11/25/2014

ගම මුල්වුනු ආර්ථිකයක්

කතෘ:යුතුකම     11/25/2014   2 comments
දැන්නම් බොහෝ නිවෙස්වල රූපවාහිනිය නැතිව සවස් කාලය ගෙවා දමන්නේ කෙසේද යන්න ප්‍රශ්ණයකි. නමුත් අපි කුඩා කාලයේ ලංකාවේ රූපවාහිනී තිබුනේ නැත. එකල සතියකට වරක් ප්‍රචාරය වුනු ගුවන් විදුලි නාට්‍යයකට සවන් දීමෙන් අපි සෑහීමකට පත්වුනෙමු. ඒ නිසා අද රූපවාහිනිය ඔස්සේ සපුරා ලන්නේ එදා අපට තිබුනු නමුත් ඉටු නොවුනු අපේ යම් අවශ්‍යතාවක් යැයි කිව නොහැකිය. එය අනාගතයේදී නිර්මාණය කරන්නට යෙදෙන යම් භාණ්ඩයක් අපට අද නැතිවීම නිසා අද අපේ යම් හඳුනානොගත් අවශ්‍යතාවක් ඉටුවෙන්නේ නැතැයි කීම හා සමානය. ඒ නිසා රූපවාහිනියෙන් කෙරන්නේ ඊනියා අවශ්‍යතාවක් සැපිරීම නොව ඉන්ද්‍රිය පිනවීම සඳහා නව මඟක් පාදා දීම යැයි කිවහොත් එය වඩා නිවැරදිය.

මේ ආකාරයට මීට වසර තිහ හතලිහකට ඉහත නොතිබුනු පාරිභෝගික භාණ්ඩ හා සේවා රැසක් දැන් අපට නැතිවම බැරිවී ඇත. ඒවා ඊනියා අවශ්‍යතා ලෙස සැලකීමට අද අපි පුරුදුවී සිටියද කලකට ඉහතදී මේ බොහෝ දේ නැතිව ජීවත්වීමට හැකිවුනු බව අඩුතරමින් වැඩිහිටියන්ටවත් මතක තිබිය යුතුය. පාරිභෝගික භාණ්ඩ හා සේවාවන්හි වර්ධනයට හේතුව අපි සමාජයක් වශයෙන් වඩා වඩා ඉඳුරන් පිනවීමට ඇබ්බැහිවීමය.

රූපවාහිනී, මෝටර් රථ, ජංගම දුරකතන වැනි සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොවේ සෞඛ්‍ය සේවය වැනි සේවාවන්හි ඇතිවී ඇති වර්ධනයද වක්‍රාකාරයෙන් හෝ ඉඳුරන් පිනවීමේ ප්‍රතිඵලයකි. සෞඛ්‍යය සේවයේ වර්ධනයට එක් හේතුවක් රෝගීන් ගහණවීමය. නමුත් අද අප සමාජය තුල රෝගීන්ගේ වර්ධනයක් ඇතිවී ඇත්තේ සෘජුව හෝ වක්‍රව හෝ අපි ඉඳුරන් පිනවීමට ඇල්මක් දක්වන නිසා නොවේද? අපි ආහාර පරිභෝජනයේදී දිව පිනවීම අරමුණු කරගන්නෙමු. ඇඟ නොවෙහෙසා ජීවත් වෙන්නට බලන්නෙමු. අපව රෝගාතුර කරන විස සහිත පරිසරය කන බොන දෑ මෙන්ම තරඟකාරී ජීවතයද වක්‍රාකාරයෙන් ඉඳුරන් පිනවීමේ ජීවන රටාවක ප්‍රතිඵලයක් නොවේද? අනිත් අතට අද මහා පරිමාණයෙන් රට පුරා පුද්ගලික රෝහල් බිහිවෙන්නේ, ඒවාහි අධික මිලකට සේවා සැපයෙන්නේ, නොයෙකුත් උපක්‍රම යොදාගෙන රෝගීන් තමන් වෙත ආකර්ශනය කරන්නට උත්සාහ කරන්නේ යම් සේවාවක් සැපයීමේ මූලික අරමුණින් නොවන බව පැහැදිලිය. එහි නීත්‍යානුකූල බව කෙසේ වෙතත් ඊනියා සේවයක් සපයමින් සමාජයේ යම් පිරිසක් වඩ වඩා ඉඳුරන් පිනවා ගන්නා බව සත්‍යයකි.

මේ ආකාරයට විමසූවිට ගෙවී ගිය කාලය තුල පාරිභෝගික භාණ්ඩ හා සේවා සැපයීමේ වර්ධනයක් ඇතිවී ඇත්තේ අපි වඩ වඩා ඉඳුරන් පිනවීමට ඇබ්බැහිවීම හේතුකොටගෙනය. එසේ නොවේනම් මේ කාලය තුල සිදුවී ඇති ඊනියා අවශ්‍යතා වර්ධනය තේරුම් ගත හැක්කේ මොන ආකාරයකටද? එය ජනගහනය වර්ධනය වැනි වෙන යම් ස්වාභාවික සංසිද්ධියක් මඟින් පැහැදිලි කර ගත හැකිද?

අද බටහිර ආධිපත්‍යයට යටත්ව ඇති සියලු රටවල් හැකි පමණින් අනුකරනය කරන්නේ යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ආර්ථික රටාවය. ධනවාදී, ලිබරල්, වෙලඳ, විවෘත ආදී අනොයෙකුත් නම් වලින් හැඳින්වුවද යුදෙව් ක්‍රිස්තියානි සංස්කෘතියේ ආර්ථික රටාව ඉඳුරන් පිනවීම, එසේත් නැත්නම් අවශ්‍යතාවන් වර්ධනය කිරීම පදනම් කරගත් ආර්ථික රටාවකි. නමුත් බෞද්ධයින් වශයෙන් අපි ඉඳුරන් පිනවීමට ඇබ්බැහිවීම සසර තව තවත් දික් කර ගැනීමක් බව දන්නෙමු. බෞද්ධයින්ට අවශ්‍ය ඉඳුරන් සංවර කරගැනීමටය. නමුත් පෘතග්ජනයින් වශයෙන් අපිට නිවීම සොයා ගොස් නිවෙන්නට හැකිවෙන්නේ අවසන ඉන් සැනසීමක් ලැබෙනොත්ය. සැනසීම සොයා ගොස් සැනසෙන්නේ අවසන නිවෙන නිසාය. ඒ නිසා පෘතග්ජනයින් වශයෙන් අපට බලාපොරොත්තු විය හැක්කේ නිවී සැනසීමටය. නිවී සැනසෙන්නටනම් අවශ්‍යතා සපුරා ගන්නා අතරම අවශ්‍යතා ස්වයං වාරණයට ලක් කර ගැනීමටද හැකිවිය යුතුය.

අද අපි පිළිපදින ඉඳුරන් පිනවන ආර්ථික ක්‍රමය නීවී සැනසෙන ආර්ථික ක්‍රමයක් බවට වෙනස් කර ගැනීමට නම් අප උත්සාහ කල යුත්තේ අවශ්‍යතා සපුරා ගැනීම හා වාරණය අතර යම් සමතුලිතතාවක් ඇති කර ගැනීමය. නමුත් ඉඳුරන් පිනවීම පදනම් කරගත් ආර්ථික ක්‍රමයක් තුල ඊනියා සංවර්ධනයක් කරා යන අතරේ ඉන්ද්‍රිය සංවර කර ගැනීමට උනන්දු කරවන සංස්කෘතික ව්‍යාපාරයක් සාර්ථකවේ යැයි සිතිය නොහැකිය. බෞද්ධයින් බලාපොරොත්තු වෙන සමතුලිතතාව ඇති කර ගැනීමටනම් ආර්ථික ක්‍රමවේදයේම වෙනසක් සිදුවිය යුතුය.

බටහිර ආර්ථික ක්‍රමයේ වැදගත්ම දැනුම මහා පරිමාණයෙන් නිශ්පාදනය සිදුකෙරෙනවිට නිශ්පාදන “වියදම” අවම කර ගත හැකිය යන්නය. නමුත් ඇත්තටම මේ කථාව වංචාවකි. මෙහි නිෂ්පාදකයා දරන වියදම අඩු යැයි සැලකෙන්නේ මහා පරිමාණ නිශ්පාදනයේදී පොදුවේ සමාජයටත් පරිසරයටත් සිදුවෙන හානිය නොසලකා හැරීමෙනි. ඒ කෙසේ වෙතත් බටහිර ආර්ථික ක්‍රමය තුල මහා පරිමාණයෙන් නිශ්පාදනය වන්නේ පාරිභෝගික භාණ්ඩ පමණක් නොවේ සෞඛ්‍යය, අධ්‍යාපනය වැනි සේවාවන් සැපයෙන්නේද මහා පරිමාණයෙනි. නිශ්පාදනය මධ්‍යගතව සිදුවීම, භාණ්ඩ බහුලවීම, නිශ්පාදනය වෙළඳාම අරමුණු කොටගෙන සිදු කෙරීම, වෙළඳ මිල අඩුවීම ආදී කරුණූ මහා පරිමාණ නිශ්පාදනයේ ලක්‍ෂණය. මේ සියලු කරුණු අඩු වැඩි වශයෙන් දායක වෙන්නේ ඉඳුරන් පිනවීම වඩා කාර්යක්‍ෂමව සිදුකෙරීමටය. මහා පරිමාණයෙන් කෙරෙනවිට නිශ්පාදකයා දරන "වියදම" අඩුවන නිසා ඒ භාණ්ඩ ඉතා අඩු මිලකට පාරිභෝගිකයින්ට විකිනිය හැකිය. භාණ්ඩ බහුලවීමත් මිල අඩුවීමත් හේතුවෙන් මහා පරිමාණ නිෂ්පාදන ක්‍රමය තුල ඉඳුරන් පිනවීම වඩා කාර්යක්‍ෂමව සිදු කල හැකිය. මහා පරිමාණ නිශ්පාදනය පාලනය වෙන්නේ මධ්‍යගතවය. මධ්‍යගතව සිදුවෙන නිසා පාරිභෝජිකයා ජීවත් වන්නේ නිශ්පාදන ක්‍රියාවලියෙන් ස්වායත්තවය. ඒ නිසා වෙලඳපොල මඟින් ආර්ථිකය හැසිරවේයැයි බටහිර ආර්ථික විද්‍යාවේ කොතෙක් කියවුනද ඉන්ද්‍රිය සංවර කර ගැනීම අරභයා පාරිභෝජිකයාට නිශ්පාදන ක්‍රියාවලියට කල හැකි බලපෑමක් නැත. ඔහුට ඇත්තේ දෙන දෙයක් කා තව වැඩිපුර ලැබෙන තෙක් බලා හිඳීමටය. ඉඳුරන් පිනවීම කාර්යක්‍ෂමව සිදුවීමත් ඉන් මිදීමට ඇති හැකියාව අවම වීමත් නිසා සුවිශේෂ පුද්ගලයින්ට හැර බෞද්ධයින්ට සමාජයක් වශයෙන් ඔවුන් පතන සමතුලිතතාව මේ ක්‍රමය තුල අත් කර ගත නොහැකිය.

ඒ නිසා ඉඳුරන් සංවර කරන ආර්ථික ක්‍රමයක් ගොඩනඟා ගැනීමට නම් අපි මධ්‍යගත මහා පරිමාණ නිශ්පාදනයට සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතිවිරුද්ධ අතක් ගත යුතුය. එනම් අපේ ආර්ථිකය අදට සාපේක්‍ෂව සුලු පරිමාණ නිශ්පාදනය මත පදනම්වුනු විමධ්‍යගත ආර්ථිකයක් බවට පත් කර ගත යුතුය. ගම මුල්වුනු ආර්ථික ක්‍රමයක ගැමියන්ට රිසි පරිදි තම අවශ්‍යතා පිරිමසා ගැනීමටත් අවශ්‍යතා වාරණයට ලක් කර ගැනීමටත් මධ්‍යගත ආර්ථිකයකදීට වඩා ඉඩක් ඇත. වර්ධනය හා වාරණය අතර සමතුලිතතාවක් ඇති කර ගත හැක්කේ ආර්ථික වපසරිය කුඩාවූ පමණටය.
 
-ජානක වංශපුර : මගේ රට
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

11/24/2014

බයියෝ ටොයියෝ සහ මිදි

කතෘ:යුතුකම     11/24/2014   22 comments

ටොයියන්ගේ සහ බයියන්ගේ උපත

දේශපාලනයේ දී බයියන් සහ ටොයියන් අතර තරඟය අද ඊයේ ඇති වූවක් නොව. එය අප සුද්දන්ගෙන් ඊනියා නිදහස ලබා ගැනුමට පෙර සිටම ඇතිවූවකි. සුද්දන් මෙරට අත් කර ගැනුමට ප්‍රථම නම් එවන් තරගයක් නොතිබුනා විය යුතුය. පූර්ව යටත් විජිත යුගයෙහි මෙහි ටොයියෝ නොසිටියහ. ටොයියන් බිහි වුනේ සුද්දන්ගේ කාලයේදීය.

සැබෑ ජාතියේ පියා වන අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ මේ ප්‍රකාශය අපි කවුරුත් අසා ඇත්තෙමු.

 "මතක තියා ගනිල්ලා කවදා හරි සුද්දෝ මේ රට දාලා යනවා. උන් යන්නේ උන්ගේ දරුවෝ වගේ විසි තිස් දාහක් බෝකළාට පස්සෙයි. ඊට පස්සේ මේ අපේ රට පාලනය කරන්නේ මේ කළු සුද්දෝ"

එදා ධර්මපාලතුමා කළු සුද්දන් ලෙස හැඳින්වූ‍යේ අනෙකෙකු නොව, මෙදා දේශපාලන කරළියේ ටොයියන් ලෙස හැඳින්වෙන්නන්මය. එම ප්‍රකාශයෙන් ටොයියන්ගේ උපත සිදුවූ ආකාරය පැහැදිලි වේ. ටොයියන් නැති කලෙක මෙරට බයියන්ද නොවීය. එසේත් නැත්නම් සියළු දෙනාම බයියන්ය. බයියන් සිටින බව පෙනෙන්නට ගන්නේ ටොයියන් ව්‍යාප්ත වීමත් සමඟිනි. ටොයියන්ගේ මෙන්ම බයියන්ගේද උපතට ප්‍රධාන හේතුව වන්නේ මෙරට සුදු ජාතිකයන් විසින් අත්පත්කර ගැනීම හා ඔවුනගේ සංස්කෘතිය මෙරට තුළ බෝ කිරීමට උන් හා උන්ගෙන් එය බෝ කරගත් උන් විසින් ප්‍රයත්න දැරීමයි. එම සංස්කෘතික ආක්‍රමණයට අසු වූවන් ටොයියන්ය. ඊට හසු නොවූවන් බයියන්ය.

ටොයි-බයි දේශපාලනය

අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ අනාගත වැකියට අනුවම කටයුතු යෙදෙමින් මේ රට සුද්දන් විසින් භාර දී යන්නේ ටොයියන් අතටය. බයියන් දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයෙන් පිටමං කර විගලිත කර තැබුනි.

ටොයියන් අත වූ බලය, බහුතර බයියන් අතට මාරු වන්නේ 1956 දීය. නමුත් මින් කියැවෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය තුළ ටොයියන් නැති බවක් හෝ එක්සත් ජාතික පක්ෂය තුළ බයියන් නැති බවක් හෝ නොවෙයි. එම පක්ෂ නියෝජනය කරනා බලවේගයෙන්ගේ ධාරාව සහ හැඩයයි. පක්ෂ තුළ පමණක් නොව  සෑම බයියෙකු තුළ ටොයියෙකුද, සෑම ටොයියෙකු තුළ බයියෙකුද සිටියි. මේ බයි-ටොයි භාවය යටත් විජිත උරුමයකි. එක්සත් ජාතික පක්ෂය නියෝජනය කළ රණසිංහ ප්‍රේමදාස සහ ඩී. බී විජේතුංග ටොයියන් නොවන බව පැවසිය හැකිය. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ටොයියෙකි. එස් ඩබ්ලිව් ආර් ඩී බණ්ඩාරනායක මහතා බයියන්ට නායකත්වය දුන්නද බයියෙකු නොවීය. එම මැතිණිය නම් බයියන්ට නායකත්වය දුන් බයියෙකි.

එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකත්වයට බයියකු පත් වූ විට ගම්බද පොදු එක්සත් ජාතික පාක්ෂික බයියන්
කැමති වුවත් ඒ පක්ෂයේ ඉහළ ටොයියන්ට එය දිරවා ගැනීම අපහසුය. ජේ ආර් ජයවධනගේ බයි-ටොයි භාවය අතින් ඔහු එක්සත් ජාතික පක්ෂයට තක්කෙටම ගැලපෙන්නෙකි. ඔහුගේ දේශපාලන ප්‍රතිපත්ති සහ අදහස් උදහස් ටොයි ස්වරූපයක් ගන්නා අතර බාහිර ස්වරූපයෙන් ඔහු බයියෙකි. 'ධර්මිෂ්ට රාජ්‍යය' සංකල්පය හරහා ගැමි බයියන් රවටා බලයට පත් වී මේ රට නියම අධර්ම ද්වීපයකට පාර කැපූයේ ඔහුය. වත්මන් එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකයාට ගැටළුව ඇත්තේද මෙතනය. ඔහුගේ ටොයිභාවය ප්‍රකටය. ගම්බද බයියන් ඔහුට ඡන්දය දෙන්නේ ඔහු බයියෙකි යැයි රැවටී නම් නොව, බයි-ටොයි භාවය අපහසුවෙන් හෝ අමතක කොට අර අලියාට ඇති ආදරය නිසාය. ඒ අලි ආදරය පෙර එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකයින් විසින් කෘෂිකර්මාන්තය උදෙසා ගන්නා ලද ඇතැම් පියවරයන් මඟින් බයියන්ට සේවය කිරිම නිසා හා 1956 න් පසුව ගම් නියම් ගම් හරහා ඇති වුනු දේශපාලනික බෙදීම පාරම්පරිකව ඉදිරියට ගෙන ඒමෙන් ඇති වූවක් විය හැකිය.

රණසිංහ ප්‍රේමදාස පවා රොස්මිඩ් පෙදෙසින් නිවසක් මිලයට ගන්නට ඇත්තේ එකල ටොයියන්ට දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයේ වූ හයිය දන්නා නිසා විය යුතුය. නමුත් අද තත්වය ඊට ඉඳූරාම වෙනස්ය. අප සමරමින් සිටින්නේ අනගාරික ධර්මපාල තුමාගේ එකසිය පනස් වන ජන්ම සංවත්සරයයි. එතුමාගේ ප්‍රධාන ආමන්ත්‍රණය වූයේ බයියන්ටය. ටොයියන් විසින් බටහිරයන් අනුකරණය කරමින් කරන පුහු සෝබන වැඩ එතුමා හෙළා දුටුවේය. අවඥාවට ලක් කළේය. මෙරට නියම උරුමකරුවන් එතුමා විසින් කළු සුද්දන් නමින් හැඳින්වූ ටොයියන් නොව එදා කිසිත් කර කියාගත නොහැකිව කොනකට දමා තැබුනු බයියන් බව එතුමා දුටුවේය.

ටොයයියන් සහ බයියන් පමණක් නොව, මේ පොළොවේ බෙදුමවාදී විෂ හළා ගියෝද සුද්දෝමය. සුද්දන්ගේ ගැට ලෙහීමට උන් බිහි කළ කළු සුද්දෝ නොදනිති. ජේ ආර් ජයවර්ධන යුගය තුළ ඒ බෙදුම්වාදය නොමදව පෝෂණය වී රුදුරු ත්‍රස්තවාදයකට පෙරළුනා පමණක් නොව, රජිව් ගාන්ධි විසින් අදටත් සාපයක් වී ඇති දහතුන් වන ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය බලහත්කාරයෙන් ලාංකික ව්‍යවස්ථාව මත පටවන ලදී.

චන්ද්‍රිකා සාම තවලම් යමින් සිය අවලම් පැකේජය ගෙන ඒමට යත්න දැරීය. සුනාමි සහන මණ්ඩලය හරහා ත්‍රස්තයන්ට රාජතාන්ත්‍රික බවක් ආරෝපණයටද තැත් දැරීය. රට දෙකඩවන මාවතකට පිවිසුවමින් නෝර්වේ කපුවන් විසින් සකස් කෙරුනු සාම ගිවිසුමකට රනිල් ප්‍රභාකරන් සමඟ අත්සන් තැබුවේ මුළු රටටම හොරාය. මේ ටොයියන් දෙදෙනාටම ඕනෑ වූයේ සාම සාකච්ඡා හරහා රට දෙකට බෙදා හෝ තමනට සුද්දන්ගේ නොබෙල් සාම ත්‍යාගය දිනාගන්නටය. අද මේ ටොයියන් දෙපළ එක් වී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ‍හා යහ පාලනය උදා කරදෙන බව අප වැනි බයියන්ට පවසති.

ටොයියන්ට තිත්ත වූ මිදි ගෙඩිය

දෛවයේ සරදමකට මෙන් මේ යහ පාලන කල්ලියට ජනාධිපතිවරණ ඡන්දයකට ඉදිරිපත් වීමට නොහැකිය. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව මෙරට ජනතාවගේ සාමූහික විඥානය හැසිරෙන ආකාරය අනුවය.

ප්‍රභාකරන්ගේ මාරාවතාරය පරාජය කෙරුමට දිවිදුන්නෝ ගම්බද තරුණයෝය. බයියන්ගේ නායකත්වයෙන් ඒ මාරාවතාරය නිමාව දැකීමත් සමඟ මෙරට ගම් නියම්ගම් සිසාරා සිටින බයියන් අදවන විට තම නායකයා බයියකු විය යුතු බව ඉවෙන් මෙන් වටහා ගෙන ඇත. ජනතාවගේ සාමූහික විඥානය තුළ නායකත්වය සඳහා ටොයියෙකුට ඉඩක් අද නැත. රොස්මීඩ් පෙදෙසෙන් මෙරටට නායකයන් පත් වූ යුගය අවසන් වී ඇත. එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ඉහළට බයියකුට යාමට එහි අනෙකුත් ටොයියන් ඉඩ දෙන්නේ නැත. එනිසා එහි මුදුන ඇත්තේ ටොයියන් අතය. නමුත් ටොයියන්ගේ යුගය පොදු ජනතාව විසින් නිමා කර ඇත. 2005 පටන් පොදු අපේක්ෂකයා සංකල්පය කලඑළි බසින්නේ මේ පරතරය පියවීමටය. පොදු අපේක්ෂකයා බයියකු හෝ බයි වෙස් ගත්තෙකු හෝ වීම අනිවාර්ය සාධකයකි.

ප්‍රධාන තරඟ කරුවන් දෙදෙනාම බයියන් විය යුතු වීම ස්වදේශික ජනයා සුද්දන්ගෙන් හා උන් බෝ කර ගිය කළු සුද්දන්ගෙන් ඈත් වෙමින් නිදහස කරා කෙමෙන් කෙමෙන් හෝ පියමනිමින් සිටින බවට සාධකයකි. ටොයියන්ට බයියකු පෙරටුවට වඩම්මවා ගැනුමට සිදුවීම සහ එම බයියා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයෙන් වීම ටොයියන්ගේ දේශපාලනය නිමා කෙරෙමින් පවතින බවට ප්‍රබල ඉඟියකි.

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමයේ හොඳ නොහොඳ දෙකම ඇත. ඒ ධූරය ඉවත් කිරීම සිය දිවියේ පරම පවිත්‍ර උත්තරීතර අරමුණ ලෙස පෙන්වමින් අද එක් වී ඇත්තන් අතර එය ඇතිකිරීමට ඉවහල් වූවන්, එය ඉවත් කරන බවට බොරු පොරොන්දු දී බලයට පත්ව  එසේ නොකළවුන් සහ එම ධූරය මේ රටේ ස්ථාවරත්වය සඳහා අත්‍යාවශ්‍යය යන ස්ථාවරයේ මෑතක් වන තුරුම සිටි බොදු වෙස් ගත්තෝ ද සිටිති. ටොයියන් විසින් ඇති කරන ලද මෙම විධායක ජනපති ධූරය සඳහා තරග කිරීමට ටොයි වීමම අද නුසුදුසු කමක් වී ඇත. විධායක ජනපති ක්‍රමයේ යම් අඩුපාඩු ඇතත් අද ටොයියන්ට විධායක ජනපති ක්‍රමය නැමැති මිදි ගෙඩිය තිත්ත වී ඇත්තේ ඒ දක්වා උඩ පැනීමට ටොයියකුට ඉඩක් මෙරට පොදු ජනතාවගේ සාමූහික විඥානය තුළ නොමැති වීම හේතු කොටගෙනයි.

එනිසා මෙකල ටොයියන්ගේ අරමුණ වී ඇත්තේ කෙසේ හෝ නොයෙකුත් ආකාරයේ ටොයියන් හා බයියනුත් එක් කර ගෙන තමනට සිහිනයක්ම පමණක් වී ඇති මිදි ගෙඩිය අතුරුදහන් කරවීම සඳහා යම් මතයක් ගොඩ  නැඟීමයි. නැතිනම් එක්සත් ජාතික පක්ෂ නායකත්වයද බයියන් අතට පත් වීම වලකණු නොහැකිය. මිදි ගෙඩිය අතුරුදහන් නොකළහොත් අතුරුදහන් වන්නේ ඊට උඩ පැනීම සඳහා ලක් පොළොවෙන් ගැම්මක් ගත හැකි දෙපා නොලද ටොයියන්ය. මිදි ගෙඩිය නැතිකර දමන තෙක් පවත්වන ජනාධිපතිවරණ තරඟයෙන් පැරදීම සඳහා අයෙක් බයියන් අතරින්ම සොයා ගත හැකිය. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය නමැති යකා කියන තරම්ම කළුද යන්න බයියන් විසින් ජනාධිපතිවරණයෙන් පසුව සලකා බැලිය යුත්තකි.

බයියන්ගේ යුතුකම

ටොයියන්ගේ බලය එසේ මේ පොළොවෙන් කෙමෙන් වියැකී යමින් තිබුනද මේ රටේ ව්‍යවස්ථාව සකසා ඇත්තේ අපේ සම්ප්‍රදාය, උරුමය හා හරයන් ගුරු කොට ගනිමින් නොවේ. 1978 ජේ ආර් ජයවර්ධන ජනාධිපතිවරයා යටතේ සාදන ලද මේ ව්‍යවස්ථාව සාමාන්‍යයෙන් ටොයියන් කරන පරිදි, මෙරට පිටරටට අනුගත කිරීමකි. දැන් බයියන් විසින් ඉටුකළ යුත්තේ පිට රටින්ද යම් යම් දෑ උකහා ගන්නා අතර මේ පොළොවට වුවමනා පරිදි අපගේම චින්තනය තුළින් මතුවන ව්‍යවස්ථාවක් ස්ථාපිත කර ගැනුමට කටයුතු යෙදීමයි. එය රට වෙනුවෙනු දිවි පිදූ රණ විරුවන්ගේ මරණයට නියම අරුතක් සැපයීමකි.

ජාතික බලවේගවල සහය ජනාධිපතිතුමාට හිමිවිය යුත්තේ එවැනි සාධනීය පොරොන්දුවක් උඩ විනා කොන්දේසි විරහිතව එතුමා ජනපති කෙරුමට සහය දී, පසුව දෙ අත් පිස දමා පසෙකට වී ඔහු වටා නානා මාදිලියේ කේවට්ටයන්  හා මුදලාලිලා එක්වනවා බලා හූල්ලමින් සිටීමට නොවන බව අපගේ තක්සේරුවයි. මෙරට කළු සුද්දන්ගෙන් නොහොත් ටොයියන්ගෙන් නිවැරදි ලෙස නිදහස් කර ගත හැක්කේ එලෙසය. ජන්දය දෙන බයියෝ කලෙක සිට තමන්ගේ කොටස ඉටු කරමින් සිටිත්. ඡන්දය ගන්නා බයියන්ද ඒ සඳහා සිය කාර්යය ඉටු කළ යුතුය.

-ලසන්ත වික්‍රමසිංහ
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

11/22/2014

සමාජ ව්‍යුහයේ ජයග්‍රහණය හෙවත් ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය

කතෘ:යුතුකම     11/22/2014   No comments
මෙයට කලකට පෙර ආචාර්ය සුනිල් විඡේසිරිවර්ධන විසින් දක්‌වන ලද පහත සඳහන් අදහස එදාටත් වඩා වලංගු වන්නේ අදට ය.

'අද වන විට අපේ රටේ මේ සංස්‌කෘතික ක්‌ෂේත්‍රය පවතින වෙළෙඳපළේ ඉත්තෙකු ලෙස ක්‍රියාත්මක වේ. මේ සෑම ආණ්‌ඩුවක්‌ තුළින්ම සංස්‌කෘතික ක්‌ෂේත්‍රය මූලික තර්ක දෙකක්‌ මත ක්‍රියාත්මක වී ඇත.

එනම් මේ ක්‌ෂේත්‍රය සම්පූර්ණයෙන්ම තමන් යටතේ පැවතිය යුතු ආයතනයක්‌ ලෙස දැකීම හා ඊට ඉඳුරාම ප්‍රතිපක්‌ෂ වූ තමන් ගේ පාලනයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම මිදුණු රැක බලා නො ගත යුතු තමන් ගේ ආණ්‌ඩුවේ මුදල්වලින් පෝෂණය නොකළ යුතු වෙළෙඳපළ විසින්ම රැක බලා ගත යුතු ආයතන ලෙස පවත්වා ගෙන යැමයි. මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ කුමක්‌ ද? අද වන විට සංස්‌කෘතිය සම්බන්ධයෙන් අපට දර්ශනයක්‌ නොමැති බවයි'. (බලය/2004 අප්‍රේල්-මැයි/පිටුව 43)

ආචාර්ය විඡේසිරිවර්ධන පැහැදිලි කරන සමාජ ගරා වැටීම වර්තමානය වන විට කෙතරම් ඔඩුදුවා ඇද්දැයි තහවුරු කළ හැකි වන්නේ, ඔහු විසින් විවේචනය කරන ලද 'සංස්‌කෘතිය වෙළෙඳපළේ ඉත්තකු බවට පත් කිරීමේ' ක්‍රියාවලියට අද ඔහු ද සෘජු ව මැදිහත් වී සිටින ආකාරය පෙන්වා දීමෙනි. පශ්චාත් යුද සමාජයේ සාහිත්‍ය-සංස්‌කෘතික ක්‍රියාවලිය මතට කඩා වැටුණු හෙණ ගෙඩියක්‌ බඳු 'ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය' තෝරනු ලබන කමිටුවේ ප්‍රධාන තීරකයකු වන ආචාර්ය විඡේසිරිවර්ධන මෙකල සේවය කරන්නේ වෙළෙඳපළ බලවේගයන්ට සාහිත්‍යය යටත් කළ පොත් වෙළෙන්දන් ගේ ඒජන්තයකු වශයෙනි. (මීට වසර හයකට පෙර අපි 'විදර්ශන' නමින් පොත් ප්‍රකාශනයට ඇතුල් වන විට අපි පැහැදිලි ව එක්‌ දෙයක්‌ ප්‍රකාශ කළෙමු. කුකුල් මස්‌ සහ පොත් අතර වෙනසක්‌ නැත, යන්න ඒ ප්‍රකාශයයි. (ජනක ඉණිමංකඩ/බලය 2003 සැප්තැම්බර්/පිටුව 34)

ශ්‍රී ලංකා පොත් ප්‍රකාශකයන් ගේ සංගමයේ සභාපති විජිත යාපා මහතා 2014 ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන උළෙල සඳහා සකස්‌ කරන ලද පුස්‌තිකාවට පණිවිඩයක්‌ නිකුත් කරමින් පසුගිය ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන සාර්ථක වූ බව තහවුරු කර තිබෙන්නේ ඒවා සියල්ලම පාහේ පසු ව ටෙලිනාට්‍ය බවට පත් වූ බව උපුටා දක්‌වමිනි. ඒ අනුව කවර සාහිත්‍ය උන්නතිකාමී ප්‍රකාශ නිකුත් කළ ද, ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානයේ යටි අරමුණ පැහැදිලි ය. සාහිත්‍යය එය 'කුකුල් මස්‌ සහ පොත් අතර වෙනසක්‌ නැත' යනුවෙන් ප්‍රකාශ කර තිබෙන ජනක ඉණිමංකඩ මහතා 'මරියා සිලෝනිකා' කෘතිය අලෙවි කරන ආකාරයෙන් ද දැක්‌ක හැකි ය. 'මේ වන විට කෙටි කාලයක්‌ තුළ අලෙවි වී ඇති පොත් සංඛ්‍යාව 9000යි, එයින් ලේඛකයා ඉපයූ මුදල ලක්‌ෂ 3යි', වැනි ඔහු ගේ අදහස්‌වලින් ගම්‍යමාන වන්නේ අද වන විට සාහිත්‍ය පොතක්‌ යනු තරගකාරී වෙළෙඳපළේ අධිවේගයෙන් විකිණෙන පාරිභෝගික භාණ්‌ඩයක්‌ (FMCG) බවට පත් කෙරෙමින් තිබෙන බව ය.

භූමි දර්ශනය

මෙවර ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානයට පාත්‍ර වී තිබෙන ලියනගේ අමරකීර්ති විසින් රචනා කරන ලද 'කුරුලු හදවත' විචාරයට ලක්‌ කළ යුතු වන්නේ නූතන ශ්‍රී ලාංකික සමාජය හැසිරෙන මෙකී සමාජ සංස්‌කෘතික සහ දේශපාලනික භූමි දර්ශනය මත සිටිමිනි. එය අනෙකක්‌ නො ව 'කුරුලු හදවත' නවකථාවේ එන දිනසිරි කුරුලුගංගොඩ ගේ ව්‍යාජ FM ප්‍රබන්ධ සහ පුද්ගල චරිතය උත්කර්ෂයට නංවන සමාජ ව්‍යුහය ම ය.

ඒ අනුව ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන කමිටුවේ ප්‍රධාන කාර්යභාරය ඉටු කළ සමන් වික්‍රමාරච්චි සහ ආචාර්ය සුනිල් විඡේසිරිවර්ධන යනු මියුරු FM ව්‍යාපෘතියේ කුම් කුම් විඡේසිංහ සහ ජෙවන් දිසානායක වෙති. දිනසිරි, කුම් කුම් සහ ජෙවන් ගේ නිර්මාණ නිෂ්පාදන භාණ්‌ඩ ද අවසානයේදී ටෙලිවිෂන් මාධ්‍යයට පරිවර්තන වෙයි. ඔවුන් ගේ පිටුපස සිටින වෙළෙඳපළ බලවේගය හෙවත් Big M අයත් වන්නේ ද, 'කුකුල් මස්‌ සහ පොත් අතර වෙනසක්‌ නැත' යනුවෙන් රෑඩිකල් (?) ප්‍රකාශ නිකුත් කරන පොත් වෙළෙන්දන් ගේ ක්‌ෂණික වෙළෙඳපළට ම ය.

පාරිභෝගිකයාට කවර ඉරණමක්‌ අත් වූව ද, වගේ වගක්‌ නැති නරුම වෙළෙන්දන් ගේ 'ප්ලාස්‌ටර් ඔෆ් පැරිස්‌' ආප්ප වැනි සිංහල සාහිත්‍ය පොත් ආප්ප අතර 'කුරුලු හදවත' යනු බිත්තර ආප්පයකි. දැන් එය ජැකොලින් ගේ 'කෑමසූත්‍ර' අවන්හලේ බිත්තර ආප්පයක්‌ බවට පත් කර ඇත.

ප්‍රබන්ධාත්මක යථාර්ථය කලා කෘතියක්‌ යනු කවර ආකෘතියකින් නිර්මාණ කළ ද එය සාමාජයීය ප්‍රතිනිෂ්පාදනයකි. සාහිත්‍ය කෘතියක්‌ නම් යථාර්ථවාදී වුව ද, පශ්චාත් යථාර්ථවාදී වුව ද, ඊට අවශ්‍ය අත්දැකීම් සැපයෙන්නේ විෂය ලෝකයෙනි. එනම් කල්පිතය (myth) ද්වීතීයික වන බව ය. අප දකින අද්භූත සිහිනයකට වුව ක්‍රියාදාමයක්‌ හට ගැනෙන්නේ ආකස්‌මික ව නො වේ. එයට පිටිබල දෙන සමාජ පසුබිමක්‌ තිබේ.

ඒ අනුව සාහිත්‍යකරුවා ගේ කාර්යය වන්නේ එතෙක්‌ සමාජ යථාර්ථය පමණක්‌ ඇසුරු කරමින් සිටි පාඨකයා ගේ හිස මත ප්‍රබන්ධාත්මක යථාර්ථය (fictional reality) නම් වූ කරඬුව තැබීම ය. (ආගමික දෘෂ්ඨියෙන් නො වේ.) එයින් ඔහු ගේ සමාජ හැසිරීම වෙනස්‌ වන්නට පටන් ගන්නේ ය. මේ ක්‍රියාවලිය සරල නැත.

නූතන අප්‍රිකානු කලාපයේ Wole Soyinka, Chinua Achebe, Amos Tutuola, Ngugi Wa Thiong, Kwei Armah, Cyprian Ekwensi, Alawi Amoudi වැන්නන් විසින් බ්‍රිතාන්‍ය ඉංග්‍රීසිය බිඳ සකස්‌ කර ගන්නා ලද අප්‍රිකානු ඉංග්‍රීසිය යනු, අප්‍රිකානු අත්දැකීම් සමාජගත කරනු වස්‌ නිෂ්පාදන කර ගැනුණු නව භාෂා පද්ධතියකි. ඔවුන් ගේ අපේක්‍ෂාව මව්බසට අමතර ව පාඨකයා තුළ යථාවාදී ව විශ්වාසය තහවුරු කර ගැනීම සඳහා නව දෙවැනි බසක්‌ ගොඩනැංවීම ය. මෙයින් පෙනී යන්නේ පාඨක ග්‍රහණයෙන් තොර සාහිත්‍යයක්‌ නොමැති බව ය. ඊට 'විශ්වාසය පරම ඥාතියා' බවට පත් කර ගත යුතු ය.

ඒ අනුව සාහිත්‍ය කෘතියක්‌ කිසි විටකත් 'අත් හිට වූ විශ්වාසයෙන්' (suspended belief) ඵල නො දරන බව පැහැදිලි ය. එය වෙළෙඳපළ තර්කනයේදී තවත් බලගතු වන්නේ ය. එනම් නිතර විශ්වාසය උපරිම කර ගන්නට වැර දරන තාර්කික පාරිභෝගිකයා (logical consumer)) යනු වෙළෙඳපළ අගය වැඩි කරන ගුණාත්මක නිෂ්පාදකයා ගේ පැවැත්ම ද තහවුරු කරන අයෙකි. ඒ අනුව ඔහු 'විශ්වාසය අත් හිටවා කටයුතු කරන්නට' මාන බලන්නේ නැත. සාහිත්‍ය විචාරයේදී උපුටා දැක්‌වෙන ආදර්ශ පාඨකයා (model reader) නමින් මුණ ගැසෙන්නේ ද ඔහු ය. (මේ සඳහා reader යන්න ප්‍රමාණවත් නො වන බව මේ ලේඛකයා ගේ අදහස ය. එයට peruser නම් වූ නව යෙදුම යෝජනා කෙරේ.)

මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර ගේ මූලිකත්වයෙන් දියත් කරන ලද පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ප්‍රාරබ්ධ නූතන සාහිත්‍ය සංවාදයේ ද කේන්ද්‍රීය ලක්‌ෂය වූයේ කෘතියේ විශ්වාසනීයත්වය ය. කවර හෝ සාහිත්‍ය කෘතියක රසය උද්දීප්ත වන්නේ එහි විශ්වාසනීයත්වය තහවුරු කළ තරමට ය, යන්න ඒ අනුව සම්භාවිත ය. එය ලෝක සම්මතයකි.

කුරුලු හදවත

'කුරුලු හදවත' යනු සිංහල සංස්කෘතික සමාජයට බැට දීම සඳහා අගතිගාමී ව ලියන ලද්දක්‌ බව පැහැදිලි ය. ඒ බව අස්‌ථානයේ වුව සඳහන් කර තිබෙන අදහස්‌ මඟින් සනාථ කළ හැකි ය.

සිංහල ගැමි ගොවිතැනේ මූලික ලක්‌ෂණය වන්නේ එය පරිසර පද්ධතිය හා බැඳුණු විද්‍යාවක්‌ වීම ය. පරිසරයේ අන්තර් සම්බන්ධතා හොඳින් දැන අනාදිමත් කාලයක සිට පුරුදු පුහුණු කරන ලද කෙම්පහන් ක්‍රම වැනි දේ අදටත් අනභියෝගී වෙයි. ලියනගේ අමරකීර්ති 'කුරුලු හදවත' ලියා තිබෙන්නේ මේ සංස්‌කෘතික ජීවිතයට නිගරු කිරීමට ය. ඒවා තර්කවාදයෙන් තොර ය.

එසේ ද වුවත් අමරකීර්ති ගේ අත්තනෝමතයන්ට අගයක්‌ ලැබෙන්නේ කෘතිය යථාභූත ලෝකය මත පිහිට වූ තරමට බව පැහැදිලි ය. එය මාකේස්‌ ගේ මැකෙන්ඩෝවේ හෝ නාරායන් ගේ මල්ගුඩියේ හෝ තබා කළ නො හැක්‌කකි. එවිට ඊතළය වදින්නේ පඳුරට බව ඔහු හො`ඳින් දනී.

'මගේම පරම්පරාව සමීප ව වටහා ගැනීම පිණිස මා ලියන ප්‍රබන්ධ මාලාවක අසම්බන්ධ දිගුවක්‌ සේ සැලකිය හැකි මේ නවකථාව, කාලයක්‌ පුරා මා දන්නා පසුබිමක පිහිටුවා ගවේෂණය කළ ද, මෙහි එන ලෝකය ගොඩ නැංවීමේදී බොහෝ දෙනෙකු ගේ උදව් හා පර්යේෂණ සහාය අවශ්‍ය විය'.

'කුරුලු හදවත' පෙරවදනෙහි ලා ඔහු දක්‌වා තිබෙන මෙකී අදහසින් තහවුරු වන ආකාරයට කතාව ගලා යන්නේ යථාර්ථවාදය ඔස්‌සේ ය. එය ද යථා පුද්ගල ප්‍රබන්ධ (real person fiction) ධාරාවට අයත් වූවක්‌ පරිද්දෙනි. වඩාලාත් රේඩියෝ ප්‍රබන්ධ (radiofic) යනුවෙන් නම් කළ හැකි ශානරීය මුහුණුවරිනි. එහි කාල රේඛාව (time line) 1988/89 සිට 1994 අතර දිව යනු දැක්‌ක හැකි ය.
කෘතිගත සිදුවීම්වලට අදාළ ස්‌ථාන වැඩි වශයෙන් අයත් වන්නේ ද, ව්‍යවහාරික ලෝකයට ය. ඒ අනුව අප භෞතික ව දන්නා කුරුණෑගල ප්‍රදේශයේ වැල්ලව නමින් ග්‍රාමයක්‌ තිබේ. කොල්ලුපිටිය යනු ලංකාවේ මුහුදුබඩ නගරයකි. පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලයීය පරිශ්‍රයේ මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර විසින් ඉදි කරන ලද එළිමහන් රංග පීඨය හෙවත් 'වළ' අදටත් එහි දක්‌නා ලැබේ. ගුවන් විදුලි සංස්‌ථාව ආසන්නයේ ඇති 'රන්දෝලිය' මත්ලෝලීන් අතර ප්‍රකට වූවකි. විජය කුමාරණතුංග නමින් ජනප්‍රියත්වයට පත් වූ සිනමා නළුවකු ලංකාවේ ජීවත් වූ අතර, ඔහු 1988 පෙබරවාරි 16 වැනිදා ඝාතනය කෙරිණි. ජාතික ගුවන් විදුලියේ ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්‌ නමින් ප්‍රවීණයෙක්‌ සිටියේ ය. ඔහු විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද 'සැරිසර' වැඩසටහන අවසන් වූයේ 'සමරවීර මුදලි ගේ දොන් ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්‌ වන මා විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී', යනුවෙනි. ඔහු ඝාතනය වූයේ 1989 ජුලි 31 වැනිදාය. 1993 මැයි 01 වැනි දා එවකට ජනාධිපති වී සිටි ආර්. ප්‍රේමදාස ඝාතනය කරන ලදී.

ස්‌වර්ණ ශ්‍රී බණ්‌ඩාර රජරට ගුවන් විදුලිය සඳහා 'පිලේ පැදුර' නමින් ගුවන් විදුලි විචිත්‍රාංගයක්‌ නිෂ්පාදන කළේය. ලලිත් එස්‌. මෛත්‍රීපාල, ධර්ම ශ්‍රී වික්‍රමසිංහ, සුමනා නෙල්ලම්පිටිය, ඉන්ද්‍රා රාමනායක, ආරියසිරි විතානගේ මෙන්ම බෝයගනේ පර්ල් අයිරින්, ම`ගුලාගම මංගලිකා දිසානායක, මෝදර රොක්‌ හවුස්‌ කඳවුරේ ගාමා ගාමිණී සුභසිංහ, ගම්පහ පද්මාවෝ මහේශ්වරී, රේඛාවෝ ඊශ්වරී (රේඛාවෝ ඊශ්වරී යන්න 'කුරුලු හදවත' නවකථාවේ සඳහන් වී තිබෙන්නේ රේඛාවෝ මහේශ්වරී නමිනි. එය මුද්‍රණ දෝෂයක්‌ නොවේ. නො දන්නාකම ය.) යනු කලකට පෙර ගුවන් විදුලි සංස්‌කෘතිය හැඩ කළ අපගේ ද දෙසවනින් අසන ලද, අග්‍රේසර සහ පරිවාර චරිතයෝ වෙති. කෘතියේ අනෙක්‌ අර්ධය අයත් වන්නේ ප්‍රබන්ධ කොටසට ය. දිනසිරි කුරුලුගංගොඩ, කුම් කුම් විඡේසිංහ, ජෙවන් දසනායක, මුත්තු අත්තා, රතු නැන්දා, රන්දිමා, භාග්‍යා, මධුවන්ති, සරත් සහෝදරයා, ජයසේන, ඡේන් සහ මියුරු FM, Big M, X Plaza යනු එවැනි පුද්ගලයෝ සහ ස්‌ථානයෝ ය.

නූතන වහරින් හඳුන්වා දෙන්නේ නම් හයිබ්‍රිඩ් (hybrid) වර්ගයෙහි ලා සැලකිය හැකි නවකථාවක්‌ වන 'කුරුලු හදවත' යනු තෙල් සහ වතුර වැනි එකිනෙක හා අසම්බන්ධ දෙවර්ගයක්‌ අතර සිදු වන අස්‌වාභාවික සංසර්ගයක්‌ වැන්න.

ප්‍රබන්ධීය ස්‌වභාවය

කවර ප්‍රබන්ධයකට වුව අනන්‍ය තාර්කික ස්‌වභාවයක්‌ (fictional nature) තිබේ. එය බිහි වන්නේ කෘතියේ අභ්‍යන්තරික සැකැස්‌මෙනි. ප්‍රබන්ධයේ චරිතයන්ට ස්‌වභාවවාදී වන්නට හෝ විකාරරූපී වන්නට හෝ අවස්‌ථාව හිමි වන්නේ ඒ ම`ගිනි. නිදර්ශනයක්‌ වශයෙන් පියල් කාරියවසම් ගේ 'සීතල හිමිදිරියේ වහළ උඩ සිටි බළලා' කෙටිකථාවේ සිදු වන අභව්‍ය සිදු වීම් පිළිගනිමින් පාඨකයා ප්‍රබන්ධය හා තවදුරටත් සම වදින්නට පෙළඹෙන්නේ ඇයි? ඒ අනෙකක්‌ නිසා නො ව ප්‍රබන්ධීය ස්‌වභාවයේ සාර්ථකත්වය නිසා ය. සැබැවින්ම ප්‍රබන්ධීය ස්‌වභාවය යනු යමක්‌ වැරුදුණු විට 'ඇඟ බේරා ගැනීම සඳහා' තිබෙන කූට උපක්‍රමයක්‌ නො වේ. එය නවකථා රචනා කලාවේ තාක්‍ෂණයෙන් උපදින්නකි.

ඉහත අර්ථයෙන් ගත් කල 'කුරුලු හදවත' යනු විශ්වාස කළ හැක්‌කක්‌ නො වේ. ඊට හේතුව කෘතියේ සැබෑ ලෝකය නියෝජන කරන රචනා අර්ධය කරුණු හරිහැටි අධ්‍යයන කර ඉදිරිපත් නො කිරීම ය. අනෙක්‌ අතට එසේ සිදු කිරීමට අදාළ ප්‍රත්‍යක්‍ෂ හේතු කිසිවක්‌ ඉස්‌මතු කර ගැනීමට නො හැකි වීම ය. එසේම ඒවා හේතු විරහිත වීම ය.

ඒ අනුව ප්‍රබන්ධයට හානි කර වන ලෙස සිදු ව තිබෙන 'වැළැක්‌විය හැකි හේතු' පැහැදිලි ය. නිදර්ශනයක්‌ වශයෙන් ආර්. ප්‍රේමදාස, විජය කුමාරණතුංග, ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්‌ වැන්නන් ගේ අනුස්‌මරණ උත්සව සහිත ඝාතන දිනයන් 'ටක්‌කෙට හරි යන ලෙස්‌ සඳහන් කරන්නට තරම් යාවත්කාලීන වූ මතකයක්‌ 'කුරුලු හදවත' පර්යේෂණ කණ්‌ඩායම (?) සතු ව තිබී ඇත්තේ ඒවා මාධ්‍ය පුවත් ලෙස නිතර කන වැකී තිබෙන හෙයිනි. එහෙත් ප්‍රසිද්ධියේ ඝාතනය නො වූ ස්‌වර්ණ ශ්‍රී බණ්‌ඩාර මියගිය දිනය පිළිබඳ අවබෝධයක්‌ ඔවුන්ට නැත. 1986 වර්ෂයෙන් පසුව මරණයෙන් උත්ථාන වී ස්‌වර්ණ ශ්‍රී බණ්‌ඩාර නවකථාවේ අවකාශය තුළ සැරිසරන්නේ (පිටුව -25) යුද්ධය විසින් ස්‌වාභාවික මරණයේ වටිනාකම පහත දමා තිබුණු නිසා ය. අනෙක්‌ අතට අග්‍රේසරයකු වන ස්‌වර්ණ ශ්‍රී බණ්‌ඩාර යනු මෙරට වෙළෙඳ මාධ්‍ය ක්‍ෂේත්‍රයේ සැමරුම් වටිනාකමක්‌ අත් කර ගත් චරිතයක්‌ ද නො වේ. ලියනගේ අමරකීර්ති වැන්නන්ට එබඳු චරිත වැදගත් වන්නේ ජාතික ගුවන් විදුලියෙන් සහ FM නාලිsකාවලින් ඔවුන් අනුස්‌මරණ කෙරෙන තරමට ය. 'මෙහෙම තියෙද්දි 1993 මැයි 10 වැනිදා - එනම් ජනාධිපති ප්‍රේමදාස ඝාතනයෙන් හරියටම දවස්‌ 9කට පස්‌සෙ ....' (පිටුව 159) යනුවෙන් සඳහන් වන්නේ ඒ අනුව ය.

වසර 30 කට ආසන්න කාලයක්‌ තිස්‌සේ පැවැති යුද සමයේ දී හමුදා කඳවුරු නමින් සෙබළ මරණ වාර්තා වූයේ අදාළ කඳවුරුවලට දැවැන්ත ප්‍රහාර එල්ල වීමෙන් පසු ව ය. ඒ අනුව අලිමංකඩ, මුලතිව්, පුනරින් වැනි කඳවුරුවලට ත්‍රස්‌තවාදින් විසින් පහර දෙන ලද සිදුවීම් නිසා යුද වාර්තාකරණයේ අලුත් පරිච්ඡේදයක්‌ ඇරඹිණි. එතෙක්‌ 'යුද්ධෙන් මැරුණා', 'යාපනේදි මැරුණා' යනුවෙන් පොදුවේ පැවසුණු හමුදා මරණ 'අලිමංකඩ දී මැරුණා', 'පුනරින්වල දී දිවි පිදුවා' යනුවෙන් ක`දවුරු නමින් ප්‍රකාශ වන්නට විණි. එයින් කියෑවුණේ එක්‌කෝ පුනරින් මහා ප්‍රහාරය ය, නැත්නම් අලිමංකඩ මහා ප්‍රහාරය ය. පුනරින් මහා ප්‍රහාරය සිදු වූයේ 1993 වර්ෂයේ දී ය. ප්‍රසිද්ධ මාධ්‍යයන්හි අප්‍රකට පුනරින් ප්‍රහාර දිනය ද 'කුරුලු හදවත' නො දනී. මෙකී අවුල නිසා ප්‍රබන්ධීය කාල රාමුව තුළ ප්‍රේමකීර්තිට ද මරණින් මතු වසර කිහිපයක්‌ ජීවත් වීමේ භාග්‍යය (පිටුව - 91) උදා වී තිබේ.

මෙලෙස නවකථාවේ මූලික කාල රේඛාව විවිධ අවස්‌ථාවන්හිදී බි`ද වැටෙන අතර, එයින් පසු කෘතිය කියවිය යුතු වන්නේ 'අත්හිට වූ විශ්වාසය' (suspended belief) ආධාර කර ගනිමිනි. එය 'පාඨකයා ඝාතනය' (death of reader) නමින් හැඳින්වීම වඩාලාත් යෝග්‍ය වන අතර, බටහිර අර්ථයෙන් පශ්චාත්-පශ්චාත් නූතනවාදී (post-post modernism) තත්ත්වයක්‌ ලෙසින් ද අර්ථකථන කළ මනා ය.

දරිද්‍රතාව ඉහ වහා ගිය, හුළු අතු බැඳ ගෙන රේඩියෝ අසන්නට යන හද්දා ගැමියන් සිටින ගමක වෙසෙන දිනසිරිට, තමන් විසින් ඉල්ලා යෑවෙන ගීත ප්‍රචාර වූ අවස්‌ථා පටිගත කර ගන්නට තරම් (පිටුව - 162) තාක්‍ෂණික පහසුකම් තිබුණේ කො තැන ද? ඔහු පමණක්‌ කැසට්‌ යන්ත්‍රයක්‌ සහ කැසට්‌ පටි මිලදී ගත්තේ කවර ස්‌ථානයකින් ද? 'තෝ මොකද ඕක ඔච්චර ඔලුවෙ බැඳං ඉන්නේ? තොපේ ගෙදර පොඩි රේඩියෝ කෑල්ලක්‌ තිබුණට ගුවන් විදුලි සංස්‌ථාව තොගෙද? නෑනෙ.' මුත්තු අත්තා දිනසිරි ගේ හැ`ඩල් එකට තට්‌ටුවක්‌ දාලා කිව්වා.' (පිටුව 89)

මෙබඳු අතාර්කික ජීවන පරිසරයක්‌ සහිත, ජාතික ගුවන් විදුලිය ශ්‍රවණය කරන, නේරු යනු කවුදැයි නො දන්නා (පිටුව - 73) එහෙත් 'පිලස්‌තීනුවා' යන්න දන්නා (පිටුව-70) දිනසිරි යනු අපභ්‍රංෂයකි. එවැනි ගොඩනැ`ගීම් සිදු ව තිබෙන්නේ සියල්ල මතු පිටින් අත ගා තිබෙන කෘතියේ රචකයා ගේ වරදිනි. චරිතයන්හි ක්‍රියාදාම එඩ්වඩ් මල්ලවාරච්චි ගේ නවකථාවක තරමට ද වර්ධනය වී නැති 'කුරුලු හදවත' මොහිදින් බෙග්, ඒ. ඡේ. කරීම් වැනි මෙරට ප්‍රකට ගායනවේදීන්ට සිදු කර තිබෙන අවමානය ද සුළු පටු නැත. මනස්‌ගාතවලින් ගහණ මේ කෘතියේ 55 වැනි පිටුවේ සඳහන් වන ආකාරයට, ඒ. ඡේ. කරීම් විසින් ගායනා කරන ලද, 'අඩුකුලේ කියාලා' නම් වූ ජනප්‍රිය ගීතය ගායනා කර තිබෙන්නේ මොහිදින් බෙග් විසිනි. පේරාදෙණියේ සහ කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයන්හි සිටින හේරත්ලා ගේ කුල මානය ම`ඩින යටි අරමුණු ද සහිත පෞද්ගලික අපේක්‍ෂා ඉටු කර ගන්නා අතරේ, අත්වැරදීමකින් ලියෑවී තිබෙන 'කුරුලු හදවත' නවකථාවට අනන්‍ය යථාරූපී ප්‍රබන්ධීය ස්‌වභාවයක්‌ නැත.

'කුරුලු පාළුව' යනු 'පාඩුව' වැනි අර්ථයක්‌ ජනනය කරන්නක්‌ ලෙස සඳහන් කරන්නට තරම් සියුම් ව සිංහල ගැමි සමාජයට එරෙහි ව බුද්ධි මෙහෙවරක යෙදී ඇති ලියනගේ අමරකීර්තිට ප්‍රබන්ධයේ යථාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන්නට තරම් ඉස්‌පාසුවක්‌ නැති වී තිබෙන්නේ ඇයි?

මේ බව ලියනගේ අමරකීර්ති නොදන්නවා නො වේ. ඔහු විසින් 2003 වසන්ත සෘතුවේදී විස්‌කොන්සින් විශ්ව විද්‍යාලයේදී පවත්වන ලද දේශනයක්‌ සඳහා පාදක කරගෙන ඇත්තේ, මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර ගේ 'මළගිය ඇත්තෝ' නවකථාව ය. එහිදී ඔහු අපූරු කතාවක්‌ කියා තිබේ.

ඒ අනුව මෙකල ලාංකිකයන් ගේ මුදල් හොන්ඩා, ටොයොටා, යමහා සහ නොකියා වැනි ජපන් නිෂ්පාදන ම`ගින් සූරා කැවෙන බවත්, 'මළගිය ඇත්තෝ' නවකථාවේ චරිත නාම ගැන්වීමේදී මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර 'නොකියා' (Nokia) වැනි ජපන් නිෂ්පාදන නාම මැනවින් අධ්‍යයන කර, 'නොරිකෝ' යන නම තබා තිබෙන බවත් ලියනගේ අමරකීර්ති පවසා ඇත.

මෙහි ලා හාස්‍යජනක සිදුවීම වන්නේ 'නොකියා' යනු ජපන් නිෂ්පාදනයක්‌ නො වීම ය. ඒ බව ලියනගේ අමරකීර්ති සහ ඒ වන විට දේශන ශාලාවේ සිටි කිසිවකුත් දැන සිට නැත. ජපන් ඌරුවක්‌ ඇති 'නොකියා' යනු පින්ලන්තයේ නිෂ්පාදිත වෙළෙඳ සන්නාමයකි. මේ වන විට එය මයික්‍රෝ සොෆ්ට්‌ ආයතනය විසින් මිලදී ගනු ලැබ තිබේ.

මෙයින් පෙනී යන්නේ මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර ද අදහස්‌ නො කළ තරමට, ප්‍රබන්ධය (fiction) සැබෑව (real) සමඟ ගැට ගැසීමේ උවමනාවක්‌ ලියනගේ අමරකීර්තිට තිබී ඇති බව ය. ඔහු සමඟ ජාතික අධ්‍යාපනය නිදහස්‌ කර ගැනීමේ අභීත අරගලයට උර දී සිටින නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි, 'ගම්පෙරළිය' නවකථාවේ පියල් නන්දා වැනි පුද්ගල නාම අදාළ ව්‍යවහාරික කාලයට ගැළපෙන්නේ නැතැයි පවසන විට ද, ගුණදාස අමරසේකර ගේ සාහිත්‍ය කෘතින් හි නිරූපිත වාමාංශික දේශපාලනික චරිත තත්‍ය ලෝකය හා සැසඳෙන්නේ නැතැයි කුමුදු කුසුම් කුමාර පවසන විට ද, මෙවර 'ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය' දිනා ගත් 'කුරුලු හදවත' හාස්‍යයට ලක්‌ වීම නො වැළැක්‌විය හැකි ය. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ගේ, ගුණදාස අමරසේකර ගේ ප්‍රබන්ධ පිළිබඳ ගැටලු ඔවුන්ට මතු ව ඇත්තේ චරිතයන්හි හැසිරීම් පාදක කර ගෙන ය. එහෙත් අමරකීර්ති ගේ කෘතිය අභියෝගයට ලක්‌ වන්නේ මූලික වශයෙන් එහි කාල රේඛාව බිඳ වැටීම නිසා ය. එය බරපතළ වරදකි.

'මම බල්සාක්‌ ගෙන් බොහෝ දේ ඉගෙන ගත්තෙමි' යයි එංගල්ස්‌ පවසන්නේ සාහිත්‍යය යනු ව්‍යවහාරික ජීවිතය පෝෂණය කරන, බුද්ධි මණ්‌ඩලයට නව අර්ථ සපයන යථාර්ථවාදය මත පිහිටුවන විෂයක්‌ ද වන නිසා ය. එය ඇසට පෙනෙන දේ ගොනු කළ වාර්තා සංග්‍රහයක්‌ නො වන බව ඇත්ත ය. එහෙත් 'වඩබාගින්න' වැනි 'කළු ජූලිය' ප්‍රස්‌තුත කර ගන්නා නවකථාවක්‌ නම් එය අනිවාර්යයෙන් ප්‍රබන්ධ විය යුත්තේ 1983 ජුලි මාසය පදනම් කර ගෙන ය. සාහිත්‍යය වූ පමණින් අදාළ සිදුවීම් පෙළ ගැස්‌ම 1985 අගෝස්‌තු හෝ 1975 මාර්තු වැනි කාලයකට අයත් කර ගත හැකි ද? එවකට බලයේ සිටි පුද්ගලයා රෝහණ විඡේවීර හෝ රනිල් වික්‍රමසිංහ හෝ විය හැකි ද?

ලබන සතියට...



-කුමාර ලියනගේ
[දිවයින වටමඬල]
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

11/20/2014

සිංහල ඡන්ද දෙකට බෙදා දොන් ජුවන් රජ කරන්න බෑ.

කතෘ:යුතුකම     11/20/2014   2 comments


2014 ඔක්තෝම්බර් 05 දින බේරුවල ප්‍රාදේශීය සභා ශ්‍රවණාගාරයේ දී ජාතික හෙළ උරුමයේ කළුතර දිසා සමුළුව අමතා එහි නියෝජ්‍ය ලේකම් පළාත් අමාත්‍ය උදය ගම්මන්පිල මහතා කළ කතාව.


පසුගිය ඌව පළාත් සභා මැතිවරණයේ දී සිංහල ඡන්ද දෙකට බෙදිලා වගේ පෙනුනා. ඌරන් කැකුණ තලන විට හබන් කුකුළන්ට රජ මගුල් කිව්වාලු. අන්න ඒ වගේ සිංහලයා දෙකට බෙදෙන විට සුළු ජාතික බලවේග ඡන්ද කුට්ටි වෙන්දේසි කරලා මේ රටේ ජනාධිපති තීරණය කරන්න හදනවා. තේ හදන්න ආපු අයත් අද රජුන් හදන්නන් වෙලා. වෙළඳාමේ ආපු අයත් රජුන් හදන්නන් වෙලා. ඒ විතරක් නොවේ වෙනම රටක් හදන්න ගිය අයත් රජුන් හදන්නන් වෙලා. මේ රටේ නිහඬ බහුතරය ඇටි කෙහෙල් කාපු උගුඩුවෝ වගේ නිල් රතු කොල පක්ෂ වලට බෙදිලා මේ දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. එකක් මතක තියා ගන්න. වලිගෙට බෑ බල්ලා වනන්න. බල්ලා තමයි වලිගේ වනන්නේ. ඒ නිසා ඊ ළඟ ජනාධිපති තෝරන්නේ සිංහලයින් මිසක් ජාතිවාදි බෙදුම්වාදි බලවේග නොවේ.

මේ දවස්වල සුළු ජාතික අන්තවාදින් නැති ප්‍රශ්න ඇති කරන්න හදනවා. දැන් ඔන්න බොදු බල සේනා කිව්ව එකක් බදාගෙන. බොදු බල සේනා ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශයේ තිබෙනවාලු ලාංකික දෙමළ ලාංකික මුස්ලිම් කියන නම් වෙනුවට සිංහල දෙමළ සිංහල මුස්ලිම් කියන නම් යොදා ගන්න ඕනෑ කියලා. ඒක සුළු ජාතික අයිතින් පාගා දැමීමක් ලු. එතන බොදු බල සේනා හරි. වසර දෙදහසක් පුරා ලංකාවට කිව්වේ සිංහලේ කියලා. ලෝකය පුරා පොත්වල ශීලා ලේඛණ වල ලංකාව හඳුන්වා තිබෙන්නේ සිංහලේ කියලා තමයි. සිංහලේ පෘතුගීසි භාෂාවෙන් කියන කොට සීලෑන් වුණා. ඒකම ලන්දේසි භාෂාවෙන් කියන කොට සේලාන් වුණා. ඉංග්‍රිසියෙන් සිලෝන් කිව්වේ සිංහලේ කියන එකම තමයි.

1972 දී ලංකාව නිදහස ලබන කොට සිලෝන් වෙනුවට භාවිතා කරන්න නම් දෙකක් යෝජනා වුණා. එකක් තමයි ඓතිහාසික නම සිංහලේ කියන එක. අනිත් එක තමයි රාමායණයේ සඳහන් නම ලංකා කියන එක. රමායණය තමයි අපේ රට ගැන සඳහන් පරණම ලේඛණය. රාමායණයේ අපේ ශිෂ්ටාචාරයේ දියුණුව ගැන හරි ඉහලින් වර්ණනා කරලා තිබෙනවා. ඉතින් විජය කුමාරයටත් එහා ගිය දිගු වගේම දියුණු ඉතිහාසයක් අපට තිබෙන බව පෙන්වන්න අපි සිංහලේ වෙනුවට ලංකාව කියන නම තෝරා ගත්තා. එදා ලංකාව වෙනුවට සිංහලේ තෝරා ගත්තා නම් අද ලාංකික දෙමළ අය හඳුන්වන්නේ සිංහලේ දෙමළ ලෙස තමයි. ඒ නිසා බොදු බල සේනා ප්‍රකාශය කරලා තිබෙන්නේ සුළු ජාතිකයන් යටපත් කිරීම නොවේ. මේ රටේ ඇත්ත ඉතිහාසය මතු කර පෙන්වීම.


සුළු ජාතික බලවේග විතරක් නොවේ තානාපති කාර්යාල හදන්නෙත් බොර දියේ මාළු බාන්න. ඇමෙරිකාවේ ඉන්දියාවේ තානාපති කාර්යාල සල්ලි මළු පොදි බඳිනවාලු ඡන්දයට වීසි කරන්න. මේ අය බලාපොරොත්තු වෙන්නේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මැතිතුමා රජ කරන්න. රනිල් මහත්තයාත් රජ දැක්මට අළුතින් සූට් මහලා ලැහැස්ති වෙනවා කියලා අපට ආරංචියි. අපට ආණ්ඩුව එක්ක මොන ප්‍රශ්න තිබුණත් දෙවන දොන් ජුවන් ධර්මපාල රජ පුටුවේ වාඩි කරන්න ලැහැස්ති නෑ. පළමු දොන් ජුවන් නැටෙව්වේ පෘතුගීසින්. දෙවන දොන් ජුවන් නටවන්නේ ඇමෙරිකාවයි ඉන්දියාවයි. මේ රට යළිත් යටත් විජිතයක් කරන්නයි එතුමා හදන්නේ. අපි ඒකට ඉඩ දෙන්නේ නෑ.



යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

මුසල්මානුවන්ට ලංකාවේ ඉඩ ලැබුණු හැටි

කතෘ:යුතුකම     11/20/2014   No comments

දහතුන් වන සියවස ගෙවී යත්ම ලෝකයේ මහා බල අරගලයක පෙර නිමිති පහල වන්නට විය. යුරොපීයන්ද මුස්ලිම් වානිජයින්ද තකට තක සිට සාගරයේ බලය තහවුරු කරමින් පෙරදිගට ඇදී එන්නට විය. මෙය සාමකාමී ලෝකයට කොහෙත්ම සුභ දායී ආරංචියක් නොවීය. නමුත් එවකට පැවති පරිදි නවීන නාවුක යාත්‍රා වලින් සන්නද්ධ වූ පෘතුගීසින් යුරෝපයේ සිට පෙරදිග බලා පැමිණියේ මුස්ලිම් වානිජ බලය සතු ඉසව් ජයග්‍රහණය කරගන්නටයි. මුස්ලිම් වරු ඉන්දියාව ආක්‍රමණය කරමින් එහි සිට ආර්ය රජවරු සමූලඝාතනය කරමින් අක්බාර් ආධිපත්‍ය පිහිටවූ අතර ඉන්දියාව පුරාම මුස්ලිම් ආගම පැතිරෙන්නට විය. දකුණ ඉන්දීය ද්‍රවිඩයින් පමණක් නොව ඇතැම් රාජ වංශිකයින් පවා මුස්ලිම් ආගම වැළඳ ගත් බව ඉතිහාසයේ සඳහන්ය.

ඉන්දියාවේ මුස්ලිම් පාලකයින් සමග සටන් වැදුණු හින්දු පාලකයින් අවසානයේ මුස්ලිම් වරු සමග සමගි සන්ධාන ගත වූයේ තම කුමරියන් මුස්ලිම් වරුනට පාවා දීමෙනි.මෙයට විරුද්ධව දකුණේ හින්දූන් මහා බලගතු රාජ්‍යයක් පිහිටවූ අතර ලංකාවටද ඉන් විශාල බල පෑමක් එල්ල විය. ක්‍රි.ව.1 287-1250 අතර කාලයේ ලංකාවේ රජ කල සතරවන විජයබාහු රජු මේ නිසා උතුරු ඉන්දියාවේ රාජ්පුත් වංශිකයින් සමග සමගි සන්ධාන ගතව සිටි බව පෙනේ. මෙහි ප්‍රථිපලය වූයේ ලංකාවේ රජුට රාජ්පුත් වංශික ආරක්ෂක සේනාවක්ද වීමයි. මේ තත්වය තුල රජ වාසලේ යම් නොසන්සුන්තාවයක් ඇතිවිය. රජුගේ සෙනෙවි මිත්‍ර රජුට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණය කොට රාජ්‍ය ගැනීමට තැත් කලේය. නමුත් රාජ්පුත් ඨකූරක එය වළක්වා මිත්‍ර සෙනෙවි මරා විජයබාහු ගේ පුත් බුවනෙකබාහුට රාජ්‍ය ලැබ දුන්නේය. මෙවකට රාජ්පුත් වංශිකයින් මුස්ලිම් ආගම වැළඳ ගෙන තිබුණී.රජු ඔවුන්ගේ කෙනෙකු උපදේශකයෙකු ලෙසට තබා ගත්තේය.මොහුගේ අනුදැනුම ඇතිව අල්හාජ් අබු උ ඒමන් නම් දූතයෙකු 1283 දී ඊජිප්තුවේ රජවාසලට දූත ගමනක් ද යැවීය. රජු මේ දූතයා අත යවන ලද ලිපියේ මෙලෙස සඳහන් වේ.

ලංකාව ඊජිප්තුවයි.ඊජිප්තුව ලංකාවයි. මගේ දූතයා ආපසු එන විට ඊජිප්තුවේ දූතයෙකු ඔහු සමග එනු ඇත කියාත් දුතයෙකු ඒඩන් නගරයේ වාසයට එනු ඇත කියාත් මම බලාපෙරොත්තු වෙමි. හැම වර්ගයකම මැණික් අති විශාල ප්‍රමාණයක් මා සතුව තිබේ. නැව් ඇතුන් මුස්ලින් රෙදි අගිල් සහ කුරුඳු වැනි සියලු වානිජ වස්තූන්ද වෙළෙන්දන් විසින් ඔබ වෙත ගෙන එනු ලැබේ. තෝමර තැනීමට සුදුසු ලී ඇති ගස් මගේ රාජ්‍ය යේ වැවෙයි.අවුරුදු පතා නැව් විස්සක් එවන්නයි සුල්තාන් තුමා මට කියතොත් ඒවා සැපයීමට මට පුලුවන. තවද එතුමාගේ විජිත වල වෙළෙන්දන්ට මාගේ රාජ්‍ය යේ වෙ‍ලෙදාම් කිරීමට පැමිණිමට සම්පූර්ණ නිදහස තිබේ. මේ තත්වය මත රාජ් පුත්කුමරියක් තම දෙවනි බිසවක් ලෙසට ‍තබාගත්තේ ද රාජ්පුත් බලය රජුට ශක්තියක් වූ බැවිනි යයි කල්පනා කළ හැකිය. මේ අනුව එම බිසවට වත්හිමි නම් පුත්‍ර යෙකුද ඇති විය.‍

ඉන්දියාවේ චාලුක්‍ය රජ පෙලපත අවසාන වූවායින් පසුව දකුණු ඉන්දියාවේ පාණ්ඩ්‍ය හොයිසාල් කාකටීය හා යාදව රාජ වංශයන් වශයෙන් රාජධානි හතරක් ඇති විය. 1268 දී පාණ්ඩ්‍ය දේශයේ රජු බවට පත් මාරවර්මන් කුලශේකර ගේ අමාත්‍යවරයා බුවනෙකබාහු රජුගේ කාලයේදී ලංකාව ආක්‍රමණය කොට යාපහුව වටලා රජු මරා දමා දළදා පාත්‍රා ධාතුවද පැහැරගෙන පාණ්ඩ්‍ය දේශයට ගියේය.අරාජික වූ රාජ්‍ය තුල සිහසුනට පත් වීමට වත්හිමිට මේ අවස්ථාවේදී මුස්ලිම් වෙළෙඳ බලය විසින් සහාය දක්වන ලදී. බුවනෙකබා රජුගේ අග බිසවගේ පුත් කුමරා ළදරු වියේ සිටීම මෙයට හේතුවයි. ඔවුහු බේරුවල ප්‍රදේශයේ මාළිගයක් තනවා වත්හිමි කුමරා ආරක්ෂා කොට කල්යල් බලා කුමරුට රාජ්‍ය අත්පත් කර දුන්හ.කලුන්දෑ පටුන හා සිරිමල් එතනා නාඩගම දක්වන පරිදි ඉතා කෙටි කලත් වත්හිමි කුමරා රාජ්‍ය විචාල බව පෙනේ.

දුරාතීතයේ සිටම බෞද්ධ රාජ්‍යයක් ලෙසට පැවතුණු ලංකාව මුස්ලිම් රටක් බවට පත් වීමේ අවදානම වටහා ගත් භික්ෂූන් වහන්සේලා මේ උගුලෙන් ගැලවීම පිණිස ජාති හිතෛෂි නිළධාරීන් සමග කතිකා කොට ගෙන කුමන්ත්‍රණයක් ලක ලෑස්ති කළහ.මේ අවදියේදී කුරුණෑගල වැවේ රන් සෙම්බුවක් මතු වෙමින් යට යන බවට ආරංචියක් පැතිර ගියේය. වස්තු ලෝභයෙන් භරිත වත් හිමි මෙය ගැනීමට ඇමතියන්ට අණ දුන්නේය. මෙහිදි බෝයගනේ නම් මහ නායක තෙර නමක් මූලික වී මේ අවස්ථාව රජු පහ කිරිමට යොදා ගත්තේය.මේ රන් සෙම්බුව ගැනීමට කුරුණැගල ගල උඩ පිරිත් දෙසුමක් කල යුතු යයි රජුට ඒත්තු ගැන්වූ පිරිස ගල උඩ රෝද සවි කරන ලද පිරිත් කොටුවක් සකස් කලේය. අනතුරුව පිරිත් දෙසුම දිනයේ දි රජු ඒ ස්ථානයට කැඳවා ගෙන පැමිණ අසුන් ගැන්වුයේය. පසුව රජුට නොදැනෙන්නට රැහැන් කපා දමා පිරිත් කොටුවද සමගින් රජු ගලෙන් පහළට පෙරලා ජිවිතක්ෂයට පත් තළ බව සඳහන්ය.වත් හිමි බණඩාර මණ්ඩපයද සමගින් ගල පහළට පෙරලී ගලේ බණ්ඩාර නමින් යක්ෂ ආත්මයක් ගත් බව සඳහන්ය.අදත් මේ ගලේ බණ්ඩාර දේවාලය කුරුණෑගල ගල පාමුල තිබේ.

ලංකාවේ රාජ වංශය මුස්ලිම් වීම වැලැක්වීම ඉතිහාසයේ ශ්‍රේෂ්ට සිදු වීමකි. නමුත් මුස්ලිම් වරු මේ තත්වයෙන් පසුබට නොවුහ. ඔවුහු ලංකාවේ වෙළෙදාම සම්පූර්ණයෙන්ම පාලනය කිරිමට පටන් ගත්හ. පෘතුගීසින් ලංකාවට පැමිනෙන තෙක්ම මේ තත්වය එසේම විය. ඒ අතරවාරයේ ගංපළත් කෝට්ටේ යුගයත් අතර රයිගම රජ කල වීර අලකේෂවරයන් මුස්ලිම් ආගම වැළඳ ගෙන මුස්ලිම් වරුනට රට අභ්‍යන්තරයේ බලකොටු තනා ගන්නට ද අවසර දුනහ. මහාචාර්ය සෙනරත් පරනවිතානයන් මේ බැව් සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

වීර අලකේස්වර පානදුරේට ඇවිත් එතැන හිටිය මහමදිය වෙළෙන්දන්ගේ උදවු ලබා ගෙන සුවර්ණ පුරයට ගොහින් හිටිය කාලෙදි සුවර්ණ පුරේ විසූ මහමදි ජනයින් සුවර්න පුරරාජ්ජෙ පැහැර ගතහ. වීර අල්කේශ්වර මලක්කාවට ඇවිත් එතැන රජ කර සිටිය පරමේශ්වර රජුත් මහමදියෙක් වෙලා ඉන්න බව අහල හැම තැනම මහමදියො බලයට පත් වෙලා ඉන්නවාය තව ටික කලක් ගියාම ලංකා රාජ්ජයත් ඒ ගොල්ලො අතට ගන්න පුලුවන් වේවිය කියල හිතල බලල තමනුත් මහමදියයෙක් වෙන්න පෙරොන්දුවක් දීල පරමේශ්වර රජු දීපු බල සෙනෙගත් කැටිව පානදුර තොටට ගොඩ බැහැල එතැන සිටිය මහමදිය ජනයින් සමග රයිගම් පුරයට පැමිනිල එතැන සිටිය වීර බාහු ඈපාගේ සේනාපතියනත් සමග සමග යුද කරල එයා පරදවල රයිගම් පුරය අල්ලගෙන එතැන් මහමදිය පල්ලියක් කරවන්න අරඹල ගංපලත් අල්ලගන්න යන්න පිටත්වුනු තැනේදී චීන රාජ්ජෙ ඉඳල චෙංහෝ නම් සෙන්පතියා පාණදුර තොටට පැමිනිල ඉන්න බව අහන්න ලැබිල රයිගම් පුරය රැක ගැනීම මහමදියන්ට බාර කරල තමන් ගංපලට යන්න රයිගමින් නිකුත් වුනා. චෙංහෝ සෙනවියා මහමදියන් එක්ක යුද්ද කරල උන් පරදවල පලා යවල රයිගම් පුරය අල්ලගෙන ගංපලට යන පාර ඉදිරියට පැමින හරස් කපා ගෙන ඉඳල වීර අලකේශ්වර සමග යුද කරල එයා පරදවල අල්ලගෙන වීර අලකේශ්වරත් එයාගේ මවත් සොහොයුරියත් චීන රාජ්ජෙට ගෙන ගියා......මේ නිසා දෙවන වරටද රට මුස්ලිම් වීම වැලකුණි.

ලංකාවට පෘතුගීසින් ආගමනය වන විට පෙර කී මුස්ලිම් වරු ලංකාවේ විවිධ තොටුමුණු ආශ්‍රිතව තම වෙළෙඳ බලය තර කර ගෙන සිටියහ.කෝට්ටේ සමයේ දී මායාදුන්නේ හා සීතාවක රාජසිංහයන් මේ මුස්ලිම් වරුන්ගෙන් උදව් උපකාර ගෙන පෘතුගීසින්ට පහර දුන්නේය. මේ හේතුව නිසා අවසානයේ දී පෘතුගීසින් විසින් ලංකාවේ සිටි ඉන්දීය මුස්ලිම් වරුනට පහරදී විනාශ කළහ. මේ හේතුවෙන් ඔවුන් අවතැන් විය. දෙමළ බස කතා කළ ඔවුහු රැකවරණය පතා සෙනරත් රජු වෙත ගියහ. පෘතුගීසින්ට විරුද්ධ සටන් වලදී මුස්ලිම් වරුන් ගෙන් ගත් සහයෝගය නිසා සෙනරත් රජු මේ පිරිස නැගෙනහිර පළාතේ පදිංචි කරවන ලදහ. 1627 දී කොන්ස්ටයින් අධිරාජයා ගත් තීරණයක් නිසා මුස්ලිම් වරු සහමුලින්ම විනාශ කිරිමට පෘතුගීසින් උත්සුක විය. ලන්දදේසීන් ලංකාවට පැමිණ බලය අත්පත් කර ගන්නා විට මුස්ලිම් වර්ගයාගේ බලය තිබුනේ ඉතාමත්ම සීමිත ලෙසයි. ඔවුහු මුහුදු බඩ වෙළෙඳාමේ පමණක් යෙදී සිටියහ.මේ මුස්ලිම් වානිජයින් සමූහ වශයෙන් වෙළෙඳ ව්‍යාපාර වල යෙදී සිටියහ. ඔවුන්ගේ ප්‍රධානතම ව්‍යපාරය බවට පත්ව තිබුණේ අලි ඇතුන් වෙළෙඳාමයි. මෙවුහු ඇතැම් විට මුහුද කොල්ලකෑමේ ද යෙදී සිටියහ. ආචාර්ය අරසරත්නම් මහතා සිය ලන්දෙසි බලය කෘතියේ මොවුන් ගැන සඳහන් කරන්නේ මෙසේය.

බෙංගාලයෙ සහ ගොල්කොන්ඩාවේ මුස්ලිම් වරු ලංකාවේ අලි ඇතුන් කෙරෙහි මහත් සැලකිල්ලක් දැක්වූහ. ලංකාවට නිරන්තරයෙන් අවශ්‍ය වූ සහල් ද තවත් ඒ තරම් වැදගත් නොවූ සීනිද පට රෙදි සේල වර්ගද අබිංද ලංකාවට ගෙන ආහ. මෙසේ මේ වෙලෙඳාම ලංකාවට ඉතා වැදගත් එකක්වූයේ මෙයින් ලංකාවට අත්‍යවශ්‍ය සහල් ලැබුණු අතර ඒ ‍වෙනුවට ඔවුන් ලංකාවේ අලි ඇතුන් හා පුවක් තම රටවලට ආපසු ගෙන ගිය බැවිනි. මෙය මෙසේ නොවූයේ නම් ඇතුන් පිටරට යැවීමට ලංකාවට කරදර වන්නට ඉඩ තිබුණි. බොහෝ විට ඇතුන් ගේ වටිනාකම ලංකාවට ගෙනෙන ලද සහල් වල වටිනාකමට වැඩි වූයෙන් ලංකාවට වාසි වන පරිදි වැඩි පුර මුදලක් ඉතිරි විය. පහතරට ප්‍ර දේශ වල අයිතිය තබා ගත් යම් බලවතෙක් වීද ඒ බලවතා ඇතුන් වෙළෙඳමේද ඒකාධිකාරය අයිතිව සිටියේය. ප්‍රධාන වශයෙන් බෙංගාලයේ නවාබ් තුමාත් ගොල්කොන්ඩාවේ රජතුමාත් මොවුන්ට අමතරව කොරමැන්ඩල් වෙරලේ ඇතැම් සුලු රජවරුන් මේ ඇතුන් මිලදී ගත් අය අතර වූහ.

අලි ඇතුන් වෙලෙදාමට අමතරව ලංකාවේ ප්‍රධාන ආර්ථිකය බවට පත්ව තිබුනේ පුවක් වෙලෙදාමයි.ලංකාවේ ගම්බද පෙදෙස් වලින් එකුතු කරන ලද පුවක් මිලදී ගත්තේ දකුණු ඉන්දීය මරක්කලයින්ය. ඔවුහු ඉන්දියාවේ සිට සම්පන් නම් යාත්‍රා විශේෂය භාවිතා කරමින් ලංකාවට පැමිණ ඉන්දියාවෙන් ගෙනා සහල් සහ රෙදිපිළ වලට මේ පුවක් හුවමාරු කළහ. දකුණු ඉන්දීය වැසියන් බෙ‍හෙවින්ම පුවක් භාවිතා කල බැවින් මෙලෙස පුවක් වැදගත් වෙළෙඳ භාන්ඩයක් විය. මුස්ලිම් වරු රජයට සුලු රේන්දයක් ගෙවා මදුරාවත් කොරමැන්ඩලයත් අතර ප්‍රදේශයට පුවක් රැගෙන ගියහ. ඉන්දියාවේ සිට ලංකාවට ගෙන ආ සහල් වලට නම් පට බැදුනේද සම්පන් යාත්‍රා මගින් ප්‍රවාහනය කල බැවිනි. ඒවා සම්බා වශයෙන් හැඳින්විණ. මේ සහල් වැඩි පුර පරිභෝජනය කලේ රජ වරු විසිනි. රොබට් නොකස් කියන පරිදි මුස්ලිම් වරුන්ට එකළ අවශ්‍ය වූයේ මේ වෙළෙඳාම සම්පූර්ණයෙන් පාලනය කිරිමට පමණි. රට ඇල්ලීමට හෝ වෙනත් කාර්යයකට ඔවුහු අත නොගැසූහ.

පෘතුගීසීන් ගෙන් පසු ලන්දේසීන් 1648 දී පමණ මේ පුවක් වෙලෙඳාම කෙරෙහි මහත් රුචියක් දක්වන්නට පටන් ගත්හ. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ඉන්දියාවත් ලංකාවත් අතර පැවති මේ වැදගත් ආර්ථික ක්‍රමය පිරිහෙන්නට පටන් ගත්තේය. ලන්දදේසීහු තමන්ගේ යටත් වැසියන් බණවා පුවක් එකතු කිරීමට අණ කල අතර කුරුඳු ඒකාධිකාරය මෙන්ම පුවක් ඒකාධිකාරයක්ද ඇති කළහ. මේ වන විට ලංකාවෙන් පුවක් අමුණු 40000 ක් පමන වාර්ෂිකව ඉන්දියාවට ගෙන යමින් තිබුණු අතර ලන්දේසීන් මැදිහත් වීම නිසා එය 20000 ට පමණ අඩු විය. මෙයින් අප තේරුම් ගත යුත්තේ මුස්ලිම් වානිජයින්ට ඒ යුගයේ කෙතරම් බලයක් අත්ව තිබුණු බවය. කෙසේ වෙතත් 167 4 වන විට ලන්දේසීන් මේ වෙළෙඳාම සම්පූර්ණයෙන්ම පාලනය කිරීමට පටන් ගත්හ. ඉන්පසු නාගරික ආර්තිකය දියුණු කරලීම පිණිස මුස්ලිම් ජනපද ලන්දේසීන් විසින් තහනම් කළහ.එසේම ඔවුන්ගේ ගමන් බිමන් සීමා කළහ.මුස්ලිම් වරුන්ට අලුතෙන් කිසිම ඉඩමක් පවරා නෙදිය යුතු බවට නීති රීති පැනවිණි. තිබෙන ඉඩම් වල අයිතියද නිවරදිව පෙන්විය යුත් විය. මේ තත්වය නිසා මුස්ලිම් වරුන්ගේ බලතල හීන වී ගියහ. වෙළෙඳ ඒකාධිකාරයද ලන්දේසීන් සතු විය.

ඉංග්‍රීසින් ලංකාවේ බලයට පත් වන විට දකුණු ඉන්දියාවත් ලංකාවත් අතර සුලු වෙළෙඳාම අත්පත්ව තිබුනේ නායක් වරුන්ටයි. ඔවුහු ලන්දේසීන් ගේද ආශිර්වාදය ඇතිව මේ ආර්ථිකය පවත්වා ගෙන ගියහ. නමුත් 1815 දී ශ්‍රි වික්‍රම රාජසිංහයන් බ්‍රිතාන්‍යයන් අතට පත් වීමත් නායක් වරුන්ට ලංකාව තහනම් කිරිමත් හේතු කොට ගෙන මුස්ලිම් වානිජයින්ට නැවතත් අවස්ථාව ලැබුණි. බ්‍රිතාන්‍යයන් යලි වෙළෙදාම නිදහස් කළහ. මුස්ලිම් වරු නව බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයේ විශ්වාසය දිනා ගැනිමින් වෙලෙඳාම කරන අතරවාරයේම මුස්ලිම් ජනපද පිහිටුවාලීමට පටන් ගත්හ.1818 ජාත්ක විමුක්ති සටනේදී ඉංග්‍රීසින්ට උදව් කළ අතර කැප්පෙටිපොළ නිලමේ පරවහගම ප්‍රදේශයේදී පාවා දීමට කටයුතු කරන ලද්දේද මුස්ලිම් වෙළෙන්දෙකු විසිනි.මෙතෙක් ඔවුන් ගේ ජනපද වශයෙන් තිබුනේ ඉතාමත් සීමීත ස්ථාන කීපයක් පමණකි. බන්ඩාරගම අටුලුගම ගම්පල නැගෙනහිර පළාත පුත්තලම වැනි සීමිත ස්ථාන කීපයක පමණක් ඔවුන් සංක්‍රමණිකයින් වශයෙන් රැදී සිටියහ. නමුත් ඉංග්‍රීසින් මේ ක්‍රමය වෙනස් කරමින් 1821 දී පමණ ඔවුන්ට පුරවැසි කම ප්‍රධානය කළහ.ලංකාවේ වර්තමාන මුස්ලිම් බලය නැග ඒමේ ආරම්භය මෙයයි. 1981 වන විට ලංකාවේ සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම මුස්ලිම් ජනගහනය වර්ධනය තිබූ අතර පුත්තලම නුවර වැනි පෙදෙස් වල විශාල වශයෙන් ජන ගහන වර්ධනයක් දක්නට හැකි විය.

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

11/19/2014

සුජාතභාවය රැකගැනීම උදෙසා ස්‌වර්ණ පුස්‌තක ඇගයුම් මණ්‌ඩලය ප්‍රබන්ධ ගෙතීම

කතෘ:යුතුකම     11/19/2014   No comments
"අප ක්‍රියාත්මක වූයේ නිදහස්‌ බුද්ධිමය පරිසරයකයි" යන මැයෙන් ස්‌වර්ණ පුස්‌තක අවසන් ඇගැයුම් මණ්‌ඩලයේ ප්‍රබන්ධමය ප්‍රකාශය 2014 ඔක්‌තෝබර් 23 වටමඬල සාහිත්‍ය අතිරේකයේ පළවී තිබිණි. පිළිතුරක්‌ දීමට තරම් ගැඹුරක්‌ එම ප්‍රකාශයේ නැතත් එහි ඇති දෘෂ්ටිමය අධිපතිවාදී ස්‌වභාවය සහ අවසන් ඇගැයුම් ක්‍රියාවලිය පිළිබඳව යළිත් ප්‍රශ්න කිහිපයක්‌ මතුකිරීමට අවස්‌ථාවක්‌ ලබා දී තිබේ.

සම්මාන උළෙලේ සුජාතභාවය

ඒකාබද්ධ නිවේදනයේ මුලින්ම සඳහන් කරන්නේ මෙවැනි උළෙලකින් පසු ඒ පිළිබඳ වාද - සංවාද ඇතිවීම ස්‌වභාවික බවත්, එනමුත් ජනමාධ්‍ය හරහා ඒ පිළිබඳ විවේචන එල්ල කර තිබුණේ සාහිත්‍යයේ උන්නතිය අරමුණු කොට නොවන බවයි. උක්‌ත සම්මාන උළෙලේ සුජාතභාවය කෙලෙසීමට ඉඩදීමෙන් සිංහල සාහිත්‍ය ප්‍රජාවට සිදුවිය හැකි හානිය වළක්‌වා ගැනීමට මේ ඒකාබද්ධ නිවේදනය පළකරන බවද සඳහන් කොට තිබිණි. පුදුමයට කරුණ මෙම සම්මාන උළෙලේ සුජාතභාවයත්, විනිශ්ච මණ්‌ඩලයේ තීන්දුත් බරපතළ ආකාරයට හෑල්ලුවට ලක්‌ කළේ අද මේ ප්‍රකාශයට අත්සන් තබා ඇති සමන් වික්‍රමාරච්චි මහතායි. ඒ පසුගිය වසරේ ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය කීර්ති වැලිසරගේ "කාල සර්ප" නවකතාවට හිමි වූ විටයි. එම ලිපියද 2013 ඔක්‌තෝබර් 03 දිවයින වටමඬලේ පළවිය. වික්‍රමාරච්චි මහතා එහි හඳුන්වා ඇති පරිදි පොත් මුදලාලිලා විසින් දැන් තමන්ද මේ ක්‍රියාවලියට කැඳවාගෙන ඇති නිසා වසරකට පසුව එහි සුජාතභාවය ආරක්‍ෂා කිරීමට කැපවී සිටින බව පෙනේ. සම්මානලාභී සාහිත්‍යකරුවන් සාධාරණව උපයාගෙන ඇති ගෞරවය ආරක්‍ෂා කරදීමද මෙම නිවේදනයේ තවත් අරමුණක්‌ වන බැවින් මීට අත්සන් යෙදූ අයගේ දැනගැනීම පිණිසත්, පාඨකයන්ගේ දැනගැනීම පිණිසත් වික්‍රමාරච්චි මහතාගේ ලිපියෙන් කොටස්‌ කීපයක්‌ උපුටා දැක්‌වීම වැදගත්ය.
 
01) ස්‌වර්ණ පුස්‌තකය පොත් ප්‍රකාශකයන්ගේ සංගමය නමින් හැඳින්වෙන ව්‍යාපාරික රොත්තකගේ මෙහෙයවීමෙන් කෙරෙන්නක්‌ බැවින් එහි සංස්‌කෘතික සන්දර්භය අතිශයින් පසු-ධනවාදී වේ.
02) ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන ජූරිය සඳහා මගේ නම යෝජනා වී තිබිණි. එහෙත් පොත් ප්‍රකාශකයන්ගේ වැඩිදෙනෙක්‌ ඒ නමට විරුද්ධත්වය ප්‍රකාශ කළ බැව් දැනගන්නට ලැබී ඇත. කිසියම් ප්‍රකාශකයෙක්‌ "එයාගේ න්‍යාය වැඩියි ඒ වගේම එයා රැඩිකල් වැඩියි" යනුවෙන් පැවැසුවේය. රැඩිකල් හා න්‍යාය යන වදන්වල ඔවුන් දන්නා අර්ථය කුමක්‌ හෝ වේවා ඔවුන්ට අවශ්‍ය නෝන්ජලයන් පිරිසකි. අප ඔවුන් හඳුන්වන්නේ අපතයන් යනුවෙන්ය. එලෙස ස්‌වර්ණ පුස්‌තක හැඟැවුම්කාරණයේ ආධිපත්‍යට නතුවූ නෝන්ජලයන් පිරිසක්‌ විසින් දොළහක්‌, පහක්‌ සහ එකක්‌ ලෙස තේරා දුන් පොත් මුදලාලිලාගේ පහන් සංවේගයට ගැළපෙන නවකතාව zකාලසර්පZ විය. කාල සර්ප නවකතාව වූකලී එක්‌තරා නෝන්ජලයකුගේ කතාවයි.
03) කාල සර්ප නවකතාවේ එන වසන්ත කුමාර ශිෂ්‍ය නායකයකු තබා සමාජ සබඳතාවක්‌ පවා පවත්වාගෙන යා නොහැකි නෝන්ජල් තරුණයෙකි. ඔහු පෙම්වතියට ලියන ලිපිවල දැක්‌වෙන්නේ ඔහුගේම ෆැන්ටසීන්ය.
04) මෙම නවකතාව පිළිබඳ ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය ප්‍රදානය කරමින් ප්‍රකාශයට පත්කළ හේතු පාඨයද වසන්ත කුමාර තම පෙම්වතියට ලියන ලිපියට දෙවැනි නැත. (2013 ඔක්‌තේබර් 03 වඬමඩල - සමන් වික්‍රමාරච්චි)

ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන උළෙලේ සුජාතභාවයට හා එකල සම්මානලාභී සාහිත්‍යකරුවන් සාධාරණව උපයාගත් ගෞරවයට මේ තරම් හානිකළ ලිපියක්‌ තවත් තිබේද? පොත් ප්‍රකාශක සංගමය, විනිශ්චය මණ්‌ඩලය පමණක්‌ නොව ඔවුන් තෝරන ලද නවකතා ලියූ කතුවරුද මින් අවඥවට ලක්‌ වේ. මන්ද නෝන්ජලයන් පිරිසක්‌ විසින් දොළහක්‌ පහක්‌ හා එකක්‌ වශයෙන් පොත් මුදලාලිලාට තෝරා දී තිබෙන කෘති (අත අත නෑර හැර) නෝන්ජල් කෘති වන නිසාය. මේ ඒකාබද්ධ ප්‍රකාශනයෙන් ඉස්‌මතු කොට දක්‌වන කරුණු අනුව දැන් අපට ඇසීමට ප්‍රශ්න කීපයක්‌ තිබේ.

වික්‍රමාරච්චි මහතාගේ මේ ලිපියෙන් කමිටුවේ සභාපති ඇතුළු විනිශ්චය මණ්‌ඩලයේ ගෞරවයත්, ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සංගමයේ සුජාතභාවයත්, පොත් ප්‍රකාශක සංගමයේ ගෞරවයත්, සම්මානලාභීන් සාධාරණව උපයාගත් ගෞරවයත් ආරක්‍ෂා වූයේද? මෙම ප්‍රකාශයට අත්සන් කොට තිබෙන ආරියවංශ රණවීර (සභාපති) සුනිල් විඡේසිරිවර්ධන, හර්ෂණ රඹුක්‌වැල්ල යන මහත්වරු පසුගිය වසරේ මේ කියන ජූරියද නියෝජනය කළහ. එකල මෙබඳු නිවේදන නිකුත් නොකළේ වික්‍රමාරච්චි මහතාගේ ලිපිය ස්‌වර්ණ පුස්‌තක ක්‍රියාවලිය හා සම්බන්ධ පාත්‍ර වර්ගයාගේම ගෞරවයට හේතු වූ නිසාද? එතුමා සිය ලිපිය අවසන් කරන්නේ මේ ආකාරයටය.

"කාල සර්ප පුළුල් වියමනක්‌ ලෙස ගෙන සලකා බලන විට පෙනී යන්නේ එහි එන පාත්‍ර වර්ගයා පරයා එහි කතුවරයාද එයට සම්මාන පාක්‌කුඩම් පුදන ස්‌වකීය මිත්‍ර ප්‍රතිරූපකයන්ද මතුවන සැටිය. ඔවුහු නවකතාවේ එන ප්‍රධාන චරිතයේ නෝන්ජල්කමට නොදෙවැනිව හැසිරෙති".

එකල සම්මානලාභී සාහිත්‍යකරුවන් සාධාරණව උපයාගත් ගෞරවය ආරක්‍ෂාකර දීමට මෙම කමිටුව පියවර නොගත්තේ වික්‍රමාරච්චි මහතා සඳහන් කරන පරිදි මිත්‍ර ප්‍රතිරූපක මතු වූ නිසාද?
අනෙක්‌ පැත්තෙන් වික්‍රමාරච්චි මහතාගෙන්ද මේ සමඟ ඇසිය යුතු ප්‍රශ්න කීපයක්‌ තිබේ.

ජනාමාධ්‍යවේදීන්ට මාධ්‍ය ආචාර ධර්ම හා වෘත්තිමය වගකීම ගැන කියා දෙන්නට එන ඔබ කුමක්‌ හෝ ක්‍ෂේත්‍රයක ඉදිරියට ගිය ප්‍රවීණයන්ට අපතයන්, නොන්ජලයන් යෑයි කීම ගැළපෙන්නේ කුමන ආචාර ධර්මයකටද? සාහිත්‍ය ක්‍ෂේත්‍රයට තවමත් කථිකාමය මැදිහත්වීමක්‌ හෝ සම්ප්‍රදානයක්‌ අපට නැත්තේ හර්ෂණ රඹුක්‌වැල්ල මහතාගෙන් පමණි. ඔහුද විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරයෙකැයි පැවැසේ. එහෙත් පිටකොටුවේ රඹුටන් වෙළෙන්දකුට වුවද එබඳු පරිභවයක්‌ කිරීම ගැළපෙන්නේ කුමන වෘත්තිමය සුදුසු කමකටද? අනෙක්‌ අතට මේ නෝන්ජල් කියූ පිරිස සමඟ අප ක්‍රියාත්මක වූයේ බුද්ධිමය පරිසරයක යෑයි කියන්නේ කෙසේද? වික්‍රමාරච්චි මහතා විනිශ්චය මණ්‌ඩලයට ඇතුළත් වූ සැනින් අනෙක්‌ අය ප්‍රබුද්ධ වූයේ කෙසේද? එබඳු අය සමඟ මෙවර ගත් තීන්දුවද නෝන්ජල් තීන්දුවක්‌ නේදැයි කවුරු හෝ ප්‍රශ්න කළහොත් ඊට දිය හැකි පිළිතුරක්‌ තිබේද? හැඟවුම, හැඟවුම්කාරකය, ඩෙරීඩියානු ප්‍රවාද µqකෝ න්‍යාය ප්‍රොසිඩියානු මනෝවිශ්ලේෂණය ආදි වචන කටපාඩමේ තබා නොගත් පමණින් කිසිවෙකු නෝන්ජලයන්, අපතයන් ලෙස හැඳින්විය හැකිද?

ප්‍රබන්ධ ගෙතීම

ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන ක්‍රියාවලිය අරභයා පසුගිය කාලයේ මාධ්‍ය මගින් පළවූ පුවත ප්‍රබන්ධ නම් එකලම ඒවා නිවැරදි නොකොට මාස දෙකකට ආසන්න කාලයක්‌ බලා සිටීමට සිදු වූ හේතුව කුමක්‌දයි ඉන් තව තවත් ප්‍රබන්ධ පැතිරීමට ඉඩ ලැබුණා නොවේද? සත්‍ය වසන්කොට හෝ සත්‍ය යටපත් කොට සමාදානයකට පැමිණ ප්‍රබන්ධ ලිවීමට නම් දිගුකලක්‌ ගත වනු ඇත. කෙසේ වුවත් ඒකාබද්ධ ප්‍රකාශනයෙන් ඇගැයුම් මණ්‌ඩලය සඳහන් කරන්නේ ඇගැයුම් අදියර තුනක්‌ සඳහා කමිටු තුනක්‌ පත්කර තිබූ බවයි. පොත් දොළහ තේරීම සඳහා මුල් කමිටුවද පොත් පහක්‌ තේරීම සඳහා දෙවැනි කමිටුවද ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මානය නිර්දේශ කිරීම සඳහා තෙවැනි කමිටුවද වශයෙනි. නමුත් කෘති පහ තේරූ දෙවැනි කමිටුවක්‌ පිළිබඳ සඳහන් ඒකාබද්ධ ප්‍රකාශනයේ නැත. පෙර වසරේ පැවැති අර්බුද හේතුවෙන් මෙවර නව විනිශ්චය ක්‍රමවේදයක්‌ කරා යන බව මාධ්‍ය මගින් දක්‌නට ලැබුණද දෙවැනි කමිටුවක්‌ පිළිබඳ තොරතුරක්‌ දක්‌නට නොලැබුණි. මේ දෙවැනි මණ්‌ඩලය නියෝජනය කළේ කවුරුන්ද? ඔවුන් තෝරා ගැනුණේ කුමන පදනමකින් දැයි පැහැදිලි කළ හැකිද?

ආරම්භ කෘති දොළහක්‌ යෑයි කීවාට ප්‍රසිද්ධියට පත්කළේ කෘති දහයක්‌ පමණි. ඊට හේතු මේ ප්‍රකාශනයේ නැත. පෙර වසරවලදී මුල් වටයේ කෘති දොළහ මෙවර දහය වූයේ දෘෂ්ටිවාදයට නොගැළපෙන "සීමා හා ආෂාඩ පුෂ්පය" යන නවකතා දෙක කපා දැමීමට නොවේද?
ප්‍රබන්ධ යෑයි කියන ස්‌වර්ණ පුස්‌තක ඇගැයුම් ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ යම් යම් තොරතුරු එළියට එන්නට ගත්තේ විනිශ්චය මණ්‌ඩලයේම කටවල්වලින් මිස වෙනයම් ක්‍රමයකින් නොවේ. මුලින්ම ඇගැයුම් ක්‍රියාවලියේදී ඒ ඒ නවකතාවට ලැබුණු ඡන්ද ප්‍රමාණය සඳහන් කොට "ස්‌වර්ණ පුස්‌තකය නව විනිශ්චය ක්‍රමවේදයක්‌ කරා යන්නේ කොහොමද?" යන මැයෙන් විමලනාත් වීරරත්න මහතා ලියූ ලිපිය 2014 අගෝස්‌තු 17 රාවයේ පළ විය. ඒ අනුව කුරුළු හදවතට ඡන්ද 19 කි. තාරා මගේ දෙව්දුව හා මරියා සිලෝනිකාට 18 කි. කාලනදී ගලාබසී කෘතියට 17 කි. පාද යාත්‍රා කෘතියට 16 කි. වැඩිම ඡන්ද ප්‍රමාණයක්‌ ලැබූ පිළිවෙල අනුව අවසන් කෘති 05 ලෙස නියමාකාර ලෙස නම්කළ යුතුව තිබුණේ මේවාය. අවසාන ඇගැයුම් මණ්‌ඩලයේ කිසිවෙකු තවමත් මෙම ලකුණු පිළිවෙල ප්‍රතික්‍ෂේප කොට හෝ වැරදි නම් නිවැරදි කර නැත. ගැටලු පැන නගින්නේ විසි දෙනකුගෙන් යුත් විනිශ්ච මණ්‌ඩලයෙන් ඡන්ද දාහතක්‌ ගත් කාලනදී ගලා බසී කෘතිය වෙනුවට එක්‌ පුද්ගලයකුගේ දැඩි වුවමනාව මත ඡන්ද දහතුනක්‌ ලැබුණ "යක්‍ෂණී" කෘතිය අවසන් පහ අතරට ගැනීමෙනි. ඉන් පසුව 2014.08.31 zසිළුමිණZ ට නෝබට්‌ අයගමගේ සහ ටෙනිසන් පෙරේරා දක්‌වා තිබූ අදහස්‌ පාඨකයන්ට තවමත් මතකය. යක්‍ෂණිට සම්මාන දෙන්නට තැත්කිරීම මොහොතකට අමතක කළත් එය අවසන් කෘති පහ අතරට එන මැජික්‌ ක්‍රමවේදය කුමක්‌ද? කාගේ උවමනාවකට දැයි පැහැදිලි කළ යුතුව ඇත. සතියක්‌ දෙකක්‌ ඇතුළත කියවූ කෘතියක්‌ දෙවරක්‌ නොකියවන අතර කියවූවන් ලබන අද්දැකීම වින්දනය, රුචිකත්වය, අංශක ගණනකින් වෙනස්‌ වන්නේ නැත.

අවසන් ඇගැයුම් මණ්‌ඩලය නිදහස්‌ හා බුද්ධිමය පරිසරයක ක්‍රියාත්මක වෙමින් ඒකමතිකව තීරණය කළේ කුරුළු හදවතට සම්මාන දීමට නම් සම්මාන උළෙලින් පසුවත් දිගින් දිගටම යක්‍ෂණී උඩ දමමින් එක්‌ විචාරකයෙක්‌ විවිධ පුවත්පත්වලට ලිපි ලිsයන්නේ ඇයි? (2014.10.05 සිළුමිණෙහි ඉන් එකක්‌ පළ විය) මේවා ප්‍රබන්ධ නම් කිසිදා නොවූ විදිහට යක්‍ෂණී පිළිබඳ සඳහනක්‌ සභාපතිවරයා ඉදිරිපත් කළ සම්මාන නිර්දේශ කතාවට ඇතුළත් කළේ ඇයි? ඊට පෙර වසරවලදී මෙබඳු විශිෂ්ට ලක්‍ෂණ ඇති කෘතීන් නොතිබුණාද? තමන්ට කියවීමට අසීරු යෑයි කියූ කෘතියක විශිෂ්ට ලක්‍ෂණ සභාපතිවරයා අන්තිමට දැක්‌කේ කෙසේද? සභාපතිවරයා සභා ගැබට පැමිණ එක්‌තරා ප්‍රකාශකයකු සම්මාන ප්‍රදානයට පෙර අවසන් රැස්‌වීම පැවැත්වූ තැනට රැගෙන යන්නේ කුමන හේතුවකට දැයි පැහැදිලිs කළ හැකිද?
අන්තර් ජාලයේ (Lanka Daily) වෙබ් අඩවියේ මංජුල වෙඩිවර්ධන මහතාගේ සම්මුඛ සාකච්ඡාවක්‌ මේ පිළිබඳ පළ කොට තිබිණි. යක්‍ෂණීගේ අභිෂේක වීම වැළැක්‌වීමට වෙනත් බලවේග ක්‍රියාත්මක වූ බවට පැතිරෙන ආරංචිය විශ්වාස කරනවද? යන පැනයට මංජුල දෙන පිළිතුර මෙවැන්නකි.

"විශ්වාස කරනවද කියලා අහන්න දෙයක්‌ නෑ. එතන සිද්ධ වුණේ මංකොල්ලයක්‌ තමයි. ආරියවංශ රණවීර කවින්ද්‍රයා එළියට ඇවිත් දේවල් කිව්වට ඒ ඇගැයීම නිවේදනය කරපු දවසේ ඔහුගේ මුහුණ හා කටහඬ පත්වෙලා තිබ්බ ව්‍යාකූලත්වය හැමෝම දැක්‌කා. සාහිත්‍ය මංකොල්ලයක්‌ සිද්ධ වුනාම ඒකට සෘජුව හවුල් වුනු අයට එක ඒ අයගේ හෘද සාක්‍ෂි සම්බන්ධ ගැටළුවක්‌ බවට පත් වෙනවා. රෑට නින්ද යන්නේ නෑ. හීනෙන් බය වෙනවා. පොත්වල හිටපු චරිත ඇඳට පැනල බෙල්ල මිරිකන්න එනවා. නමුත් මේ ක්‍රියාවලියේ හිටපු ඇත්ත මිනිස්‌සු එළියට ඇවිත් ඇත්ත කියන්න ගත්ත දවසට හැංගෙන්න දැන් ඉඳන්ම බිත්තර කටු හොයා ගන්න වෙනවා."
(මංජුල වෙඩිවර්ධන - Lanka Daily)
ස්‌වර්ණ පුස්‌තක සම්මාන ලැබීමට යක්‍ෂණි කතුවරයා ද ඇඳුම් මසාගෙන සිටි බව මින් පෙනේ. ඔහු තවදුරටත් පවසා තිබුණේ රණවීර මහතාගේ දුරකථනයේ ඩීටල්ස්‌ බිල ගත හැකි නම් මේ මංකොල්ලයේ අගමුල සොයා ගත හැකි බවයි. එහෙත් ඒ සඳහා අධිකරණයට යන කිසිවෙකු නැත. එනිසා ඇගැයුම් මණ්‌ඩලයටද ඕනෑම ප්‍රබන්ධයක්‌ ගෙතිය හැකිය.

මාධ්‍ය හීලෑකිරීම

අවසාන වශයෙන් මේ කමිටුව තරුණ ජනමාධ්‍යවේදීන් මෙල්ල කිරීමට දීන උත්සාහයක්‌ද ගෙන තිබේ. එය තම සිවිල් බලය යොදා පිටු සංස්‌කාරවරුන්ට කළ අනියමාර්ථ තර්ජනයකිනි. ලංකාවේ සාහිත්‍යකරුවන් හා විචාරකයන් රෝලන්ඩ් බාර්ත් ගේ කර්තෘ ඝාතනය හෙවත් කර්තෘගේ මරණය පිළිබඳ පාඩම් ඉගැන්වුවත් රාත්‍රියේ දී කර්තෘ අවදියෙන් බව මෙරට පිටු සංස්‌කාරකවරු දනී. කමිටුව කියන ආකාරයට අදහස්‌ විමසන්නට ගියවිට ලංකාවේ සාහිත්‍යකරුවන්, විචාරකයන්, ඒවා පළ කිරීමට ඉඩ දෙයිද?

වටමඬලෙහි පළවෙන ලිපි සංවාදයට විවෘත බවත්, යම් නිර්මාණයන් පිළිබඳ අදහසක්‌, මතවාදයක්‌, චෝදනාවක්‌ තිබේ නම් ඊට ඉඩ දෙන්නට තමන් සූදානම් යෑයිද වටමඬල සංස්‌කාරකවරයා ලියයි. ඔහු යටත් වන සීමාව මෙයයි. මේ ලිපිය පවා ලියෑවෙන්නේ විවෘත අදහස්‌ දැක්‌වීමකට එහි ඉඩ විවරකොට ඇති නිසාය. ඇගැයුම් මණ්‌ඩලයේ ප්‍රකාශය පළවන්නේ ද ඒ ආචාරධර්මයට අනුවය.

අනෙක්‌ අතට පුවත්පත් කලාවේදීන් ට "වෘත්තිමය වගකීම" උගන්වන මේ මහත්වරු මේ ක්‍රියාවලියේදී පෙන්වා ඇති වෘත්තිමය වගකීම කුමක්‌ද? ඔවුන් විවාදාත්මක මත පළ කරන විට ඒ ක්‍රියාදාමයට මැදිහත් වූ අනෙක්‌ පාර්ශ්වවලින් ද මත විමසා බැලීමට යෑයි පුවත්පත් කලාවේදීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියාද? මෑතක දී සභාපතිවරයා පේරාදෙනිය ගුරුකුලය හා සාහිත්‍ය ගැන ලියන විට ඔහු ලියූ දේ ගැන සිරි ගුනසිංහගෙන් හා ගුණදාස අමරසේකරගෙන් විමසා ඒවා සත්‍යක්‌ද ප්‍රබන්ධයක්‌ද යන්න නිශ්චිතවම දැනගෙන පළකරන්නට යෑයි ඔහු ඉල්ලා සිටියාද? වික්‍රමාරච්චි මහතා ලියන ලිපි පිළිබඳවත් අදාළ පර්ශ්වයන්ගේ අදහස්‌ ද විමසා පළ කරන්නැයි ඔහු පුවත්පත් කතුවරුන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේද? විවාදාත්මක දේශපාලන ප්‍රශ්නයක්‌, දේශපාලන තීන්දුවක්‌ හෝ කිසියම් පාර්ශ්වයකට නීතිය ඉදිරියට යා හැකි අගතියට පත්වන යමක්‌ පළ කිරීමට පෙර ඒ පාර්ශ්වයන්ගේ අදහස විමසා සිටීම මාධ්‍ය මූලධර්මයක්‌ වුවත් සාහිත්‍ය විචාරය ගැන මත විමසන සිරිතක්‌ ඇත්තේ මොන රටේ මොන පුවත්පතේද?

තරුණ වියේදී ප්‍රවෘත්ති සම්පාදිකාවක්‌ ලෙස සේවය කළ ඉසබෙල් අයියන්දේ මෙන් පුවත්පත් රස්‌සාවෙන් සමුගෙන සිය ජීවිතය ප්‍රබන්ධ සාහිත්‍ය වෙනුවෙන් කැපකිරීම යෙහෙකැයි යනුවෙන් උපහාසයට ලක්‌කරමින් මේ කරන්නේ තමන්ට එරෙහිව පළවෙන ලිපි සිවිල් බලය සාදා මර්දනය කිරීමයි. ස්‌වකීය අධිපතිවාදී දෘෂ්ටිය ඔවුන් අවනත කර ගැනීමයි. වටමඬලෙහි විවිධත්වයෙන් යුත් ලිපි පළවෙන බව පෙනේ. බහු ජන වර්ගයන්, බහු සංස්‌කෘතීන්, බහුමානිත කියවීම් වෙනුවෙන් නිතර දෙවේලේ පෙනී සිටින පිරිස්‌ මෙවැනි තැන්වලදී අන් කවරෙකුටත් වඩා ඒකමානික වන්නේ ඇයි?
අවසාන වශයෙන් අප කියන්නේ මේ ලිපිය වුවද කාටත් සංවාදයට විවෘත වන බවය.

-රත්තනදෙණියේ මේධානන්ද හිමි :ශ්‍රී ලංකා භික්‍ෂු විශ්වවිද්‍යාලය
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com  

11/17/2014

ජනපතිවරණයේ දී රනිල්ගේ උපාය

කතෘ:යුතුකම     11/17/2014   No comments
ජනපති මහින්දගේත් සංධානයේත් ජනපතිවරණ උපාය වී ඇත්තේ තම ප්‍රතිවාදියා වන රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ දුර්වලතා සමාජයට සිහිපත් කර ඒ මත ජයග්‍රහණය ලැබීමයි.  මේ සඳහා බොහෝ අවස්ථාවන් හි යොදා ගන්නේ වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධූරය දරමින් රට මෙහෙය වූ මාස 29යි.  කොටි ත්‍රස්තවාදය සවිමත් කිරීම, බටහිර බලවේගයන්ට ගැති වීම සහ ආර්ථික සහ දේශපාලන වශයෙන් රාජ්‍යය දුර්වල කිරීම ඔහුට එරෙහිව ඇති චෝදනාය.  රාජ්‍ය සේවය කුඩා කිරීම, රාජ්‍ය ව්‍යාපාර පෞද්ගලීකරණය සහ සමහර සේවාවන්ගෙන් ආණ්ඩුව ඉවත් වීම රාජ්‍ය දුර්වල කිරීම සම්බන්ධයෙන් නැගෙන චෝදනා අතර වේ. 

ඉදිරි ජනපතිවරණය පැවැත්වෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ සහ රනිල් වික්‍රමසිංහ අතර පමණක් නම් කළු පැල්ලම් පිරුණු වික්‍රමසිංහ මහතාගේ අතීතය හේතුවෙන් ජනපතිවරණයේ වාසිය ඇත්තේ ජනපති මහින්දටයි.  වාමාංශික හෝ සුළුජන අපේක්ෂකයෙකු පැමිණීමෙන් රනිල් තවත් දුර්වල වන අතර ප්‍රබල සිංහල බෞද්ධ අපේක්ෂකයෙකු පැමිණියොත් එයින් අවාසියක් සිදු වන්නේ ජනපති මහින්දටයි.

 

ඉහත තත්වය යටතේ වික්‍රමසිංහ මහතා ජයග්‍රහණය කරනු ඇතැයි කිසිවෙක් නොසිතති.  වික්‍රමසිංහ මහතා පරදින බව පවසමින් එතුමාට නායකත්වයෙන් ඉවත වන මෙන් අරගල කළ එස් බී දිසානායක, ලක්ෂ්මන් සෙනෙවිරත්න, රාජිත සේනාරත්න සහ දයාසිරි ජයසේකර වැනි අය ඔහුගේ කෙනෙහිලිකම් දරා ගත නොහැකිව සංධානයට එක් වන ලදී.  ඉම්තියාස් බාකිර් මාකර් සහ රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර වැනි අයට පක්ෂයේ කෘත්‍යාධිකාරි මණ්ඩලයේ සාමාජිකත්වය අහිමි විය.  ජෝර්ජ් පෙරේරා සහ ශිරන්ත අමරසේකර වැනි අයට ආසන සංවිධායකකම් අහිමි විය.  ශිරාල් ලක්තිලක සහ මෛත්‍රි ගුණරත්න වැනි අයට පක්ෂ සාමාජිකත්වය ද අහිමි විය.  එබැවින් අද එජාපය තුල සිටින කිසිවෙක් වික්‍රමසිංහ මහතාට ජනපතිවරණයක් ජයග්‍රහණය කිරීමේ හැකියාව ඇතැයි නොසිතන නමුත් තම තනතුර රැකගෙන දේශපාලනයේ පැවතීමේ අවශ්‍යතාවය හේතුවෙන් ඔව්හු වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ජයග්‍රහණය පිළිබඳ කතා පවත්වති.

 

සමහරෙක් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ජයග්‍රහණය අනුමාන කරන්නේ බදුල්ලේ දිසාවේ පළාත් සභා ප්‍රතිඵලය පෙන්වමිනි.  එහි දී සංධානය 47%ක් ගන්නා විට එජාපය 45%ක් ගත් බව සැබෑය.  නමුත් එදාම එම පළාතේම මොනරාගල පැවැති පළාත් සභා මැතිවරණයේ දී සංධානය 58%ක් ලබා ගන්නා විට එජාපය ලබා ගත්තේ 39%ක් පමණි.  බදුල්ල දිසාවේ මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් රටේ ප්‍රතිඵලය මැනිය නොහැක්කේ 1994, 2000 සහ 2004 දී පැවැත්වූ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ වලදී සංධානය රට දිනා ගත් නමුත් බදුල්ල දිසාව පරාද වූ බැවිනි.  ඇත්තෙන්ම බදුල්ලේ ඉතිහාසය පුරාම එජාපයට වාසිදායකව පැවැති දිසාවකි.  ඊට අමතරව තරුණ නැවුම් නායකයෙකු වුණු හරින් ප්‍රනාන්දු මැතිවරණයට එළැඹීමෙන් එජාපයට නව ජවයක් ලැබිණි.  නමුත් රනිල්ගේ ඉදිරිපත් වීම සමාන කළ හැක්කේ හරින්ට නොව මීට පෙර දෙවරක් මහ ඇමති ධූරයට තරග කර පරාජය වූ රවි සමරවීර නැවතත් මහ ඇමති අපේක්ෂක ලෙස ඉදිරිපත් වීමටයි.

 

හරින් ඌවේ ඇති කළ නැවුම් ජවය ජනපතිවරණයට ගෙන ඒමට නම් එජාප ජනපති අපේක්ෂක විය යුත්තේ රනිල් නොව සජිත් ප්‍රේමදාසයි.  නමුත් විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂක ලෙස සජිත්ව නොව කිසිම එජාප පාක්ෂිකයෙකු ඉදිරිපත් කිරීමට රනිල් සූදානම් නැත.  ඊට ප්‍රබල හේතුවක් තිබේ.  එජාප ව්‍යවස්ථාව අනුව රටේ ජනාධිපතිවරයා එජාප සාමාජිකයෙකු නම් ඔහුට නිල බලයෙන් පක්ෂ නායක ධූරය ද හිමි වේ.  එබැවින් එජාප සාමාජිකයෙකු ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත් කර ඔහු ජයග්‍රහණය කළොත් ඔහු ජනපති ධූරයේ දිවුරුම් දෙන මොහොතේම රනිල්ට එජාප නායකත්වය අහිමි වේ.  එවැනි දේශපාලන සිය දිවි හානි කර ගැනීමක් රනිල් කිසි දිනක නොකරනු ඇත.  එසේනම් රටේ රාජ්‍ය බලය වික්‍රමසිංහ මහතාට ලබා ගැනීමට ඇති උපාය කුමක්ද?

 

ජනපතිවරණය ප්‍රකාශයට පත් කරන තෙක් තමන් අපේක්ෂකයා ලෙස ප්‍රකාශ කරමින් වික්‍රමසිංහ මහතා සිටිනු ඇත.  එවිට සංධානය ද කොටි හිතවත්කම, බටහිර ගැතිකම, ලිබරල් ආර්ථිකය, රටේ සංස්කෘතියෙන් සහ ඉතිහාසයෙන් දුරැස් වීම, බටලන්ද වධකාගාරය වැනි ඔහුට එරෙහිව ඇති ආයුද මුවහත් කරමින් ජනපතිවරණයට සූදානම් වනු ඇත.  ඒ අනුව නොවැම්බර් 19 දින හෝ ඊට පසු ආණ්ඩුව ද රනිල් පරදවා ලබන ජයග්‍රහණය පිළිබඳ සිහින දකිමින් ජනපතිවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කරනු ඇත.  වික්‍රමසිංහ මහතා සිය උපාය දියත් කරන්නේ ඉන් පසුය.

 

වික්‍රමසිංහ මහතාට කරනු ඇත්තේ ඉතාම සරල දෙයකි.  එනම් විධායක ජනපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම සිය සටන් පාඨය කර ගත් පූජ්‍ය මාදුළුවාවේ සෝභිත නාහිමි වැනි පොදු අපේක්ෂකයෙකුට සහය පල කිරීම පමණි.  එජාප අපේක්ෂකයෙකුට සහය පළ කිරීමට නොහැකි ජවිපෙ සහ ප්‍රප ද එවැනි අපේක්ෂකයෙකුට සහය පල කරනු ඇත.  එමෙන්ම සංධානයට යෑමට නියමිත බෞද්ධ ඡන්ද යම් ප්‍රමාණයක් ආකර්ෂණය කර ගැනීමට ද එම අපේක්ෂකයාට හැකි වනු ඇත.  එමෙන්ම එජාප නායකත්වයේ අඛණ්ඩ පරාජයන් පිළිබඳ කලකිරී නිවසේ නවතින ඡන්දදායකයින් ද ආකර්ෂණය කර ගැනීමට හැකි වනු ඇත.  මේ පසුබිම තුල විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ජයග්‍රහණය කිරීමට ද ඉඩ ඇත.

 

ජනපතිවරණයෙන් පොදු අපේක්ෂකයා ජයග්‍රහණය කර ඇත්නම් ඉන්පසු එළැඹෙන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කරනු ඇත්තේ පොදු අපේක්ෂකයා ජයග්‍රහණය කරවීමට එක් වුණු පක්ෂ එකතුවයි.  එහි දී වැඩිම මන්ත්‍රි ධූර ගණනක් දිනා ගනු ඇත්තේ එම පක්ෂ එකතුවේ ප්‍රධාන පක්ෂය වන එජාපයයි.  එවිට පොදු අපේක්ෂක ජනාධිපති විසින් අගමැති ධූරය භාර කරනු ලබන්නේ එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාටයි.  එජාපයට ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට අවශ්‍ය කරන අවම මන්ත්‍රිවරු ගණන නොසිටියොත් “රනිල්ගේ දෑත සවිමත් කිරීමට“ දුසිම් ගණනින් සංධානයේ මන්ත්‍රිවරුන් ඉදිරිපත් වනු ඇත.

 

චන්ද්‍රිකා සහ මහින්ද යන ජනපතිවරුන්ට තමන් පොරොන්දු වූ පරිදි විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි නොකර පැවතීමට හැකි වුණේ ඔවුන් ආණ්ඩු බලය තිබුණු පක්ෂයේ නායකත්වය දැරූ බැවිනි.  පොදු අපේක්ෂක ජනපතිට සහය දක්වන එවැනි මන්ත්‍රිවරුන් පිරිසක් නැත.  පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර මන්ත්‍රිවරුන් සහය දක්වන්නේ ජනපතිට නොව අගමැතිටයි.  එබැවින් කිසිම අසීරුතාවයකින් තොරව වික්‍රමසිංහ මහතා විධායක ජනාධිපති ධූරය අහෝසි කිරීමට ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගෙන එනු ඇත.  එයට විපක්ෂයේ සහය හිමි වුණොත් අවසානයේ දී විධායක ජනාධිපති සතු වූ බලතල වලින් බහුතරයක් අගමැති ලෙස රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට ලැබෙනු ඇත.  මේ අනුව පොදු අපේක්ෂක සූත්‍රයෙන් සිදු වන්නේ වික්‍රමසිංහ මහතාට සෘජුව ලබා ගත නොහැකි විධායක බලය වක්‍රව ලබා ගැනීමට මග පෑදීමයි.  එබැවින් වික්‍රමසිංහ මහතා ආණ්ඩු ප්‍රධානියා වනු දැකීමට අකැමති පිරිස් පොදු අපේක්ෂකයාට සහයෝගය ලබා දීමෙන් ද වලකිනු ඇත.

 

ඉහත විග්‍රහය අනුව පෙනෙන්නේ වික්‍රමසිංහ මහතා පොදු අපේක්ෂකයෙකු ඉදිරිපත් කිරීමට ඉදිරියේ දී කටයුතු කිරීමට ඉඩ ඇති බවයි.  එය ඔහුට බලය ලබා ගැනීමට ඇති සරලම මෙන්ම ප්‍රායෝගික ක්‍රමයි.  මෙය තේරුම් ගැනීමට තරම් ඔහු බුද්ධිමත්ය.  එබැවින් ඔහුගේ අපේක්ෂකත්වය ඇස් බැන්දුමක් බැව් මගේ ඇගයීමයි.  නමුත් එජාප ආරංචි මාර්ග පවසන්නේ ඔහු අවංකවම තම ජයග්‍රහණය පිළිබඳ විශ්වාස කරමින් ජනපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන බවයි.

 

වික්‍රමසිංහ මහතා සිය ජයග්‍රහණය පිළිබඳ විශ්වාස කළත් එජාපයේ අනිත් නායකයින් එය විශ්වාස කරන බවක් නොපෙනේ.  නමුත් ඔවුන් හොර ගල් අහුලන්නේ නිසි කල උදා වන තුරුය.  තවමත් ජනාධිපතිවරණයක් ප්‍රකාශයට පත් කර නැත.  එබැවින් ඔවුන්ට කලබල වීමට හේතුවක් නැත.  එජාපය ඇතුලේ විප්ලවය පවතිනු ඇත්තේ මැතිවරණය ප්‍රකාශයට පත් කිරීමෙන් පසු ඇරඹෙණ සති දෙක තුලයි.  ජනාධිපතිවරණය ප්‍රකාශයට පත් කිරීම සහ නාමයෝජනා දිනය අතර තිබිය හැකි අවම දින ගණන 16කි.  එබැවින් සති දෙකක් ඇතුලත වික්‍රමසිංහ මහතා වෙනුවට වෙනත් අපේක්ෂකයෙකු තෝරා ගැනීමට එජාපයට සිදු වේ.

 

1994 දී මීට සමාන සිදුවීමක් විය.  පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ප්‍රකාශයට පත් කරන විට අගමැති අපේක්ෂිකාව වූයේ ශ්‍රීලනිප සභාපති මෙන්ම පොදු පෙරමුණේ නායිකාව ද වූ සිරිමාවෝ මැතිණියයි.  නමුත් මැතිවරණ ව්‍යාපාරය මැද දී අගමැති අපේක්ෂිකාව ලෙස චන්ද්‍රිකා මැතිණිය නම් කිරීමට ක්‍රියාකාරින්ගේ බලපෑම් මත පක්ෂය නායකත්වයට සිදු විය.  ජනපතිවරණයක නාමයෝජනා දිනයට පෙර අපේක්ෂකයා නම් කළ යුතුය.  එබැවින් ඉදිරි සති කිහිපය තුල එජාපයේ තීරණාත්මක සිදුවීම් ගණනාවක් සිදුවීමට නියමිතය.


-උදය ප්‍රභාත් ගම්මන්පිල
[ලංකාදීප ]
යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

11/16/2014

පොදු අපේක්‍ෂකයා සහ බලා සිටින ප්‍රේක්‍ෂකයා

කතෘ:යුතුකම     11/16/2014   No comments
පොදු අපේක්‍ෂක නාමාවලියේ දිග වැඩි වෙන්නට, වෙන්නට එයින් කියවෙන්නේ, පොදු එකඟතාවයක්‌ විපක්‍ෂය තුළ නැතිවීම සේම, ආණ්‌ඩු පක්‍ෂ අපේක්‍ෂකයාගේ ප්‍රබලභාවයයි.

18 වැනි සංශෝධනය රාජපක්‍ෂ ආණ්‌ඩුව විසින් ගෙන ආවේ දෙවැනි වාරයේ බලයට පත් වූ මුලදීමය. ඊළඟ ජනාධිපතිවරණය සඳහා රාජපක්‍ෂලා ලෑස්‌ති වී තිබුණේ කලින් ජනාධිපතිවරණය හමාර වෙනවාත් සමඟය. එජාපයට ද එවැනි ගණන් සෑදීමක්‌ තිබිය යුතුවම තිබිණි. එසේ වුවත් එජාපය සිටියේ වැනෙන තත්ත්වයකය. පක්‍ෂ නායකයා ලෙස රනිල් වික්‍රමසිංහ ඒ සඳහා කොහොමත්ම ඉදිරිපත් වනු ඇතැයි එජාපයේ අදහස වන්නට ඇත. 2010 ජනාධිපතිවරණයේදී පොදු අපේක්‍ෂකයකුට සහාය දීම නිසා යළිත් වතාවක්‌ ඒ දෙයම කරන්නට ඊළඟ වතාවේ එජාපය කටයුතු නොකරනු ඇතැයි කවුරුත් සිතන්නට විය. 2010 දී පොදු අපේක්‍ෂකයකු දමා පරාජයට පත්වන විටම එජාපය ඊළඟ වතාවේදී තමන්ගේ අපේක්‍ෂකයා පිළිබඳව සෘජු ප්‍රතිපත්තියක පිහිටා තිබෙන බව පාක්‍ෂිකයන් සේම අන් අය ද තේරුම් ගෙන සිටිනා ලදී.

1988 වසරේ පැවැති පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් පසුව, ඡේ. ආර්. විසින් සිතියම සකස්‌ කරන ලද්දේ ඊළඟ ජනාධිපතිවරණය සඳහාය. ඒ වන විට රටේ තත්ත්වය එජාපයට නරක අතට කැරකී තිබිණි. ඒ අතරේ ඡේ. ආර්. තුළ තුන්වැනි වතාවට තරග කිරීමේ අදහස ඇති වී තිබුණත් අගමැති ප්‍රේමදාස විසින් ඡේ. ආර්. ගේ ගෙදර ගොස්‌ ඒ අදහස අතහැර දමන තැනට ඡේ. ආර්. ගෙන එන්නට සමත් වී තිබිණි.

එතැන් සිට ඡේ. ආර්. කල්පනා කළේ ප්‍රේමදාසට පක්‍ෂය ගොනු කර දෙන ආකාරයයි. අගමැති හෙවත් පක්‍ෂයේ දෙවැන්නා ලෙස ප්‍රේමදාස ගෙන එන අතරේම, තවත් ඡේ. ආර්. ගේ ප්‍රියතමයන් පක්‍ෂයේ සිටියේය. ගාමිණී දිසානායක හා ලලිත් ඇතුලත්මුදලි එජාපයට ප්‍රේමදාස තරම් ජ්‍යෙෂ්ඨ නොවුණාට ඔවුන් ඡේ. ආර්. ගේ ප්‍රියතමයන් වීම හා ඒ වන විට රට තුළ ජනප්‍රිය වීම විසින් පක්‍ෂයේ පිරමීඩයේ ඉහළ ස්‌ථානවල රැඳී සිටියෝය. ප්‍රේමදාස හා ඔවුන් අතර සම්බන්ධය සුහද නොවුණ ආකාරයක්‌ දුටු ඡේ. ආර්. ඒ සඳහා හොඳ උපායක්‌ යෙදවීය. පක්‍ෂ අභ්‍යන්තරයේ තිබෙන ගින්න, එතැනදීම නිවා දමා පාක්‍ෂිකයා වෙතත්, ජනතාවටත් එජාපයේ සියලු බලය ඒකරාශි කරන ලද අපේක්‍ෂකයා ලෙස ප්‍රේමදාස ඉදිරිපත් කිරීමට ඡේ. ආර්. ගේ මඟ වූයේ එජාපයේ කෘත්‍යාධිකාරි මණ්‌ඩලය හා පාර්ලිමේන්තු කණ්‌ඩායම එක්‌කර මැතිවරණ කමිටුවක්‌ නම් කිරීමය. එජාපයේ සමහර මන්ත්‍රීවරු සිතුවේ මැතිවරණ කමිටුවේ ඡන්දයකින් ඊළඟ ජනාධිපතිවරණය සඳහා අපේක්‍ෂකයා තෝරා ගන්නට ඡේ. ආර්. අවස්‌ථාව උදාකර දෙනු ඇතැයි කියාය.

ඒ වන විට එජාපය තුළ ප්‍රේමදාසට එරෙහි වූ බලඇණි කිහිපයක්‌ම විය. රට තුළ පක්‍ෂයට තිබූ තත්ත්වය නරක්‌ වන අතරේම පක්‍ෂයේ ජ්‍යෙෂ්ඨයකු වූ රොනී ද මැල් ද ශ්‍රීලනිපයට එකතුවී තිබිණි. මේ නිසා ඡන්දයකින් පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා තෝරාගන්නට ගියහොත් ප්‍රේමදාසට පක්‍ෂයේ මුළු බලයම අහිමි වන බවත්, එතැනදී සිදුවන බෙදීමෙන් ප්‍රේමදාසගේ ඡන්ද සටන දෙදරා යන්නට පවා ඉඩ ඇති බවත් තේරුම් ගත් ඡේ. ආර්.ප්‍රේමදාස තනි නොකරන තීරණයට එළඹුණේය. පක්‍ෂයේ ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා ලෙස ඡේ. ආර්. විසින්ම ප්‍රේමදාස නම් කරන අතරේ ප්‍රේමදාස ගැන අකමැත්ත සිතේ දරාගෙන සිටි ලලිත් හා ගාමිණී ලවා එම යෝජනාව ස්‌ථිර කරවන්නට ඡේ. ආර්. සමත් විය. 1988 ජනාධිපතිවරණයේදී එක පයින් එජාපයෙන් ප්‍රේමදාස ඉදිරිපත් වන්නේ ඒ අනුවය.

අද එජාපය කල්පනා කළ යුත්තේ ද මේ ගැනය. එළියේ සිටින සමහරුන් වීරයන් කරන්නට ගොස්‌ එජාපය තරම් බැට කෑ පක්‍ෂයක්‌ නැත. ආණ්‌ඩුවට එරෙහිව එළියේ චරිත ලොකු කර ගැනීමේ විපාකයත්, පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා සෘජු ලෙස කීමට නොහැකි වීමත් නිසා එජාපය පැත්තක තිබියදී පොදු අපේක්‍ෂකයන් ගණනාවක්‌ නිර්මාණය වෙමින් තිබේ.

එජාපයට දිගටම එරෙහිව සිටි එජාපයේ ප්‍රබලම ප්‍රතිවාදියා වූ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග පවා පොදු අපේක්‍ෂක ලැයිස්‌තුවට එක්‌ වී ඇත්තේ මෙම කල්ක්‍රියාව නිසාය. ආණ්‌ඩුවට රිද්දන්නට චන්ද්‍රිකා පාවිච්චියට ගැනීම එක දෙයකි. ඒ දෙයට ගොස්‌ එජාපය චන්ද්‍රිකා පස්‌සේ යැම තවත් දෙයකි. සෝභිත හිමි සාධකය ද එසේය. සෝභිත හිමියන් තම යෝජනාවලිය රැගෙන එජාපය පස්‌සේ ආ යුතු වුවත් දැන් සිදුව ඇත්තේ පිටකෝට්‌ටේ සිරිකොතින් අපේක්‍ෂකයා තෝරනවා වෙනුවට ඊට කිලෝමීටර් ගණනාවක්‌ එහායින් තිබෙන නාග විහාරයෙන් අපේක්‍ෂකයකු තෝරා සිරිකොතට එවන තත්ත්වයට පත්වීමය.

නොවැම්බර් 19 වැනිදා වන විට ජනාධිපතිවරණයක්‌ ප්‍රකාශයට පත්කිරීමට ආණ්‌ඩුව සූදානම් වී තිබේ. පක්‍ෂ කාර්යාල විවෘත කිරීම, අරලියගහ මැඳුරේ ජනහමු පැවැත්වීම, ප්‍රචාරක වැඩපිළිවෙළ සූදානම් කිරීම ආදිය ආණ්‌ඩුව මගින් මේ වන විටත් අවසන් කර තිබේ. නමුත් තවම විපක්‍ෂය විසින් තම අපේක්‍ෂකයා නම් කර නැත. එජාපය සමහර විට බලා සිටිනවා ඇත්තේ සියලු පාර්ශ්ව සතුටු කරවිය හැකි අපේක්‍ෂකයෙක්‌ එම පාර්ශ්ව විසින් තම පක්‍ෂයේ මුල් අය අතරින් තෝරා දෙනු ඇතැයි කියාය. ඒ අතරේම, එළියේ සිටින පොදු අපේක්‍ෂකයකු ගේ 'නැට්‌ටේ එල්ලී දිව්‍ය ලෝකයට යැමේ' අභිප්‍රායක්‌ ද එජාපයට තිබෙනවා විය හැකිය. එවැනි අභිප්‍රායන් එජාපයට තිබිය හැකි වුවත්, 2010 දී ඉගෙන ගත් පාඩම යළිත් වන පොත් කිරීමට එජාපය සූදානම් විය යුතු නැත.

රටේ ප්‍රධානම දේශපාලන පක්‍ෂයක්‌ ලෙස රටේ ප්‍රබලම මැතිවරණයේදී අපේක්‍ෂකයන් එළියෙන් තෝරන්නට යැමේ විපාකය එජාපය දැනටමත් විඳවමින් සිටියි. 2010 දී සරත් ෆොන්සේකාට ඉඩ දීම නිසා අද වන විට සෝභිත හිමි, ශිරාණි බණ්‌ඩාරනායක, චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග වැනි නම් ගණනාවක්‌ පොදු අපේක්‍ෂක ලේඛනයට පැමිණ තිබේ. යම් හෙයකින් 2010 දී ෆොන්සේකාට ඉඩ නුදුන්නා නම්, මෙවැනි පොදු අපේක්‍ෂක බලපෑමක්‌ එජාපයට එළියෙන් එන්නේ නැත. ඒ වෙනුවට එජාප අපේක්‍ෂකයා වටා පොදු අපේක්‍ෂක වුවමනාව ගොනුවන්නට පටන් ගන්නට තිබිණි.

ඒ සඳහා දැන් වුවත් ප්‍රමාදයක්‌ නැත. ලහි ලහියේ පොදු අපේක්‍ෂකයකු ඉදිරිපත් කළ පමණින් එජාපයට ලැබෙන සෙතක්‌ නැත. 2010 සරත් ෆොන්සේකා වැනිවූ ප්‍රබල පොදු අපේක්‍ෂකයකු ද එළියේ නැත. එසේ නම් එජාපය මුලින් කළ යුත්තේ ඡේ. ආර්. '88 දී කළා සේ පක්‍ෂය එක තැනකට ගෙන ඒමය.

එජාපය ඇතුළේ තිබුණු ප්‍රධාන ගැටුම් පාර්ශ්ව දෙක දැන් එක තැනකට පැමිණ තිබේ. රනිල් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයා වනවා නම් සජිත් ප්‍රේමදාස ඒ සඳහා සහයෝගය දක්‌වන්නට කැමැත්ත දී දෙපළ එක්‌වී සිටිති. එසේ නම් එජාපය කළ යුත්තේ තම පක්‍ෂයේ අපේක්‍ෂකයා මුලින් තෝරා ගැනීමය. කරු ජයසූරිය වැනි එජාපයේ සිට දාහත්දෙනකු සමඟ දෑත් ශක්‌තිමත් කරන්නට ගිය ගම්පහ දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ තුන්වැනියාට මනාප ලබාගත් චරිතයක්‌ ජනාධිපති අපේක්‍ෂක ධුරයට නම් කරන්නට එළියේ පිරිස කටයුතු යොදන්නේ එජාපය ඇතුළෙන් තම අපේක්‍ෂකයා ඉදිරිපත් නොකරන නිසාය. මුලින්ම පක්‍ෂයක්‌ ලෙස තම අපේක්‍ෂකයා එජාපය ඉදිරිපත් කරනවා නම් සෙසු අයට සිද්ධ වන්නේ එජාපය වටා කැරකීමටය. නැතහොත් ප්‍රධාන විරුද්ධ පක්‍ෂය නොමැතිව 'පොදු අපේක්‍ෂකයකු' බවට පත්වීමටය. පොදු අපේක්‍ෂක කතාවේ ප්‍රධාන පක්‍ෂය ලෙස එජාපය මේසයට පිවිසිය යුත්තේ තම ඉත්තා සමඟය. පොදු අපේක්‍ෂක කතාවක්‌ ගැන සාකච්ඡා පැවැත්විය යුත්තේ ඉන් පසුවය.

-මනෝඡ් අබයදීර
මනෝගේ දේශපාලන ලෝකය - දිවයින

යුතුකම සංවාද කවය
www.yuthukama.com

HTML tutorial

Labels

"බිල්ලො ඇවිත්" - යුතුකම සම්මන්ත්‍රණය ගම්පහ -ලසන්ත වික්‍රමසිංහ 1505 2005 සහ 2015 2009 විජයග්‍රහණය 2015 BBS Budget ETCA GENEVA NGO NJC Operation Double Edge Political S. අකුරුගොඩ SITP cepaepa ඉන්දු ලංකා ඊළාම් ඊළාම්වාදී ඒකීය ඕමාරේ කස්‌සප චින්තනය ජනාධිපතිවරණය ජනිත් විපුලගුණ ජනිත් සෙනෙවිරත්න ජයග්‍රහණය ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි ජයන්ත මීගස්වත්ත ජවිපෙ ජාතික ආරක්‍ෂාව සාම්පූර් ජාතික එකමුතුව ජාතික ඒකාබද්ධ කමිටුව ජාතික බලවේග ජාතිකවාදය ජාතිය ජිනීවා ජිනීවා යෝජනා ජීවන්ත ජයතිස්ස ඩිහාන් කීරියවත්ත ත්‍රිකුණාමල නාවික හමුදා මූලස්‌ථානය ත්‍රිකුණාමලය ත්‍රීකුණාමලයේ ආනන්ද තාරක ගල්පාය තිවංක අමරකෝන් තිවංක පුස්සේවෙල තිස්‌ස තී‍්‍ර රෝද රථ දකුණු අප‍්‍රිකානු දර්ශන කස්තුරිරත්න දර්ශන යූ මල්ලිකගේ දසුන් තාරක දහතුන දිනාගනිමුද දිවයින දුලන්ජන් විජේසිංහ දෙමුහුම් අධිකරණය දේවක එස්. ජයසූරිය දේවපුරගේ දිලාන් ජාලිය දේශපාලන ධනේෂ් විසුම්පෙරුම ධර්මන් වික්‍රමරත්න නලින් නලින් ද සිල්වා නලින් සුබසිංහ නලින් සුභසිංහ නලින්ද කරුණාරත්න නලින්ද සිල්වා නසරිස්‌තානය නාමල් උඩලමත්ත නාරද බලගොල්ල නාලක ගොඩගේවා නාවික හමුදා කඳවුර නිදහස නිදහස් අධ්‍යාපනය නිර්මල කොතලාවල නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නිසංසලා රත්නායක නීතිඥ කණිෂ්ක විතාරණ නීතිඥ සංජීව වීරවික‍්‍රම නීල කුමාර නාකන්දල නෝනිස් පරණගම වාර්තාව ප්‍රකාශ් වැල්හේන ප්‍රදීප් විජේරත්න ප්‍රසංග සිගේරා පාවා දීම පාවාදෙමුද පැවිදි හඬ පුනර්ජි දඹොරගම පූජ්‍ය ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි පූජ්‍ය බෙංගමුවේ නාලක හිමි පූජ්‍ය මැදගම ධම්මාන්නද හිමි පොඩි මෑන් ගේ සමයං පොත් ප්‍රකාශකයන් පොදු අපේක්‍ෂයා බණ්ඩාර දසනායක බම්බුව බලු කතා බිල්ලො ඇවිත් බුදු දහම බෙංගමුවේ නාලක බෙංගමුවේ නාලක හිමි බෙදුම්වාදය බෙදුම්වාදී බෞද්ධයා භාෂාව මතීෂ චාමර අමරසේකර මතුගම සෙනවිරුවන් මනෝඡ් අබයදීර මනෝහර ද සිල්වා මනෝහර සිල්වා මරක්කල මහ නාහිමි මහාචාර්ය ජී. එච්. පීරිස් මහාචාර්යය ගාමිණි සමරනායක මහින්ද මහින්ද පතිරණ මහින්ද රනිල් මහිම් සූරියබණ්ඩාර මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි මානව හිමිකම් මාමිනියාවේ ඒ. පී. බී. ඉලංගසිංහ මාලින්ද සෙනවිරත්න මැදගොඩ අභයතිස්ස නාහිමි මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමි මිලේනියම් සිටි මුස්‌ලිම් මෙල්බර්න් අපි මෛත්‍රිපාල මොහාන් සමරනායක යටත්විජිතකරණය යටියන ප්‍රදිප් කුමාර යටියන ප්‍රදීප් කුමාර යුතුකම යුතුකම ප්‍රකාශන යුධ අපරාධ රණ විරුවා විජයග්‍රහණයේ දිනය විජේවීර වෙනස සැපද සංගීතය සජින් සභ්‍යත්ව රාජ්‍යය කරා සරච්චන්ද්‍ර සීපා හෙළ උරුමය

ලිපි ලියූවෝ

Copyrights © 2014 www.yuthukama.com Designed By : THISAK Solutions