡන්ද ක්‍රමයත්, පළාත් සභා ඡන්ද ක්‍රමයත් වෙනස් කරලා ඡන්ද කල් දමන්න ආණ්ඩුව අනුගමනය කරපු ක්‍රියාවලියම ව්‍යවස්ථාව සම්බන්දයෙනුත් අනුගමනය කරාවිය යන බරපතල සැකය කා තුළත් තියෙනවා. මගේ නායකත්වය යටතේ තරඟ කරලා පාර්ලිමේන්තුවට තේරී පත්වෙලා ආණ්ඩුවේ ඇමතිකම් දරණ අය 40 කට වඩා ඉන්නවා. මේ අයට පුලුවන් ව්‍යවස්ථාවට ඡන්දය නොදී ඉඳල ඒක පාර්ලිමේන්තුව තුළම පරාජය කරන්න.

මගේ ආණ්ඩුව විසින් යුද්දයෙන් පසු උතුරු පළාතේ දියත් කල ව්‍යාපෘති හේතුවෙන් එම ප්‍රදේශයේ ජනතාවගේ ජීවන තත්වය, රැකියා නියුක්තිය, හා අධ්‍යාපනය දියුණු වුණා. නමුත් දැන් උතුරේ ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවයන් පසෙක ලා උතුරේ දේශපාලඥයන්ගේ අවශ්‍යතාවයන් ඉටුකිරීමට නව ව්‍යවස්ථාවක් සම්පාදනය කිරීමට මුල්තැන දීල තියෙන්නෙ 2015 ආණ්ඩු වෙනස ඇති කිරීමේ කුමන්ත්‍රණයට උදවු දුන් අභ්‍යන්තර හා භාහිර බලවේගවලට ණය ගෙවීමක් ලෙස කියලයි මම හිතන්නෙ.

මහින්ද රාජපක්ෂ
2017-11-02 පාර්ලිමේන්තුවේදී.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook -https://www.facebook.com/yuthukama

10/31/2017

ලේබල්වලට සිංහලයා රවටා රට ෆෙඩරල් කර සී සී කඩ බෙදන ආණ්ඩුවේ නින්දිත උත්සාහය.

කතෘ:යුතුකම     10/31/2017   No comments
-ගෙවිඳු කුමාරතුංග - 


'ශ්‍රී ලංකා ජනරජය ඒකීය රාජ්‍යයකි' යන වර්තමාන ව්‍යවස්‌ථාවේ සරල නිරවුල් 2 වන වගන්තිය, ශ්‍රී ලංකාව නිදහස්‌, ස්‌වෛරී සහ ස්‌වාධීන ජනරජයක්‌ වනු ඇති අතර ව්‍යවස්‌ථාවෙන් නියම කර ඇති බලතල ක්‍රියාත්මක කරන මධ්‍යම හා පළාත්බද ආයතනවලින් සමන්විත වන ඒකීය රාජ්‍යයක්‌ / ඔරුමිත්ත නාඩු වනු ඇත. යනුවෙන් වෙනස්‌ කිරීමට එහි යෝජනා කර ඇත. මේ ආකාරයට ව්‍යවස්‌ථාවේ සිංහල හා ඉංගී්‍රසි පිටපත්වලට පවා ෆෙඩරල් රට යන අරුත දෙන 'ඔරුමිත්ත නාඩු' යන දෙමළ වචනය යෙදීමෙන් මේ නව ව්‍යවස්‌ථා සම්පාදකයන් ලංකාව ෆෙඩරල් රටක්‌ බවට පත් කිරීමට මෙන් ම සිංහල ජනයා රවටමින් බෙදුම්වාදීන් පිනවීමට මොනතරම් ප්‍රයත්නයක්‌ දරනවා ද, ඒ සඳහා මොනතරම් අධම නීච ක්‍රියාවන්හි පවා නිරත වනවා ද යන්න පෙන්නුම් කෙරේ. සිංහල, දෙමළ සමඟිය අපේක්‌ෂා කරන කිසිවකු මෙලෙස සිංහල ජනයා රැවටීමට දෙමළ වදනක්‌ භාවිත නොකරනු ඇත.

නමින් පමණක්‌ නොව ව්‍යqහාත්මක ව ද ශ්‍රී ලංකා ඒකීය රාජ්‍යය විනාශ කිරීම සඳහා අවශ්‍ය සියලු ප්‍රතිපාදන යෝජනා කෙරී ඇත. පළාත් ආණ්‌ඩුකාරවරයා ඒ ඒ පළාතේ අමාත්‍ය මණ්‌ඩලයේ උපදෙස්‌ මත කටයුතු කළ යුතු බව නිර්දේශ කිරීම, පළාත් ප්‍රඥප්තියක්‌ සම්බන්ධයෙන් ආණ්‌ඩුකාරයාට වූ තීරක බලය අහිමි කිරීම, සමගාමී ලැයිස්‌තුව (ඒ ඒ පළාත් සභාවට හා මධ්‍යයට එක ලෙස මැදිහත් විය හැකි විෂය ලේඛනය) අහෝසි කිරීම. නැතිනම් දැඩි ලෙස සීමා කිරීම හා ජාතික ප්‍රතිපත්ති යන විෂයය සංවෘත්ත ලැයිස්‌තුවෙන් (මධ්‍යම රජයේ විෂයක්‌ වීමෙන්) ඉවත් කිරීම ඉන් ප්‍රධාන ය. මේ අනුව පාලනයකින් තොරව පළාත් මහ ඇමැතිවරුන් හට විධායක බලය ක්‍රියාවට නැ`ගීමේ අවකාශය විවෘත ව ඇති අතර මහජන සාමය හා නීතිය, ඉඩම්, කෘෂිකර්මය, ධීවර කටයුතු, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, වෙළෙඳාම ආදී වශයෙන් එදිනෙදා ජන ජීවිතය හා බැඳුනු විෂයන්ට මැදිහත් වීමේ අවකාශය පවා මධ්‍යම රජයට සහමුලින් ම අහිමි කර ඇත.

ලාල් විඡේනායක කමිටු වාර්තාව මඟින් දෙවැනි පරිච්ඡේ¨දයේ 'බුද්ධාගම' යන මාතෘකාව 'ආගම' ලෙස වෙනස්‌ කිරීමට, ලංකාව අනාගමික රාජ්‍යයක්‌ කිරීමට කර තිබූ යෝජනාවල පටන් මේ තාක්‌ සියලු අතුරු වාර්තාවන්හි දැනට ව්‍යවස්‌ථාවේ බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්‌ථානය පිරිනමන 9 වැනි වගන්තියට යෝජනා කර ඇති සෑම විකල්ප යෝජනාවක්‌ මඟින් ම අපේක්‌ෂා කළේ දැනට බුද්ධාගමට ව්‍යවස්‌ථාවෙන් ලබාදී ඇති ප්‍රමුඛතාව හා ආරක්‌ෂාව අහිමි කිරීම ය. මේ යෝජනාවලියෙහි ද විකල්පයක්‌ ඉදිරිපත් කිරීම මඟින් බලාපොරොත්තු වන්නේ ඒ අරමුණ ඉෂ්ට කරගැනීමට ය. ශ්‍රී ලංකාව ඒකීය රාජ්‍යයක්‌ නොවුණ හොත් මේ බුද්ධාගමට ප්‍රමුඛස්‌ථානය දෙන වගන්තිය ක්‍රියාවට නැඟිය නොහැකි බැවින් එය ව්‍යවස්‌ථාවේ තිබුණ ද එය අර්ථශූන්‍ය වනු ඇත. මේ නිසා රටේ ඒකීය ව්‍යqහය විනාශ කරන අතර සිංහල බෞද්ධ ජනයා නැවත රැවටීමට ලක්‌කරනු පිණිස මේ වගන්තිය එ ලෙස ම තබා විශාල ඝෝෂාවක්‌ නැ`ගීමේ උපක්‍රමයට ද බෙදුම්වාදීන් යොමුවීමේ ඉඩක්‌ පවතී.

මේ යෝජනාවලියෙහි 'විධායකය' යන ශීර්ෂය යටතේ දක්‌වා ඇති අදහස්‌ ඉතා අපැහැදිලි ය. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඇත්තේ වාක්‍ය තුනක්‌ පමණි. ජනයා සිය විධායක බලය පරිහරණය කරන්නේ කෙසේ දැයි (ජනාධිපති මඟින් ද අගමැති මඟින් ද? විධායක බලය කා කා අතර කෙසේ බෙදේ ද?) එහි කිසි ම පැහැදිලි කිරීමක්‌ නැත. එහෙත් පළාත සම්බන්ධ ව විධායක බලය පළාතේ අමාත්‍ය මණ්‌ඩලයට පැවරෙන තත්ත්වයක්‌ තුළ මේ අරාජිකත්වය බෙදා වෙන් වීමේ වුවමනාවන්ට සේවය කරනු ඇත.

එක්‌ පක්‌ෂයක අපේක්‌ෂකයකුට ද වෙනත් පක්‌ෂයකට ද ලෙස එකිනෙකට පටහැනි ඡන්ද දෙකක්‌ දැමිය හැකි ඡන්ද ක්‍රමයක්‌ යෝජනා කිරීම මඟින් හා අනුපාත ගණනය කිරීම පළාත්/ජාතික මට්‌ටම් අනුව කළ යුතු බවට යෝජනා කිරීම මඟින් ජාති, ආගම්, කුල ආදී සකලවිධ සමාජ බෙදීම් මතු කිරීමට ද බෙදී බෙදී ගිය, ස්‌ථාවර රජයක්‌ පිහිටුවිය නොහැකි පාර්ලිමේන්තුවකට ද මඟ සලසා ඇත. අවසාන ප්‍රතිඵලයේ සමානුපාතිකත්වය තහවුරු විය යුතු බවට කරන යෝජනාවෙන් මධ්‍යයේ ප්‍රබල ආණ්‌ඩුවක්‌ නොපිහිටෙන බව තවදුරටත් තහවුරු කර ඇත.

රජයේ ඉඩම් සම්බන්ධයෙන් කර ඇති නිර්දේශ අනුව මධ්‍යම රජයට මැදිහත් විය හැක්‌කේ මධ්‍යම රජයේ (සංවෘත ලැයිස්‌තුවේ ජාතික ආරක්‌ෂාව, විදේශ සබඳතා, ජාත්‍යන්තර වෙළෙඳාම වැනි) කටයුතුවලට අදාළ ඉඩම් සම්බන්ධයෙන් පමණි. සෙසු සියලු කරුණුවලට අදාළව රජයේ ඉඩම් පරිහරණය කෙරෙන්නේ පළාත් සභාවේ අභිමතය පරිදි ය. විවිධ සංවර්ධන ව්‍යපෘති මඟින් ජනයාට ඉඩම් ලබාදීමේ දී පළමුව ඒ ප්‍රාදේශීය ලේකම් බලප්‍රදේශයේ ද දෙවනුව අදාළ දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ ද ඉන් අනතුරුව අදාළ පළාතේ ද ඉඩම් අහිමි ජනයාට ප්‍රමුඛත්ව හිමිවිය යුතු බව නිර්දේශ කර ඇත. කොළඹ, ගම්පහ දිස්‌ත්‍රික්‌කයන්හි 20 ලක්‌ෂය ඉක්‌ම වූ ජනගහනයක්‌ ද මන්නාරම, කිලිනොච්චි, මුලතිව්, වවුනියා දිස්‌ත්‍රික්‌ක හැර අන් හැම දිස්‌ත්‍රික්‌කයක ම 5 ලක්‌ෂය ඉක්‌මවූ ජනගහනයක්‌ ද සිටිය දී එකී දිස්‌ත්‍රික්‌කයන්හි වසනුයේ ලක්‌ෂයකට අඩු ජනගහනයකි. අනිකුත් දිස්‌ත්‍රික්‌කවල ජනයා අධික ජන ඝනත්වයෙන් පීඩා විඳිද් දී සංවර්ධනය කළ හැකි විශාල භූමිභාග සහිත ඉහත දිස්‌ත්‍රික්‌කයන්හි ඉඩම් උතුරු පළාතෙහි ජනතාවට ම සිමා කර ගැනී ම කොතරම් අසාධාරණ ද?

මේ යෝජනාවලියේ සඟවා ඇති කරුණු ද බොහෝ ය. මීට පෙර අතුරු වාර්තාවේ විස්‌තරාත්මකව දක්‌වා තිබූ පළාත් විසින් පොලිස්‌ බලතල භුක්‌ති විඳින ආකාරය ගැන මේ අතුරු වාර්තාවේ වචනයක්‌ වත් නැත. ග්‍රාම සේවා නිලධාරීන්, ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරුන් හා දිස්‌ත්‍රික්‌ක ලේකම්වරුන් මධ්‍යම රජයෙන් ඉවත් කර පළාත් පරිපාලනය යටතට පත් කිරීමට, පළාත් අභිචෝදක තනතුරක්‌, පළාත් අද්වකාත් දෙපාර්තමේන්තුවක්‌ හා පළාත් නීති කෙටුම්පත් සම්පාදක දෙපාර්තමේන්තුවක්‌ ඇති කිරීමට අනුපූරකතා මූලධර්මය යටතේ අනුකමිටු වාර්තාවල කර තිබූ යෝජනා ද මෙහි දක්‌නට නැත. එහෙත් අනුපූරකතා මූලධර්මය පිළිගන්නා බවත් ඒa අනුව බලය බෙදිය යුතු බවත් දක්‌වා ඇත¾ රාජ්‍ය මූල්‍ය කටයුතු සහමුලින් ම පාර්ලිමේන්තුවේ වගකීමක්‌ විය යුතු බවට ප.ම. බන්දුල ගුණවර්ධන මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් වූ අනුකමිටුව කළ යෝජනා මේ මෙහෙයුම් කමිටු වාර්තාවට ඇතුළත් කර නැත. එ මඟින් රජයේ ආදායම ද පළාත් සභාවන්ට රිසි ලෙස වියදම් කිරීමේ අවකාශය ඉතිරිකර ඇති බව පෙනේ. මේ යෝජනා ක්‍රියාවට නැඟුවහොත් නිසැක ලෙසම බිහිවනුයේ අතිශයෙන්ම දුර්වල මධ්‍ය පාලනයක්‌ හා විධායක බලය, ව්‍යවස්‌ථාදායක - එනම් නීති සම්පාදනය කිරීමේ බලය හා අධිකරණ බලය සහිත ප්‍රබල පළාත් (ප්‍රාන්ත) ආණ්‌ඩුවලින් සමන්විත රාජ්‍යයකි. මෙලෙස පළාත බලවත් කිරීම, ශක්‌තිමත් කිරීම හා ස්‌වාධීන කිරීම අරමුණු කරගත් යෝජනාවලියක්‌ තුළ උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් එකතු කිරීමට ප්‍රතිපාදන සලස්‌වා තිබීම අප තේරුම් ගත යුත්තේ කෙසේද? මේ පින්බිම තමන් ගේ නිජ භූමිය ලෙස සලකන සිංහල දෙමළ සියල්ලන්ටම සමස්‌ත රට සම්බන්ධයෙන් වූ පරමාධිපත්‍ය විනාශ කරන අතර, ඒ ඒ පළාතේ වෙසෙන ජනයාගේ පරමාධිපත්‍ය බලය ඒ ඒ පළාතට සීමා කරන අතරම, උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් දෙමළ ජනයාගේ නිජභූමියයි පිළිගනිමින් ඒකාබද්ධ කිරීම, ඒ දෙපළාතට ඒකීය පාලනයක්‌ යෝජනා කිරීම බෙදුම්වාදය ව්‍යවස්‌ථානුගත කිරීමක්‌ හැර වෙන කුමක්‌ද?

ම්ලේච්ඡ ත්‍රස්‌තවාදය මඟින් බෙදුම්වාදය තහවුරු කිරීමට ගත් උත්සාහය තීරණාත්මකව පරාජය කළ පරිදි ම, එක රටක එකට ජීවත් වන, තව දුරටත් එ ලෙස ජීවත් වීමට සිහින දකින අපි සියලු දෙනාම එකතුව මේ ව්‍යවස්‌ථා බෙදුම්වාදය ද තීරණාත්මක ව පරාජය කළ යුතු ව ඇත.

ගෙවිඳු කුමාරතුංග
[Divaina - 2017-10-29]

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

10/30/2017

අපේ සටන ඒකීය රාජ්‍යය නැවත දිනාගන්නයි - ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා

කතෘ:යුතුකම     10/30/2017   No comments
චින්තන පර්ෂදය විසින් මහනුවර කැප්පෙටිපොල ශ්‍රවණාගාරයේ දී පසුගිය ඔක්තෝබර් විසි පස් වන දින ‘නව ව්‍යවස්ථාව ප්‍රතික්ෂේප කරමු’ යන මැයෙන් පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණයේදී ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා කළ දේශනයේ සාරාංශයකි.

දේශප්‍රේමී හිතවතුනි, රහස් පොලිසියේ මහත්වරුනි, 2015 ජනවාරි 8 වෙනිදා මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ආවේ හොරු අල්ලන්න කියල. නමුත් අපි හොඳාකාරව ම දැනගෙන හිටියා මේ එන්නේ හොරු අල්ලන්න වත් යහපාලනයක් ඇති කරන්නවත් නම් නෙමේ කියල. මේ එන්නේ කාරණා දෙකකට බව අපි කිව්වා. පළමුවැන්න අලුත් ව්‍යවස්ථාවක් - සිංහල බෞද්ධ විරෝධී ව්‍යවස්ථාවක් ගෙනල්ලා දෙමල ජාතිවාදයට කප්පම් දීම. දෙවැන්න රණවිරුවන් දඩයම් කිරීම.

මේ තමයි ඒ බෙදුම්වාදී ව්‍යවස්ථාවේ මුල. මේවා කලින් දැකල කියන්න බැරි නම් වැඩක් නැහැ. ප්‍රශ්නයක් ආවට පස්සේ ඕන මිනිහෙකුට තේරෙනවා ප්‍රශ්නයක් තියෙන බව. නමුත් අපි ප්‍රශ්නය මුල ඉදල ම කීවත් අපේ අය ඊට මුහුණ දෙන්න ලැහැස්ති වුණේ නැහැ. අපට මේ කතාව පහුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී කියන්න ජනමාධ්‍යවල ඉඩදුන්නේ නැහැ. අන්තිමට මහින්ද පැරදුණා. මහින්ද පැරදුණේ සිංහල බෞද්ධ ඡන්ද අඩුවීමෙන් මිසක දෙමල මුස්ලිම් ඡන්ද නැතිවීමෙන් නෙමේ.

තව කාරණාවක් කියන්න ඉඩ දෙන්න. අද මේ තියෙන ජාතික ආණ්ඩුව නීති විරෝධියි. අද පාර්ලිමේන්තුවේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයක් නැහැ. තියෙන්නේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයක්. ඒ මත තමයි කතානායක කියන්නේ ජාතික නිදහස් පෙරමුණ සහ මහජන එක්සත් පෙරමුණ පාර්ලිමේන්තුවේ වෙන ම පක්ෂ හැටියට පිළිගන්න බැහැ කියල. ඔව්. ඒක ඇත්ත. හැබැයි එය එතැනදී විතරක් නෙමේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය සම්බන්ධයෙනුත් ඇත්ත. එනිසා පාර්ලිමේන්තුවේ නැති ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයත් සමග එකතු වී ජාතික ආණ්ඩුවක් හැදීම නීති විරෝධියි. මම මේක හුඟ කලක ඉඳන් කීවත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයවත් ඒ ගැන ගණන් ගන්නේ නැහැ.


කොහොම හරි මේ නීති විරෝධී ආණ්ඩුව ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයක් පිහිටෙව්වා. නමුත් මේ සඳහා ජනවරමක් තියෙනවා ද? ජනවාරි 8 වෙනිදා මෛත්‍රිපාල සිරිසේනට ජනවරමක් ලැබුණ ජනමත විචාරණයකට තුඩු නොදෙන ව්‍යවස්ථා සංශෝදනයක් ගෙනෙන්න. නමුත්නව ව්‍යවස්ථාවකට ජනවරමක් මේ පක්ෂ දෙකට ම නැහැ. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය මහා මැතිවරණයේදී නව ව්‍යවස්ථාවක් ගැන කතා කළේවත් නැහැ. එක්සත් ජාතික පක්ෂය නව ව්‍යවස්ථාවක් ගැන කතා කලත් ඔවුන්ට 50 % ක ජනවරමක් හෝ පාර්ලිමේන්තු බහුතරයක් හෝ ලැබුණේ නැහැ. මම රනිල් වික්‍රමසිංහට අභියෝග කරනවා හැකි නම් නව ව්‍යවස්ථාවකට ජනවරමක් තියෙන බව පෙන්වන්න කියලා. රනිල් දන්නේ පොඩි ළමයෙක් වගේ කෑ ගගහ අපට ජනවරමක් තියෙනවා කියල ලෙස්සල යන්න විතරයි. ජනවරමක් නැතිව ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයක් පත්කිරීමත් සම්පුර්ණයෙන් වැරදි වැඩක්.

අපේ අවාසනාවට ඒකාබද්ධ විපක්ෂයත් මීට සම්පුර්ණයෙන් සහය දෙනවා. අපි අස්වෙන්න කියල කෙතරම් ඉල්ලා සිටියත් අස්වුණේ නැහැ. මට බොහෝ ම කනගාටුවෙන් කිව යුතු දෙයක් තියෙනවා. මහින්ද රාජපක්ෂ කියන්නේ ප්‍රභාකරන් පරද්දවන්න දේශපාලන නායකත්වය දීපු මනුස්සය. 28 වෙනිදට මහින්ද රාජපක්ෂ ඉන්දියාවට යනවා ජි එල් පිරිස් එක්ක. පැකේජ් ගෙනාපු ජි එල් පිරිස් එක්ක ඉන්දියාවට යන ගමනක් නම් හොඳ ගමනක් වෙන්න බැහැ. අපි කියනවා මහින්ද රාජපක්ෂට යන්න කලින් ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයෙන් අස් වෙලා යන්න කියලා. එහෙම බැරි නම් අඩුම ගානේ ඉන්දියාවට යන ගමන නවතා මේ ප්‍රශ්නයට මුහුණ දෙන්න ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයට ඇවිල්ලා ව්‍යවස්ථාවට විරුද්ධ ව ඒකාබද්ධ විපක්ෂය මෙහෙයවන්න. කාව ද මේ රවටන්නේ? මේ රැවටීම් හොඳට ම ඇති.

හොඳට මතක තියාගන්න අපි ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ මේ ඉදිරිපත් වෙන ව්‍යවස්ථාව පමණක් නොවෙයි. ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලය පිහිටුවීමේ සිට ජනවරමකින් තොර මේ මුළු ක්‍රියාවලියට ම අපි විරුද්ධයි. ව්‍යවස්ථාව පරාද කරන්න පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙක නොදෙන්න ජනමත විචාරණයකදී පරද්දවන්න ලැහැස්ති වෙන්න ඕන. නමුත් මේ එකක්වත් රනිල් කරාවි ද නැද්ද කියාවත් අපි දන්නේ නැහැ. මේ ව්‍යවස්ථාව බිහි කිරීමේ ක්‍රියාවලිය මුලින් ම ප්‍රතික්ෂේප කර ඉන් සම්පුර්ණයෙන් ම අයින් වෙන්න ඕන. ඉන් බිහි වෙන ව්‍යවස්ථාව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම දෙවැන්න. තුන්වැනුව අවශ්‍ය වුණොත් ව්‍යවස්ථාව පාර්ලිමේන්තුවේදී හෝ ජනමත විචාරණයකදී පරාද කිරීම කළ යුතුයි. පරාද කිරීම කියන්නේ මේ අවස්ථා තුනෙන් එකක් පමණයි. අපි නිරවුල් වෙන්න ඕන මේ ගැන.

රනිල් වික්‍රමසිංහ අහනවා බිහිවෙලත් නැති ව්‍යවස්ථාවකට විරුද්ධ වෙන්නේ කොහොම ද කියල. රනිල් දන්නේ නැති හුඟක් දේවල් රටේ ලෝකේ තියෙනවා. අපි දන්නවා දරු ගැබක් පිහිටපු දවසේ ඉදන් අම්මල තාත්තල ඊට ලැහැස්ති වෙනවා. දරු ගැබ හෙලවෙනවා අම්මට දැනෙනවා. විවිධ පරීක්ෂණවලින් විවිධ දේ දැනගන්නවා. මේ අතුරු වාර්තා ආදියත් ඒ වගේ හෙලවීම්වල ප්‍රතිඵල. අපි විරුද්ධ මේ බිහිවෙන්න යන ව්‍යවස්ථා දරුගැබට. ඒ විතරක් නෙමේ මේ දරුගැබ පිළිසිඳ ගැනීමටත් අපි විරුද්ධයි. රනිල්ට මේවා කවදාවත් තේරුම් ගන්න වෙන්නේ නැහැ. ඔහු හිතන්නේ ඕපපාතික ව දරුවෝ පහල වෙනවා කියලා.

ජයම්පති වික්‍රමරත්න සහ ලාල් විජේනායක කියන්නේ දොළදුකට කළමනා හොයන මිනිස්සු ටිකක් මිසක් දරු ගැබේ පියවරු නෙමේ. මේ ව්‍යවස්ථාව සම්පාදනය කරන්නේ දෙමල ජාතිවාදය වෙනුවෙන් බටහිරයන් විසින්. මේ කාරණයේ මුල 1833 දක්වා දිව යනවා. මේ ඉතිහාසය කෙටියෙන් මා ලියා තියෙනවා ‘ප්‍රභාකරන් ඔහුගේ සීයලා බාප්පලා මස්සිනාලා’ කෘතියේ. නමුත්ජාතික ව්‍යාපාරයේ ඉන්න පිරිස් හා දේශපාලකයන් පවා මේ පොත කියවා නැහැ.

මම ඒ ඉතිහාසය කෙටියෙන් කියන්නම්.එ 1833 දී ව්‍යවස්ථාදායක සභාව පිහිටෙව්වා. එදා තමයි සිංහලත්වයට මේ රටේ විශේෂ තත්වය නැති කළේ. 1923 අරුනාචලම් හින්දු මහා සභාව නමින් පළමු ජාතිවාදී සංවිධානය පිහිටෙව්වා. ඉන්පසු ඩොනමෝර් කොමිසමේ දී රාමනාදන්ලා අරුනාචලම්ලා සර්වජන ඡන්දයට විරුද්ධ වුණා රටේ නායකත්වය තමන්ගේ අතින් සිංහලයන්ට යාම ගැන විරුද්ධ වෙමින්. 1941 දී පොන්නම්බලම් පණහට පණහ ඉල්ලුව. සෝල්බරි කොමිසමේදී මේ ගොල්ලෝ කිව්වා පාර්ලිමේන්තුවේ සිංහලයන් ගණන 50% ට අඩුවෙන විධියට මැතිවරණ ක්‍රමය සකසන්න කියලා. 1949 දී චෙල්වනායගම් වෙන ම රාජ්‍යයක් සඳහා තමිල් අරසු කච්චිය පිහිටෙව්වා.

1976 දී වඩුක්කොඩෙයි සම්මුතිය බිහිවුණා. ඒ අතර ප්‍රභාකරන්ලා උමා මහේෂ්වරන්ල ආයුධ අතට ගත්තා. මේකෙ දි ජේවීපි අභාසය බලපෑ බව අමතක කරන්න එපා. මේ මුළු කතාව ම එක ම ක්‍රියාවලියක්. මේ ක්‍රියාවලිය අන්තිමේදී ප්‍රභාකරන් තමන්ගේ අතට ගත්තා. 2009 දී ප්‍රභාකරන් පැරදුණා. ප්‍රභාකරන් විතර ද පැරදුණේ ? නැහැ. 1833 ඉදන් එන ක්‍රියාවලියම පැරදුණා. ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම පවා මේ ක්‍රියාවලියේ ම කොටසක්. ඒ නිසා 13 වන සංශෝදනයත් එදා දේශපාලනික ව පරාදයි. මේක අපේ මිනිස්සුන්ට තේරෙන්නේ නැහැ. කොච්චර තර්කානුකුල ව කීවත් පිළිගන්නේ නැහැ. මිනිස්සු පිළිගන්නේ පොඩි කාලේ ඉඳන් තමන්ගේ හිතට දාපු දේවල්.

අද මේ කරන්න යන්නේ ප්‍රභාකරන්ට බැරි වුණ දේ කරගන්න නෙමේ 1833 ඉදන් ආපු ක්‍රියාවලිය ආයෙත් ආරම්භ කරන්නයි මේ යන්නේ. මේ යන්නේ එක ම කතාව. විග්නේශ්වරන් කියන්නේ පොන්නම්බලම්ලාගේ මුනුපුරෙක්. මේපොන්නම්බලම් කුමාරස්වාමි පවුලට සහ ඔවුන් වටේ හිටපු වෙල්ලලයන්ට ලංකාවේ බලය ලබාගැනීමට නොහැකි වීමේ ප්‍රශ්නය මිසක් මෙතන දෙමල ජනතාවට වෙච්ච කිසි අසාධාරණයක් මේ රටේ නැහැ.

මගේ කතාවේ අවසාන කොටස ඒකීය රාජ්‍යය ගැන. ලෝකයේ පලවෙනි ඒකීය රාජ්‍යය ලංකාව. එය බිහි කළේ ගැමුණු රජු. දුටුගැමුණු කියන්නේ එකල හිටපු එන්ජිඕ කාරයෝ එතුමාට දාපු නම මිසක් එතුමාගේ නම නෙමේ. එතුමා දායාද කළ එක්සේසත් රාජ්‍යය ගැන කවුරුවත් තව ම හරියට අධ්‍යයනය කරලා නැහැ. මම මේක දකින්නේ සම ද්විපාද ත්‍රිකෝණයක් හැටියට. රජ්ජුරුවන් සහිත රාජ සභාව ප්‍රධාන පාදයක්. සංඝයා වහන්සේ අනෙක් ප්‍රධාන කොටස. ජනතාව ඒ ප්‍රධාන කොටස් තරම් දෙයක් නොකළත් ඔවුනුත් යමක් කළා. සංඝයා වහන්සේ අවශ්‍ය වෙලාවල දී රජවරුන් පත්කිරීම පවා කළා. ඈත ඉතිහාසයේ සිට 1956 විප්ලවය තෙක් ම මේ සම්ප්‍රදාය ක්‍රියාත්මක වෙනවා. නමුත් උන්වහන්සේ රාජ්‍යත්වයට ගියේ නැහැ. හෙළ උරුමයට වැරදුනේ මෙතැනයි.

එක්සේසත් රාජ්‍යයක අද වචනවලින් නම් මුළු රටටම හෝ රටින් කොටසකට බලපාන ලෙස විධායකය ව්‍යවස්ථාදායකය අධිකරණය හසුරවන්න ඒ පිළිබඳ නීති රීති පනවන්න පුළුවන් ආයතන තිබිය හැක්කේ එකක් පමණයි. ගැමුණු රජුගේ ඒකීය රාජ්‍යය 1505 වන තෙක් ම තිබුණා. පෘතුගීසින් සහ ලන්දේසින් ඉංග්‍රීසින් 1815 තෙක් ඒකීය රාජ්‍යය නැති කළා.

නමුත් ඉංග්‍රීසින් 1815 දී නැවතත් ඒකීය රාජ්‍යයක් ඇති කළා. 1505 සිට 1815 තෙක් සිංහලේ එක්සේසත් රාජ්‍යය උඩරට පළාත් වටා සිමා වෙන්න ගත්තා. ගම්පෙරළියේ ඇති කාලයේ වුණත් මිනිස්සු උඩරටට කියන්නේ සිංහලේ කියලා. ඉංග්‍රීසින් 1815 දී නැවතත් සිංහලේ රාජ්‍යය ලංකාව පුරා ඇති කළා. සිලෝන් කියන්නේ සිංහලේටමයි. නමුත් ඒ ගැමුණු රජුගේ ඒකීය රාජ්‍යය නොවේ තුන්වන ජෝර්ජ්ගේ ඒකීය රාජ්‍යය. 13 වන සංශෝදනයෙන් නැවතත් අපේ ඒකීය බව නැති වුණා.

සන්ධිය රාජ්‍යයක් ළදරු සන්ධිය රාජ්‍යයක ඉඳන් සහ-සන්ධිය රාජ්‍යයක් තෙක් පුළුල් පරාසයක තියෙන්න පුළුවන්. නමුත් ඒකීය රාජ්‍යය එහෙම නෙමේ. පොඩ්ඩක් ගැබිණි වෙන්න හෝ පොඩ්ඩක් ඒකීය වෙන්න බැහැ. 13 වන සංශෝධනයෙන් පස්සේ පළාත් සභාවල තියෙන ඇතැම් බලතල තුනෙන් දෙකක බලයකින් තොර ව පාර්ලිමේන්තුවට ගන්න බැහැ. මේ රට අද සන්ධිය රාජ්‍යයක්. දැන් මේ කරන්නේ මෙය සහසන්ධිය තත්වයට ගෙන යාම. අපේ සටන ඒකීය රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීමටවත් සහසන්ධිය රාජ්‍යය නැවැත්වීමවත් නොවේ. අපේ සටන ඒකීය රාජ්‍යය නැවත දිනාගැනීම සඳහායි. දැන් මේක බොහෝ දෙනෙකුට දැනෙන්න අරන් තියෙනවා. මහා සංඝ රත්නය දැන් මිට විරුද්ධයි. මේක අපි දැක්කේ දරු ගැබ ඇති වෙන්නත් කලින්. නමුත් ප්‍රමාද වී හෝ සෙසු පිරිසත් දැකීම හොඳයි.

සාරාංශ සටහන: ශිරන්ත චාමර

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

ජෙ ආර් හරිද ? අපි වැරදිද?

කතෘ:යුතුකම     10/30/2017   No comments
ජෙ ආර් හරිද ? අපි වැරදිද?
-
ආචාර්ය චරිත හේරත්-මේ මාසයේ 29 දින ආරම්භ වීමට නියමිත පාරලිමේන්තු විවාදයත් සමග මේ රජයේ අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හැදිම පිළිබද ක‍්‍රියාදමය තීරනාත්මක තැනකට ගමන් කිරීමට නියමිතය. මේ පාරලිමේනතු විවාදය මගින් පමණක් මේ රටට අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හැදෙන්නේ නැති වුනාට මේ රජය පසුගිය වසර දෙක හමාර පුරා කරමින් සිටින ව්‍යවස්ථා මංගල්‍යයේ තීරණාත්මක කඩයිමක් මේ පාරලිමේන්තු විවාදයත් සමග නිමා වීමට නියමිත බව මගේ අදහසය. මේ විවාදය මගින් එක්කෝ ව්‍යවස්ථාදයක සභාවේ වාර්තාව කෙටුම්පතක් දක්වා ගමන් කරන්නට ඉඩ ඇති අතර එසේ නොවුනහොත් මේ වැඬේ මෙතනින් ම නවතින්නට ද ඉඩ ඇත. ඒ කෙසේ වෙතත් මේ වන විට රටේ බහුතර සිංහල බෞද්ධ සමාජය මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රීයාවලිය පිළිබදව බරපතල ලෙසින් සිය විරෝධය පලකරමින් සිටින බව නම් ඉතාමත් පැහැදිලිය. පසුගිය සති කීපය තුළ සිදුවූ දේවල් දෙස බලන විට මා කියන්නේ කුමක්දැයි බොහෝ අයට තේරුම් යා හැකිය. බෞද්ධ සමාජයේ නායකත්වය යැයි සිතිය හැකි මල්වතු සහ අස්ගිරි පාර්ශවය මේ අලූත් ව්‍යවස්ථාවක් හැදිමේ ව්‍යාපෘතිය ගැන සැක පහළ කළේ මීට ටික කාලයක පටන්මය. ඒ සංඝ සභාවන් දෙකම ඒකාබද්ධ ප‍්‍රකාශයක් කරමින් මේ වැඬේ නැවැත්විය යුතුයැයි කීවේ ඊට පසුවය. පසුගිය සතියේ කොළඹ ජාතික පුස්තකාලයේ පැවති යුතුකම සංවාද කේන්ද්‍රය සංවිධානය කළ සමුලූවකදි අස්ගිරි පාර්ශවයේ ලේකඛාධිකාරී මැදගම ධම්මානන්ද නාහිමියන් මේ කාරණය නිශ්චිතවම ප‍්‍රකාශ කළේය. තුන්වෙනුව මහාචාර්ය බෙල්ලන්විය විමලරතන නාහිමියන් ඇතුලූ මහා සංඝරත්නය ස්වකීය අත්සනින්ම මේ ව්‍යවස්ථා හැදිමේ ක‍්‍රියාවලියට උන්වහන්සේලාගේ එකගතාවක් නැතැයි ප‍්‍රකාශ කළේ මේ සතියේය. මේ අනුව පෙනී යන්නේ පාරලිමේන්තුවේ මන්තීවරු මේ මාසයේ 29 දින සාකච්ජා කරන්නට යන ‘ව්‍යවස්ථාව පිළිබද අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව’ මේ රටේ බහුතර සමාජය දැනටමත් ප‍්‍රතික්ෂේප කර ඇති ආකාරයක්ය.

රජයේ ඇතැම් අය මේ තත්වයට ප‍්‍රතිචාර දක්වන්නේ රටේ මහා සංඝරත්නයේ මේ මතය එච්චර ගානකට නොගතයුතු ආකාරයටය. මහානායක හිමියන් විදේශගතවී සිටින නිසා සංඝ සභාවේ තීරණය සළකා බැලිය යුතු දෙයක් වත් නොවෙන බවට ආණ්ඩුවේ සමහර නායකයින් කියන්නේ මේ නිසාය. එක ජනාධිපතිවරයෙක් බලවත්වීම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට හොද නැතැයි කියන ගමන් සහ ලිච්චවී ක‍්‍රමයට හැමෝම එකතුවී තීරණ ගතයුතු යැයි නිතර කියන ගමන් සංඝ සභාවේ පොදු තීරණයන් කොසළකා හැර මහානායක හිමියන්ගේ එක මතයක් පමණක් විමසන්නට යාම පෙන්නුම් කරන්නේ දේශපාලන බංකොලොත්භාවයක් මිස වෙන දෙයක් නොවේ. ‘පාරලිමේන්තුවේ පොදු තීරණයන්’ එක ‘ජනාධිපතිවරයෙකුගේ’ තීරණයක්ට වඩා වැදගත් බව උදේ හවස මතුරන ගමන් සංඝ සභාවේ පොදු තීරණයට වඩා මහානායක හිමියන්ගේ එක මතය වැදගත් යැයි කියන්නේ කෙසේ්දැයි තේරුම් ගැනීම සාමාන්‍ය බුද්ධියට නම් නොහැකිය. මේ මගින් පෙන්නුම් කරන්නේ සාමුහික තීරණ ගැනීම ගැන කියන කථා නිකම් නිකම් ඥන කථා මිස වැඩක් ඇති දේවල් නොවන බවය.

දැන් මේ තත්වය හමුවේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සහ නිල ශී‍්‍රලනීපයේ මන්තී‍්‍රවරුන් කළ යුත්තේ කුමක්දැයි විමසීම මගේ මේ සටහනේ ප‍්‍රධාන අරමුණය. අගමැතිතුමා විසින් පාරලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ වාර්තාවට ප‍්‍රතිචාර වශයෙන් ශ‍්‍රීලනීපයත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයත් වෙන වෙනම තම තමන්ගේ නිරීක්ෂන ලිඛිතවම ඉදිරිපත් කර තිබීම මෙහිදි ඉතාමත් වැදගත්ය. මේ පක්ෂ දෙකට අමතරව ටීඑන්ඒල ජාතික හෙළ උරුමයල ජවිපෙ යන පක්ෂ විසින් ද මේ වාරතාවට නිරීක්ෂන ඉදිරිපත් කර තිබෙන නිසා ඒ ඒ පක්ෂ මේ වාර්තාව සම්බන්ධයෙන් දරන ස්ථාවරයන් පැහැදිලිව හදුනාගත හැකි වීම මෙහිදි විශේෂයෙන් සැළකිය යුතු කාරණයක්ය. මේ වාර්තාවට කිසිම නිරීක්ෂනයක් ඉදිරිපත් කර නැති එකම ප‍්‍රධාන පක්ෂය වන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ය. එයට හේතුව කුමක්දැයි මා දන්නේ නැත. එහෙත් එජාපයට හිතවත් පුරවැසි පෙරමුණක මහතෙකු රූපවාහිනි විවාදයකදි පැවසුවේ අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව තවමත් එකගතාවක් නැති දෙයක් නිසාත් එජාපයේ අගමැතිතුමාගේ වාර්තාව එහෙම පිටින්ම පිළිගන්නා නිසාත් වෙනම නිරික්ෂනයක් ඉදිරිපත් කර නැති බවය. මේක නම් මහ පුදුම කථාවකි. අගමැතිතුමාගේ වාර්තාවේ ඇත්තේ එකම කාරණයට විකල්ප කීපයක් යෝජනා කිරීමය. උදහරනයටක් ලෙසින් සැළකියහොත් රටේ ස්වභාවය කුමක් විය යුතුද යන කාරණයට මේ වාර්තාවේ කියා ඇත්තේ එක්කෝ රට ඒකීය විය හැකි බවත් එක්කෝ රට එකසත් රටක් ලෙසත් තැබිය හැකි බවත් ඒ දෙකම නැත්නම් දකුනට එකීය විදියටත් උතුරය ඔරුමිත්තනාඩු ලෙසින් තිබිය හැකි බවත්ය. දැන් මේ විකල්ප තුන අතරින් එජාපය දරන්නේ කුමන මතය දයි කියන්නේ නැති නිසා ඒ අයගේ ස්ථාවරය ලෙසින් අපි පිළිගත යුත්තේ කුමන එක දැයි සොයා ගත හැකි මාර්ගයක් කොහේවත් නැත. පෙරලෙන පිට හොදයි කියනවාක් මෙන් මේ ඕන එකකට අපි එකගයි කියාවත් කියන්නේ නැති නිසා ඒ අයගේ මතය ගැන යමක් පැවසීමේ කිසිම ඉඩක් මේ තුළ නැති බව නොකියාම බැරිය.

මා මුළින් කී පරිදිම ශ‍්‍රීලනීපයත් එකාබද්ධ විපක්ෂයත් දෙකම වෙන වෙනම ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ තරමක් සමාන වූ නිරීක්ෂනයන් වීමද එක් පැත්තකින් වැදගත් දෙයකි. මේ දෙගොල්ලෝම කියන එක් ප‍්‍රධාන කාරණයක් වන්නේ රටේ ස්වභාවය ‘ඒකීය’ විය යුතු බවය. එපමනක් නොව ඒ දෙගොල්ලන්ම පෙන්වා සිටින්නේ රටේ ඒකීයභාවය සහ විධායක ජනාධිපතිධුරය අතර ව්‍යවස්ථාමය හා නෛතිකමය වූ සම්බන්ධයක් තිබෙන බවය” විශේෂයෙන් මේ තත්වය තේරුම් ගැනීම ඉතාමත් වැදගත් ය. අපි මේ කථාකරන දැනට පවතින ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව හැදුවේ 1978 බව හැමෝම දන්නා කාරණයකි. ඒ කාලයේ ඒ ව්‍යවස්ථාවට විධායක ජනාධිපතිධුරය එක්කළේ එවකට සිටි රාජ්‍ය නායකයාට තිබූ ‘සිංගප්පුරු පන්නයේ’ තනි විධායකියකින් ආර්ථිකය සහ දේශපාලනය යන දෙකම හැසිරවීමේ උවමනාව නිසා බව සැබෑය. එහෙත් 1987 හදුන්වාදුන් 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයත් සමග මේ තත්වය වෙනස් වූ බව මෙහිදි තේරුම් ගත යුතු වැදගත් කාරණයය. 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට එරෙහිව ශේෂ්ඨාධිකරණයේ විභාගවු පෙත්සම් ගනනාව අතරින් ඉතාමත් වැදගත් වූ කාරණයක් ලෙසින් විධායක ජනාධිපතිධුරය හා පළාත්සභා අතර ඇති සම්බන්ධය මතු කළේ ඒ පෙත්සම් අතරින් එකක් වෙනුවෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කළ නැසීගිය අධිනිතීඥ ගාමිනී ඊරියගොල්ල මහතා විසින්ය. ඔහුගේ තර්කයට අනුව 13 වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය බලාත්මක වන තත්වයක් තුළ රටේ ඒකීයභාවය ස්ථාපිතවීමට නම් පලාත් සහ මධ්‍යයේ බලය අතර ව්‍යවස්ථාදයකයේ සම්බන්ධතාවය පමණක් නොව විධායකයේ සම්බන්ධතාවයක් පැවතීම අනිවාර්ය සාධකයක් වන බවයි. මේ නිසාම පළාත් සභා පිහිටවීම හරහා ජනතාව වෙන වෙනම තම තමාගේ පලාත් වල පාලනය සදහා ජන්දය පාවිච්චි කළත් ඒ වෙන වෙනම ගොඩ නැගෙන ජනතා අභිලාසයන් රටේ ඒකීයභාවයට හාකිකර ලෙසින් යෙදවීම නැවැත්විය හැක්කේ රටම එකට ජන්දය දි පත් කරන විධායකයක පැවැත්ම විසින් සහ එම විධායකයේ නියොජනයක් පළාත් සභා තුළ ආන්ඩුකාරවරයා හරහා පිහිටවීමෙන් බවයි. ඇත්තටම 13 ව්‍යවස්ථාවට එද ජනමත විචාරයකින් ජනතාවගේ එකගතාවය ලබා ගැනීම අවශ්‍ය යැයි මතු කළ පෙත්සම්වලට තීරණය ලබා දිමේදි පක්ෂව හා විපක්ෂව ශේෂ්ඨාධිකරණය දෙකට බෙදෙද්දි මැද අදහසක් ඉදිරිපත් කළ පාරින්ද රනසිංහ විනිශවකාරතුමාගේ තනි වාරතාවේද මේ කාරණය යම් ආකාරයකට මතු තිබූ බව ඒ දන්නා අයට මතක ඇත. 13 සංශෝධනයට ජනමත විචාරයක් අවශ්‍ය නැතැයි තීරණය වූයේ පළාත් සභා මගින් රටේ ඒකීයභාවය බෙදිම වලකාලන විධික‍්‍රමක් ලෙසින් විධායක ජනාධිපතිධුරය පවතිනවාය යන අදහස එකට කියවීමෙන්ය. ඒ අර්ථයෙන් ගත් විට විධායක ජනාධිපතිධුරය හා පළාත්සභා අතර ඇත්තේ දේශපාලන මෙන්ම නෛතිතමය වූත් සම්බන්ධතාවක් යැයි තර්ක කිරීමේ වැරුද්දක් නැත. දැන් පලාත් සභා තියාගෙන විධායක ජනාධිපතිධුරය අහෝසි කල නොහැක්කේ මේ කාරණයත් නිසාය. ශ‍්‍රීලනීපයත් ඒකාබද්ධ විපක්ෂයත් මේ තර්කය නිශ්චිතව මතුකිරීම ඉතාමත් වැදගත්ය.

මෙහිදි මතුවන තවත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ මෙතෙක් කාලයක් පත් කළ පළාත් ආණ්ඩුකාරවරුන් වැඩකර තිබෙන ආකාරය නිසාම ඒ ධුරයට යම් විරෝධයක් සමාජයෙන්ම මතුවී තිබීමය. දැනට සිටින පළාත් ප‍්‍රධාන ඇමතිවරුන් විසින්ද මේ කාරණය මතු කර ඇතැයිද පසුගිය ද වාර්තා වි තිබුනි. මා සිතන ආකාරයට මේ කාරණයේ ප‍්‍රධාන ඇමතිවරුන් නිවැරිදි බව අප විසින්ද පිළි ගත යුතුය. පලාත් සභාවක ආණ්ඩුකාරයා ඉන්නේ දේශපාලන අධිකාරීමය වූ බලයක් දැරීමට මිස දේශපාලනය කිරීමට නොවේ. ජන්දයකින් පරාජයට පත් වූ මන්ත‍්‍රීවරුන් පසුව ආන්ඩුකාරවරුන් බවට පත් කිරීමේ විකාරය එජාපයත් ශ‍්‍රීලනීපයත් දෙකම හරි හරියට හැමදම කළ වැරද්දකි. අමරා පියසිලි රත්කායකලා රෝහිත බෝගල්ලාගමලා රෙජනෝල්ඞ් කුරේලා මේ වැඬේට එන්නේ ඒ වැරුද්ද නිසාය. ඒ අය හදන්නනේ ජන්දයෙන් පත්වූ ප‍්‍රධාන ඇමතිට වඩා තමන්ට බලතල තිබෙනවා යැයි පෙන්වා නිළධාරීන් බිය ගන්වමින් එක එක දේවල් කිරීමටය. මේ තත්වය වෙනස් කිරීමට නම් කල යුත්තේ විධායක ජනාධිපතිධුරය හෝ ආණ්ඩුකාරධුරය අහෝසිකිරීම නොව වැදගත් ඇති හා විධිමත් පිරිසක් ආණ්ඩුකාරවරුන් ලෙසින් පත් කිරීමය. පළාත් නමයට අවශ්‍ය වැදගත් හා විධිමත් ගැහැනුන් හෝ මිනිසුන් 9 සොයා ගැනීමට මේ රටේ නොහැකි යැයි කාටවත් කිව හැකි යැයි මා සිතන්නේ නැත. අනෙක් අතට දැනටමත් සමහර පළාත්වල සිටින ආණ්ඩුකාරවැන් ඒ වැදගත් මට්ටින් කටයුතු කරන බවද මෙහිදි සිහිපත් කළ යුතුය. තමන්ගේ ඇමති පුතුට වත් තම රාජකාරි වාහනයෙන් වෙනත් ගමනක් යන්නට ඉඩ නොදෙන හා තම නිලයෙන් පලාතේ නිළධාරීන් කිසිවෙකු බිය නොගන්වන ආණ්ඩුකාරවරුන් සිටින බව ඌව පලාතේ අපේ මිත‍්‍රයෙකු මා සමග පවසා ඇත. දැන් ශ‍්‍රීලනීපයක් එකාබද්ධ විපක්ෂයත් විධායක ජනාධිපතිධුරය සහ පළාත් සභා අතර ඇති මේ සම්බන්ධතාවය නිසි පරිදි මතු කිරිම ඉතාමත් වැදගත් වන්නේ මේ තත්වය තුළදිය.

අනෙක් වැදගත් කාරණය වන්නේ මේ සංවාදය තුළ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය අනවශ්‍ය ආකාරයෙන් මේ රටේ සුලූ ජන සමාජයේ විරුද්ධකාරයන් බවට පත් නොවීමට වග බලා ගැනීමය. මෙතැන තත්වය ඉතාමත් සංකීර්ණය. අපි කැමති වුවත් නැතත් මේ රටේ සිටින දෙමළ ජනතාව කල්පනා කරන්නේ යටත් විජතයෙන් පසුව අපි හැදු රාජ්‍යයේ ඒ අයගේ අභිලාෂයන් යටපත් කිරීමේ ඉඩක් හැමදම තිබුන බවය. මේ කල්පනාවේ හරි වැරදි කෙසේ වෙතත් ඒ අය එහෙම සිතන බව නම් සැබෑය. මුලින්මල මේ ගැටලූව එක ක්ෂේත‍්‍රයක නොව ක්ෂේත‍්‍රයන් ගනනාවක වෙලී පවතින කල්පනාවක් බව පිළිගැනීම ඉතාමත් අවශ්‍යය. ඒ වගේම මේ රටේ සිටින සිංහල ජනතාවට තමන්ගේ අනාගත පැවැත්ම සම්බන්ධයෙන් බරපතල බියක් පවතින බවද අපි අමතක කළ යුතු නැත. දැන් සුලූ ජනවර්ගයේ අභිලාෂය ගැන ඒ අයගේ ඇති වේදනාවත් අනෙක් අතින් මහජනවර්ගයේ අනාගතය පිළිබදව ඇති සැකයේ වේදනාවත් දෙකම එක ලෙසින් තේරුම් ගැනීමට හා ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමට ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සුදනම් විය යුතු බව මගේ අදහසය. අනෙක් අතට සුලූ ජනවර්ගවල අභිලාෂය තේරුම් ගන්නේ එජාපය පමණක් යැයි සිතෙන්නට හැරීම දේශපාලන වශයෙන්ද ඉතාමත් වැරදි තක්සේරුවක් බවද පිලිගැනීම නිවැරිය.

මගේ තක්සේරුව නම් එජාපය මුල්වී කරන ව්‍යවස්ථා හැදිම් යනු කවරදවත් මේ සමාජයේ පැළ කළ හැකි දේවල් නොවන බවය. රටේ මහ ජාතියේ බහුතරය පේමදස මහතාගෙන් පසුව කවදවත්ම එජාපයට හිටියේ නැත. විධායක ජනාධිපති ධුරය හදුන්වා දුන්නේත් එජාපය බවත් එය අහෝසි කිරීමට 2000 චන්දිකා රජය ගෙනා ව්‍යවස්ථාව පාරලිමේන්තුව තුළ දිම පිලිස්සුවේද එජාපයම බව මතක ඇති බොහෝ අය හිතන්නේ මේ කරන්නේත් ඒ වගේ තවත් එක් සන්දර්ශනයක් බවය. ඒ සන්දර්ශනය පාවිච්චි කර හෝ ශ‍්‍රීලනීපයේ හා ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ අය අතර එකගතාවක් හැදුනොතින් මේ සන්දර්ශනයෙන් යම් ප‍්‍රයෝජනයක්වත් ලබා ගත්තා යැයි සිතිය හැකිය.


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook - https://www.facebook.com/yuthukama

10/28/2017

මධ්‍යයේ බලය අතහැර - බෙදෙන්නට හැර රට අමුසොහොනක් කරන්නට හදන හැටි...

කතෘ:යුතුකම     10/28/2017   No comments
මධ්‍යක් (center)‍ නැත. ඇත්තේ පරම පරිධි (periphery) 9ක් පමණි
==========================================
ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳ අතුරු වාර්තාවට අනුව, සැකසෙමින් පවතින ව්‍යවස්ථාව තුළ පෙනී යන සුවිශේෂී ලක්‍ෂණයක් නම්, එහි මධ්‍යක් නොපැවතීම ය. මධ්‍යට, මධ්‍ය යන්න සිතීමට පවා මධ්‍ය නොවන යාන්ත්‍රණයක හෙවත් සියල්ලට පිටින් පවතින ව්‍යවස්ථාදායක අධිකරණයක පිහිට පැතිය යුතු ය. මෙම තත්වය තුළ ඇත්ත වශයෙන් ම මධ්‍ය යන්න හුදු නමට පමණක් ප්‍රකාශිත ප්‍රබන්ධමය යථාර්තයකි (fictional reality). මෙම ව්‍යවස්ථාව අනුමත වුවහොත් ඉතිරි වන්නේ පරම බලය (absolute power) සහිත පළාත් නමයක් හෝ, යෝජිත ලෙස දමිළ නිජබිම් සංකල්පය මත උතුර හා නැගෙනහිර එකතු කළ හොත් පළාත් 8කි. එකී පළාත්වලට හිමි පරම බලය අනුල්ලංඝනීය වන අතර, එසේ නම් එහි දී මධ්‍යම ආණ්ඩුවට එකී පරම පළාත් පිළිබඳ ප්‍රායෝගික ව ක්‍රියාත්මක විය නොහැකි ලෙස බලය බෙදා දී තිබේ.

බලය බෙදා ඇත්තේ මධ්‍යයෙන් බව සත්‍යකි. එහෙත් එසේ බෙදා දුන් බලය කෙරෙහි ක්‍රියාත්මක වීමට තිබෙන සියළු හැකියාවන් බලය බෙදා දෙන මොහොතේ ම මධ්‍ය විසින් ස්වේච්ඡාවෙන් ම අතහැර දමා ද තිබේ. කිසියම් පවුලක දියණියක් විවාහ කරදුන් පසු එම දියණිය නීතියෙන් හිමි වන්නේ අදාළ ස්වාමිපුරුෂයාට පරිදි ය. මවට හෝ පියාට ස්වාමියා ඉක්මවා තීරණ ගත නොහැකි ය. දෙමාපියනට හා දියණියට පවා අවශ්‍ය වුව ද එ‍ෙසේ කළ නොහැකි ය. අනිත් අතින් සිය බිරිඳ ඉක්මවා ගොස් ස්වාමිපුරුෂයාට ද ඔහුගේ පවුලේ කැමැත්ත අනුව ක්‍රියාත්මක විය නොහැකි ය. බිරියට සවන් දිය යුතු ය. මෙහි දී මධ්‍ය හෙවත් දෙමාපිය පවුල හා දූ/පුත්‍ර පවුල අතර සම්බන්ධයක් පවතී. එහෙත් එම සම්බන්ධය ජීවවිද්‍යාත්මක එකක් වන අතර නෛතික එකක් නොවේ. බිරිඳගේ හෝ ස්වාමිපුරුෂයාගේ කැමැත්ත පරිදි නිවසේ සියළු දෙය සිදු වේ. අවශ්‍ය නම් මවගෙන්/පියාගෙන් මිදී පිටරට පදිංචියට වුව යත හැකි ය.

වත්මන් අතුරු වාර්තාවට අනුව, උපරිම බලය බෙදා තිබෙන පරිසරයක, (පිටු අංක 1) ඒකීය යන්න හුදු සිංහල නාම මාත්‍රයක් හා ඒ අතර ම එම මාත්‍රය පවා දමිළ 'ඔරුමිත්ත නාඩු' නැමැති පදයෙන් පරස්පර කර තිබෙන පරිසරයක (පිටු අංක 2), උතුරු හා නැගෙනහිර පළාත් දෙක වෙනම නිජබිමක් යන සංකල්පය මත එකතු කිරීම තුළ (පිටු අංක 4), මේතාක් මධ්‍ය හා පරිධිය අභ්‍යන්තරික ව ගැටගසා තිබූ වත්මන් සමගාමි ලැයිස්තුව අහෝසි කර තිබෙන පරිසරයක (පිටු අංක 6), පළාතට අදාළ බලයන් හා ප්‍රතිපත්ති පළාතේ අනුමැතියකින් තොරව සන්තක කර ගැනීමට හෝ සංශෝධනය කළ නොහැකි පරිසරයක (පිටු අංක 8 හා 18), පළාත විසින් විධායක බලය භාවිත කරන පරිසරයක (පිටු අංක 8 ), විශේෂයෙන් ම ආණ්ඩුකාර තනතුර අදාළ පළාතේ ඇමති මණ්ඩලයේ අනුමැතියට යටත් කර තිබෙන පරිසරයක (පිටු අංක 9), යම් අර්බුදයක් වී ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් මතු වුවහොත්, එසේ කළ හැක්කේ පිහිටුවන ලද දෙවැනි මන්ත්‍රණ සභාවේ (මෙහි සංයුතියේ අති බහුතරය එනම් 55න් 45ක් ම පළාත් නියෝජිතයින්) හා පාර්ලීමෙන්තුවේ ද තුනෙන් දෙකක අනුමැතියෙන් හා ජනමත විචාරණයකින් පමණක් වන පරිසරයක (පිටු අංක 20) මධ්‍ය යන්න ඉහත සඳහන් පරිදි නොපවතින ඒකකයක් බවට පත්කොට ඇත.

මෙවන් පරිසරයක, මෙම යෝජිත ව්‍යවස්ථාව තුළින් රටට ඉතිරි කරනු ඇත්තේ සදාකාලික වියවුල (eternal chaos) හා ‍බලයේ සීමා ගැන නීති තර්ක හා කඹ ඇදීම්වලින් මහත් සේ ගහන එක තැන පල්වෙමින් මිනිසුන් ඇණ කොටා ගන්නා රටක් මිස අන් කුමක් ද?

-ජ්‍යේෂ්ඨ කතිකාචාර්‍ය මහින්ද පතිරණ

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
(Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

10/26/2017

භික්ෂුව සහ NGO මාරයෝ..

කතෘ:යුතුකම     10/26/2017   1 comment
මේ රටේ භික්ෂුව, පාලකයා සහ ජනතාව අතර ඇත්තේ ත‍්‍රිකෝණාකාර සම්බන්ධයකි. එම පාලන ව්‍යුහය තුළ රජුට සහ භික්ෂුවට බෙහෙවින් සම ස්ථානයක් ලැබිණි. එහි දී රජතුමා මේ රටේ භාරකරුවා මිස අයිතිකරුවා නොවන බව අවධාරණය කළ අතර බුදු දහම රැුක ගැනීම ඔහුගේ ප‍්‍රමුඛ කාර්යය ලෙස සැලකිනි. එහෙයින් මේ රට රජ වන්නේ බෝධිසත්වයෙකි යන සංකල්පය ද ගොඩනැගිණි.

රටේ ජනතාව තම රජු ලෙස පිළිගත්තේ දළදා කරඬුවේ භාරකාරත්වය දරන්නාය. එමගින් බුදුදහම රැුක ගැනීම කෙරෙහි මෙරට පාලකයා සතු වගකීම සංකේතවත් කෙරිණි. එහි දී පාලකයාට අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් අනුශාසනා කිරීම භික්ෂුවගේ කාර්යයක් ලෙස සැලකිනි. එම අවවාද අනුශාසනා අනුව රට පාලනය කිරීම රජුගේ වගකීම විය.

පාලකයා බුදු දහම රැුක ගැනීම පිණිස ද ඒ සඳහා රට රැුක ගැනීම පිණිස ද කටයුතු නොකරන්නේ නම් රජු සහ ජනතාව යා කරන පුරුක ලෙස කටයුතු කළ භික්ෂූන් වහන්සේලා ඒ පාලකයා ඉවත් කිරීම සඳහා දෙවරක් කල්පනා කළේ නැත.
බුදු දහමේ සහ බෞද්ධ සංස්කෘතියේ පැවැත්ම කෙරෙහි කිසියම් අභියෝගයක් එල්ල වූ අවස්ථාවල උන් වහන්සේලා ක‍්‍රියා කළේ පව් පින් හෝ භික්ෂු විනය අනුව නොව රටේ යහපත පෙරමුණෙහි තබා ගෙන බවවත් හිමි කුමාරයාගේ කතාවෙන් පැහැදිලි වෙයි.

ෙ:්රපුත්තාභය භික්ෂූන් වහන්සේ ගැමුණු කුමාරයා සමග ආක‍්‍රමණික එළාරට එරෙහිව සටනට නායකත්වය දුන්නේ සිවුර හැර ගොසිනි. රට එක්සේසත් කොට බුදු දහමේ සුරක්ෂිතතාව තහවුරු කොට නැවත පැවිදි වී රහත්විය. මේ ආකාරයට ඉතිහාසය පුරා සිය නිවන නොව බුදුදහමේ ආරක්ෂාව ප‍්‍රමුඛත්වයෙහි ලා සැලකූ භික්ෂූන් වහන්සේලා නොවන්නට අද මේ ¥පත බුදුදහම නොමැති කුඩා කුඩා රාජ්‍ය කිහිපයකට බෙදී කුළල් කා ගන්නා මුඩු බිමක් වන්නට හොඳටම ඉඩ තිබිණි.
එසේම රට කිසියම් සතුරු ආක‍්‍රමණයක් නිසා අරාජික වූ සෑම අවස්ථාවක ඔටුන්න හිමි කුමාරයන් ආරක්ෂා කරමින් නැවත සේනා සංවිධානය කොට සතුරා පළවා හැරීම සඳහා නායකත්වය ලබා දුන්නේ භික්ෂූන් වහන්සේ විසිනි. අපේ රට බටහිර යටත්විජිතයක් වීමත් සමග සියලූ නිදහස් සටන් ආරම්භ වූයේ පන්සල සහ භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ අනුදැනුම සහයෝගය මතය.

1815 අපේ රටේ ස්වාධීනත්වය බි‍්‍රතාන්‍ය කිරීටය වෙත පවරා දෙන ලද උඩරට ගිවිසුමට බුදු දහම ආරක්ෂා කොට සුරක්ෂිත කරන බවට වගන්ති ඇතුළත් කිරීමට සිදු වූයේ බුදු දහමේ පැවැත්ම සහ රාජ්‍ය පාලනය ගහට පොත්ත මෙන් එකට බැඳී පවතින හෙයිනි. මෙරට ජනතාව සුදු පාලනයට අවනත කර ගත හැකි එකම මග එය හෙයිනි.

ඉනික්බිති නැවත ලංකාවට නිදහස ලැබුණු පසු 1956 සිදු වූ යුග පෙරළිය සඳහා මෙන්ම 2009 කොටි ත‍්‍රස්තවාදයෙන් රට මුදා ගැනීම සඳහා ජනතාව ආධ්‍යාත්මික වශයෙන් ශක්තිමත් කිරීම පිණිස උන් වහන්සේලා කළ මෙහෙය සුළුපටු නැත. මේ රටේ ඉතිහාසය නොදන්නා අයට මේ රටේ පැවැත්ම සඳහා භික්ෂුව ඉටු කළ අමිල මෙහෙවර අවබෝධ කර ගැනීමට වල්පොළ රාහුල හිමියන්ගේ භික්ෂුවගේ උරුමය පොත් පිංච කියවා බැලීම වුව ප‍්‍රමාණවත්වය.

මේ අවස්ථාවේ රටට නව ව්‍යවස්ථාක් උවමනා නොමැති බව තම භික්ෂු කාරක සංඝ සභාවල මතය බව පසුගිය දා භික්ෂූන් වහන්සේලා ප‍්‍රකාශ කළේ සිය ඓතිහාසික වගකීම ඉටු කරමිනි. ඒ අවස්ථාවේ ඇතැම් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නියෝජිතයන් එම ප‍්‍රකාශ හෑල්ලූවට ලක් කරමින් කතා කරනු දක්නට ලැබිණි. අපි එය කරයේ හෙළා දකිමු. මේ රටේ භික්ෂූන් වහන්සේලා රටේ යහපත පිණිස දක්වන අදහස් හෑල්ලූවට ලක් කිරීමට හෝ ඒවා නොසැලකිය යුතු යැයි පැවසීමට කිසිම ජගතෙකුට හැකියාවක් නැත.

එක් කෙරුමකු කීවේ රජ දවස භික්ෂුවට රජුට අවවාද උපදෙස් ලබා දීමට හැකියාව ලැබුණේ එකල සිටි එකම උගත් පිරිස භික්ෂූන් නිසා බව සහ දැන් ඒ සඳහා විශේෂඥ දැනුම සහිත පිරිස් සිටින නිසා එවැනි උවමනාවක් නොමැති බවය. එහෙත් හුදු දැනුම මත පමණක් පදනම් වී එම තනතුර ලබා දුන්නේ නම් භාරතයේ මෙන් මෙරට මහින්දාගමනට පෙර මෙන් රජුට ගිහි පුරෝහිතයකු පත් කර ගැනීමේ නොහැකියාවක් නොතිබුණු බව තේරුම් ගැනීමට මහ ලොකු දැනුමක් අවශ්‍ය නැත.
භික්ෂුවට මේ රටේ පාලකයාට අවවාද දීමේ අයිතිය හිමි වන්නේ උන් වහන්සේලා කොන්දේසි විරහිතව පරහිත සුව පිණිස සහ රට දැය සමයෙහි යහපත සඳහා කටයුතු කළ හෙයිනි. රටේ යහපත පිණිස වසර දහස් ගණනක් තිස්සේ එලෙස කටයුතු කළ භික්ෂුව නොතකා කටයුතු කිරීමට වසර කිහිපයකට රට භාරගත් පාලකයින්ට අයිතියක් නැත. එසේම රටේ අයහපත පිණිස නූතන දේවදත්තලා සේ කටයුතු කළ පැටිකිරියක් සහිත එන්ජී ඕකාරයන්ට ජාතියේ මුර දේවතාවුන් වැනි භික්ෂුවගේ භූමිකාව ප‍්‍රශ්න කිරීමට කිසිදු අයිතියක් නැති බව අපි අවධාරණය කරමු.
[Rivira කතුවැකිය - 2017-10-26]


යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

10/25/2017

‘Unitary’ several Govts in ‘United’ - Manohara R. De Silva

කතෘ:යුතුකම     10/25/2017   No comments
BY PANCHAMEE HEWAVISSENTI

Although, Sri Lanka's Constitution declares that the country is a 'Unitary State' some are of the view that the country should be a 'United State'. Legal experts say that 13th Amendment would affect the sovereign power of the people and it annuls and destroys the unitary nature of Sri Lanka by devolving authority such as Land and Police to regional governments (provinces) and abating the authority of the Central Government, paving way to a Federal State.

At a time when arguments and debates over 'Unitary State' and 'United State' concepts are being spoken of, Ceylon Today conversed with President's Counsel and Constitutional Lawyer Manohara R. De Silva to obtain his opinion on the Constitutional Reforms the Government is attempting to bring in.

De Silva said that many separatist groups are of the notion that Sri Lanka should be a United State rather than a Unitary State and said that United State is also another term for a Federal State, "In compliance with the objective of separatist groups, this Government is attempting to bring in reforms to the Constitution. Separatists at present endeavour to win an Eelam State by means of the 13th to 19th Amendments to the Constitution," he noted.

De Silva reproached the Government for imperilling the unitary status of the country, sovereign power of the people, territorial integrity and national security. He added that the Government contravenes the rights of people and breaches the trust of the public by bringing in unsuitable Amendments to the Constitution.

Below are excerpts of the interview:

There is a huge debate taking place in the country over 'Unitary' and 'United' concepts. The ordinary public is finding it difficult to comprehend these two terms. Could you explain the terms?
A: If I put it in a simple form, Unitary State is where you find one government, but there are several governments in a United State. In a Unitary State there is one supreme legislator and there are no subsidiary bodies which are sovereign. The executive is also supreme in a Unitary Government. In a United State the sovereignty is divided between several States. United State is another term for a Federal State.

Between Unitary and United, what is more appropriate for a country like Sri Lanka?


A: Certainly Unitary State. This is a small country and there is already a movement for separation. Therefore, United State concept should not be encouraged, at all. United State of federalism can be approved and embraced for a country where it is already divided and wanting to reunite. It is the opposite case in Sri Lanka. Those who are obsessed with obtaining federalism want to separate. They now have come up with a new term 'United State'.

Creating a separate State is one of the objectives of certain groups of people, so, federalism or the United State concept will certainly pave the way for separation. Hence, there is no doubt that Sri Lanka should remain as a Unitary State.

What do you think is the reason for some politicians, politically motivated individuals and movements to be so obsessed with 'United State' concept?
A: Separatists were preoccupied with creating a background for a Federal State so that they can one day form an Eelam State.

The strategy of the separatists is to promote federalism or the United State concept and to weaken the Central Government. That is why they clamoured to bring in the 13th to 19th Reforms to the Constitution.

Even prior to independence, the primary objective of the separatists was a separate State. The Chavakachcheri and Vaddukoddai Resolutions of 1976 and also the Batticaloa Declaration aimed for a separate Eelam State. Those movements have not given up their fight for a separate State yet. Federalism is only a stepping stone to separation. However, the 6th Amendment prevents the separation of the country. So, according to the 6th Amendment these groups cannot directly demand a separate State. That is why they craftily encourage a 'United State' concept that is another term for Federal State.

Is there any provision in the Constitution to preserve the Unitary State concept?


A: Speaking in favour of separation or promoting separatism is an offence as per the 6th Amendment to the Constitution.

Will the 13th Amendment to the Constitution pave the way for a 'United State'?

A: The 13th Amendment facilitates a federal or United State structure. There were certain inbuilt provisions in the 13th Amendment which will safeguard the country from being federal. Due to these safeguards, it cannot serve the separatists objectives. Separatists for instance wanted devolving of Police and Land authority to Provincial Chief Ministers and provisions for the amalgamation of North and East provinces.

There were certain provisions to safeguard the unitary status of the country in the 13th Amendment such as - the President is vested with the power to appoint a governor for the provinces and under article 154 B2 the governor should act in accordance with the executive power of the President. The President and the Government are vested with the power to have control over the Provincial Chief Minister in cases of misbehaviour or if they act in conflict with the interests of Sri Lanka.

So, the separatists wanted to do away with this provision. They proposed that the governor should be appointed by the CM and be his choice. If this happens there will be not be any control over the Provincial Councils by the centre.

There are proposals to the 13th Amendment, which are in support of implementation of provisions which were hindered due to the safeguards that were present in the 13th Amendment. The separatist groups want to dismantle the safeguards that are in the 13th Amendment.

If you carefully study new proposals, their sole purpose is to remove the safeguards. If the safeguards are removed it can lead to separatism.

It is said that the mere intention of the 19th Amendment is to prevent the former President Rajapaksa's regime coming to power.

Do you agree that there is an ulterior motive in implementing 19th Amendment?

A: Yes. There are provisions in the 19th Amendment which prevent former President Rajapaksa coming to power again. Addition of 31 (2) clause aims at preventing a person from contesting presidential election if he has contested, the latter, twice already.

This deprives people of their democratic rights because they cannot appoint the former President again even if they want him to be the President of the country. According to 31 (2) clause of the 1978 Constitution, a person cannot contest presidential elections on more than two occasions. However, that hindrance was eliminated by the 18th Amendment.

Many people objected to the 18th Amendment saying that it will enable a President who is already in power to abuse his power to be re-elected as the President.

My personal opinion is that a former President, who is not in power, can contest again, in future, because he has no power to abuse. If the people of the country prefer such a person to become the President preventing it is a blow to the democratic rights of the people.

By bringing in changes to 91 Clause in the 19th Amendment, the present Government intends to prevent those who hold dual citizenship to contest the Presidential Election. That is also aimed at the Rajapaksa family. It is a known fact that former President Rajapaksa's brothers hold duel citizenships.

The Tamil National Alliance (TNA) consists of only 16 MPs and represents only a minority ethnic group in Sri Lanka. Why didn't the Government recognize the JO as the true Opposition?

A: This Government appointed R. Sampanthan of TNA as the Opposition Leader. Many political analysts and experts are of the view that a person who can form a government in the future should be appointed as the Leader of the Opposition. It is difficult to predict that TNA, with only 16 MPs can form a government on its own. Hence, it is unconstitutional and undemocratic to appoint Sampanthan as the Leader of the Opposition and the TNA as the Opposition. After the 17th and 19th Amendments, Leader of the Opposition is vested with a vast gamut of responsibilities. As a member of the Constitution Committee, the Leader of the Opposition is vested with the power of electing people of his volition to high positions in Government, as well as to the special Commissions. He has executive powers. Although the leader of TNA is the Leader of the Opposition, he is in support of the Government. This is not good governance, appointing Sampanthan as the Opposition Leader and not recognizing JO as the true Opposition, the Government contravenes the democratic rights of the majority ethnic group.

President Chandrika Bandaranaike attempted to bring in the Constitution Draft Bill in 2000. Is this Government too bringing it?
A: Yes. But this will be worse than what President Chandrika wanted to bring in. The Draft Bill that was introduced in 2000 was also to facilitate Federalism. What PM Ranil Wickremesinghe has brought this year also facilitates a Federal State under a 'United State' label.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com
Like us on facebook : https://www.facebook.com/yuthukama

HTML tutorial

Labels

"බිල්ලො ඇවිත්" - යුතුකම සම්මන්ත්‍රණය ගම්පහ -ලසන්ත වික්‍රමසිංහ 1505 2005 සහ 2015 2009 විජයග්‍රහණය 2015 BBS Budget ETCA GENEVA NGO NJC Operation Double Edge Political S. අකුරුගොඩ SITP cepaepa ඉන්දු ලංකා ඊළාම් ඊළාම්වාදී ඒකීය ඕමාරේ කස්‌සප චින්තනය ජනාධිපතිවරණය ජනිත් විපුලගුණ ජනිත් සෙනෙවිරත්න ජයග්‍රහණය ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ජයන්ත මීගස්වත්ත ජවිපෙ ජාතික ආරක්‍ෂාව සාම්පූර් ජාතික එකමුතුව ජාතික ඒකාබද්ධ කමිටුව ජාතික බලවේග ජාතිකවාදය ජාතිය ජිනීවා ජිනීවා යෝජනා ජීවන්ත ජයතිස්ස ඩිහාන් කීරියවත්ත ත්‍රිකුණාමල නාවික හමුදා මූලස්‌ථානය ත්‍රිකුණාමලය ත්‍රීකුණාමලයේ ආනන්ද තාරක ගල්පාය තිවංක අමරකෝන් තිවංක පුස්සේවෙල තිස්‌ස තී‍්‍ර රෝද රථ දකුණු අප‍්‍රිකානු දර්ශන කස්තුරිරත්න දර්ශන යූ මල්ලිකගේ දසුන් තාරක දහතුන දිනාගනිමුද දිවයින දුලන්ජන් විජේසිංහ දෙමුහුම් අධිකරණය දේවක එස්. ජයසූරිය දේවපුරගේ දිලාන් ජාලිය දේශපාලන ධනේෂ් විසුම්පෙරුම ධර්මන් වික්‍රමරත්න නලින් නලින් ද සිල්වා නලින් සුබසිංහ නලින් සුභසිංහ නලින්ද කරුණාරත්න නලින්ද සිල්වා නසරිස්‌තානය නාමල් උඩලමත්ත නාරද බලගොල්ල නාලක ගොඩගේවා නාවික හමුදා කඳවුර නිදහස නිදහස් අධ්‍යාපනය නිර්මල කොතලාවල නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නිසංසලා රත්නායක නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම නීල කුමාර නාකන්දල නෝනිස් පරණගම වාර්තාව ප්‍රකාශ් වැල්හේන ප්‍රදීප් විජේරත්න ප්‍රසංග සිගේරා පාවා දීම පාවාදෙමුද පැවිදි හඬ පුනර්ජි දඹොරගම පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි පූජ්‍ය මැදගම ධම්මාන්නද හිමි පොඩි මෑන් ගේ සමයං පොත් ප්‍රකාශකයන් පොදු අපේක්‍ෂයා බණ්ඩාර දසනායක බම්බුව බලු කතා බිල්ලො ඇවිත් බුදු දහම බෙංගමුවේ නාලක බෙංගමුවේ නාලක හිමි බෙදුම්වාදය බෙදුම්වාදී බෞද්ධයා භාෂාව මතීෂ චාමර අමරසේකර මතුගම සෙනවිරුවන් මනෝඡ් අබයදීර මනෝහර ද සිල්වා මනෝහර සිල්වා මරක්කල මහ නාහිමි මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහාචාර්යය ගාමිණි සමරනායක මහින්ද මහින්ද පතිරණ මහින්ද රනිල් මහිම් සූරියබණ්ඩාර මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි මානව හිමිකම් මාමිනියාවේ ඒ. පී. බී. ඉලංගසිංහ මාලින්ද සෙනවිරත්න මැදගොඩ අභයතිස්ස නාහිමි මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි මිලේනියම් සිටි මුස්‌ලිම් මෙල්බර්න් අපි මෛත්‍රිපාල මොහාන් සමරනායක යටත්විජිතකරණය යටියන ප්‍රදිප් කුමාර යටියන ප්‍රදීප් කුමාර යුතුකම යුතුකම ප්‍රකාශන යුධ අපරාධ රණ විරුවා විජයග්‍රහණයේ දිනය විජේවීර වෙනස සැපද සංගීතය සජින් සභ්‍යත්ව රාජ්‍යය කරා සරච්චන්ද්‍ර සීපා හෙළ උරුමය

ලිපි ලියූවෝ

Copyrights © 2014 www.yuthukama.com Designed By : THISAK Solutions